ในขณะที่กงล้อแห่งโชคชะตากำลังหมุนวนไปอย่างบ้าคลั่ง ณ อีกฟากหนึ่งของเมือง ภายในอู่ซ่อมรถของทีม Vortex Apex Racing บรรยากาศที่เคยอึมครึมกลับเริ่มมีแสงสว่างรำไรส่องลงมา
เสียงประแจกระทบโลหะดังกังวานเป็จังหวะที่กระฉับกระเฉงกว่าทุกที น้าชัย เดินผิวปากเบาๆ ขณะตรวจสอบเครื่องยนต์ที่ถูกรื้อออกมาวางเรียงราย ใบหน้าเหี่ยวย่นตามวัยเปื้อนรอยยิ้มแห่งความหวัง เขาหันไปะโบอกลูกทีมอย่าง เต้ย และ บาส ที่กำลังช่วยกันขัดสีแฟริ่งรถแข่ง
"เฮ้ย! พวกเอ็งเร่งมือเข้าหน่อยเว้ย! ได้ข่าวว่ารินมันกำลังคุยกับสปอนเซอร์รายใหญ่ ถ้าดีลนี้สำเร็จ เราได้รถคันใหม่แน่ๆ งานนี้ต้องฉลองกันยาว!"
เสียงเฮดังลั่นอู่ กานต์ ที่มุดอยู่ใต้ท้องรถค่อยๆ เลื่อนตัวออกมา เขาลุกขึ้นยืนปาดเหงื่อที่หน้าผาก แม้ใบหน้าจะยังคงเรียบเฉยตามนิสัย แต่แววตาที่เคยหม่นหมองกลับดูมีประกายชีวิตชีวาขึ้นมาอีกครั้ง เขามองไปยังโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะทำงาน ลึกๆ ในใจเขาภาวนาขอให้รินทำสำเร็จ
"ขอบใจนะริน..." กานต์พึมพำเบาๆ กับตัวเอง ด้วยความรู้สึกขอบคุณภรรยาที่เก่งกาจและสามารถเป็ที่พึ่งให้กับทีมได้ในยามวิกฤต "ถ้าเราได้แข่งต่อ... ผมสัญญาว่าจะเอาถ้วยแชมป์มาฝากคุณให้ได้"
หารู้ไม่ว่า... ถ้วยรางวัลแห่งความเสียสละที่รินกำลังแบกรับอยู่นั้น มันหนักหนาและเ็ปเกินกว่าที่เขาจะจินตนาการได้
...
ตัดภาพกลับมาที่ห้องสวีทหมายเลข 1809
ร่างระหงของ ริน ในชุด Race Queen ที่หลุดลุ่ยถูกกระชากลากถูขึ้นไปบนเตียงกิงไซส์หนานุ่ม เธอไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะขัดขืน ร่างกายบอบช้ำจากการสำลักน้ำกามเมื่อครู่ยังคงสั่นเทา น้ำตาไหลพรากเปรอะเปื้อนใบหน้าที่แดงก่ำจากการถูกตบ
เสี่ยอ้วน ไม่ปล่อยให้เธอได้พักหายใจ เขาผลักรินให้นอนคว่ำหน้าลงกับฟูกนุ่ม สั่งให้เธอชันเข่าขึ้นในท่าคลานสี่ขา แล้วดึงชายกระโปรงสั้นกุดของเธอขึ้นไปกองอยู่ที่เอว เผยให้เห็นบั้นท้ายขาวเนียนกลมกลึงและกางเกงในตัวจิ๋วที่เธอยังไม่ได้ถอด
"หึๆ... ท่าดีนี่หว่า สมกับที่เป็เรซควีน" เสี่ยอ้วนแสยะยิ้มหื่นกระหาย มือหนาหยาบกร้านเอื้อมไปกระชากกางเกงในตัวบางของรินจนขาดติดมือ เสียงผ้าฉีกขาดดัง แคว่ก! บาดลึกเข้าไปในจิตใจของริน
รินสะดุ้งสุดตัว เธอรับรู้ได้ถึงลมเย็นๆ ที่ปะทะกับกลีบเนื้ออวบอูมที่เปียกชื้นของเธอ แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่านั้นคือความร้อนผ่าวที่จ่ออยู่ด้านหลัง เธอเหลียวหลังไปมองด้วยหางตา และภาพที่เห็นก็ทำให้เธอต้องเบิกตาโพลงด้วยความหวาดกลัวสุดขีด
ท่อนเนื้อั์ขนาดมหึมาที่เพิ่งจะกระทำชำเราปากเธอไปเมื่อครู่ บัดนี้มันชูชันผงาดพร้อมรบอีกครั้ง เส้นเืปูดโปนเต้นตุบๆ ราวกับปีศาจร้ายที่หิวกระหาย ขนาดความยาวและความใหญ่โตของมันเมื่อเทียบกับช่องทางรักเล็กๆ ของเธอแล้ว มันดูเป็เื่ที่เป็ไปไม่ได้เลยที่จะยัดเยียดเข้าไป
"มะ... ไม่ไหวนะคะท่าน... มัน... มันใหญ่เกินไป..." รินละล่ำละลักอ้อนวอน เสียงสั่นเครือ "ของแบบนั้น... เข้ามาไม่ได้หรอกค่ะ รินจะฉีก..."
"อย่ามาสำออย!" เสี่ยอ้วนตะคอก เขากดสะโพกเธอไว้แน่นด้วยมือข้างเดียว ส่วนมืออีกข้างจับท่อนลำของตัวเองถูไถไปตามร่องก้นขาวเนียนเพื่อชโลมน้ำลายที่ยังติดอยู่ "ของผัวมึงมันเล็กเหมือนเข็มเย็บผ้าล่ะสิท่า... มาเจอกระบอกข้าวหลามของกูหน่อยเป็ไง!"
โดยไม่รอให้รินตั้งตัว เขาจ่อส่วนหัวบานหยักเข้าที่ปากทางรักสีสด แล้วกระแทกสะโพกอัดเข้าไปทันที!
"กรี๊ดดดดดดดดดด!!"
รินกรีดร้องลั่นห้องด้วยความเ็ปรวดร้าวราวกับร่างกายจะฉีกขาดเป็สองท่อน ความใหญ่โตมโหฬารที่รุกล้ำเข้ามานั้นมันคับแน่นเสียจนเธอรู้สึกเหมือนช่องคลอดจะปริแตก ผนังเนื้ออ่อนนุ่มภายในถูกขยายถ่างออกจนตึงเปรี๊ยะ ยิ่งเขาดันเข้ามาลึกเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งรู้สึกจุกเสียดแน่นท้องน้อยจนแทบขาดใจ
"แน่นฉิบหาย! นี่มึงแต่งงานแล้วจริงปะวะเนี่ย!?" เสี่ยอ้วนคำรามอย่างพึงพอใจในความคับแคบ เขาออกแรงดันจนมิดด้าม ความยาวของมันกระแทกเข้ากับมดลูกของรินอย่างจังจนเธอต้องแอ่นตัวเกร็ง
"เจ็บ... ฮึก... รินเจ็บ... เอาออกไป..." รินซุกหน้าลงกับหมอน ร้องไห้สะอึกสะอื้น ความเ็ปจากการฉีกขาดทางกายภาพผสมปนเปไปกับความเ็ปทางใจที่เธอกำลังนอกใจสามีอย่างสมบูรณ์แบบ
แต่เสี่ยอ้วนไม่สนใจเสียงร้องขอชีวิต เขาเริ่มขยับสะโพกซอยเข้าออกอย่างเนิบนาบแต่หนักหน่วง ทุกครั้งที่ดึงออก ผนังเนื้อด้านในของรินจะดูดรัดลำแท่งั์นั้นไว้แน่น และทุกครั้งที่กระแทกกลับเข้าไป มันก็เหมือนการตอกเสาเข็มที่รุนแรงและป่าเถื่อน
ตับ... ตับ... ตับ...
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกึกก้องไปทั่วห้อง รินกัดหมอนแน่นเพื่อระบายความเ็ป แต่แล้ว... ท่ามกลางความทรมานนั้น ร่างกายของเธอกลับเริ่มเกิดปฏิกิริยาบางอย่างที่น่าละอาย
ด้วยขนาดที่ใหญ่โตผิดมนุษย์ของเสี่ย มันครูดถูไปโดนจุดััภายใน (G-Spot) ของรินอย่างจังในทุกๆ ครั้งที่เสียดสี กานต์ที่มีขนาดปกติและมักจะ "เสร็จเร็ว" ไม่เคยพารินไปถึงจุดนี้ได้เลย เขาไม่เคยััจุดที่ลึกและไวต่อความรู้สึกขนาดนี้มาก่อน
"อ๊ะ... อ๊า...!" เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บเริ่มแปรเปลี่ยนเป็เสียงครางกระเส่าที่ควบคุมไม่ได้
เสี่ยอ้วนรับรู้ถึงแรงตอดรัดที่เปลี่ยนไป เขายิ้มกริ่ม "หึๆ... ปากบอกว่าเจ็บ แต่หีมึงตอดควยกูยิกๆ เลยนะอีร่าน... ชอบของใหญ่ก็ไม่บอก!"
เขาเร่งจังหวะกระแทกกระทั้นให้รุนแรงขึ้น จับเอวคอดกิ่วของรินไว้มั่นแล้วโถมแรงกายเข้าใส่ไม่ยั้ง รินหัวสั่นหัวคลอนไปตามแรงกระแทก หน้าอกคู่โตที่ล้นทะลักออกจากชุดเกาะอกกระเพื่อมไหวรุนแรง ยอดอกสีหวานเสียดสีกับที่นอนจนแข็งเป็ไต
"มะ... ไม่... อื้อออ... เสียว... ท่านคะ... มัน... ลึก... อ๊ายยยย!!"
รินเบิกตาโพลง น้ำตาไหลอาบแก้ม แต่สมองของเธอกลับขาวโพลน ความเสียวซ่านที่รุนแรงอย่างที่ไม่เคยพบเจอมาก่อนแล่นพล่านไปทั่วไขสันหลัง ร่างกายของเธอทรยศต่อจิตใจอย่างสมบูรณ์แบบ มันตอบสนองต่อความเป็ชายขนาดมหึมานี้ด้วยความยินดีปรีดา
"จะแตกแล้วเหรออีหนู? จะแตกแล้วใช่ไหม!?" เสี่ยอ้วนตะคอกถามพลางกระแทกเน้นๆ เข้าที่จุดเดิมซ้ำๆ
"ไม่... อย่า... อ๊าาาาาาาา!! แตก... รินจะแตก... อร๊ายยยยยยย!!"
ร่างบางกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง ช่องทางรักบีบรัดท่อนเอ็นั์แน่นจนเสี่ยอ้วนแทบคำราม รินหวีดร้องสุดเสียงเมื่อเธอแตะขอบ์เป็ครั้งแรกในชีวิต... ไม่ใช่ด้วยความรัก แต่ด้วยความดิบเถื่อนและขนาดที่เหนือกว่าของชายชู้
ความสุขสมที่ทะลักทลายออกมาทำให้สมองของรินมึนงง เธอหอบหายใจรวยริน น้ำลายไหลย้อยเปื้อนหมอน แต่เสี่ยอ้วนยังไม่หยุดแค่นั้น เขาอาศัยจังหวะที่เธอกำลังอ่อนไหว กระแทกซ้ำๆ ต่อเนื่องเพื่อรีดเร้นความเสียวจากเธออีกระลอก
"ดี! แตกออกมาอีก! ร่านนักนะมึง!"
รินถูกส่งขึ้น์ครั้งแล้วครั้งเล่า ร่างกายของเธอกระตุกไม่หยุดเหมือนคนเสียสติ เธอถึงจุดสุดยอดซ้ำซ้อน จนตาเหลือกค้าง ความคิดเื่ศีลธรรมและความซื่อสัตย์ถูกความเสียวซ่านทางกายภาพบดขยี้จนแหลกเหลว
ในขณะที่กานต์กำลังเช็ดรถด้วยความรักและความหวังที่อู่... ริน ภรรยาของเขากำลังนอนตาเหลือกน้ำลายฟูมปาก ร้องครวญครางอย่างสุขสมใต้ร่างของชายอ้วนที่มีเพียงเงินและ "ควยขนาดั์" เป็อาวุธ
นี่คือโลกแห่งความจริงที่โหดร้าย... ที่ความรักไม่อาจเอาชนะตัณหาและอำนาจเงินตราได้เลย
ภายในห้องสวีทหรูที่บัดนี้อบอวลไปด้วยกลิ่นคาวโลกีย์ ร่างระหงของ ริน นอนแน่นิ่งอยู่บนเตียงยับยู่ยี่ราวกับตุ๊กตาที่ถูกใช้งานจนพัง สภาพของเธอในตอนนี้ดูแทบไม่ได้ว่าเป็เรซควีนผู้สง่างามคนเดิม
ชุด Race Queen วันพีซหนังแก้วสีแดง-ขาวที่เคยรัดรูปสวยงาม บัดนี้มีรอยฉีกขาดบริเวณตะเข็บข้างเอวและ่อกจากการถูกกระชากอย่างรุนแรง สายเสื้อข้างหนึ่งหลุดลุ่ยห้อยตกลงมาที่ต้นแขน เผยให้เห็นรอยแดงเป็จ้ำๆ ทั่วเนินอกขาวผ่องที่เกิดจากการบีบขยำอย่างป่าเถื่อน
ใบหน้าสวยหวานของรินเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาและคราบน้ำลาย ดวงตาคู่คมที่เคยสดใสบัดนี้เหลือกพับลอยคว้างมองเพดานอย่างเลื่อนลอย ริมฝีปากบวมเจ่ออ้าค้างเล็กน้อย ร่างกายขาวเนียนของเธอกระตุกเกร็งเป็ระยะๆ อย่างควบคุมไม่ได้ ราวกับระบบประสาทถูกกระตุ้นจนลัดวงจรจากความเสียวซ่านที่รุนแรงเกินขีดจำกัดที่มนุษย์จะรับไหว
ที่น่าเวทนาที่สุดคือบริเวณกึ่งกลางกายสาว... ช่องทางรักที่เคยปิดสนิทสวยงาม บัดนี้บวมเป่งและแดงช้ำอย่างเห็นได้ชัด ปากทางเปิดอ้ากว้างจนเห็นความกลวงโบ๋ด้านในจากการที่ต้องรองรับขนาดมหึมาเป็เวลานาน ธารน้ำอุ่นสีขาวขุ่นจำนวนมหาศาลที่เสี่ยอ้วนฉีดอัดเข้าไปค่อยๆ ไหลย้อยล้นทะลักออกมาจากปากทางที่ปิดไม่ลง ไหลอาบง่ามขาและหยดลงเปรอะเปื้อนผ้าปูที่นอนเป็ดวงกว้าง บ่งบอกถึงปริมาณที่มากมายมหาศาลที่ถูกปลดปล่อยเข้าไปในตัวเธอ
เสี่ยอ้วน ที่บัดนี้แต่งตัวกลับมาอยู่ในชุดลำลองเรียบร้อยแล้ว ยืนมองผลงานของตัวเองด้วยความพึงพอใจ เขาหยิบสมุดเช็คขึ้นมาเซ็นอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะฉีกเช็คใบหนึ่งวางแปะลงบนแก้มก้นที่เปลือยเปล่าของริน
"ฝีมือยังไม่ค่อยเข้าขั้นเท่าไหร่... แต่เื่ความอึดนี่ใช้ได้" เขาพูดพลางหัวเราะในลำคอ "เช็คนี่ถือซะว่าเป็ค่าซ่อมเสื้อที่เฮียทำขาดแล้วกัน ไม่เกี่ยวกับเงินสปอนเซอร์นะ... เอาไปซื้อชุดสวยๆ ใส่ แล้วเตรียมตัวไว้ เดี๋ยวเฮียจะนัดมา 'ฝึกงาน' ใหม่ รับรองว่าคราวหน้าหนูจะร้องดังกว่านี้อีก"
พูดจบเขาก็เดินผิวปากออกจากห้องไป ทิ้งให้รินนอนจมกองน้ำกามและน้ำตาอยู่เพียงลำพัง ความเงียบกลับคืนสู่ห้องอีกครั้ง มีเพียงเสียงสะอื้นไห้แ่เบาที่เล็ดลอดออกมาจากลำคอของหญิงสาวที่เพิ่งเสียศักดิ์ศรีทั้งหมดไปเพื่อแลกกับเศษเงิน
...
ที่ลานจอดรถหน้าโรงแรม ชัยกร ปรับเบาะเอนนอนไขว่ห้างอย่างสบายใจ แสงไฟจากหน้าจอโทรศัพท์ส่องกระทบใบหน้าที่เต็มไปด้วยความโลภ ทันทีที่มีเสียงแจ้งเตือนดัง ติ๊ง! เขาเปิดดูแอปธนาคารก็พบตัวเลขเงินโอนเข้า 1,000,000 บาท ตามที่ตกลงไว้ รอยยิ้มกว้างผุดขึ้นบนใบหน้าทันที
"หวานหมูจริงๆ..." เขาพึมพำ
จังหวะนั้นเอง สายเรียกเข้าจากเสี่ยอ้วนก็ดังขึ้น ชัยกรรับสายด้วยน้ำเสียงนอบน้อมประจบสอพลอ "ครับท่าน... เป็ยังไงบ้างครับ? น้องรินบริการถูกใจไหมครับ?"
ปลายสายตอบกลับมาด้วยความพอใจและยืนยันดีลสปอนเซอร์ ชัยกรยิ้มกว้าง "ยินดีที่ได้ร่วมธุรกิจครับท่าน... เื่นั้นไม่ต้องห่วงครับ สัญญาคือสัญญา ท่านอยากจะทำอะไรกับริน อยากจะเรียกใช้เธอเมื่อไหร่ หรือจะพาเธอไปเล่นสนุกที่ไหนก็ได้ทั้งนั้น ผมรับรองว่าเธอจะไม่ขัดขืนครับ... ครับ สวัสดีครับ"
วางสายไปได้ยังไม่ทันที่หน้าจอจะดับ เสียงเรียกเข้าก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็เบอร์ที่เขาเมมไว้ว่า "เสี่ยวิชัย (เ้าของบ่อน)"
ชัยกรตาลุกวาว รีบกดรับสายทันที "สวัสดีครับเสี่ยวิชัย! ... อ๋อ ทราบเื่แล้วเหรอครับ? ข่าวไวจริงๆ ... ใช่ครับ น้องรินตกลงรับงานนี้แล้ว... สนใจเหรอครับ?"
เขาเงียบฟังปลายสายครู่หนึ่ง ก่อนจะฉีกยิ้มที่ชั่วร้ายยิ่งกว่าเดิม "ได้แน่นอนครับเสี่ย ไม่มีปัญหาเลย... แต่อย่าลืมเงื่อนไขเดิมนะครับ นอกจากงบสนับสนุนทีมแล้ว ผมขอค่าดำเนินการส่วนตัว 1 ล้านบาท โอนเข้าบัญชีผมโดยตรง... ครับ... ได้ครับ!"
"ตกลงตามนี้ครับเสี่ย เื่คิวเดี๋ยวผมจัดการแทรกให้ รับรองว่าเสี่ยจะได้ 'เปิดซิง' รูหลังของน้องรินก่อนใครแน่นอน... ครับ รอรับของขวัญชิ้นงามได้เลย!"
ชัยกรตัดสายพร้อมกับเสียงหัวเราะที่ดังก้องรถ เขามองไปที่ทางเข้าโรงแรมด้วยสายตาของผู้ชนะ รินไม่ใช่แค่นางฟ้าของทีมอีกต่อไป แต่เธอคือ "บ่อเงินบ่อทอง" ที่เขาจะตักตวงให้คุ้มค่าที่สุด ก่อนที่ร่างกายของเธอจะพังยับเยินไปเสียก่อน
2K
