ระบบความเกลียดชัง

ท่ามกลางความมืด เซี่ยปิงกวาดสายมองออกไปรอบๆ สิ่งที่เขาเห็นก่อนหน้านี้ที่แท้แล้วเป็นชายวัยกลางคน ทั่วร่างอาบไปด้วยเลือดและบาดแผล หน้าอกขยับขึ้นและยุบลงเป็นจังหวะหนักหน่วง ฟังจากการหายใจ มันฟ้องให้เห็นว่าเขาได้รับบาดเจ็บอย่างสาหัส 

แต่เมื่อมองเห็นความเหี้ยมโหดปรากฏอยู่ในดวงตาคู่นั้น เซี่ยปิงสามารถสรุปได้ทันทีว่าเขายังไม่ตาย ทั้งยังพร้อมสู้ตราบจนวินาทีสุดท้าย 

“ตกจากอาคารสูงเกือบห้าสิบชั้น แล้วยังโดนหมัดของฉันต่อยซ้ำ แต่ก็ยังมีชีวิตอยู่ ชายคนนี้อาจเป็นยอดฝีมือ” 

เซี่ยปิงพิจารณาอย่างรอบคอบ สัญชาติญาณบางอย่างเตือนเขาให้อยู่ห่างจากอีกฝ่ายทันที 

ดวงตาคมกริบของชายวัยกลางคนจ้องไปที่เซี่ยปิง “ไม่คิดว่าบริษัทหมีดำจะเตรียมคนไว้รอที่ประตูหลัง แผนนี้ไม่เลวเลยจริงๆ แต่การที่พวกเขาส่งเด็กที่เป็นแค่นักสู้ขั้นสี่คนเดียวมากำจัดฉัน มันไม่ตลกไปหน่อยเหรอ ไอ้เด็กน้อย แม้ว่าฉันกับแกไม่มีความแค้นต่อกัน แต่ตอนนี้แกขวางทางฉันนั่นเท่ากับตาย!”

ปัง!

พูดจบ เขาก็ลงมือโจมตีทันที 

ทักษะการต่อสู้ขั้นสูง—ฝ่ามือทลายจิต!

เซี่ยปิงรู้สึกได้ถึงความน่ากลัวของฝ่ามือนี้ในทันที พลังของมันเหนือกว่าสงป้าเทียนหลายเท่า มันทั้งบ้าคลั่งและรุนแรง ก่อเกิดเป็นกระแสลมอันหนักหน่วง พลังทุกสายแผ่ซ่านออกมา มันสามารถฉีกกระชากร่างของเขาให้แตกเป็นชิ้นๆ ได้

จิตสังหารอันน่าพรั่นพรึงสีแดงฉาน พุ่งตรงไปที่จิตวิญญาณของเซี่ยปิง หัวใจพลันบีบรัดจวนเจียนจะหายใจไม่ออก ภายใต้ฝ่ามือนี้ หากเป็นคนธรรมดาคงตายไปโดยที่ไม่มีสิทธิ์ดิ้นรนด้วยซ้ำ 

“ไปลงนรกซะไอ้เวร!”

เซี่ยปิงแผดเสียงคำรามลั่น เมื่อเผชิญหน้ากับวิกฤตความเป็นความตาย ประสาทสัมผัสทั่วร่างกายทุกส่วนคล้ายถูกกระตุ้นให้ตื่นขึ้นจากการหลับใหล เขาฝึกหมัดห้าอสูรมาถึงขั้นสมบูรณ์แบบ เขาจึงปรับเปลี่ยนรูปแบบหมัดได้ตามต้องการด้วยความคิดเดียว 

หมัดมังกรแดง—กรงเล็บมังกรทอง!  

เซี่ยปิงเปลี่ยนจากหมัดเป็นกรงเล็บ พลันตวัดนิ้วทั้งห้าออกไปข้างหน้าอย่างโหดเหี้ยมประหนึ่งนกอินทรีตะครุบเหยื่อ ด้านหลังเซี่ยปิงปรากฎเงาร่างของมังกรแดงร้องคำราม เขาเร่งควบแน่นพลังหลายสิบสายแล้วปล่อยมันพุ่งทะยานออกไป

กระบวนท่านี้มีพลังทำลายล้างรุนแรงเหนือกว่าหมัดราชันย์เสือหลายเท่า เพราะเกิดจากการผสานพลังปราณและพลังแห่งจิตวิญญาณ ซึ่งเป็นการโจมตีที่ทรงพลังที่สุดของเซี่ยปิง มันฉีกทุกอย่าง ทำลายทุกสิ่ง ราวกับต้องการแบ่งผืนปฐพีแยกโลกา  

ปัง ปัง ปัง! 

กรงเล็บกับฝ่ามือปะทะกันอย่างรุนแรง จึงทำให้เกิดเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว ก่อนจะมีคลื่นสั่นสะเทือนตามมา 

เซี่ยปิงถอยหลังไปหลายสิบก้าว รู้สึกได้ว่าเลือดกับลมปราณของเขากำลังปั่นป่วน 

ชายวัยกลางคนถอยหลังแค่ก้าวเดียว แต่สีหน้ากลับเต็มไปด้วยความประหลาดใจ “มันเป็นไปได้ยังไงกัน ฝ่ามือทลายจิตของฉันอาจมีพลังอยู่ไม่ถึงหนึ่งในสิบส่วนจากเดิม แต่มันก็มากพอที่จะทำลายร่างของนักสู้ระดับสี่ได้ไม่ยาก ทว่าผลลัพธ์กลับไม่เป็นดั่งที่คิด ดูเหมือนว่าไอ้เด็กนี่ฝึกฝนหมัดห้าอสูรไปถึงระดับสมบูรณ์แบบ มันจึงสามารถดึงพลังของหมัดห้าอสูรออกมาใช้ได้อย่างทัดเทียมกับทักษะการต่อสู้ระดับสูง”

“น่าสนใจดีนี่ บรรลุทักษะขั้นสมบูรณ์ได้ตั้งแต่อายุยังน้อย แต่ช่างน่าเสียดายนัก อัจฉริยะอย่างแกดันเลือกมาเป็นสุนัขรับใช้ของบริษัทหมีดำ และนั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมแกถึงต้องตาย!”

หลังจากพูดจบเขาก็หยิบวัตถุสีเงินออกมาจากในกระเป๋า 

“ไอ้เวรนี่!”

เซี่ยปิงรู้โดยสัญชาตญาณว่ามันคือปืนเลเซอร์ เมื่อดึงไกปืนครั้งเดียวมันก็สามารถเจาะแผ่นหินหนาหนึ่งเมตรได้ทันที สำหรับมนุษย์ธรรมดาแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึง 

จู่ๆ ความรู้สึกหนาวสั่นแล่นผ่านฝ่าเท้าจนถึงศีรษะ หากเขาปล่อยให้ไอ้เวรตะไลนี่ลั่นไก เขาคงไม่มีทางรอดแน่ 

ทำไมนะหรือ เพราะมันไม่มีทางที่มนุษย์จะเร็วกว่าแสง 

หมัดอสรพิษ—ทะลวงปฐพี!

ประสาทสัมผัสทั่วร่างกายตอบสนองจนถึงขีดสุด ในสถานการณ์ชี้เป็นชี้ตายเช่นนี้ บีบบังคับให้เขาก้าวข้ามขีดจำกัดของร่างกาย จิตวิญญาณของเซี่ยปิงเข้าสู่สภาวะว่างเปล่า ราวกับโลกทั้งใบหมุนเคลื่อนช้าลง

ความคิดของเขาเร็วขึ้นมากกว่าเดิมราวสิบเท่า จนเกิดประกายไฟในสมอง ส่งผลให้เขาไวต่อความรู้สึกรอบกาย และความแข็งแกร่งของเขาไปถึงระดับที่ไม่เคยมีมาก่อน 

วูบ!

ร่างของเซี่ยปิงสั่นน้อยๆ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นร่างวิญญาณอสรพิษ เคลื่อนไหวไปมาด้วยความรวดเร็วประหนึ่งสายฟ้า ชั่วพริบตาเดียว เขาก็ข้ามระยะทางหลายเมตรมาปรากฏอยู่เบื้องหน้าอีกฝ่าย 

“นี่มันทักษะอะไรกัน!”

ชายวัยกลางคนรู้สึกประหลาดใจไม่หยุด ทำไมเจ้าเด็กนี่เคลื่อนไหวได้รวดเร็วขนาดนี้ เห็นได้ชัดว่า ระดับการฝึกฝนของเขายังอยู่แค่นักสู้ระดับสี่ แต่ไอ้เด็กนี่สามารถเข้าประชิดตัวเขาได้ในอึดใจเดียว โดยที่เขาตรวจจับความเคลื่อนไหวของมันไม่ได้เลย 

หมัดอสรพิษ—อสรพิษล่าเหยื่อ!

หมัดอสรพิษของเซี่ยปิงอัดเข้าไปที่หน้าอกของชายวัยกลางคนทันที ความรุนแรงเปรียบได้กับกระสุนที่พุ่งทะลวงอกเข้าไปด้วยความเร็วแสง หัวใจถูกเจาะทะลุ เลือดและเนื้อข้างในแตกละเอียด 

“อั่ก...อ๊า...” ชายวัยกลางคนเบิกตาโพลง มองเซี่ยปิงด้วยความไม่เชื่อ เขาไม่คิดไม่ฝันว่าจะถูกฆ่าโดยเด็กคนหนึ่งที่เป็นแค่นักสู้ขั้นสี่ หัวใจเขาถูกแทงทะลุด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว

ร่างของเขาค่อยๆ ล้มลง ฝุ่นบนพื้นฟุ้งกระจาย 

ตุบ!

เซี่ยปิงเร่งโคจรปรับสภาพลมปราณภายในร่าง เขาใช้วิชาหยางบริสุทธิ์ส่งถ่ายพลังความร้อนกระจายไปตามจุดต่างๆ ซึ่งมันช่วยขจัดความเหนื่อยล้ากับอารมณ์ด้านลบออกไปทั้งหมด หรืออาจกล่าวได้ว่ามันถูกพลังหยางบริสุทธิ์เผาผลาญจนหมดสิ้น  

เห็นได้ชัดว่านี่เป็นครั้งแรกที่เขาลงมือฆ่าใครสักคน แต่นอกจากไม่รู้สึกอะไรแล้ว เขาก็ไม่ค้นพบคำตอบอื่น อาจเป็นผลพวงจากการฝึกวิชาหยางบริสุทธิ์ของเขา 

เคล็ดวิชานี้ได้ฝังรากลึกลงในกระดูก เมื่อใดก็ตามที่เขาแสดงอารมณ์ด้านลบจะมากหรือน้อย อารมณ์เหล่านี้จะถูกไฟในร่างกายเขาเผาผลาญจนหมด 

“ต่อให้ฉันรู้อยู่ก่อนแล้ว เมืองจันทราทมิฬอันตรายแค่ไหน ทั้งกลุ่มอาชญากรซุ่มอยู่ในเงามืด ทั้งการฆ่าฟันกับความตายที่แฝงอยู่รอบด้าน แต่ฉันไม่คาดคิดว่าจะต้องเผชิญหน้ากับการต่อสู้บนความเป็นความตายทันทีหลังจากก้าวเข้ามาในเมือง”

เซี่ยปิงสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ ผ่อนคลายความตึงเครียด การต่อสู้เมื่อครู่ที่ผ่านมาทำให้เขาเสียพลังไปเกือบครึ่ง ในช่วงเวลาความเป็นตาย หากเขาประมาทหรือความเกิดลังใจเพียงครั้งเดียว คนที่นอนจมกองเลือดในตอนนี้อาจเป็นเขา

เมื่อมองสภาพศพของชายวัยกลางคนบนพื้น เซี่ยปิงยังรู้สึกประหลาดใจไม่หาย มีรอยแผลฉกรรจ์มากกว่าสิบแห่งบนหน้าอกจนเห็นกระดูกด้านใน บ่งชี้ว่าชายคนนี้ได้รับบาดเจ็บสาหัสเจียนตายก่อนที่จะมาพบกับเขา

ถึงแม้จะบาดเจ็บขนาดนี้ เซี่ยปิงยังไม่สามารถรับมือชายคนนี้ง่ายๆ จนเกือบถูกฆ่า แล้วลองคิดดูว่า หากชายคนนี้อยู่ในสภาพสมบูรณ์ พลังที่แสดงออกมาจะน่ากลัวแค่ไหน 

“หืม...นั่นมันอะไรน่ะ” เซี่ยปิงขยับเข้าไปใกล้ ก่อนจะเห็นว่ามีกระเป๋าสีดำบริเวณด้านหลังของชายวัยกลางคน ซึ่งดูเหมือนจะมีของบางอย่างอยู่ด้านใน 

ทันทีที่หยิบขึ้นมาก็พบว่ามันหนักมาก

ขณะที่เขากำลังจะเปิดดูสิ่งของด้านในก็มีเสียงดังมาจากระยะไกล “เร็วเข้า รีบตามมันไป ไอ้หมอนั่นมันยังไม่ตายง่ายๆ ช่วยกันจับมันให้ได้ ใครที่กล้าทรยศบริษัทหมีดำของฉัน ต่อให้มันคิดอยากจะตายก็ตายไม่ได้ มันต้องถูกหั่นร่างออกทีละนิดเหมือนชิ้นเนื้อ เพื่อเป็นตัวอย่างแก่คนที่คิดจะทรยศต่อบริษัท ชะตากรรมของพวกมันมีจุดจบแบบไหนรออยู่”

“เวรเอ๊ย เจอปัญหาใหญ่แล้วสิ”

เซี่ยปิงรู้ทันทีเขากำลังเจอปัญหาใหญ่เข้าให้แล้ว ชัดเลยว่าไอ้เวรตะไลนี่อาจขโมยบางอย่างมาจากบริษัทหมีดำ จนถูกไล่ตามโดยยอดฝีมือนับไม่ถ้วน 

ประเด็นคือเขาฆ่าชายคนนี้ไปแล้ว แถมยังถือของโจรอยู่ในมืออีก ถ้าบริษัทหมีดำรู้เข้าล่ะก็ ชีวิตเขาจะบันเทิงอีกกี่เท่า มีแต่ตายกับตายและตายรออยู่ 

“คนดีอย่างฉันต้องหนี!” เซี่ยปิงตัดสินใจโดยไม่ต้องคิดนาน ต้องหนีก่อนเท่านั้น แม้ว่าเขามีอายุแค่สิบแปดปี แต่เขามีความทรงจำของอีกโลกอยู่ ไม่ว่าจะเป็นวิธีจัดการปัญหา ประสบการณ์ต่างๆ ของเขาทั้งเฉียบคมเด็ดขาด และจะไม่มัวลังเล 

เขาคว้ากระเป๋าไว้แน่นแล้ววิ่งเข้าไปในตรอกลึก