พลิกชะตาแค้นสามี

            ซุนหลันสีหน้าเคร่งเครียด ผ่านไปสองคืนแล้ว นางยังหาห้องลับสกุลกู้ไม่เจอ หากปล่อยให้กู้เฉินออกจากหอบรรพชนมา โอกาสของนางจะยิ่งน้อยลงไปอีก นางใช้เวลาในตอนกลางคืนแอบออกไปสำรวจรอบจวนจนจดจำแผนผังเรือนและห้องทั้งหมดได้ขึ้นใจ

        ทุกเช้ามืดซุนหลันต้องออกไปเข้าแถวกับพวกสาวใช้เพื่อรายงานตัวต่อพ่อบ้าน ตอนเช้าตรู่ต้องไปคารวะกู้ฮูหยินคอยอยู่รับใช้กระทั่งถึงตอนเที่ยงก็ต้องไปยืนเฝ้ากู้เยว่ฉีรับประทานอาหาร ส่วนตอนบ่ายนางต้องกลับเรือนกู้เฉินไปช่วยพวกสาวใช้ทำความสะอาด  

        “แม่นางซุน เจ้าไม่ต้องทำความสะอาดก็ได้ เรื่องพวกนี้ปล่อยให้พวกเราทำเถอะ ในฐานะสาวใช้อุ่นเตียงของคุณชายก็เท่ากับเป็นอนุภรรยา วันหน้าเจ้าช่วยคุ้มครองพวกเราก็พอ” สาวใช้สองคนประจำเรือนกู้เฉินรีบฝากตัว

        “ไม่ได้หรอก ตอนนี้ข้ายังเป็นแค่สาวใช้ จะเอาเปรียบเจ้าได้อย่างไร?”

        “แต่ว่า...จะให้เราใช้งานเจ้าก็คงไม่เหมาะ”

        ซุนหลันยิ้มน้อยๆ “ถ้าอย่างนั้น ข้าให้ข้าแรงพวกเจ้าในส่วนที่ทำแทนข้าก็แล้วกัน เราจะได้ไม่ต้องเอาเปรียบกันดีหรือไม่? เจ้าทำงานแทนข้า ข้าจ่ายเงินให้เจ้า แบบนี้ยุติธรรมดี”

        สาวใช้สองนางทำตาโตรีบตกปากรับคำ ซุนหลันควักเงินให้พวกนางคนละถุง พอเอาไปโยนดูแล้ว หญิงสาวทั้งสองถึงกับตาลุกวาว

        “ขอบคุณแม่นางซุน พวกเราจะตั้งใจรับใช้ เอ๊ย! ช่วยงานเจ้าอย่างดี”

            “ข้ารู้สึกง่วงเหลือเกินขอแอบนอนกลางวันสักหน่อย พวกเจ้าช่วยดูลาดเลาด้วยก็แล้วกัน ถ้ามีคนมาก็ปลุกข้าด้วยเล่า ประเดี๋ยวฮูหยินจะหาว่าข้าขี้เกียจสันหลังยาว”

            “ไม่ต้องห่วงแม่นางซุน เจ้านอนได้เลย”

            ซุนหลันแอบนอนกลางวันจนรู้สึกสดชื่นแล้ว ตกค่ำนางก็ได้ยินข่าวดี

            “แม่นางซุน แย่แล้วล่ะ พวกบ่าวรับใช้ที่เรือนนายท่านลือกันว่าเมื่อคืนคุณชายรองคิดจะหนีออกจากหอบรรพชนแต่ถูกองครักษ์ไป๋จับได้ นายท่านโกรธมากจึงสั่งให้คุณชายรองอยู่ในนั้นอีกสองวัน”

            นางระบำคนงามได้ยินก็พยายามระงับความดีใจ

            ‘เยี่ยงนี้ดียิ่ง ข้าจะได้มีโอกาสหาห้องลับซ่อนทองของสกุลกู้’

            ครั้นเวลาดึกสงัด ซุนหลันในชุดดำมิดชิด กระโจนขึ้นไปบนหลังคา นางเงยหน้ามองฟ้า ความมืดมิดเบื้องบนทำให้หญิงสาวยิ้มออกมา คืนวานนางกะจะไปแอบดูกู้เยว่ฉีแต่บริเวณเรือนของคุณหนูใหญ่ผู้นั้นถูกจุดคบเพลิงสว่างไสว ยากแก่การเร้นกาย คืนฟ้าไร้ดาวเดือนเช่นนี้เหมาะกับการทำงานเยี่ยงโจร

            แอ้ด.....!

            หวงฟู่สาวใช้ประจำตัวกู้เยว่ฉีโผล่หน้าออกมาก่อน นางมองซ้ายมองขวาแล้วหันหน้ากลับไปคนข้างใน ค่อยๆ ก้าวเท้าออกมา กู้เยว่ฉีย่องตามมาด้านหลัง ซุนหลันที่หมอบราบมองจากบนหลังคาเลิกคิ้วเพราะท่าทางของสองนายบ่าวดูลับๆ ล่อๆ

            ซุนหลันค่อยๆ ขยับลุกขึ้นไต่ตามหลังคา สองตาจับจ้องกู้เยว่ฉี

            “คุณหนูใหญ่เจ้าคะ นี่ท่านคิดจะเข้าไปห้องนั้นจริงๆ หรือ?”

            “ใช่น่ะสิ ข้าจะไปดูว่าเหลือสิ่งใดบ้าง?” กู้เยว่ฉีตอบขณะก้าวเท้าเร็วนำหน้าหวงฟู่

            สองนายบ่าวระแวดระวังราวกับโจรย่องเบาที่แอบเข้ามาในจวนสกุลกู้ ซุนหลันที่แอบมองดูได้แต่เอียงศีรษะขมวดคิ้วเพราะตัวนางเองยังไม่กลัวคนเห็นเท่าสองนายบ่าวข้างล่าง

            ไม่นานนักกู้เยว่ฉีก็ไปหยุดอยู่หน้าห้องเก็บเครื่องมือในการทำสวน นางเปิดประตูนำหน้าหวงฟู่เข้าไป ประตูถูกปิดลง ซุนหลันกระโจนลงจากหลังคา ลงไปแนบหูที่ข้างฝากระดาน นางเป็นผู้ฝึกยุทธ์หูตาย่อมว่องไวเหนือกว่าคนทั่วไป

            ‘แปลกจริง ห้องก็เล็กนิดเดียว กลับไม่มีเสียงความเคลื่อนไหวของพวกนางเลยสักนิด’

            ซุนหลันตัดสินใจแง้มประตูนางส่องเข้าไปกลับไม่เห็นมีผู้ใดสักคน ผนังทั้งสามด้านของห้องเก็บของมีเครื่องมือเครื่องใช้แขวนเอาไว้ มีดพร้าขนาดต่างๆ ตลอดจนจอบและเสียมถูกเหน็บที่ฝาอย่างเป็นระเบียบ ทว่ากลับไม่มีแม้แต่เงาของสตรีสองคนที่เดินเข้าไปในห้องก่อนหน้านี้

            ก๊อก! แคร่ก!

            ซุนหลันรีบงับประตูเอาไว้ดังเดิม แล้วถอยออกมารออยู่ข้างนอก อึดใจเดียวกู้เยว่ฉีกับสาวใช้คนสนิทของนางก็ออกมาจากห้องเก็บของนั้นแล้วปิดประตูไว้ดังเดิม

        ‘ข้างในคงจะมีห้องลับซ่อนอยู่เป็นแน่ ไม่คิดเลยว่าสกุลกู้จะซ่อนสมบัติไว้ลึกลับเกินกว่าจะคาดคิด’

        ซุนหลันออกจากที่ซ่อนผลุบเข้าไปในห้องเก็บของแล้วดึงเอาพู่ไฟออกมา หญิงสาวก้มลงมองพื้นก็สังเกตเห็นว่ามีรอยคล้ายประตูบานใหญ่ นางเลื่อนสายตาไปจนถึงฝาผนัง ให้ปลอกกระบี่ปัดเอากองผ้าเก่าที่อยู่มุมห้องออก พลันเห็นร่องเล็กๆ ที่พอเอานิ้วทั้งสี่แหย่เข้าไปได้ นางค่อยๆ ยกบานไม้นั่นขึ้น หญิงสาวตาลุกวาวเมื่อมองเห็นบันได

        ....สกุลกู้สมแล้วที่เป็นเป้าหมายของจวนอ๋อง พวกเขามีห้องลับที่พิสดารเกินกว่าทุกแห่งที่ซุนหลันเคยเห็นมา....

            พอลงไปได้ราวหนึ่งเค่อ ซุนหลันก็กลับขึ้นมาแล้วปิดประตูบานนอกและบานในเอาไว้เช่นเดิม ดวงตาของนางฉายแววผิดหวังอย่างเด่นชัด พอนางวิ่งหลบหายลับไปในพุ่มไม้ สองนายบ่าวที่ซ่อนอยู่มุมเรือนอีกหลังก็โผล่ออกมา

            “คุณหนูเจ้าคะ นางจะเชื่อหรือไม่?”

            “เชื่อแน่นอน นางได้เห็นกับตาแล้วนี่ว่าข้างใต้นั่นมีเพียงแจกันกับข้าวของล้ำค่าที่มาจากดินแดนโพ้นทะเล” กู้เยว่ฉียกยิ้มมุมปาก “กลับกันเถอะ ข้าจะได้นอนหลับเต็มตื่นเสียที”

            “คุณหนูดื่มยาสงบใจทุกคืนยังช่วยไม่ได้อีกหรือเจ้าคะ?”

            “ช่วยได้ที่ไหนกัน? ข้ากังวลเรื่องนี้อยู่ทุกคืน” กู้เยว่ฉีพูดพลางเดินมุ่งหน้ากลับไปยังเรือนนอนของตน

            เสียงพูดคุยของสตรีสองคนค่อยๆ เบาลงกระทั่งเลือนหายไป บุรุษในชุดดำที่ซ่อนอยู่หลังพุ่มไม้อีกด้านหนึ่งจึงโผล่ออกมาแล้วตรงไปยังห้องเก็บของ

            บุรุษชุดดำตรงไปยังห้องพักของบ่าวรับใช้ทั้งสี่ของคุณหนูใหญ่กู้ เขาเคาะหน้าต่างเป็นสัญญาณ ทันใดหน้าต่างก็แง้มออก ชายหนุ่มรีบปีนเข้าไปข้างใน

            “พวกเขาหลับหมดแล้วหรือ?” มู่จ้านเอ่ยถาม

            “ไม่ต้องห่วง ข้ามีตัวช่วย คงจะฟื้นพรุ่งนี้เช้าโน่นล่ะ เป็นอย่างไรบ้างพี่จ้าน? นางเจอห้องลับหรือยัง?”

            “อย่าว่าแต่นางเลย ข้าก็เจอ กู้เยว่ฉีแสบยิ่งนัก ห้องลับใต้ดินนั่นซ่อนอยู่ในเรือนเก็บของมุมสวน แต่พอลงไปก็มีแค่พวกแจกันกับของประดับตกแต่งบ้านที่เป็นของหายาก ไม่มีทองซ่อนอยู่สักหีบ”

            “เป็นไปไม่ได้ คนของข้าไม่มีทางสืบผิด”

            “ก็นั่นน่ะสิ มิใช่แค่เจ้า คนของจวนอ๋องก็ได้รับข่าวตรงกัน ข้าเชื่อว่าสกุลกู้ต้องมีทองอยู่จริงแต่อาจจะเปลี่ยนที่ซ่อนแล้ว นางจึงได้แสร้งทำตัวให้ซุนหลันตามไปเห็นห้องใต้ดิน”

            มู่โจวยกยิ้มมุมปาก “ข้าบอกท่านแล้วว่านางผู้นี้เป็นจิ้งจอก”

        มู่จ้านเล่าสิ่งที่เขาได้ยินกู้เยว่ฉีคุยกับหวงฟู่ “เสี่ยวโจว ดูเหมือนว่าสิ่งที่เจ้าคาดไว้คงไม่เกิดขึ้น”

        มู่โจวถอนหายใจ ก่อนหน้านี้เขาคิดว่ากู้เยว่ฉีจะต้องได้เป็นซื่อจื่อเฟยของหลิงเจาเหว่ย รอจนหลิงเจาเหว่ยเริ่มยื่นมือเข้าไปวุ่นวายกับกิจการสกุลกู้       มู่โจวก็จะเข้าไปบอกความลับกับกู้เยว่ฉี ด้วยนิสัยที่รักษาผลประโยชน์ตนและความฉลาดที่นางมี เขาเชื่อว่านางจะต้องระแวงซื่อจื่อและสืบความ สุดท้ายจะต้องร่วมมือกับเขาเพื่อล้มสกุลหลิง แต่ตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไป กู้เยว่ฉีสตรีทะเยอทะยานผู้นั้นเลือกยืนอยู่คนละข้างกับซื่อจื่อแล้ว

        “แม้เหตุการณ์จะเปลี่ยนไป แต่ปมเดิมก็ยังอยู่ สุดท้ายสกุลกู้ก็กลายเป็นศัตรูกับสกุลหลิง เรารอให้ทั้งสองฝ่ายฟาดฟันกันไปก่อนเถิดขอรับ”

************
ไรเตอร์แนะนำอีบุ๊ก....เรื่อง "พลิกชะตาแค้นสามี" จำนวน 2 เล่ม วางจำหน่ายแล้วทาง mebmarket