เหตุการณ์ก่อนหน้าที่ถังเว่ยไปจะช่วยจื่อหลิงเทียน
ถังเว่ยที่ถูกหลงยู๋เหม่ยลากมาด้วยด้วยก็มีแต่ต้องยอมจำนนและติดตามนางมาดฝเท่านั้น เคลื่อนที่ด้วยความเร็วอยู่สักพักก็ได้ยินเสียงของสตรีที่กำลังร้องขอความช่วยเหลือ ถังเว่ยเองก็จดจำเสียงของสตรีนางนี้ได้เป็อย่างดีเพราะมันก็คือเสียงของจื่ออวี้นั้นเอง
“ศิษย์พี่หญิง! ศิษย์พี่หญิง! ท่านอยู่แถวนี้รึไม่ได้โปรดช่วยท่านพี่ด้วย!”
นางตระโกนออกมาทั้งน้ำตาถึงจะพยายามะโออกมาเท่าไหร่แตู่เาฟูซานตั้งออกห่างจากตัวเมืองมาค่อนข้างไกล อีกทั้งเมืองซานผิงเองก็ไม่ได้มีจอมยุทธ์ที่แข็งแกร่งพอจะต่อกรกับสัตว์ิญญาระดับก่อเกิดิญญาได้ด้วยซ้ำ การะโขอความช่วยเหลือของนางจึงเหมือนกับความฝันที่เป็ไปไม่ได้ เพียงแต่์ยังคงมีเมตตากับนางอยู่ เมื่อจู่ๆก็มีเสียงของคนที่กำลังเคลื่อนไหวมายังบริเวณที่นางยืนอยู่ ก่อนจะเผยให้เห็นร่างของหลงยู๋เหม่ยที่ลากตัวของถังเว่ยมาด้วย
“ศิษย์น้องอวี้เกิดอะไรขึ้น?”
ฉับพลันจู่ๆจื่ออวี้ก็ะโมากอดตัวของนางเอาไว้ หลงยู๋เหม่ยเองก็ทำเพียงแค่กอดนางกลับไปเท่านั้น
“ศิษย์พี่หญิงได้โปรดช่วยท่านพี่ด้วย! เขากำลังจะตาย…”
นางนั้นร้องโอดครวญออกมาเพื่อขอให้หลงยู๋เหม่ยยอมช่วยเหลือพี่ชายของนาง หลงยู๋เหม่ยที่ได้ยินเช่นนั้นก็ขมวดคิ้วขึ้นมา หรือว่าจะเป็อย่างที่ถังเว่ยพูดเอาไว้จริงๆที่ว่ามีสัตว์ิญญาระดับสูงอยู่ ณ ใจกลางูเาลูกนี้
“ตั้งสติและอธิบายให้ข้าฟังระหว่างทาง…ส่วนเ้ารอข้าอยู่ตรงนี้-….”
เมื่อหลงยู๋เหม่ย้าจะหันมาบอกให้ถังเว่ยนั้นรออยู่ตรงนี้ ทว่าถังเว่ยกับหายไปอย่างไร้ร่องลอยเหมือนกับว่าเขาไม่เคยอยู่ที่นี้ั้แ่แรก
“เขาหายไปไหนกัน? ข้าจำได้ว่าก็ลากเขามาด้วยนี่…”
ในระหว่างที่นางกำลังสงสัยอยู่ถังเว่ยก็เคลื่อนที่ไปถึงจุดหมายเรียบร้อยแล้ว….
ตัดกลับมาที่เหตุการณ์ปัจจุบัน
ภาพตรงหน้าของจื่อหลิงเทียนนั้นมันยากเกินจะเชื่อได้ลงจริงๆ ชายที่บอกกับเขาว่าเป็เพียงแค่คนธรรมดา อีกทั้งเขายังไม่สามารถััถึงคลื่นพลังยุทธ์ใดๆจากถังเว่ยได้เลยแม้แต่น้อย อีกฝ่ายกับใช้เพียงแค่ 1 นิ้วก็ลบสัตว์ิญญาระดับก่อเกิดิญญายุทธ์ให้หายไปอย่าง่ายดาย
“เ้า ไม่สิท่านเป็ใครกัน?”
จื่อหลิงเทียนได้เปลี่ยนสรรพนามในการสนทนากับถังเว่ยไปอย่างสิ้นเชิง ถึงแม้ตัวเขาจะยิ่งทระนงมากสักแค่ไหน เมื่อต้องมาอยู่ต่อหน้าตัวตนที่แข็งแกร่งกว่าเขาก็มีแต่ต้องยอมสยบเท่านั้น ถังเว่ยที่เฝ้ามองดูสภาพของอีกฝ่ายก็ได้แต่ส่ายหน้าออกมาอย่างเบื่อหน่าย
“ข้าเป็ใครนั้นไม่สำคัญ…และเ้าเองก็ไม่จำเป็ที่จะต้องรู้”
ถังเว่ยในตอนนี้ไม่เหมือนกับถังเว่ยที่จื่อหลิงเทียนพบเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนเลยสักนิดเดียว ทั้งแววาตา แรงกดดัน การวางตัว เหมือนกับว่าเขาไม่ใช่คนเดียวกันเลยแม้แต่น้อย
“เป็อย่างไงบ้างล่ะ? เมืองซานผิงที่เ้าดูถูกก็ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดใช่ไหม?”
ถังเว่ยได้กล่าวจี้ใจดำของจื่อหลิงเทียนขึ้นมา อีกฝ่ายเองก็ไม่ได้มีท่าทีตอบสนองเช่นกันราวกับว่าเขากำลังตั้งใจฟังว่าถังเว่ย้าจะกล่าวอะไรออกมาอีก
“โลกนี้กว้างใหญ่นักถึงแม้จะเ้าจะมาจากเมืองใน 10 อันดับแรกของอาณาจักรฟ้าคราม ก็ไม่ได้ความว่าเ้านั้นเก่งกล้าเหนือใคร ยังมีจอมยุทธ์ที่ไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับโลกภายนอกอีกมากมายที่หลบซ่อนอยู่ในมุมมืดตามเมืองต่างๆ เพราะฉะนั้นคราวหน้าคราวหลังคนอื่นกล่าวเตือนก็อย่าเฉยเมย…”
ถึงถังเว่ยจะมองว่าจื่อหลิงเทียนเป็คนที่หยิ่งยโสแค่ไหนแต่เขาก็ยังมีความกล้าในการใช้ตัวเองเป็เหยื่อล่อในการให้น้องสาวของตัวเองหนีไปนับว่าทำหน้าที่ของผู้เป็พี่ได้อย่างยอดเยี่ยมส่วนทางด้านของมนุษย์สัมพันธ์เขายังต้องฝึกมันอีกมาก
“เอานี่…หญ้าิญญาของเ้าแถมผลึกของสัตว์ิญญาระดับก่อเกิดิญญา แล้วก็รบกวนจ่ายค่าจ้างให้ข้าด้วยภารกิจของข้าจะได้จบเสียที"
ถังเว่ยหมดธุระที่จะต้องอยู่ที่นี่แล้วอีกอย่างนึงหลงยู๋เหม่ยกำลังจะมาถึงบริเวณนี้ ถ้านางทราบถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนางจะต้องถามเขาทุกอย่างที่นาง้าจะรู้แน่นอน ถังเว่ยจึง้าจะรีบรับค่าจ้างและรีบหนีไปเดี๋ยวนี้
“ไม่ทราบว่าท่าน้าเท่าไหร่หรือ?”
จื่อหลิงเทียนถามออกมาด้วยความลังเล เพราะเขาไม่รู้ว่าถังเว่ย้าจะคิดราคาเขาเท่าไหร่ เพียงแค่สมุนไพรอย่างเดียวก็หามาได้อย่างยากลำบากมันเกือบจะพรากชีวิตของเขาไปด้วยซ้ำ แล้วนี่ยังไม่รวมกับที่ถังเว่ยช่วยเขาเอาไว้แถมยังให้ผลึกของสัตว์ิญญาระดับก่อเกิดิญญายุทธ์มาอีก เดิมทีราคาของมันก็สูงมากอยู่แล้วเพียงแค่ราคาของผลึกของสัตว์ิญญาระดับหลอมรวมิญญายุทธ์ก็มีราคาหลาย 10,000 เหรียญเงินแล้ว
แต่ชิ้นที่ถังเว่ยให้เขามานั้นมันคือขั้นก่อเกิดิญญายุทธ์! ราคามาตรฐานของมันอยู่ที่ 10,000 เหรียณทองขึ้นไปเพราะว่าหาได้ยากและสรรพคุณที่ได้รับก็เหลือล้น พวกตระกูลใหญ่ๆเองต่างก็้าพวกมันเพื่อไปบ่มเพาะให้กับรุ่นเยาว์ในตระกูลกันทั้งนั้น นี่จึงเป็สาเหตุที่ทำให้จื่อหลิงเทียนนั้นคิดหนักเป็อย่างมาก
“ข้าคิดค่านำทาง 20 เหรียญเงิน ค่าแรงของข้า 20 เหรียญ สมุนไพรชนิดละ 20 เหรียญเงินมีทั้งหมด 3 ชนิด คิดเป็ราคา 60 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 100 เหรียญเงินพอดีหรือเ้าจะจ่ายเป็ 1 เหรียญทองก็ได้นะ”
ถังเว่ยที่ไม่รู้ว่านำลูกคิดออกมากตอนไหน เขาก็ทำการร่ายราคาทั้งหมดที่จื่อหลิงเทียนต้องจ่ายให้กับเขาทั้งหมด แต่ว่าในตอนนี้จื่อหลิงเทียนกับสติหลุดไปแล้วไม่ใช่เพราะว่าราคาที่ต้องจ่ายมันแพงแต่เป็เพราะมันถูกเกินไปต่าหาก ราคาเพียงแค่นี้สำหรับจื่อหลิงเทียนมันก็ไม่ต่างอะไรจากการให้ฟรี
“แล้วผลึกของสัตว์ิญญาล่ะท่านไม่ได้คิดหรือ?”
เมื่อได้ยินคำกล่าวของจื่อหลิงเทียนถังเว่ยเองก็นึกขึ้นได้ว่าเขานั้นลืมคิดค่าผลึกของสัตว์ิญญา ก่อนที่จะเขาจะการดีดลูกคิดอย่างรวดเร็วและได้ราคาที่เขา้าออกมา
“ผลึกของสัตว์ิญญาราคา 4 เหรียญทอง รวมกับของเก่าก็เป็ 5 เหรียญทองเอาล่ะจ่ายมาได้แล้วข้าไม่มีส่วนลดให้หรอกนะ…”
เหมือนกับว่าโลกใบนี้นั้นหมุนกลับด้าน ผลึกของสัตว์ิญญาที่หายากขนาดตระกูลใหญ่ของเมือง 10 อันดับแรกต่างก็แย่งชิงกันอย่างเอาเป็เอาตาย ทว่าเขากับได้รับมันมาในราคาแค่ 4 เหรียญทองเท่านั้น นี่จะเป็เหตุการณ์ที่เขาจะจดจำมันไปตลอดชั่วชีวิตของเขา
ไม่นานการทำธุรกรรมของถังเว่ยและจื่อหลิงเทียนก็จบลงเหรียญทองจำนวน 5 เหรียญก็อยู่ในมือของถังเว่ยเรียบร้อยแล้ว ก่อนที่เขาจะจากไปก็ได้ทิ้งกระดาษสีน้ำตาลแผ่นนึงให้กับจื่อหลิงเทียน
“กระดาษแผ่นนั้นมีแผนที่ลงเขาเขียนเอาไว้อยู่ ทางที่ดีข้าแนะนำให้เ้าและสหายรีบลงไปจะดีกว่านะ เพราะถ้าตกกลางคืนก็จะถึงเวลาที่สัตว์ิญญาจะออกหากินไม่แน่ว่าอาจจะมีเ้าตัวแบบนั้นออกมาอีกก็ได้…”
ที่ถังเว่ยกล่าวออกไปไม่ใช่คำขู่แต่มันคือเื่จริงเขาจึงเตือนให้อีกฝ่ายรีบลงจากูเาให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้
“เดี๋ยวท่าน! ข้าขอทราบนามจริงๆของท่านได้รึไม่?”
จื่อหลิวเทียนไม่เชื่อว่าตัวตนอย่างถังเว่ยจะยอมบอกชื่อจริงๆออกมา เขาจะต้องใช้ชื่อนั้นเป็ชื่อปลอมอย่างแน่นอน แต่คำตอบที่จื่อหลิงเทียนได้รับจากถังเว่ยก็ต้องทำให้เขานั้นเปลี่ยนความคิดใหม่
“ข้ามีนามว่าถังเว่ยและไม่เคยใช้แซ่ปลอมในการทำอาชีพ”
1K
