วิถีจักรพรรดิพลิกชะตาสวรรค์

ผู้คนรอบข้างต่างก็ตกตะลึง ซูเหยียนช่างกล้าหาญมาก จิ่งหยางอวี่ก้าวเข้าสู่ขอบเขตน้ำพุชีพแล้ว แม้ว่าซูเหยียนจะบรรลุความสำเร็จในขอบเขตตื่นรู้ได้มากขึ้น แต่เขาก็ไม่สามารถต่อสู้กับจิ่งหยางอวี่ได้! 

"แกช่างหยิ่งผยองจริง ๆ!" จิ่งหยางอวี่โกรธจนหน้าเขียว ตะโกน "ซูเหยียน ฉันจะฉีกหนังแกออก!" 

ความอัปยศอดสูครั้งก่อนบวกกับความดูถูกของซูเหยียนครั้งนี้ ทำให้จิ่งหยางอวี่โกรธจัด หากตอนนี้เขาไม่สามารถล้างแค้นได้ด้วยการต่อสู้กับซูเหยียนด้วยพลังของขอบเขตน้ำพุชีพ เขาจะกลายเป็นที่หัวเราะเยาะของผู้คนทั่วโลก? 

ครืน! 

ร่างกายของจิ่งหยางอวี่เหมือนถูกแกะสลักด้วยทองคำ เต็มไปด้วยพลังอันแข็งแกร่ง เขาฝึกฝนพลังกายของเขาให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้นด้วยเคล็ดวิชาพลังกายทองคำ

หลังจากจิ่งหยางอวี่ก้าวเข้าสู่ขอบเขตน้ำพุชีพ ร่างกายของเขาก็ระเบิดพลังแฝงออกมาได้มากขึ้น ด้วยความแข็งแกร่งในตัว จิ่งหยางอวี่ จึงหัวเราะเยาะอย่างมั่นใจว่า "ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ใช้พลังน้ำพุชีพ แต่เพียงแค่ร่างกายของฉัน ก็เพียงพอที่จะทุบตีแกให้เหมือนหมาตัวหนึ่งแล้ว!" 

"ซูเหยียน!" 

ไป๋เมิ่งอิ่งตกใจ รู้สึกได้ถึงความวุ่นวายข้างนอก เธอจึงเดินออกไป และพบว่า จิ่งหยางอวี่กำลังทำร้ายซูเหยียน 

ไป๋ซิงยวนพยายามห้ามไป๋เมิ่งอิ่งไว้ แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่า ไป๋เมิ่งอิ่งและเถิงอิงเจี๋ยจะสมหวังหรือไม่ แต่เขาไม่สามารถปล่อยให้ไป๋เมิ่งอิ่งพูดเพื่อปกป้องซูเหยียนได้อีกต่อไป เพราะเขารู้ดีว่า ผู้เฒ่าเหลยไม่พอใจซูเหยียนแล้ว! 

ลมหายใจของจิ่งหยางอวี่รุนแรง ชั่วพริบตาเดียวเขาก็พุ่งเข้าใส่ ร่างกายของเขาปล่อยพลังเลือดออกมามากมาย เหมือนกับม้าหลายพันตัวกำลังวิ่งอยู่! 

"ซูเหยียนตายแน่ ตอนนี้ยังกล้ามายั่วยุจิ่งหยางอวี่!" 

"ตอนนี้จิ่งหยางอวี่เพียงแค่ใช้ร่างกายของเขา ก็อาจใช้หลายพันแรงม้าได้ ซูเหยียนจะเอาอะไรไปต่อสู้กับ จิ่งหยางอวี่?" 

"รอดูสิ ซูเหยียนจะต้องโดนทุบแหลกแน่!" 

ภายใต้สายตาที่คลั่งไคล้ของผู้คนรอบข้าง จิ่งหยางอวี่พุ่งเข้าใส่ซูเหยียน มือของเขาปล่อยพลังออกมาอย่างแรง และทุบไปที่ศีรษะของซูเหยียน! 

นี่ไม่ใช่แค่การต่อสู้ธรรมดา ๆ แต่เป็นท่าทางฆ่าคน ฉางเหลิ่งอวี่เห็นภาพนี้จึงหัวเราะเยาะว่า "ดี จิ่งหยางอวี่ แข็งแกร่งจริง ๆ การต่อสู้อาจทำให้ได้รับบาดเจ็บ และอาจถึงขั้นตายไปเลย!" 

ตูม! 

ภายใต้สายตาที่ตกตะลึงของผู้คนทั้งฮอลล์ ซูเหยียนกลับกล้าที่จะชกมือของ จิ่งหยางอวี่! 

"บ้าไปแล้ว!" 

ผู้คนรอบข้างต่างฮือฮา มองเห็นได้ชัดเจนว่าขณะที่หมัดชนกับมือ จิ่งหยางอวี่ก็ใช้พลังน้ำพุชีพของเขาด้วยเช่นกัน พลังทั้งสองปะทะกัน ทำให้เกิดเสียงแตกร้าวของกระดูกดังก้อง น่ากลัวจนขนลุก 

"แม่เจ้า จิ่งหยางอวี่โหดร้ายเกินไป ตบเพียงครั้งเดียวก็ทำให้กระดูกของซูเหยียนหัก!"

"ได้ยินเสียงกระดูกแตกไม่ใช่แค่หนึ่งหรือสองท่อน นี่มันต้องการทำลายซูเหยียน!" 

"ร่างกายของจิ่งหยางอวี่นั้นแข็งแกร่งมาก แต่น่าเสียดายที่กฎทองจำเป็นต้องมีทรัพยากรมหาศาลเพื่อฝึกฝนออกมา เราไม่มีทรัพยากรมากพอที่จะฝึกฝนมัน" 

"ฉันเดาว่าจิ่งหยางอวี่ตอนนี้สามารถข้ามระดับเพื่อต่อสู้ได้!" 

เหล่าศิษย์ที่ยืนดูอยู่ต่างก็วิพากษ์วิจารณ์กัน ไป๋เมิ่งอิ่งหน้าซีด มือปิดปาก ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ 

"เหอ ๆ รังแกสหายฉัน ไอ้หนูนี่สมควรโดน!" 

เจ้าอ้วนหน้าเต็มไปด้วยเนื้อสั่นไหว วิ่งมาอย่างชั่วร้าย ร่างกายของเขาเปี่ยมไปด้วยความแข็งแกร่งอันน่าเกรงขาม หลังจากที่เจ้าอ้วนออกไปฝึกฝนอย่างหนักมาสามเดือน พลังของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล เขามั่นใจว่าจะติดอันดับยี่สิบอันดับแรกของศิษย์หลัก! 

เจ้าอ้วนรู้ดีถึงพลังของซูเหยียน เพียงแค่พลังกายเปล่าก็เพียงพอที่จะทุบตีจิ่งหยางอวี่ได้ "โอ้!" 

เมื่อเสียงกรีดร้องเหมือนหมูดังขึ้น ทุกคนในสนามต่างก็ตกตะลึงเมื่อเห็นจิ่งหยางอวี่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น แขนของเขาบิดเบี้ยวราวกับเส้นก๋วยเตี๋ยว ดูเหมือนจะแตกหักได้ทุกเมื่อ ช่างน่ากลัวยิ่งนัก! 

เงียบฉี่! 

ความเงียบงันจนได้ยินเสียงเข็มตกลงพื้น เหล่าศิษย์กว่าร้อยคนที่ยืนอยู่ที่นี่ต่างก็แข็งทื่อราวกับหิน 

"เป็นไปได้อย่างไร!" 

ไป๋ซิงยวนอ้าปากค้าง คนที่ได้รับบาดเจ็บคือจิ่งหยางอวี่ กระดูกแขนของเขาแตกทั้งหมด ความเจ็บปวดจากการแตกหักของกระดูก มีใครบ้างที่สามารถทนได้! 

"ฉันบอกแกแล้ว เพียงแค่พลังกายเปล่า ฉันก็สามารถทำให้แกกลายเป็นหมาจรจัดได้!" 

ซูเหยียนมองจิ่งหยางอวี่ด้วยความเย็นชาราวกับเทพเจ้าปีศาจ เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า "ถ้าแกไม่เชื่อ ลุกขึ้นมาลองดูอีกครั้ง!" 

"ซูเหยียน… ไอ้ซูเหยียน… ไอ้ซูเหยียนว้อย!" 

จิ่งหยางอวี่ตะโกนอย่างบ้าคลั่ง เส้นผมของเขากระจัดกระจาย ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวผิดรูป!

ความอัปยศที่ยิ่งใหญ่ ความอดสูที่สาหัส! 

ยอดฝีมือระดับน้ำพุชีพ กลับถูกซูเหยียนต่อยจนแขนหัก! 

ดวงตาของจิ่งหยางอวี่แดงก่ำ เขาคำรามว่า "ฉันมีวิธีจัดการกับแก!" 

ครืน! 

น้ำพุชีพของจิ่งหยางอวี่เปิดออก ฉีดพลังลมทะลุฟ้าออกมาเป็นระลอก แรงกดดันทำให้สุญญากาศแตกออก ราวกับลมพายุพัดเข้ามา ต้นไม้รอบ ๆ ไหวไปมา 

ร่างกายของจิ่งหยางอวี่ได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่น้ำพุชีพของเขายังคงสมบูรณ์ 

ยิ่งกว่านั้น พลังแห่งน้ำพุชีพที่ฉีดออกมายังรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว กลายเป็นรูปดาบฟ้า จากนั้นก็พุ่งลงมาเป็นลำแสงดาบอันเจิดจ้า ที่สามารถตัดภูเขาลงได้! 

"สวรรค์ นั่นคือดาบทลายฟ้า!" 

ทุกคนต่างตกตะลึง ดาบทลายฟ้าเป็นวิชากำลังภายในชั้นสูง แม้แต่เซี่ยเจ๋อยังคิดค้นวิชากำลังภายในอันน่าทึ่งนี้ขึ้นมา แต่หากต้องการฝึกวิชานี้ ต้องจ่ายค่าธรรมเนียมสามหมื่นแต้มเกียรติยศ! 

จิ่งหยางอวี่ไม่มีแต้มเกียรติยศมากขนาดนี้ พวกเขาจึงคิดว่าเป็นจิ่งหยางอวี่ที่จ่ายให้ 

ใครบ้างที่ไม่อิจฉาวิชากำลังภายในเช่นนี้? 

เจ้าอ้วนรู้สึกกระวนกระวายใจมาก นี่เป็นดาบทลายฟ้า วิชากำลังภายในที่ทรงพลังมาก! 

"ซูเหยียน ฉันจะฆ่าแก!" 

จิ่งหยางอวี่ควบคุมดาบทลายฟ้า พุ่งเข้าหาซูเหยียน! 

พลังอันน่ากลัวนี้ทำให้ซูเหยียนหันกลับไป เสื้อผ้าของเขาปลิวไสว และเส้นผมสีดำก็โบกสะบัดในสายลม 

เมื่อดาบทลายฟ้ากำลังจะเข้าใกล้ซูเหยียน เขาขยับตัว ราวกับสายฟ้า ราวกับมังกรม้า เท้าของเขาเต็มไปด้วยพลังอันน่าทึ่ง ราวกับมังกรม้าโบราณกำลังเหยียบย่ำที่นี่! 

ฉีก! 

ซูเหยียนเปลี่ยนร่างเป็นม้า และทะยานขึ้นฟ้า กระโดดขึ้นสูงหลายร้อยเมตร เพื่อหลบดาบทลายฟ้า! 

"แกหนีไม่พ้นหรอก ตายซะ!"

จิ่งหยางอวี่คลั่งไคล้ราวกับบ้าคลั่ง ฟาดฟันดาบทลายฟ้าลงใส่ซูเหยียนอีกครั้งหนึ่ง 

ฉากนี้ทำให้เจ้าอ้วนหัวเราะออกมา จิ่งหยางอวี่ไม่มีประสบการณ์การต่อสู้เลยแม้แต่น้อย ด้วยร่างม้าของซูเหยียน ย่อมเพียงพอที่จะหลบการโจมตีของจิ่งหยางอวี่ได้ 

สามครั้งติดต่อกัน พลังทำลายล้างน่าทึ่ง แผ่นดินที่โดนฟาดฟันก็แตกออก 

จิ่งหยางอวี่หอบหายใจถี่ พลังของเขาหมดลงแล้ว แต่พอเห็นซูเหยียนยังคงสมบูรณ์ไร้รอยขีดข่วน จิ่งหยางอวี่โกรธจนแทบจะพ่นเลือดออกมา เขาเร่งพลังที่เหลืออยู่น้อยนิด ฟาดดาบทลายฟ้าอีกครั้งหนึ่ง 

"ยังจะมาอีกหรือ? ไอ้หนู กลับไปบ้านแล้วไปกินนมอีกสักสองสามวันเถอะ!" 

ในวินาทีนั้น เสียงก้องกังวานดังกึกก้องไปทั่วทั้งสนาม ต้นไม้โบราณที่โคลงเคลงอยู่โดยรอบก็แตกออกเป็นเสี่ยง ๆ 

ซูเหยียนพุ่งเข้าใส่ในชั่วพริบตา ร่างกายของเขาฟื้นฟูพลังทั้งหมด และพลังร้ายกาจก็ระเบิดออกมา ท่าทางของเขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ราวกับว่าปรมาจารย์แห่งการต่อสู้ได้ตื่นขึ้นที่นี่ 

ฉากที่น่าสะพรึงกลัวนี้ทำให้ผู้ชมทุกคนขนลุกซู่ ราวกับถูกฟ้าผ่า ราชาเสือผู้ทรงพลังที่ถูกปลดปล่อยออกมา ทำให้ทุกคนรู้สึกกลัวจนต้องทรุดตัวลงบนพื้นและตัวสั่นด้วยความกลัว 

คำแนะนำของอี้หยวนที่มีต่อซูเหยียนคือ เริ่มต้นจากจิตวิญญาณและเจตจำนง ในการต่อสู้ พลังต้องไม่แพ้กัน และเจตจำนงคือเครื่องมือที่ทรงพลังที่สุดในการสะกดจิตศัตรู 

พลังของเสือนั้นรุนแรงกว่าการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของซูเหยียนและจิ่งหยางอวี่มาก 

"โฮก!" 

ทุกคนในสนามตกตะลึง ภาพนี้พวกเขาจดจำไปตลอดชีวิต 

เมื่อเห็นซูเหยียนเหมือนกลายเป็นราชาเสือโบราณ เสือเสมือนจริงก็เคลื่อนไหวไปพร้อมกับซูเหยียน และซูเหยียนก็หายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะส่งเสียงคำรามสนั่นฟ้า 

เสียงคำรามของราชาเสือและมังกร 

ราชาเสือพุ่งออกมาจากกรงเล็บ เสียงคำรามดังก้องทั่วป่า พลังอันน่าสะพรึงกลัวก็พุ่งเข้าใส่ จิ่งหยางอวี่รู้สึกเหมือนถูกบดขยี้ ดาบทลายฟ้าที่รวมพลังไว้ก็พังทลายลง 

ราชาเสือตะปบด้วยกรงเล็บ ฉีกฟ้าฉีกดิน ราวกับจะฉีกฟ้าให้ขาดออกจากกัน

ผู้คนรอบข้างต่างตกตะลึง เมื่อเห็นกรงเล็บขนาดใหญ่นั้นฟาดลงมาจากฟ้า จิ่งหยางอวี่ถึงกับตัวสั่นงันงก ทรุดตัวลงกับพื้น และไม่กล้าแม้แต่จะลืมตาดู 

"ซูเหยียน!" 

ไป๋เมิ่งอิ่งพึมพำเบา ๆ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ชายหนุ่มในตอนนี้ช่างสง่างามยิ่งนัก เหล่าคำพูดนินทาทั้งหลายล้วนถูกลบล้างไปหมดสิ้น 

ไป๋ซิงยวนถึงกับตาลาย ซูเหยียนแข็งแกร่งขนาดนี้เชียวหรือ 

"สหายคนนี้ ในอนาคตจะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน!" 

เจ้าอ้วนพึมพำเบา ๆ เขาคาดเดาว่าซูเหยียนยังไม่เข้าสู่ขอบเขตน้ำพุชีพ แต่ถึงกระนั้น เขาก็ยังไม่รู้ว่าซูเหยียนแข็งแกร่งแค่ไหน จึงไม่กล้าถามอะไรอีก 

"กรี๊ด!" 

ในที่สุด เสียงกรีดร้องของฉางเหลิ่งอวี่ก็ทำลายความเงียบสงบของที่นี่ 

ใบหน้าของเธอซีดเผือด ซูเหยียนสามารถเอาชนะจิ่งหยางอวี่ที่อยู่ขอบเขตน้ำพุชีพได้ คิดถึงท่าทีที่เธอปฏิบัติต่อซูเหยียนในช่วงนี้ อดไม่ได้ที่จะสั่นด้วยความกลัว เธอเป็นแค่ศิษย์ธรรมดาคนหนึ่ง ย่อมรู้ดีว่าหากเธอไปยั่วยุศิษย์อัจฉริยะผู้นี้ จะเกิดอะไรขึ้น 

"วุ่นวายอะไรกัน!" 

ที่นี่พลันกลายเป็นความโกลาหล ทุกคนมองดูจิ่งหยางอวี่ที่ตัวสั่นงันงก จนถึงตอนนี้ จิ่งหยางอวี่ยังไม่กล้าเงยหน้าขึ้น และนอนดิ้นอยู่บนพื้นด้วยความกลัว 

แต่ซูเหยียนได้หายตัวไปจากที่นี่แล้ว 

"ไอ้ไร้ประโยชน์ ลุกขึ้นมา!" 

จิ่งหยางฮุยมาที่นี่หลังจากที่ได้รับข้อความจากจิ่งหยางอวี่ เขาตั้งใจจะดูจิ่งหยางอวี่ล้างแค้นให้หายแค้น แต่สิ่งที่เขาเห็นกลับเป็นภาพที่น่าอับอายของจิ่งหยางอวี่

จิ่งหยางฮุยโกรธจัด เขารู้สึกว่าตัวเองรักน้องชายมากเกินไป ต้องให้เขาผ่านประสบการณ์ความเป็นความตาย จึงจะกลายเป็นผู้แข็งแกร่งได้

"ซูเหยียนอยู่ที่ไหน!" 

จิ่งหยางฮุยโกรธจนตาแดงก่ำ นี่ครั้งที่สองแล้วที่น้องชายของเขาทำให้เขาเสียหน้า

ฉางเหลิ่งอวี่ชี้ไปทางที่ซูเหยียนไป 

"ซูเหยียนไปที่หอคอยทดสอบแล้ว!"

ทั้งลานพากันตกตะลึง ด้วยพลังของซูเหยียนแล้ว การพิชิตชั้นที่สี่ของหอคอยทดสอบนั้นไม่ใช่เรื่องยากเลย ซ้ำยังมีโอกาสที่จะพิชิตชั้นที่ห้าอีกด้วย!

- โปรดติดตามตอนต่อไป -