ปรมาจารย์หมัด ตะลุย แดนมังกร

                   เหล่าผู้ทรงอิทธิพลมากมายต่างพากันร้องเสียงหลงด้วยความไม่อยากจะเชื่อสายตาของตนเองกองกำลังพลนับร้อยนายกำลังเหาะเหินอยู่กลางเวหาที่อยู่สูงเสียดฟ้า พวกมันในยามนี้ราวกับเป็นกองทัพแห่งพระเจ้าช่างเป็นตัวตนที่แข็งแกร่งและไร้เทียมทานไร้ผู้ต่อต้านขัดขืนเหล่าผู้มีอำนาจมากมายหรือแม้แต่ตัวตนระดับเจ้าเมืองพวกมันเองยังถึงกับแอบสั่นสะท้านอยู่ภายในจิตใจส่วนลึกของพวกมัน

ไม่ว่าจะเป็นการสังหารผู้คนนับพันด้วยกำลังพลเพียงแค่200นาย หรือแม้แต่การที่สามารถจะติดปีกบินให้กับเหล่ากำลังพลทหารให้สามารถเหาะเหินบนฟ้าได้บุคคลที่สามารถทำเช่นนี้ได้มันจะไม่ยอมเป็นศัตรูด้วยเป็นอันขาดพวกมันต่างคิดกันเป็นเสียงเดียวกันว่าจะต้องดึงตัวกองกำลังแสงเทียนมาเข้าพวกกับมันให้ได้ทางด้านแม่ทัพอู๋ซางตัวมันเองถึงกับสั่นเป็นเจ้าเข้าด้วยความที่ไม่อยากจะเชื่อพร้อมทั้งดวงตาของมันที่เปร่งประกายระยิบระยับมันอุทานอยู่ภายในใจ

"สุดยอด สุดยอดมันจะยอดเยี่ยมเกินไปแล้ว อ่า….ข้าให้กำเนิดเทพเจ้าสงครามเข้าให้แล้วใช่ไหมเนี้ย…ทั้งที่สมัยก่อนยังเป็นแค่เจ้าอ้วนตัวเหม็นอยู่เลย…ที่ดีแต่ล้างผลาญสมบัติของข้าไปวันๆ

                   ทางด้านเหล่ากองกำลังทางภาคพื้นดินพวกมันทุกคนกำลังเห็นเงาตะคุ่มที่กำลังจะค่อยๆบดบังพระอาทิตย์พวกมันถึงกับแข็งขาสั่นราวกับวิญญาณออกจากร่าง

"บ้าเอ้ย….ศัตรูบุก ยิงพวกมันซ่ะ ส้อยพวกมันให้ล่วงซ่ะถึงแม้ผู้นำกองกำลังของพวกมันจะตื่นตกใจกับภาพตรงหน้าแต่ตัวมันก็รีบตั้งสติกับคืนมาอย่างรวดเร็วพร้อมทั้งสั่งการโดยทันที

ฟิ๊ว ฟิ๊ว ฟิ๊ว……….. ธนูนับร้อยถูกยิงออกไป….

"เออ…นายท่านขอรับ อาวุธของพวกเรายิ่งไปไม่ถึงขอรับเพราะอีกฝ่ายมันอยู่สูงจนเกินไป

"บัดซบบ้าที่สุดมันเป็นแบบนี้ไปด้อย่างไรพวกเราจะแพ้โดยที่ไม่สามารถฆ่าพวกมันได้สักคนอย่างงั้นรึ

"กองกำลังแสงเทียนยิงตอบโต้ได้….แต่อย่าได้สังหารผู้นำกองกำลังของพวกมัน

ฟิ๊ว ฟิ๊ว ฟิ๊ว

อ๊าก……..อ๊าก…….เพียงพริบตาเหล่าผู้เป็นศัตรูถูกจัดการจนหมดสิ้นเป็นการจูโจมโดยฝ่ายเดียวโดยที่ฝ่ายตรงข้ามไม่สามารถขัดขืนได้เลยแม้แต่น้อย

เมื่อสังหารพวกมันเสร็จอู๋ซวงสั่งให้เครื่องร่อนนับร้อยลงสู่ภาคพิ้นดินโดยทันทีเพื่อทำการเก็บกวาดพวกที่เหลือ

"เจ้าทำได้อย่างไรผู้นำกองกำลังคนนี้มันถึงกับสั่นๆด้วยความหวาดกลัว

"หึหึหึเจ้าไม่ต้องรู้หรอกนะว่าตัวข้านั้นสามารถทำได้อย่างไรยื่นอยู่นิ่งๆแล้วทำตัวเป็นเด็กดีซ่ะเมื่อกล่าวจบอู๋ซวงนำปลอกคอระเบิดสวมที่คอของมันทันที

มันถึงกับหลั่งน้ำตาออกมาพร้อมทั้งกล่าวว่า

"นี่ตัวข้ากลายเป็นทาสสงครามแล้วอย่างงั้นรึ

กงโม่และเหล่าผู้นำกองกำลังที่เหลือถึงกับบีบน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่ด้วยความเห็นใจดูเหมือนว่าพวกเราจะได้ผู้ร่วมรับชะตากรรมเพิ่มมาอีกคน