บทที่ 69 ความแข็งแกร่งที่มากกว่าก่อนหลายเท่า
เมืองของกลุ่มโจรวายุศักดิ์สิทธิ์ ในบ้านหลังหนึ่ง ผู้ชายผมฟ้าซึ่งอยู่บนเตียงพลันเปิดเปลือกตาขึ้นเผยให้เห็นดวงตาคู่ยากคาดเดาอารมณ์ ผู้ชายผมฟ้าคนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหน เขาคือสายฝน หลังจากได้เห็นการต่อสู้ระหว่างเทพวายุกับชายชราพลังของเขาก็แข็งแกร่งกว่าเดิมหลายเท่า
“เวลาผ่านไปเท่าไหร่แล้วเนี่ย?” สายฝนพึมพำด้วยความสงสัย เขาลุกออกจากเตียงนอนขนาดใหญ่ของเขา ใช้เวลาอาบนํ้าไม่นานนักสายฝนก็เสร็จ เขาสวมใส่เสื้อผ้าตัวใหม่ที่ได้จากฉีและเดินออกจากบ้าน
‘ฉันหาอะไรกินก่อนดีกว่า’ เนื่องจากเริ่มหิวแล้วสายฝนจึงคิดเช่นนั้น เดินอยู่นานก่อนเลี้ยวเข้าร้านอาหารแห่งหนึ่ง เจ้าของร้านอาหารร้านนี้ไม่ใช่โจร เขาเป็นเพียงชาวบ้านธรรมดาแต่เพราะถูกกลุ่มโจรวายุศักดิ์สิทธิ์จับตัวเลยกลายเป็นคนทำอาหารให้กับโจรพวกนี้ไป
“เอาอันนี้และก็อันนี้” สายฝนชี้นิ้วไปที่อาหารที่เขาอยากกินในแผ่นเมนู เป็นเพราะอยู่ในเมืองนี้มาห้าวันแล้วสายฝนเลยค่อนข้างคุ้นเคยกับอาหารในร้าน
“ค่ะ รอซักครู่นะคะ” พนักงานสาวหน้าตาดีก้มหัวให้กับสายฝนก่อนรีบเดินออกไป เธอกลัวสายฝนมากๆ ไม่แปลกหรอกที่เธอเป็นแบบนั้น เดิมพนักงานสาวในร้านนี้ก็เป็นแค่ชาวบ้านเท่านั้น เมื่ออยู่ต่อหน้าโจรชั่วช้าจะไม่ให้เธอกลัวได้อย่างไร?
สายฝนรู้สึกชินกับการที่ถูกสาวสวยกลัวแล้ว เขาไม่ได้สนใจท่าทางของพนักงานสาวเลย ในใจสายฝนกำลังคิดบางอย่างอยู่ ‘ถ้าฉันมีพลังเท่าเทพวายุฉันจะสามารถทำลายโลกได้อย่างง่ายๆเลย ฟู่วว~ แล้วเมื่อไหร่ฉันจะมีพลังแบบนั้นล่ะ ช่างเถอะ ในตอนนี้ฉันก็แค่พยายามแล้วก็พยายามเท่านั้น’
ระหว่างรออาหารสายฝนก็คิดไปเรื่อย คิดในสิ่งที่เขาสงสัย คิดในสิ่งที่เขาจะทำต่อจากนี้ เป้าหมายหลักของสายฝนคือการหาวิธีรักษาวิญญาณที่บกพร่อง แต่ดูเหมือนเป้าหมายนี้จะไม่สำเร็จง่ายๆ
‘อาร์ครีเวอร์อาจรู้วิธีรักษาวิญญาณที่บกพร่องแต่ฉันไม่รู้ว่ามันอยู่ไหนเนี่ยสิ? ถึงรู้ก็ใช่ว่าฉันจะไปถามมันได้ตรงๆ เฮ้ออ~ ปวดหัวโว้ยย! ฉันควรทำอย่างไรดีในตอนนี้?’ เป้าหมายของสายฝนดูเหมือนจะไม่มีความหวังเลย
วินาทีนั้นสายฝนก็ฉุกคิดแผนการบางอย่างขึ้นได้ ‘หืมม? ถ้าฉันสังหารพวกระดับสูงแล้วปลอมเป็นมัน ฉันจะสามารถไปเจอกับอาร์ครีเวอร์ได้มั้ยนะ? แล้วอาร์ครีเวอร์จะรู้มั้ยว่าฉันเป็นคนที่สังหารลูกน้องมัน? ไม่ได้! แผนการนี้ไม่ได้ หากฉันทำตามแผนการนี้ด้วยพลังของอาร์ครีเวอร์มันจะรู้ตัวอย่างแน่นอนและฉันก็จะเป็นฝ่ายเสียเปรียบ’
‘ยุ่งยากและน่าปวดหัวจริงๆ!’ สายฝนคิดจนถึงขั้นปวดหัว เขายังไม่สามารถคิดแผนการหาตัวอาร์ครีเวอร์ได้ตอนนี้ดังนั้นสายฝนจึงเลิกคิดมันไปก่อน ถ้าจะคิดไม่ออกต่อให้คิดจนตายก็คิดไม่ออก แล้วแบบนี้จะคิดให้ปวดหัวเปล่าๆไปทำไม?
หลังจากเลิกคิดเรื่องอาร์ครีเวอร์สายฝนก็หยิบโทรศัพท์เทพเจ้าขึ้นมา เขาไม่ได้ใช้มือถือเทพเจ้าหลายวันมาก ในบางครั้งสายฝนก็ลืมไปแล้วว่าตัวเขายังมีโทรศัพท์เทพเจ้าอยู่
“มีคนเคยบอกว่าคนเรามักไม่ค่อยสนใจของใกล้ตัวซักเท่าไหร่ มักสนใจแต่สิ่งที่อยู่ไกลตัว สิ่งที่พูดนั่นเป็นเรื่องจริงสินะ?” สายฝนพึมพำเบาๆกับตนเอง เพียงหนึ่งความคิดหน้าจอโทรศัพท์เทพเจ้าพลันเปิดขึ้น สายฝนกดเข้าแอปพลิเคชัน[ข้อมูลชีวิต]ทันที
###
ชื่อ:สายฝน ศึกสงคราม
เพศ:ชาย
เผ่าพันธุ์:มนุษย์
ร่างกาย:มนุษย์
อายุ:24ปี
ระดับ:1 ความหมาย (รู้ความหมายของอักษรลี้ลับหกตัวและเข้าใจความหมายอักษรลี้ลับอย่างตํ่าหนึ่งส่วนสิบ รู้ความหมายอักษรลี้ลับ 2/6 ตัว เข้าใจความหมายอย่างตํ่าหนึ่งส่วนสิบ 0/6 ตัว[ต้องการดูเพิ่มเติมให้กด])
ทักษะ:ประตูเส้นทางโบราณ
สายเลือด:เทพปีศาจ (ความบริสุทธิ์0.0123%)
ตระหนักรู้:1.ความสงบ
แต้มสำรวจ:299แต้ม
###
‘ชื่อระดับทำไมมันดูกากๆยังไงก็ไม่รู้’ สายฝนรู้สึกไม่พอใจ ‘คนอื่นเขานักรบแห่งท้องทะเล คนอื่นเขานักเวทย์ธาตุนํ้า แล้วดูตัวฉันสิ ความหมาย? ชื่อระดับอะไรวะเนี่ย?!’ สายฝนใข้นิ้วจิ้มไปที่ข้อความ[ต้องการดูเพิ่มเติมให้กด]ด้วยอารมณ์ไม่ดีนัก ไม่นานข้อมูลเพิ่มเติมก็ปรากฏให้สายตาสายฝนได้เห็น
###
เข้าใจความหมายอักษรลี้ลับอย่างตํ่าหนึ่งส่วนสิบ 0/6
อักษร[ทนทาน] เข้าใจ 0.1/10
อักษร[สับสน] เข้าใจ 0.1/10
อักษร[-] เข้าใจ 0/10
อักษร[-] เข้าใจ 0/10
อักษร[-] เข้าใจ 0/10
อักษร[-] เข้าใจ 0/10
###
‘คงอีกนานกว่าฉันจะกลายเป็นระดับสอง ฟู่วว~ การยกระดับไปเป็นระดับต่อไปยังเหมือนเดิม ไม่ง่ายเลยซักนิด’ สายฝนคิดพลางกดไปที่ข้อความ[ทักษะ] ไม่ถึงหนึ่งวินาทีทักษะทั้งหมดของเขาก็แสดงขึ้นบนหน้าจอ
###
[ทักษะ] ทั้งหมด:5อย่าง
1 - ประตูเส้นทางโบราณ(ไม่มีระดับ)(ไม่ทราบ)(บกพร่อง)(ทักษะแต่กำเนิด)(ทักษะติดตัววิญญาณ)
2 - ทำอาหาร(ระดับหนึ่ง)(สามารถพัฒนาต่อได้)(บกพร่อง)
3 - การใช้มีด(ระดับหนึ่ง)(สามารถพัฒนาต่อได้)(บกพร่อง)
4 - ####(ไม่ทราบ)(ไม่ทราบ)(ไม่ทราบ)
5 - ศิลปะการต่อสู้มือเปล่าสิ้นแสงจันทรา(ไม่ทราบ)(ไม่ทราบ)(บกพร่อง)
###
‘ทักษะของฉันเพิ่มมาอีกหนึ่งอย่างแล้ว ยิ่งมีเยอะเท่าไหร่ชีวิตฉันก็จะยิ่งปลอดภัยขึ้น’ สายฝนพยักหน้าอย่างพึงพอใจ เวลานี้อารมณ์สายฝนกลับมาเป็นอารมณ์ดีอีกครั้ง แม้เจ้าบ้าเทพวายุนั้นจะดูถูกเขาไปบ้างแต่เขาก็ได้รับทักษะที่มีระดับอย่างตํ่าคือทักษะเทพเจ้ามา แล้วนี่จะไม่ให้สายฝนอารมณ์ดีได้อย่างไร?
วินาทีถัดมาสายฝนก็ได้กดเข้าที่ทักษะประตูเส้นทางโบราณ
###
ทักษะประตูเส้นทางโบราณ:ประตูซึ่งสามารถนำพาสู่เส้นทางที่มีมาตั้งแต่อดีต ความสามารถปัจจุบัน2อย่าง
ความสามารถที่1(ประตูสีดำ) - สามารถเปิดทางเข้าเส้นทางโบราณได้
ความสามารถที่2(อักษรลี้ลับ) - สามารถใช้งานอักษรแปลกประหลาดที่ลอยอยู่รอบประตูเส้นทางโบราณได้
###
‘ถ้าจำไม่ผิดตอนแรกที่ฉันใช้ทักษะประตูเส้นทางโบราณ ฉันเห็นอักษรลี้ลับลอยอยู่บนอากาศรอบประตู’ คิดแล้วสายฝนก็รู้สึกอยากหัวเราะตนเองในตอนนั้น พยายามแทบตายสุดท้ายเพียงแค่ความคิดเดียวก็สำเร็จ สายฝนในเดือนที่แล้วช่างโง่เง่าจริงๆ
ต่อมาสายฝนก็กดเข้าศิลปะการต่อสู้มือเปล่าสิ้นแสงจันทรา
###
ทักษะศิลปะการต่อสู้มือเปล่าสิ้นแสงจันทรา:ศิลปะการต่อสู้ที่ถูกคิดค้นในยุคบรรพกาล ผู้คิดค้นมีความแข็งแกร่งที่ไม่ทราบแน่ชัดทว่าเขาสามารถทำลายดาวเคราะห์แปดหมื่นดวงได้ภายในพริบตา ท่าปัจจุบันที่ใช้ได้2ท่า
ท่าที่1(แย่งชิงแสงจันทร์) - หมัดที่เมื่อชกหรือต่อยออกไป แสงของดวงจันทร์จะถูกขโมย
ท่าที่2(เหยียบจันทร์ดับแสง) - เมื่อเท้ากดลงบนดวงจันทร์ จันทราจะไร้แสง
###
‘มีท่าอีกมากมายที่ฉันไม่สามารถใช้ได้เพราะไม่เข้าใจมัน’ สายฝนส่ายหัวไปมาภายในใจ ถึงจะได้ทักษะสุดโกงมาทว่าเขาก็ต้องพยายามต่อไปหากต้องการกลายเป็นผู้แข็งแกร่งในอนาคต
---
จบบทที่ 69 ความแข็งแกร่งที่มากกว่าก่อนหลายเท่า