Astral Beast Hunter (นักล่าอสูรดวงดาว)

        ตอนที่68 สิ้นสุดการสำรวจ

        แอนดรูว์คว้าจับด้ามกระบี่ล่าอสูรและเก็บเข้าฝักเขาใช้จิตวิญญาณสัมผัสโครงกระดูกทั้งสองอีกครั้ง เมื่อพบว่าไม่มีสิ่งผิดปกติจึงรู้สึกสบายใจ

        ‘พวกมันตายไปจริง ๆ แล้ว...กฎร้อยส่วนยังใช้ได้เสมอ ใช้สามศัตรูด้อยค่าใช้เก้าต่อต้านเภทภัย เก็บงำอีกเก้าสิบส่วนไว้ เมื่อใช้ทุกอย่างต้องจบลงแต่ก็น่าเสียดายที่ต้องพลาดข้อมูลสำคัญไป’ แอนดรูว์คิดในใจเขามีความรู้สึกเสียดายอย่างช่วยไม่ได้

        ‘ถ้าทุกอย่างเป็นไปตามที่คิดคงจะดี ต่อให้ใช้พลังระดับนั้นได้ในระยะเวลาหนึ่งโดยไม่ได้รับความเสียหายเหมือนเมื่อก่อนแต่ร่างกายอ่อนล้าเหมือนจะหมดแรงมันก็ช่วยไม่ได้…

        …ระยะเวลาสั้น ๆ ไม่รู้เหมือนกันว่ามันจะรู้ถึงตัวตนของเรารึเปล่าทางที่ดีควรรีบจบการสำรวจ ไว้มีโอกาสในอนาคตคงได้รู้อะไรเพิ่มเอง’

        ระหว่างแอนดรูว์กำลังคิดในใจวิเวียนที่เห็นทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วเธอถึงกับนิ่งเงียบเพราะมันเหมือนกับเธอกำลังฝันไป กว่าจะรู้ตัวแอนดรูว์ก็เรียกเธอแล้ว

        “วิเวียน!..โยนกระดูกนั่นทิ้งไปและทำเหมือนทุกอย่างไม่เคยเกิดขึ้น”

        “ค่ะนายท่าน” วิเวียนขานรับ เธอดึงสติกลับมาและมองทุกอย่างรอบตัว ก่อนจะมองแอนดรูว์ในใจเธอพลันเกิดความรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก

        ‘นายท่านแข็งแกร่งมาก’

        ไม่นานนักแอนดรูว์ได้หยุดใช้งานพื้นที่ปิดกั้นตัวหมุดทั้งหมดพุ่งกลับเข้าไปหาก้อนหกเหลี่ยมที่เปลี่ยนกลับเป็นกล่องสีเงินอีกครั้งก่อนมันจะลอยกลับเข้ามาในมือแอนดรูว์

        “ปิดการใช้งาน”

        Accept!Locked!

        ตัวอักษรบนกล่องสีเงินกะพริบและเปลี่ยนไปเป็นสีแดงจากนั้นคำว่า ‘Device Manager Locked’ ได้ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

        หลังพื้นที่ปิดกั้นหายไปแอนดรูว์หันไปมองชีวจักรกลสีแดงที่กำลังทำงาน

        “ช่วยไม่ได้เธอต้องช่วยฉันเอากระดูกพวกนี้กลับไปข้างบนแล้วล่ะ” แอนดรูว์หันไปบอกวิเวียนและใช้พลังจิตวิญญาณอีกครั้งดึงโครงกระดูกลิงสีดำให้ลอยอยู่ด้านข้าง

        “เอาชิ้นส่วนขนาดเล็กขึ้นไปก่อนชิ้นส่วนขนาดใหญ่ค่อยมาตัดและเอาขึ้นไปทีหลัง”พูดจบแอนดรูว์เดินไปทางบันไดและขึ้นไปข้างบน ส่วนวิเวียนเดินไปทางโครงกระดูกขนาดใหญ่เธอใช้เถาวัลย์หนามสีแดงนับสิบเส้นด้านหลังเธอ นำกระดูกทุกส่วนมาแยกวางไว้บนพื้น ก่อนจะหยิบชิ้นส่วนขนาดเล็กหลายชิ้นตามแอนดรูว์ขึ้นไป

        เมื่อแอนดรูว์เดินมาถึงชั้นที่มีสถูปเจดีย์เขาหันมองเล็กน้อยอย่างเสียดาย เพราะเขาไม่มีเวลามาสำรวจมันต่อ

        “พวกนายทั้งสองหยุดเฝ้าได้แล้วกลับไปข้างนอกพร้อมฉันเตรียมตัวเก็บของขึ้นยาน”แอนดรูว์หันไปบอกชีวจักรกลสองตัวที่เขาทิ้งให้เฝ้าที่นี่ก่อนจะเดินขึ้นบันไดไปยังอีกชั้น

        “รับทราบ”“รับทราบ” ชีวจักรกลทั้งสองตอบรับและตามแอนดรูว์ไป

        ไม่นานนักแอนดรูว์ได้เดินมาถึงด้านบนเขามองซากอารยธรรมผ่านตาเล็กน้อย ก่อนจะเดินไปยังทางที่เขาเคยเข้ามา

        ด้านนอก

        แอนดรูว์ออกมาแล้วเขาตรงไปยังยานลำเลียงพร้อมกับวางโครงกระดูกลิงสีดำไว้ด้านในพร้อมกับกล่องสีเงิน

        ครู่ต่อมาชีวจักรกลสองตัวได้เดินไปกระจายคำสั่งและเริ่มเก็บทุกสิ่งเข้าสู่ยานลำเลียงอีกลำหนึ่ง

        ระหว่างที่แอนดรูว์กำลังเดินกลับเข้าไปในซากอารยธรรมวิเวียนก็ได้ออกมาพอดี เขาจึงบอกให้เธอวางชิ้นส่วนโครงกระดูกไว้ในยานลำเลียงยกเว้นใบโพธิ์ เขาสั่งให้เธอเก็บไว้กับตัวเธอเอง

        แอนดรูว์กลับเข้ามาด้านในอีกครั้งพอเขาลงมาถึงชั้นที่สามเพื่อเก็บชิ้นส่วนโครงกระดูกขนาดใหญ่ เดโม่เดวิดพร้อมด้วยเหล่าชีวจักรกลสีแดงได้ขึ้นมาพอดี

        “พอดีเลยแยกกันเป็นสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งลงไปเก็บตัวอย่างขึ้นมาอีกกลุ่มมาช่วยฉันขนชิ้นส่วนกระดูกขึ้นไป” แอนดรูว์ออกคำสั่งจบเดโม่นำชีวจักรกลสีแดงห้าตัวตามลงไป เดวิดก็นำชีวจักรกลสีแดงที่เหลือเข้ามาช่วยขนย้าย

        “เดวิดให้โมบิทส่งยานลำเลียงมาเพิ่มจนกว่าเราจะขนพวกนี้ไปหมด”

        “รับทราบ!” เดวิดตอบรับ จากนั้นก็เริ่มไปขนย้ายชิ้นส่วนกระดูก

        ด้วยจำนวนชีวจักรกลที่เพิ่มมามากขึ้นการขนย้ายเป็นไปอย่างรวดเร็ว

        ผ่านไปเพียงสิบสามชั่วโมง

        การขนย้ายทุกอย่างขึ้นไปด้านบนและนำเข้าสู่ยานลำเลียงได้เสร็จสิ้นอุปกรณ์ทุกอย่างถูกปิดใช้งานและเก็บกู้คืนมาทั้งหมด

        หลังจากแอนดรูว์ส่งโดรนหนึ่งลำเข้าไปตรวจสอบและไม่พบว่ามีอะไรหลงเหลืออยู่ในซากอารยธรรมนอกจากเสาหินและสถูปเจดีย์เขาจึงสั่งให้ชีวจักรกลช่วยกันลงไปทำลายหลักฐานด้านในและทางเข้าให้เหมือนกับว่าพวกเขาไม่เคยมาเยือนที่นี่โดยไม่ลืมกำชับว่าอย่าเข้าไปยุ่งกับเสาหินและสถูปเจดีย์

        ผ่านไปอีกหนึ่งชั่วโมงร่องรอยทั้งหมดถูกทำลายจนหมดสิ้น ยานลำเลียงที่แอนดรูว์นั่งมาออกตัวเป็นลำสุดท้าย

        ในช่วงเวลานี้เองยานรบทั้งหมดได้กลับเข้าสู่ยานแม่ไททันและยานแม่เดมอนก่อนจะตามคุ้มกันยานลำเลียงของแอนดรูว์กลับเข้าสู่ยานหลัก

        ในอวกาศ

        ใกล้กับยานหลักยานรบทุกลำต่างกลับเข้าสู่ยานแม่ของตัวเอง จากนั้นยานแม่ได้กลับเข้าสู่ยานหลักตามลำดับ...เดสทรอยเยอร์เนเมซิส แองเจิ้ล ฟอร์เทรส ต่อมาก็เป็นไททันและเดมอนที่คุ้มกันยานลำเลียงกลับมา สุดท้ายลากูนที่กลับมาลำสุดท้ายเพราะอยู่ไกลที่สุด

        หลังจากยานทุกลำกลับเข้าสู่ยานหลักตัวยานหลักได้เดินหน้าเต็มกำลังหายไปจากดาราจักรแห่งนี้

        .

        .

        .

        .

        ณโรงจอดยานลำเลียงในยานหลัก

        ระบบทำความสะอาดอัตโนมัติเริ่มทำงานเมื่อยานลำเลียงเข้าเทียบท่า ตัวยานถูกทำความสะอาดอย่างรวดเร็วต่อมาชีวจักรกลุ่มหนึ่งที่สวมชุดสีขาวทำมาจากวัสดุพิเศษเดินเข้ามาพร้อมอุปกรณ์ฉีดพ่นสารทำความสะอาด

        เมื่อตัวยานลำเลียงได้เปิดขึ้นชีวจักรกลรอให้แอนดรูว์ วิเวียน เดโม่ เดวิด และชีวจักรกลสีแดงออกมาจากยานลำเลียงก่อนพวกมันจะเข้าไปทำความสะอาดภายใน

        “วิเวียนเธอตามฉันมา”แอนดรูว์พูดขึ้นพร้อมกับเดินไปยังจุดทำความสะอาด ส่วนของที่อยู่ในยานลำเลียงโมบิทจะเป็นผู้จัดการไปตามกระบวนการ

        วิเวียนเดินตามแอนดรูว์มาถึงในห้องสีขาวด้านในมีห้องแยกย่อยสำหรับใช้ความสะอาดร่างกายหลายสิบห้อง

        “เธอต้องจำไว้ว่าเวลาเราออกไปไหน ตอนกลับเข้ายานต้องมาทำความสะอาดร่างกายที่นี่”แอนดรูว์ชี้มือไปทางกล่องใสสี่เหลี่ยมและพูดต่อ

        “เธอเห็นกล่องนั่นไหมใส่ชุดและทุกอย่างที่ติดตัวเธอมาเข้าไป มันจะทำความสะอาดให้ทั้งหมดยกเว้นของสำคัญให้เอาติดตัวไว้ตลอด”

        แอนดรูว์พูดจบเขาก็ถอดชุดใส่กล่องเหลือแค่กำไลกับกระบี่ล่าอสูรติดตัว เขาแสดงร่างกายเปลือยเปล่าให้วิเวียนเห็นอย่างไม่อายแล้วเข้าไปทำความสะอาด

        วิเวียนจึงถอดชุดใส่กล่องตามแอนดรูว์ในมือขาวนวลถือใบโพธิ์และเข้าไปทำความสะอาดในห้องข้าง ๆ

        ระหว่างแอนดรูว์กับวิเวียนเริ่มทำความสะอาดร่างกายในกล่องใสสี่เหลี่ยมมีของเหลวบางอย่างไหลเข้ามา ก่อนจะเริ่มกระบวนการทำความสะอาด ฆ่าเชื้อและทำให้แห้งในเวลานาน

        ห้านาทีต่อมาแอนดรูว์ออกจากห้องทำความสะอาดเขาเดินมาหยิบชุดไปสวมอย่างรวดเร็ว วิเวียนที่พึ่งเดินออกมาก็เดินเข้ามาหยิบชุดไปสวมใส่ด้วยท่าทางเย้ายวนเหมือนเธอต้องการให้แอนดรูว์หันมามองร่างกายเปลือยเปล่าของเธอ น่าเสียดายที่มันไร้ประโยชน์

        “ต่อไปเราจะไปตรวจร่างกายให้แน่ใจว่าไม่มีสิ่งแปลกปลอมปะปนมากับพวกเรา” แอนดรูว์พาวิเวียนออกไปอีกทางหนึ่ง

        หลังจากแอนดรูว์ออกไปชีวจักรกลสีแดงได้เข้ามาทำความสะอาดแบบเดียวกับที่แอนดรูว์และวิเวียนได้ทำไป

        ห้องตรวจสภาพร่างกาย

        แอนดรูว์กับวิเวียนเดินเข้ามาพร้อมกันแต่เป็นแอนดรูว์เริ่มแสดงวิธีตรวจร่างกายให้เธอดูก่อนว่ามีขั้นตอนอะไรบ้างพอแอนดรูว์ตรวจร่างกายเสร็จ ระบบอัตโนมัติบอกว่า ‘ไม่พบสิ่งผิดปกติ’ พร้อมแสดงข้อมูลหลายอย่างเกี่ยวกับร่างกายให้ได้เห็น

        “นั่นแหละเดินเข้าเครื่องไปมันจะตรวจสภาพร่างกายเธอตามกระบวนการเอง”แอนดรูว์มองวิเวียนเดินเข้าเครื่องตรวจสภาพร่างกาย ไม่เกินสามนาทีทุกอย่างก็เสร็จสิ้น

        -ตรวจสอบสภาพร่างกายวิเวียน เสร็จสิ้น

        -ผลการตรวจไม่พบสิ่งผิดปกติ

        ………………

        …..

        “ตรวจร่างกายเสร็จเธอไม่มีงานหรือภารกิจต้องทำต่อ เธอจะมีช่วงเวลาอิสระ อยากไปพักผ่อนหรือทำอะไรก็ได้ตามใจเธอแต่อย่าลืมว่ามันต้องอยู่ในขอบเขตและข้อกำหนด บางอย่างเธอก็ไม่สามารถทำได้บางพื้นที่เธอไม่สามารถเข้าไปได้ ข้อนี้เธอน่าจะเรียนรู้มาจากโมบิทแล้ว..อ่าเกือบลืมส่งใบโพธิ์นั่นมาด้วย” แอนดรูว์หยิบใบโพธิ์มาจากมือวิเวียนวิเวียนจึงถามขึ้นมา

        “ฉันสามารตามคุณไปได้ไหมนายท่าน”

        แอนดรูว์นิ่งคิดเล็กน้อยก่อนบอกกับวิเวียน “ฉันจะไปห้องวิจัยต่อ เธอจะตามมาก็ได้ยังไงพื้นที่ที่ฉันจะไปเธอสามารถเข้าได้อยู่แล้ว”

        “นายท่านฉันจะตามคุณไป” วิเวียนตอบด้วยน้ำเสียงดีใจยกใหญ่ จากนั้นทั้งสองจึงไปยังห้องวิจัยด้วยกัน

        .

        .

        .

        .

        ย้อนกลับมาที่ซากอารยธรรมโบราณ

        เดิมทีหลังแอนดรูว์จากไปหลายวันก่อนมันควรจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่กลับมีรอยแยกมิติรอยหนึ่งถูกเปิดออก ก่อนร่างมนุษย์เพศชายในชุดโบราณสีเขียวจะเดินออกมาจากรอยแยกมิติ

        รูปร่างมนุษย์เพศชายนั้นไม่ค่อยธรรมดาเขาดูมีอายุไม่มาก สูงถึงสองเมตร หน้าตาคล้ายคนตะวันออกยุคโบราณที่ค่อนข้างหล่อเหลาผิวพรรณดูดีเข้ากับดวงตาสีอำพัน เส้นผมสีดำยาวถูกมัดเป็นทรงคล้ายผู้ทรงภูมิ ในมือซ้ายถือแซ่หางม้าด้านหลังสะพายกระเป๋าไม้เก่าแก่ที่บรรจุม้วนหนังสัตว์และอุปกรณ์เครื่องเขียน

        “ไอ๊หยากานจือไม่ผิดพลาด ปากั๋วไม่คลาดเคลื่อน ไฉนมิพบหอนวลักษณ์ ผู้แซ่เทียนโชคร้ายหรือไร”ชายชุดโบราณสีเขียว โบกแซ่หางม้าในมือซ้าย กระจกแปดทิศอัดแน่นไปด้วยพลังลึกลับปรากฏขึ้นเบื้องหน้า

        โอมโอม โอม พลังแห่งเบญจธาตุ จงเผยความจริง

        มือซ้ายชายชุดโบราณสีเขียวทำมุทราสิบรูปแบบปากท่องประโยคเดิมซ้ำไปซ้ำมา จนกระจกแปดทิศส่องสว่างฉายแสงเจิดจ้าไปทางซากอารยธรรมโบราณ

        ครื้นๆ ๆ

        แผ่นดินเกิดสั่นไหวรุนแรงหอคอยค่อย ๆ ผุดขึ้นมาจากผืนดินพร้อมกับเศษหินดินทรายทั้งหมดได้ร่วงหล่น ไม่นานหอคอยสูงตระหง่านได้เผยโฉมที่แท้จริงให้ชายชุดโบราณสีเขียวได้เห็นมันเป็นหอคอยโบราณมีความเก่าแก่ไม่อาจล่วงรู้ว่ามันอยู่มานานแค่ไหนรู้เพียงมันได้รับความเสียหายและมีรอยตัดคมกริบอยู่บนยอด

        “เสียหายหนักนักโชคดีท่านอาจารย์แย่งชิงส่วนบนมาได้” ชายชุดโบราณสีเขียวสะบัดแซ่หางม้า ชิ้นส่วนขาดเล็กจิ๋วได้พุ่งไปทางหอคอยโบราณก่อนจะขยายใหญ่ขึ้นจนมีขนาดเข้ากับหอคอย