Storyteller Story ผจญภัยไร้ขีดจำกัด

ตอนที่เก้าสิบสาม ก่อนบอกลา 3

“...และนั่นคือสาเหตุที่ข้ามาหาเจ้า”

ผมกล่าวต่ออาละดินที่ตาค้างอ้าปากหวอเมื่อผมบอกเรื่องราวคร่าวๆที่ผมตามหาเขาหลังจากที่ผมทำให้เขาสงบลงได้สักพักแล้ว

“ข้ารู้ว่าเจ้ามีข้อสงสัยมากมายใช่แล้ว จินนี่นั้นชอบการท่องเที่ยวผจญภัยเป็นงานอดิเรก”

“โอ้ ขอบคุณข้าสงสัยอยู่พอดี”

อาละดินตอบก่อนจะส่ายศีรษะ

“ไม่ใช่สิ เจ้าบอกว่าพ่อข้ายังมีชีวิตอยู่?”

“ใช่แล้ว”

“พ่อข้าคือจอมโจรอาลีบาบาผู้มีชื่อเสียง”

“ถูกต้อง”

“พ่อข้าโดนสหายหักหลังโดนจับขังคุกเพราะชิงอัญมณีที่มีพลังของเทพเจ้า”

“เจ้าจับใจความได้เก่งมาก”

อาละดินมีสติมากที่ผมต้องขอชมไม่ได้ประชดเพราะเรื่องราวของบิดาของอาละดินจอมโจรอาลีบาบาดั้งเดิมก็ทำมหากาพย์ได้บทหนึ่งแล้วไม่ต้องพูดถูงภาคต่อที่อาละดินมีส่วนเกี่ยวข้องด้วย

“และเจ้ามาเพราะต้องการให้ข้าไปผจญภัยด้วยเพื่อช่วยพ่อของข้ากำจัดบรรดาโจรที่หักหลัง คืนอัญมณีให้กับเทพเจ้าและช่วยให้คนทั้งเมืองพ้นจากคำสาปของการโดนสาปเป็นทองคำ?”

อาละดินถามย้ำเพื่อความแน่ใจ

“มีรายละเอียดตกค้างเล็กน้อยแต่นั่นก็คือใจความสำคัญทั้งหมดล่ะ”

ผมพยักหน้ารับมันมีเรื่องราวของจอมโจรปล้นม้าในทะเลทราย นางเงือก และ แผนที่สมบัติอีกเล็กน้อยแต่นั่นมันจะทำให้เราหันเหไปจากใจความสำคัญเสียเปล่าๆคือการช่วยพ่อของอาละดิน

เราเงียบกันไปสักพักมีแต่เสียงกัดเม็ดถั่วของอาบูและการสีไวโอลินของจินนี่ในการประกอบเรื่องเล่าเท่านั้น

เราจ้องตากันสักพักจนจินนี่เอาดอกไม้มาคล้องคอเราสองคนเอาไว้พร้อมกับสีไวโอลินประกอบ

ก่อนที่อาละดินจะถอนหายใจหลบตาไปด้านข้าง

“ตกลงข้าไม่คิดว่าจะมีใครแต่งเรื่องโกหกได้ไม่น่าเชื่อถือยิ่งกว่านักเล่านิทานพเนจรขนาดนี้”

อาละดินยอมรับความจริงในที่สุด

“ข้าก็นึกว่าเจ้าเชื่อเพราะเจ้าเจอจินนี่ที่ลอยไปมาไม่มีขาตัวสีฟ้า เสกของออกมาได้ตามใจตนเองเสียอีก”

“...ข้าพยายามไม่สนใจเรื่องนั้น”

อาละดินกล่าว