เลเวลอัพ

ตอนนี้เขาร้อนเงินมาก
ศิลปะการปรุงยาลูกกลอนเพียงใช้สมุนไพรวิเศษนั้นขึ้นมา หากไม่มีเงินจะหาสมุนไพรวิเศษได้อย่างไร
หลิ่วเฟิงกล่าวโดยไม่ลังเล " สามพันสอง"
หลงเฟยแทบจะสําลัก "สามพันสอง?"
ยาลูกกลอนชั้นเลิศยังขายได้เพียงหนึ่งพันสามร้อยยี่สิบ แต่เขาขายถึงสามพันสองร้อยดูเหมือนว่ายาลูกกลอนนี้ จะมีคุณสมบัติที่ดีกว่ายาลูกกลอนชั้นเลิศทั่วไปถึงหลายเท่า
หลิ่วเฟิงกล่าว “น้อยไปหรือ?”
หลงเฟยกล่าว "สามพันสองนี่แหละ นี่ยังมียาสําหรับรักษาบาดแผล รบกวนท่านเสนอราคา"
หลงเฟยนํายารักษาบาดแผลส่งมอบให้ "ยาลูกกลอนนี้ ราคาเท่าไรหรือ?"
เดิมทีหลิ่วเฟิงเองก็ไม่เชื่อว่าหลงเฟยนั้นสามารถปรุงยาได้ หลังจากเขาได้รับยารักษาบาดแผลชั้นเลิศเม็ดที่สอง ช่างน่าตกใจ สีหน้าแสดงอาการตกใจเป็นอย่างมากมือไม้สั่น
"ประสิทธิภาพระดับสิบชั้นเลิศของชั้นเลิศ ยารักษาบาดแผลนี้ เจ้าปรุงขึ้นมาได้อย่างไร?"
ช่างน่าตื่นเต้นเสียจริง ตื่นเต้นมากเสียจนเขาอยากจับมือของหลงเฟย ใบหน้าแสดงความปรารถนา แทบอยากจะเป็นคู่รักของหลงเฟยเลยก็ว่าได้
หลงเฟยรีบนํามือออกพลางกล่าว "หากบอกเจ้า แล้วข้ายังจะทํามาหากินอะไรได้? เจ้าคิดว่ายารักษาบาดแผลชั้นเลิศนี้ใครก็จะปรุงได้ ?"
หากไม่ใช่คนโง่ ใครเล่าจะเผยเคล็ดลับของยาลูกกลอนละ?
นอกจากนี้ เขาใช้เวลาทั้งวันทั้งคืนถึงจะคิดออก ยังจะสามารถพูดได้?
อย่างไรก็ตาม นักปรุงยาแต่ละคนเองก็ไม่เหมือนกัน อย่างที่หลงเฟยกล่าว ต่อให้หลิ่วเฟิงทําตามก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะสําเร็จ
"ข้าเสียมารยาทเอง เจ้ารอสักครู่ประเดี๋ยวข้ามา" หลิ่วเฟิงเลิกลั่ก ถือยารักษาบาดแผลเดินเข้าไปในห้อง เดินมาได้เพียงครึ่งก้าวเขากล่าวกับจ้าวเอ้อว่า "นําชามาให้แขก น้ำชาหลิงเยว้ล่ะ"
"น้ำชาหลิงเยว่?"
จ้าวเอ้อประหลาดใจ นี่คือชาที่สามารถเพิ่มพลังลมปราณนะ
หลิ่วเฟิงเขม่นพลางกล่าว " ฟังไม่เข้าใจเหรอ หรือต้องให้ข้าพูดอีกครั้ง"
จ้าวเอ้อพยักหน้ารับทันใด "ข้าเข้าใจแล้ว"
หลงเฟยยกขาขึ้นนั่งไขว่ห้าง ปากก็ฮัมเพลงที่ไม่รู้ชื่อเพลง ในใจดูถูกพลางกล่าว "เป็นถึงหนึ่งในสิบกลุ่มพันธมิตรการค้าอันใหญ่โต ไม่ใช่แค่ยารักษาบาดแผลเพียงเม็ดเดียวหรอกเหรอ ใยตกใจถึงเพียงนั้น เชอะ!"
พูดกับจ้าวเอ้อว่า "ไม่ใช่ว่าผู้อาวุโสของพวกเจ้าหนีไป แล้วขโมยยาลูกกลอนของข้าไปล่ะ?"
จ้าวเอ้อยกน้ำชาหลิงเยว้ขึ้นมอบให้ ไม่กล้าหัวเราะแม้แต่น้อย รู้สึกดูถูก แต่กลับต้องแสดงสีหน้ายิ้มแย้มด้วยความเคารพ ยิ่งกว่าพบพ่อแท้ๆ ของตัวเองพลางกล่าว "วางใจเถิด ท่านหลิ่วจะต้องให้ราคาที่ท่านพอใจเป็นแน่"
เรื่องที่ทําให้หลิ่วเฟิงตื่นเต้นได้ถึงเพียงนี้ เขาเองก็ไม่เคยเห็นมาก่อน อีกทั้งยังขอคําแนะนําจากแม่นางทั้งสาม นั่นยิ่งสุดยอดเสียจริง
หลงเฟยยกน้ำชาขึ้นเพื่อดมกลิ่นหอมของชา จากนั้นเขาก็ดื่มหมดเพียงจอกเดียว "ใช้ได้นี่ ชารสดี"
ในตอนนี้เอง วิญญาณของเขาก็ถูกปลุกขึ้น
"ติ๊ง!"
พลังลมปราณ + 10
"เอ๋ ?" แท้จริงแล้วหลงเฟยไม่รู้จักชานี้ เขาดื่มเพียงจอกเดียว ไม่คิดว่าพลังลมปราณจะเพิ่มขึ้นได้? เขารีบกล่าว "นําชามาอีกจอก ไม่สิ...เอามาให้ข้าทั้งกาเลย"
จ้าวเอ้อนั้นรู้สึกเจ็บใจมากเสียจริงๆ ชาหลิงเยว้หนึ่งขีดมูลค่าถึงสามหมื่นสองพัน ผู้ใช้สามารถช่วยให้แจ่มใสอีก ทั้งยังช่วยระดับบําเพ็ญเพียรได้
ผู้อื่นจิบเพียงทีละนิดๆ แต่เขากลับดื่มหมดเพียงจอกเดียว ซึ่งจะเกิดการทําลายล้างได้อย่างง่ายดาย
ไร้ซึ่งทางเลือก จ้าวเอ้อนํามาวางอีกหนึ่งจอก
หลงเฟยกล่าวอย่างดูถูก "อ้าว! เจ้าจะงกเกินไปแล้ว ทีละจอกๆ มันไม่พอ ข้าบอกแล้วว่าให้เจ้ายกมาทั้งกา หากข้าดื่มไม่หมด ข้าก็จะห่อกลับไม่ให้เปลือง"
ปรุงยาทั้งวันทั้งคืน พลังลมปราณใช้จนสิ้น ชานี่สามารถเสริมพลังลมปราณได้ มีรึหลงเฟยจะพลาด
จ้าวเอ้อคิดอยากจะตายเสียตรงนั้น พลางด่าในใจ
"เสือดาวมาจากไหนละ ยังคิดแต่จะห่อกลับ!"
โปรดติดตามตอนต่อไป

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 18 เสือดาวมาจากไหน (2)

คล้ายกับเรื่องเลเวลอัพ ที่คุณอ่าน

เลเวลอัพ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 18 เสือดาวมาจากไหน (2)

คล้ายกับเรื่องเลเวลอัพ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้