มหาศึกห้าแผ่นดิน

    ตอนที่ 107 เวนไตนราชันเทพครุฑ

    พออสูรนาคาทั้งสองเข้ามาใกล้ ราเชนก็เขวี้ยงระเบิดยันต์ออกไปเช่นเดิมสองลูก

    แต่ทว่า พวกมันหาได้อ้าปากไม่ กลับเอาหัวกระแทกกับระเบิดของราเชนแทน

    ตูม ๆ !!

    หัวงูยักษ์ทั้งสอง ถึงกับแตกเลือดอาบ แต่พวกมันยังไม่ตาย ทำให้พวกมันพุ่งเข้ากระแทกใส่ร่างของราเชน แต่ทว่าเขากระโดดตัวลอยขึ้นไปยืนบนขื่อหลังคา

    แล้วนำธนูสุริยะคราสออกมา แล้วยิงปักเข้าไปที่หัวที่แตกร้ายของเจ้าอสูรนาคา มือปราบซื่อจื่อห้าว

    ฉึก !!

    ตูม !!

    หัวของเจ้าอสูรนาคาซื่อจื่อห้าว ถึงกับแบะออกเป็นสองส่วน กลายร่างเป็นมนุษย์นอนหัวแบะตายไปอย่างอนาถ อสูรนาคาคุณชายว่านโถวเห็นดังนั้น ถึงกับหวาดกลัว พุ่งตัวหนีออกไปทางประตูหน้าเป็นตัวแรก แต่ทว่าช้าไปแล้ว ถูกราเชนตีลังกากลับหลังแล้วยิงเจาะเข้าที่กลางหัวของมัน เช่นกัน

    ฉึก !!

    ตูม !!

    งูยักษ์กลายเป็นคุณชายว่านโถว หัวระเบิดกระจุยตายไปอย่างเอน็จอนาจอีกคน

    ราเชนหันกลับมา คราวนี้เขาไม่ทันระวัง ถูกหางของอสูรนาคาที่เหลือ ฟาดเข้ากลางลำตัว จนปลิวกระเด็นไป ธนูสุริยะคราสหลุดมือ  โชคดีมีพลังของหนอนไหมโลหิตคุ้มครองร่างจึงไม่เป็นอะไรมาก

    “ แกฆ่าน้องชายข้า ตายเสียเถอะ”       อสูรนาคาแม่ทัพว่านโฉว คำรามอ้าปากออกมา หมายจะกลืนกินร่างของราเชน ที่นอนกับพื้น ไม่มีอาวุธธนูติดตัว ระเบิดยันต์ของเขาก็หมดไปแล้ว 

    จึงนำมีดสั้นนิรนามออกมา แล้วพุ่งราบไปกับพื้น กรีดเข้ากับช่วงท้องของอสูรนาคาแม่ทัพว่านโฉว จนขาดเป็นทางยาว ไส้ทะลักไหลออกมา เลือดไหลนองเต็มไปหมด แม่ทัพว่านโฉวกลายเป็นร่างมนุษย์กำที่ท้องของตนที่ถูกกรีดจนลำไส้ไหลออกมา สุดท้ายตายไปอย่างไม่ยินยอม

    “ บัดซบแกฆ่าลูกของข้า แก ต้องตาย”

    เจ้าเมืองเล่ออันที่กลายร่างเป็นอสูรนาคา แต่่ตัวใหญ่กว่าลูกๆ ของมัน อ้าปากพ่นไอพิษออกมาจากปาก ราเชนเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วหลบไปได้อย่างหวุดหวิด ไอพิษที่พ่นมา ถูกซากศพของทหารองครักษ์ ร่างถึงกับเป็นฟองฟู่ เหมือนกับว่าไอพิษของมันทำมาจากน้ำกรด ราเชนถึงกับเย็นสันหลังวาบ ไม่รู้หากโดนพิษบ้านี่ไป คงไม่รอดแน่

    ราเชนจะพุ่งตัวเข้าไปหยิบธนู แต่ว่าไม่อาจเข้าใกล้ได้ ถูกอสูรนาคานักพรตเซี่ยอิงมาขวางเอาไว้

    “ บ้าเอ้ย”

    ราเชนสบถออกมา พร้อมกับลอยตัวขึ้นไปบนฝ้าเพดานหมายจะปักมีดนิรนามเข้าที่กลางกบาลของมัน แต่เจ้าอสูรนาคานักพรตเซี่ยอิง กลับ อ้าปากพ่นไอพิษออกมาเสียก่อน ราเชนจึงต้องกระโดดหลบหนีออกไป ขื่อหลังคาถูกไอพิษ ก็ละลาย หลังคาร่วงลงมาใส่หัวของมันเอง แต่ว่าราเชนกลับตีลังกาหลังกลับมา แล้วปักมีดเข้ากลางหัวของอสูรนาคานักพรตเซี่ยอิง พอดี จากนั้นเขาก็รูดมีดลงมาจากหัวของมัน เป็นทางยาว มันดิ้นพล่านอยู่พักหนึ่ง ก็ไม่สามารถแสดงฤทธิ์เดชได้อีก กลายร่างเป็นมนุษย์ที่ถูกกรีดร่างขาดเป็นสองซีก

    “ แกตาย”

    ราเชนได้ยินเสียงคำรามของ อสูรนาคาเจ้าเมืองเล่ออันที่พ่นพิษออกมาไปทั่วทิศ ทหารที่หนีไม่พ้นล้วนตกตายไปอย่างน่าเอน็จอนาจ 

    ส่วนราเชนนั้นตอนนี้ในมือถือธนูสุริยคราสเรียบร้อยแล้ว ยืนเผชิญหน้ากับ อสูรนาคาเจ้าเมืองที่อ้าปากพ่นพิษ พร้อมกับพุ่งตัวเข้ามา คิดว่า ราเชนต้องถูกพิษจนเหลือแต่กระดูกแน่ๆ แต่ว่ามีพลังของหนอนโลหิตคอยปกป้องเอาไว้ และอีกอย่างพิษงูพวกนี้ก็ไม่อาจทำอะไรเขาได้ เพราะเขาได้ดื่มโลหิตของเจ้างูจงอางยักษ์เอาไว้

    จนร่างกายมีภูมิต้านทานพิษได้ทุกชนิด ลูกธนูของเขาจึงพุ่งออกไปทีเดียวสองดอก ทะลุเข้าที่กลางหัวของอสูรนาคา มันอ้าปากร้องลั่น แล้วราเชนก็ยิงธนูดอกที่สาม พุ่งเข้าปากของมัน

    ตูม !!!!!

    เป็นลูกธนูระเบิด หัวของมันแตกกระจาย กลายร่างเป็นเจ้าเมืองเล่ออันที่สภาพเละเทะไปในทันที

    ราเชนมองไปรอบๆ ตอนนี้มีแต่ซากปรักหักพัง ผู้ที่เหลือรอดต่างวิ่งหนีกันออกจากที่ว่าการศาลไปจนหมด ราเชนไม่สนใจใครอีก รีบวิ่งไปที่จวนเจ้าเมือง เพื่อรีบนำทองห้าตัน และสมบัติที่เหลือออกมาก่อนจะไม่มีเวลา

    แต่ทว่า แผ่นดินด้านหน้ากลับไหวอย่างรุนแรง มีลำตัวของงูยักษ์ตัวใหญ่ โผล่ขึ้นมาขวางหน้าเขาเอาไว้

    “ เฮ้ย นี่ตะวันยังไม่ตกดินเลยนี่ โผล่มาได้ยังไงกัน” ราเชนเอ่ยอย่างตกใจ

    “ มันตื่นเร็วกว่ากำหนด เจ้ารีบไปที่ประตูเมืองทิศใต้เร็ว ยังมีชาวบ้านอีกมากมายยังไม่สามารถออกจากเมืองเล่ออันได้”

    ราเชนกำลังจะวิ่งไปที่จวนเจ้าเมืองถึงกับหยุดค้าง แล้วหันกลับไปที่ประตูเมืองทิศใต้ ตามที่เทพประจำเมืองเล่ออันบอกในทันที

    “ นี่มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมข้าไม่ไปเอาสมบัติมาก่อน กลับวิ่งมาทางนี้แทน”

    ราเชนอดสงสัยตัวเอง ที่กลายเป็นคนดีไปตั้งแต่เมื่อไรกัน?

    พอไปถึงก็พบชาวบ้านนับแสน กำลังแออัดยัดเยียดกันเพื่อที่จะออกจากประตูที่แคบกว่าปกติ บางคนถึงกับเป็นลม มีบางคนถูกเหยียบตาย เด็ก สตรี และคนชราไม่อาจจะเข้าไปแทรกได้

    แม้แต่ทหารก็ไม่อยู่คอยช่วยเหลือ ตอนนี้ไม่มีใครสนใจใคร มัวแต่เอาชีวิตรอดเท่านั้น ยิ่งตอนนี้ ราเชนสัมผัสได้ว่า น้ำในแม่น้ำเผิงสุ่ยเริ่มสูงขึ้น ไหลบ่าเข้ามาท่วมเมืองทางทิศเหนือ และกำลังไหลมาทางนี้

    “ บ้าเอ้ย ระเบิดยันต์ก็หมด ธนูระเบิดก็หมดแล้วด้วย” ราเชนพุ่งตัวเข้าไปในมือถือยันต์ที่ลงอักขระระเบิดเอาไว้ แล้วใช้พลังของวานรพันปีต่อยไปที่กำแพงเมืองด้านข้าง

    ตูม !!!

    กำแพงแตกทะลุเป็นช่องขนาดใหญ่ ราเชนต่อยออกไปอีกหลายหมัด ทำให้มีทางออกนอกเมืองอีกหลายช่อง ทำให้ชาวบ้านรีบวิ่งหนีกันออกไปเพิ่มมากขึ้นกว่าเดิม

    “ มันเคลื่อนตัวเข้ามาแล้ว ท่านรีบกลับเข้าไปกลางเมือง คอยสะกัดราชาเทพอสูรนาคา ไม่อย่างนั้นชาวบ้านพวกนี้ไม่รอดแน่ๆ”

    เทพประจำเมืองรีบเอ่ยเตือนราเชน

    ราเชนตอนนี้สัมผัสได้ว่า กำลังมีบางอย่างเคลื่อนไหวที่ใต้แม่น้ำเผิงสุ่ย ทำให้แผ่นดินไหวถล่ม น้ำในแม่น้ำเลยเพิ่มสูงขึ้น  จึงไม่รอช้าพุ่งตัวไปกลางใจเมืองทันที พอไปถึงก็เห็นเงาของราชาอสูรขนาดใหญ่หัวโตปานภูเขา กำลังเคลื่อนที่เข้ามา พื้นดินถึงกับแยกเป็นสองส่วน มวลน้ำเป็นจำนวนมาก ไหลออกมาราวกับคลื่นซึนามิ

    “ รีบอัญเชิญราชาเทพครุฑออกมาเร็ว” เทพประจำเมืองเอ่ยเตือน

    ราเชนนำคัมภีรพระไตรปิฏกออกมา แล้วกัดปลายนิ้วจนเลือดไหล หยดลงไปแผ่นหนัง ทันใดนั้นเอง ก็มีตัวอักษรสีทอง ก็ลอยขึ้นมาต่อหน้าของราเชน

    “ ข้าแต่ราชาเทพครุฑ ผู้ทรงอิทฤทธิ์ ขออัญเชิญท่านมาประทับร่างของข้า เพื่อปราบเจ้าราชาอสูรนาคาตนนี้ เพื่อไม่ให้มันทำร้ายชาวบ้าน ผู้บริสุทธิ์ด้วยเถิด

    คะรุปิจะ กิติมันตัง มะ อะ อุ โอมราชาพญาครุฑ อิติคงเนื้อ อิติคงหนังพญาครุฑยันติ อภิปูยาจามิ พญาครุฑจงผุด มนุษย์จงเกิด พุทธังแคล้วคลาด ธัมมังแคล้วคลาด สังฆังแคล้วคลาด พระพุทธเจ้าย่างบาท นะปัจจะโยโหนตุ”

    ราเชนอ่านไป ตัวอักษรทองคำก็พุ่งเข้าร่างของเขาไปทีละตัว จนหมด ทันใดนั้นเองร่างของเขาก็กลายเป็นร่างสีทองส่องแสงสว่างวาบ ลอยขึ้นไปบนอากาศในท่าพนมมือนั่งสมาธิ

    แต่แล้วจู่ๆ ก็มีพลังงานบางอย่างพุ่งออกมาจาก ราชาเทพอสูรนาคา บ้านเรือนถูกทำลายราบเป็นทาง จนพลังนั้นพุ่ง กระแทกใส่ร่างทองของราเชน ทันที

    ตูม !!!

    กลุ่มควันจางหายไป รวมทั้งตัวของราเชนด้วย  ราชาเทพอสูรนาคา มาถึงแล้ว มันอ้าปากร้องคำรามลั่นไปทั่วเมืองตอนนี้ เมืองเล่ออันจมน้ำไปทั้งหมดแล้ว แผ่นดินทรุดตัวลงไปทั้งเมือง โครงกระดูกของราชินีเทพอสูรนาคา ค่อยผุดจากใต้ดินขึ้นมาต่อหน้าของราชาเทพอสูรนาคา

    “ ราชินีของข้า ผู้ใดมันเป็นคนทำเจ้าเช่นนี้” ราชาเทพอสูรนาคา มองไปที่ซากศพราชินีสุดที่รัก น้ำตาไหลพราก

    “ ที่แท้ ราชันเวนไตย เจ้าฆ่าราชินีของข้า เพื่อช่วยพวกเหล่ามนุษย์พวกนี้ ข้าจะไม่ปล่อยให้พวกมันรอดชีวิตแม้แต่ผู้เดียว”

    ทันใดนั้นเอง ก็มีเสียงเอ่ยออกมาเข้าหูของ ราชาเทพอสูรนาคาว่า

    “ ที่นี่ไม่ใช่ที่อยู่ของเจ้า กลับไปจำศีลภาวนาเหมือนเดิมจะดีกว่า ที่ผ่านมาแล้วก็ให้มันแล้วไป เวรกรรมจะได้ไม่ตกสู่กับเจ้าอีก”

    “ ใคร เจ้าเป็นใคร”

    ทันใดนั้นเอง ราเชนก็ปรากฏตัวต่อหน้าของราชาเทพอสูรนาคา แต่หาใช่ร่างมนุษย์ไม่ เขากลายร่างเป็นราชาเทพครุฑ มีขนาดใหญ่พอๆ กันกับ ราชาเทพอสูรนาคา

    “ ราชันเวนไตย ที่แท้เป็นเจ้า มาก็ดี เราจะได้สะสางความแค้นของเราให้จบสิ้นไปในวันนี้เสียที”

    ราชาเทพอสูรนาคา สะบัดหางฟาดเข้าใส่ลำตัวของ ราชาเทพครุฑที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัว จนกระเด็นกลิ้งไป ทำลายสิ่งก่อสร้างจนยับเยินไปหมด

    “ ไอ้บ้าเอ้ย ข้ายังไม่ได้ตั้งตัวเลย” ราเชนแม้จะกลายร่างเป็นราชาเทพครุฑ แต่เขาก็ยังมีสติอยู่ตลอดเวลา

    ราชาเทพครุฑราเชน ขยับตัวได้ ก็กางเล็บพุ่งตัวเข้าหมายจะเจาะลำตัวของ ราชาเทพอสูรนาคา แต่ทว่า ถูกมันพ่นพิษเข้าใส่

    ราเชนใช้ปีกทั้งสองป้องกันเอาไว้ก่อน ไม่รู้ว่า พิษของราชาเทพอสูรนาคาจะร้ายกาจหรือเปล่าก็ไม่รู้ แต่พอเอาปีกออก ก็พบว่า มันเป็นกรดรุนแรงกว่าของพวกนักพรตหลายเท่านั้น

    ทั้งสองฝ่ายต่างสู้กันไปมาอย่างบ้าระห่ำ สิ่งก่อสร้างเมืองเล่ออัน ที่ถูกน้ำท่วมจนจมมิด ยังถูกทำลายด้วยพลังของเทพอสูรทั้งสอง จนเละเทะไปหมด ยิ่งตอนนี้แผ่นดินเริ่มทรุดตัวถล่มลงไปอีก ทำให้เมืองทั้งเมืองกลายเป็นแอ่งกระทะ โชคดีที่ตอนนี้ชาวบ้านส่วนใหญ่ต่างหลบหนีเอาตัวรอดกันได้เป็นจำนวนมาก แต่ก็มีบางส่วนที่หนีไม่ทัน ตายไปก็ไม่น้อย

    ณ เนินเขาทางทิศใต้เมืองเล่ออัน

    “ นั่นมันตัวอะไรกัน”  องค์ชายเก้าเอ่ยออกมาปานละเมอ

    “ มันคือ ราชาเทพอสูรนาคา ส่วนที่เป็นนกนั่นก็คือ ไต้ซือน้อยที่อัญเชิญราชาเทพครุฑออกมา เพื่อสู้กับ ราชาเทพอสูรนาคา”  ผู้ตรวจการซ่งฉีเอ่ยตามที่ราเชนได้บอกกับเขาเอาไว้

    “ อาจารย์ลุง อย่างนั้นรึ? เป็นไปได้ยังไง?"    องค์ชายสิบสี่เอ่ยอย่างตื่นเต้น

    “ หากว่าหยุดเจ้าสัตว์ประหลาดนี่ไม่ได้ เมืองหลวงคงมีชะตากรรมเหมือนกับเมืองเล่ออันแน่ๆ” ผู้ตรวจการซ่งฉีเอ่ยเสียงเครียด ทำให้ทุกๆ คนต่างนิ่งเงียบไม่มีใครกล้าพูดอะไรออกมา มองดูการต่อสู้ของทั้งสองอยู่จากบนเนินเขาที่ห่างไกล

    ณ เนินเขาอีกลูก เสี่ยวตี้กับถูเอ้อหนาน ก็จ้องมองสภาพเมืองเล่ออันอย่างตื่นตระหนก ยิ่งเห็นการต่อสู้ของราชาเทพอสูรแล้วก็อดที่จะเอ่ยออกมาไม่ได้

    “ นี่เป็นเรื่องจริงหรือนี่ ข้าไม่อยากเชื่อเลย” เสี่ยวตี้เอ่ยอย่างตื่นเต้น

    “  หวังว่าศิษย์น้องจะจัดการกับ ราชาเทพอสูรนาคาได้”

    “ ท่านอาจารย์ นี่ท่านกำลังจะบอกว่า  มนุษย์นกนั้นคือ ไต้ซือน้อย?”

    ถูเอ้อหนานได้แต่พยักหน้า แทนคำตอบ

    โครม !!! ราเชนในคราบของราชาเทพครุฑ จับหางของราชาเทพอสูรนาคาฟาดไปกับพื้น สองสามครั้ง จนเหนื่อยหอบ แต่ก็ยังทำอะไรมันไม่ได้ ผิวหนังของราชาเทพอสูรนาคา ก็แข็งแกร่งยิ่งนัก กรงเล็บไม่อาจทำอะไรได้ ยิ่งใช้ปากจิกเข้าไปก็ไม่อาจทำอะไรได้ จนราเชนพลาดถูกกัดเข้าที่แขนซ้ายจน ราเชนไม่อาจทำอะไรได้มาก ทั้งสองล้มไปกับพื้น จมลงไปในน้ำ  หางของราชาเทพอสูรนาคา ก็เข้ามารัดร่างของ ราชาเทพครุฑ เพื่อให้จมดิ่งลงไปในใต้น้ำลึก

    “ พลังราชาเทพครุฑไม่เห็นทำอะไรมันได้เลย เทพประจำเมืองบอกข้าที จะจัดการราชาเทพอสูรนาคาอย่างไร”

    ราเชนส่งกระแสจิตไปถาม เพราะตอนนี้เขาไม่อาจขยับตัว หรือทำอะไรได้ ยิ่งถูกรัดและถูกดึงลงไปใต้น้ำลึก ซึ่งสถานการ์ณตอนนี้มีแต่เสียเปรียบราชาเทพอสูรนาคาอย่างยิ่ง........