ชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

    ตอนที่ 89

    ตอนที่ 89

    เรื่อง ชายผู้มีพลังในการปฏิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

    .

    กลุ่มเด็กเนิร์ด : " พวกกูจะกลับแล้วนะ มึงจะต่อเหรอ? "

    เม็ก : " จะกลับเหมือนกัน แยกกันตรงนี้เลยก็ได้ "

    ในช่วงเย็น เม็กแยกกับกลุ่มเด็กเนิร์ดเพื่อกลับบ้าน ระหว่างทางก็กังวลว่าจะโดนตามไล่อีก

    .

    เม็ก : " (ถ้ามาบนรถไฟฟ้าพวกมันก็ไม่น่าจะตามเจอ อาจจะโดนดักอยู่ปลายสถานีก็ได้) "

    เม็กกลับบ้านด้วยรถไฟฟ้า เมื่อมาถึงสถานีปลายทางก็เจอรถคันเดิมที่เคยไล่ตามเมื่อตอนบ่ายจอดรออยู่

    ด้วยความระแวงว่าจะโดนเข้าจากด้านหลัง เม็กจึงรีบหันซ้ายหันขวาเพื่อดูรอบๆ แต่ก็ไม่เจอใครอยู่

    .

    เม็ก : " (กับดักสินะ..................วิ่งแม่งเลยแล้วกัน!) "

    เม็กคิดว่ารถที่จอดแบบโจ่งแจ้งให้เม็กเห็นได้ง่ายแบบนี้น่าจะเป็นกับดัก

    ตอนแรกเม็กคิดว่าจะหลบไปยังทางออกอื่น แต่เม็กเปลี่ยนใจที่จะวิ่งฝ่าไปเลย

    .

    เม็ก : " (ไม่มีคนอยู่? ......................พวกมันไปดักทางออกอื่นจริงด้วย) "

    กลุ่มคนที่ไล่ตามเม็กจอดรถเป็นตัวล่อเพื่อให้เม็กใช้ทางออกอื่น แต่มันไม่เป็นไปตามแผน

    เมื่อรู้ตัวว่าแผนไม่สำเร็จก็รีบวิ่งกลับมาที่รถทันที ซึ่งตอนที่เม็กวิ่งฝ่าออกมา เม็กวิ่งเข้าไปใกล้รถที่พวกมันใช้

    และเอาปากกาหัวเหล็กที่ซื้อมาตอนอยู่ที่ห้างเจาะให้ยางรั่ว ทำให้พวกมันไม่สามารถขับไล่ตามเม็กมาได้

    .

    เม็ก : " กลับมาแล้วครับ! "

    แม่ของเม็ก : " มีจดหมายมาจากทางโรงเรียนนะลูก! วางอยู่ตรงตู้ใส่รองเท้า "

    เนื้อความในจดหมายเป็นการแจ้งว่า

    การแข่งแบบเดียวได้ถูกเปิดให้ลงทะเบียนหลังจากที่ในตอนแรกมันได้ถูกยกเลิกไปจากการกบฏ

    ทางผู้จัดงาน (Fate military School) ได้ส่งจดหมายไปหาผู้ที่เคยเข้าแข่งทั้งหมด

    ซึ่งเม็กที่เคยลงแข่งทุกปีจึงได้รับจดหมายด้วย

    .

    เม็ก : " (ไม่ใช่จังหวะที่ดีเลยนะเนี่ย แต่จะไม่ลงแข่งก็ไม่ได้ด้วย) "

    การแข่งของFate military School จะเป็นจุดสนใจให้หน่วยงานรัฐบาลที่ต้องการนักเรียนจบใหม่ไปทำงานด้วย

    เม็กเองก็รู้ว่ามีหน่วยงานหลายหน่วยต้องการตัวเขาหลังจากเรียนจบ

    .

    ??? (ญ) : " ไอ้เด็กบ้านั้นวิ่งเร็วจริง "

    ??? (ช) : " เอาไงต่อ ตามไปถึงที่บ้านเลยไหม? "

    ??? (ญ) : " ได้ที่ไหนล่ะ พวกเราอาจจะโดนจับตามองอยู่ก็ได้ กลับก่อนดีกว่า "

    เป็นไปตามที่??? (ญ) คิดเอาไว้ อีลีทยังแอบตามเม็กอยู่ด้วยความสงสัย

    เธอเห็นเม็กวิ่งลงจากสถานีรถไฟฟ้าและก็แอบตามเม็กไปถึงที่บ้าน แต่ก็ไม่มีอะไรผิดปกติ

    เพราะพวกที่ไล่ตามเม็กเลือกที่จะไม่ตามเม็กไปถึงที่บ้าน

    .

    อีลีท : " (รถที่จอดเสียในตอนนั้นกับรถที่จอดอยู่หน้าสถานีรถไฟฟ้ามันคันเดียวกัน) "

    อีลีท : " อีลีทติดต่อศูนย์ ช่วยตามหารถที่มีรายละเอียดตามนี้ให้หน่อยค่ะ "

    อีลีทคิดได้ว่ารถที่เธอเคยตอนที่มาหาเม็กเมื่อตอนบ่ายเป็นคันเดียวกันกับรถที่จอดอยู่หน้าสถานีที่เม็ก

    เธอจึงติดต่อไปยังหน่วยที่เธอทำงานอยู่ให้ตามหารถคันดังกล่าว

    ทางหน่วยของอีลีทได้ส่งข้อมูลมาว่า รถคันดังกล่าวเป็นรถของบุคคลทั่วไป ไม่มีประวัติน่าสงสัย

    อีลีท : " สงสัยมากไปเองมั่ง กลับบ้านเลยแล้วกัน "

    .

    ไมเด้น : " ตื่นได้แล้วอลิส ต้องไปโรงเรียนนะ "

    อลิส : " สวัสดียามเช้าค่ะ "

    ไมเด้น : " ลุกขึ้นไปอาบน้ำซะ "

    อลิส : " ไปอาบก่อนได้เลยค่ะ "

    ไมเด้น : " ฉันแต่งตัวเสร็จแล้วต่างหาก ลุกขึ้นได้แล้ว "

    ไมเด้นมาปลุกอลิสที่ตื่นสาย ปกติแล้วผู้ติดตามของอลิสจจะเป็นคนมาปลุกเธอ

    .

    ไมเด้น : " อาบน้ำเสร็จแล้วก็ลงมากินข้าวเช้าด้วย " ตะโกนบอกอลิส

    โทรุ : " เหมือนดูแลเด็กเลยนะ "

    ไมเด้น : " ก็ใช่นะสิ ......................... นายอยากมีไหมล่ะ "

    โทรุ : " ยังเรียนไม่จบเลยนะ "

    ไมเด้น : " ฉันก็หมายถึงหลังเรียนจบนั่นแหละ "

    โทรุกำลังทำอาหารเช้าสำหรับ 3 คนอยู่ ไมเด้นที่ขึ้นไปปลุกอลิสก็เดินลงมาช่วยโทรุทำอาหาร

    ระหว่างที่ทำอาหารทั้งสองก็คุยกันตามปกติ

    .

    อลิส : " ทั้งสองคนหน้าแดง ไม่สบายกันเหรอคะ "

    ไมเด้น : " ฉันสบายดี กินข้าวเข้าเถอะ "

    อลิสเดินลงมาพอดีในตอนที่ทั้งสองกำลังหวานกันอยู่

    หลังจากกินข้าวเสร็จ ทั้งสามก็เดินไปโรงเรียนด้วยกัน

    .

    นีโร่ : " อะไรวะนะ พวกมึงเห็นเหมือนกูใช่ไหม "

    กลุ่มเด็กเนิร์ด : " เออ พวกกูเห็นเหมือนมึงเลยและทำไมไอ้เม็กดูไม่แปลกใจเลยวะ "

    เม็ก : " กูรู้อยู่แล้วนะสิ "

    เพื่อนร่วมชั้นที่เคยเห็นไมเด้นและโทรุเลิกกันและสาเหตุคืออลิส

    พวกเขาแปลกใจมากที่เห็นทั้งสามเดินมาโรงเรียนด้วยกัน

    .

    กลุ่มเพื่อนของไมเด้น : " งั้นภาพที่พวกเราถ่ายมาก็เรื่องจริงนะสิ "

    กลุ่มเพื่อนของไมเด้น : " เรามีเรื่องต้องคุยกันนะ "

    เมื่อไมเด้นมาถึงโรงเรียน กลุ่มเพื่อนของไมเด้นก็เข้ามาลากเธอไปคุยด้วย

    พวกเธอใช้เวลาเกือบครึ่งวันเพื่อให้ไมเด้นอธิบายว่าเกินอะไรขึ้น

    ทางด้านของโทรุเองก็ต้องมาอธิบายให้เพื่อนผู้ชายในชั้นปีเดียวกัน เพื่อปรับความเข้าใจกัน

    .

    กลุ่มเด็กเนิร์ด : " โอเค ถ้างั้นไมเด้นกับอลิสก็อยู่บ้านมึงสินะ "

    พวกผู้ชาย : " น่าอิจฉาวะ "

    พวกผู้ชาย : " เผาแม่งเลยไหม "

    พวกผู้ชาย : " นั้นดิ เผาแม่งเลย "

    หลังจากเข้าใจกันได้ พวกผู้ชายที่รู้ว่าไมเด้นและอลิสอยู่บ้านเดียวกันกับโทรุก็อิจฉามากๆ

    .

    พวกผู้หญิง : " ไอ้พวกผู้ชายบ้าวิ่งไล่กันไปทั่วอาคารเรียนอีกแล้ว "

    พวกผู้หญิง : " เดี๋ยวนะ อลิสไม่ได้ใส่ผ้าปิดตาอยู่งั้นเหรอ? "

    พวกผู้หญิงที่พึ่งมาถึงโรงเรียนก็สังเกตเห็นอลิสที่มาโรงเรียนโดยไม่ใส่ผ้าปิดตาอยู่

    พวกเธอจึงเข้าไปถามอลิสว่ามันเกิดอะไรขึ้น

    .

    โทรุ : " หลังเลิกเรียนมึงไปไหนต่อเม็ก "

    เม็ก : " ไปหาแฟนนะสิ "

    ในช่วงบ่ายโทรุก็มานั่งกินข้าวกับเม็กและนีโร่ คุยกันถึงเรื่องที่ว่าหลังเลิกเรียนจะไปทำอะไรต่อ

    เม็กจะไปหาแฟน ส่วนนีโร่ก็ต้องกลับไปช่วยงานธุรกิจที่บ้าน โทรุที่ไม่มีอะไรทำต่อหลังเลิกเรียนก็เลือกที่จะกลับบ้าน

    .

    ไมเด้น : " ให้รอตั้งนาน "

    โทรุ : " โทษที ยืนรออยู่เหรอเนี่ย "

    ไมเด้น : " ก็แน่สิ อยู่บ้านเดียวกันนี่น่า "

    ไมเด้นมายืนรอโทรุอยู่หน้าโรงเรียนเพื่อกลับบ้านพร้อมกับโทรุ

    ทั้งสองเดินกลับบ้านด้วยกันจนมาถึงหน้าบ้านของโทรุ

    .

    อลิส : " ให้รอตั้งนานนะคะ "

    โทรุ : " มารออะไรอยู่หน้าบ้านล่ะ "

    อลิส : " เข้าไม่ได้ค่ะ มันประตูล็อกอยู่ "

    ไมเด้น : " อลิสไม่มีกุญแจบ้าน "

    โทรุ : " ลืมไปเลย นี้กุญแจบ้าน อย่าทำหายล่ะ "

    อลิสมาถึงที่บ้านก่อนทั้งสองคน แต่เนื่องจากเธอไม่มีกุญแจบ้านจึงเข้าไปด้านในไม่ได้

    โทรุดึงกุญแจสำรองที่อยู่ในพ่วงกุญแจหลักให้กับอลิส ไมเด้นมองดูเหตุการณ์ด้วยอาการหึงหวง

    .

    ไมเด้น : " (กุญแจนี้เราได้มาจากคุณลิน่า.........................แต่ยัยอลิสได้กุญแจจากโทรุงั้นเหรอ) "

    ไมเด้นหยิบกุญแจบ้านโทรุของตัวเองขึ้นมาดู กุญแจดอกนี้เธอได้มาจากคุณเจ้าหน้าที่รัฐตั้งนานแล้ว

    เธออิจฉานิดหน่อยที่อลิสได้กุญแจจากโทรุ

    .

    เม็ก : " (ไอ้พวกนี้มันจะเอายังไงกันแน่วะ ตามมาถึงโรงเรียนเลยเหรอ) "

    หลังเลิกเรียน เม็กกำลังจะเดินออกจากโรงเรียน แต่ก็สังเกตเห็นรถคันเดิมที่คุ้นตา

    เม็กมีแผนที่จะไปหาแฟนก่อนจะกลับบ้าน

    .

    กลุ่มเด็กเนิร์ด : " ทำอะไรลับๆ ล่อๆ ตรงนี้วะ? "

    เม็ก : " พวกมึงเองเหรอ พวกมึงไปไหนกัน? "

    กลุ่มเด็กเนิร์ด : " ไปหาอะไรกิน "

    เม็ก : " กูไปด้วยแล้วกัน "

    กลุ่มเด็กเนิร์ดหลายสิบคนกำลังจะออกจากโรงเรียน เม็กเห็นโอกาสจึงไปรวมกลุ่มกับกลุ่มเด็กเนิร์ด

    เม็กเนียนไปกับกลุ่มเด็กเนิร์ดทำให้ไม่โดนสังเกตเห็นโดยคนที่กำลังไล่ตามเม็กอยู่

    เม็กเดินไปกลุ่มเด็กเนิร์ดสักพักก่อนจะแยกตัวออกมาหลังจากคิดว่าไม่น่าจะมีใครตามาแล้ว

    .

    เม็ก : " (น่าจะพ้นแล้วมั่ง) "

    .

    .

    .

     

    ??? (ญ) : " ไงไอ้หนู พวกเราเริ่มต้นกันไม่สวยเลยนะ "

    ??? (ช) : " อย่าคิดหนี อย่าพยายามใช้พลังด้วย ตรงนี้กลางเมืองนะ "

    เม็ก : " พวกแกต้องการอะไรวะ ก็บอกไปแล้วไงว่าไม่เอาด้วย "

    เม็กมีท่าทีต่อต้านและพร้อมใช้พลัง จนทำให้สองคนที่ไล่ตามเม็กต้องเอ่ยปากบอกให้หยุด

    เพราะจุดที่พวกเขาอยู่คือกลางเมืองที่คนเยอะและเสาสัญญาณตรวจจับก็เยอะเช่นกัน

    .

    ??? (ญ) : " ฉันชื่อ ซอลต์ ส่วนหมอนี้ ไลต์ "

    เม็ก : " ไม่อยากรู้เว้ย! "

    ไลต์ : " ไปหาที่คุยดีๆ ไหม "

    ซอลต์ : " ตามมาคุยด้วยกันดีๆ จะดีกว่านะ " หยิบมือถือขึ้นมาเปิดรูปให้เม็กดู

    รูปที่เม็กเห็นคือ ทางเข้าบริษัทที่พ่อและแม่ของเม็กทำงานอยู่ โดยมีพ่อและแม่ของเม็กกำลังเดินเข้าไปทำงาน

    สิ่งที่เม็กเห็นทำเอาเม็กต้องเปลี่ยนใจยอมเดินตามทั้งสองเพื่อหาที่พูดคุย

    การพูดคุย ............. การข่มขู่ ทั้งสองคนอยากให้เม็กไปคุยกับพ่อแม่ให้ยอมรับข้อตกลงที่เสนอไป

    ทางพ่อแม่ของเม็กเองก็โดนกลุ่มของพวกเขาข่มขู่ให้ยอมรับข้อเสนอ แต่พ่อและแม่ของเม็กก็ใจแข็งพอที่จะตอบปฏิเสธอย่างไม่เกรงกลัว

    โดยกลุ่มของ ซอลต์ และ ไลต์ มีคนทำงานอยู่ในบริษัทเดียวกันกับพ่อและแม่ของเม็ก ซึ่งพวกนั้นมีตำแหน่งที่สูงกว่า

    และได้ทำการกดดันในที่ทำงานกับพ่อและแม่ของเม็กเพื่อให้ยอมรับข้อตกลง แต่มันไม่เป็นผล

    ทำให้ ซอลต์ และ ไลต์ ต้องมากดดันกับเม็กเพื่อให้เม็กไปกดดันพ่อและแม่ต่ออีกทอดหนึ่ง

    โดยเอาหน้าที่การงานของพ่อและแม่มาพูดกับเม็ก

    .

    ซอลต์ : " ถ้าไม่ยอมรับข้อตกลงโดยเร็ว พ่อและแม่ของเธออาจจะตกงานก็ได้นะ "

    ไลต์ : " พวกเขาก็อายุเริ่มเยอะแล้วด้วย หางานไม่ใช่เรื่องง่ายๆ นะ "

    ซอลต์ : " เอาเรื่องนี้ไปคิดดูนะ หรือไปคุยกับพ่อแม่ก่อนก็ได้ "

    .

    _____________________________________จบตอน_____________________________________________