ตอนที่ 2 — คืนไร้ใจของั
แสงสีทองสลัวของโคมไฟนีออนสลับกับแสงไฟระยิบระยับของตึกระฟ้าใจกลางกรุงเทพมหานครภายนอกกระจกบานใหญ่ คล้ายจะขับเน้นความโดดเดี่ยวและเยือกเย็นของห้องสูทวีไอพีชั้นสูงสุดของคลับหรูอัศวภาคินกรุ๊ปให้เข้มข้นยิ่งขึ้น คิรินทร์ อัศวภาคิน ยืนหมุนแก้วคริสตัลที่บรรจุน้ำแข็งและสุรารสเข้มข้นราคาแพงในมือช้า ๆ แววตาสีดำสนิทดุจก้นบึ้งของมหาสมุทรกวาดมองออกไปอย่างไร้จุดหมาย ปราศจากความรู้สึกหรืออารมณ์ร่วมใด ๆ ต่อสิ่งรอบข้าง
สำหรับมาเฟียทรราชอย่างเขา ผู้หญิงทุกคนที่เดินเข้ามาในชีวิตล้วนมีจุดประสงค์เดียวกัน คือตักตวงผลประโยชน์ อำนาจ หรือเศษเงินที่โยนให้ มันคือดีลธุรกิจความใคร่ที่ไม่มีการผูกมัดทางใจ ทั้งสองฝ่ายพึงพอใจและแยกย้ายกันไปหลังเสร็จกิจโดยไม่มีข้อผูกมัดใด ๆ คิรินทร์เกลียดความเรียบร้อยจอมปลอมของผู้หญิงที่พยายามใช้มารยาสตรีมาล่อลวง เพราะเขารู้ดีว่าความลับและภัยอันตรายที่แท้จริงมักซ่อนอยู่ใต้ใบหน้าแสนดีเ่าั้ เขายังจำเหตุการณ์ในวัยเด็กที่ครอบครัวต้องแตกแยกและพังพินาศเพราะผู้หญิงที่ทำตัวเป็คนเรียบร้อยอ่อนหวานได้อย่างแม่นยำ ปมนั้นสร้างเกราะกำแพงน้ำแข็งที่แข็งแกร่งล้อมรอบหัวใจของเขาไว้ชั่วนิรันดร
แกร็ก— เสียงประตูล็อบบี้ด้านหลังเปิดออกช้า ๆ ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าเบา ๆ บนพื้นพรมหนานุ่ม กลิ่นอายน้ำหอมแบรนด์เนมหรูที่ฉุนจัดลอยมากระทบประสาทัั คิรินทร์ไม่ต้องหันกลับไปมองก็รู้ว่าเป็ เมริสา เดชาอนันต์ ลูกสาวพันธมิตรธุรกิจรายย่อยที่เขาอนุญาตให้แวะเวียนมาปรนเปรอความเสียวซ่านในค่ำคืนนี้
หญิงสาวตรงเข้ามาสวมกอดเอวหนาของมาเฟียหนุ่มจากด้านหลัง ใบหน้าแต่งแต้มงดงามซบลงบนแผ่นหลังกว้างใต้เสื้อเชิ้ตสีขาวที่ปลดกระดุมบนสามเม็ด ปลายนิ้วเรียวสวยทาเล็บเจลสีเข้มลูบไล้ขึ้นมาตามแนวแผงอกแกร่งพยายามจะกระตุ้นอารมณ์ดิบของเขา
“พี่คีย์คะ... วันนี้ประชุมเครียดมากเลยเหรอคะ ให้เมช่วยทำให้พี่คีย์ผ่อนคลายดีไหมคะ” น้ำเสียงหวานออดอ้อนระคนยั่วยวนกระซิบข้างใบหูหนาของมาเฟียหนุ่ม
คิรินทร์ดึงข้อมือของเมริสาออกช้า ๆ แต่แฝงแรงบีบหนักแน่นจนคู่ขาชั่วคราวนิ่วหน้าด้วยความเ็ป ชายหนุ่มหันกลับมาสบตา แววตาของเขาไร้แววพิศวาส มีเพียงความเย็นเฉียบที่สะกดขวัญคนตรงหน้าให้ยำเกรง “ฉันจำไม่ได้ว่าเคยอนุญาตให้เธอเรียกฉันแบบนั้นนะ เมริสา”
หญิงสาวร่างอวบอั๋นหน้าถอดสีรีบเปลี่ยนคำพูดเสียงสั่นประหม่าทันควัน “ขอโทษค่ะคุณคิรินทร์... เมไม่ได้ตั้งใจค่ะ”
“เื่สัญญาสัมปทานคลังสินค้าแห้งที่คลองเตยเรียบร้อยแล้วใช่ไหม” คิรินทร์เอ่ยถามเสียงต่ำเรียบกริบพลางดึงข้อมือออกจากการเกาะกุม
“เรียบร้อยค่ะคุณคิรินทร์ คุณพ่อจัดการเซ็นเอกสารโฮลดิ้งส่งให้เลขาของคุณั้แ่่เย็นแล้ว... วันนี้เราไม่คุยเื่งานกันได้ไหมคะ เมคิดถึงคุณคิรินทร์จะแย่อยู่แล้ว” หญิงสาวแสร้งทำตาละห้อย โน้มตัวเบียดปทุมถันคู่งามเข้าหาต้นแขนแกร่งของเขาหวังให้เนื้อแนบเนื้อชิดเชื้อ
มาเฟียหนุ่มยกเหล้าขึ้นดื่มรวดเดียวหมดแก้ว วางแก้วคริสตัลลงบนโต๊ะกระจกข้างหน้าต่างดัง แกร็ก— แววตาคมกริบจ้องสบมองสรีระอวบอัดของเมริสาในชุดเดรสสายเดี่ยวรัดรูปสั้นสีแดงเพลิงที่ตั้งใจสวมมาเพื่อยั่วราคะัหนุ่มในค่ำคืนนี้
“งั้นก็ขึ้นเตียงซะ... อย่าชักช้า” คิรินทร์สั่งการเสียงต่ำเฉียบขาด ปราศจากถ้อยคำหวานโลมเล้าใด ๆ
หญิงสาวผู้ยอมศิโรราบยิ้มกว้างด้วยความยินยอม รีบเดินไปที่เตียงคิงไซส์ขนาดใหญ่กลางห้องสูทสลัว เธอทอดกายลงนอนราบบนฟูกนุ่ม ปลดสายเดี่ยวสีแดงลงจากไหล่ช้า ๆ เผยปทุมถันตูมเต่งขาวเนียนที่กำลังสะท้อนขึ้นลงตามจังหวะหายใจกระชั้น ชายหนุ่มขยับตามไปยืนติดขอบเตียงช้า ๆ หญิงสาวขยับตัวขึ้นมาคุกเข่าตรงหน้าคิรินทร์ ปลายนิ้วเรียวบางปลดเข็มขัดหนังราคาแพงและรูดซิปกางเกงสแล็กสีดำของเขาออกช้า ๆ ดึงรั้งกางเกงลงไปกองที่ต้นขาหนา เผยแก่นกายใหญ่ั์อุ่นร้อนที่แข็งขึงปูดโปนไปด้วยเส้นเืหล่อเลี้ยงสีเข้ม หญิงสาวใช้สองฝ่ามือนุ่มกุมโอบลูบไล้ขึ้นลงบีบเค้นรอบลำเนื้อร้อนผ่าวอย่างเอาใจ ปลายลิ้นสีหวานไล้เลียหยาดน้ำใสเยิ้มที่ส่วนหัวบานสีเข้มเบา ๆ ััอุ่นชื้นและนวดคลึงอย่างเร่าร้อนนั้นปลุกเร้าอารมณ์ดิบทางกายภาพของคิรินทร์ให้พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ความเป็ชายของเขาพองขยายตัวแข็งปรี๊ยะร้อนผ่าวพร้อมใช้งานเป็ธรรมชาติ
แต่คิรินทร์ยังคงมีสติรอบคอบเต็มเปี่ยม ชายหนุ่มเอื้อมมือไปหยิบซองฟอยล์สี่เหลี่ยมสีเงินในลิ้นชักโต๊ะหัวเตียงขึ้นมาฉีกออกอย่างใจเย็น และสวมคลุมแก่นกายใหญ่ั์ เพื่อป้องกันเื่ที่จะแอบอ้างว่ท้องหรือใช้เื่ลูกมาผูกมัดตัวเขาในภายหลัง
มาเฟียหนุ่มไม่ยอมเสียเวลาเล้าโลมหรือกอดจูบปากของคู่ขาชั่วคราวแต่อย่างใด มันเป็ขอบเขตส่วนตัวที่เขาตั้งไว้กับผู้หญิงทุกคน— เขาไม่เคยจูบปากใครนอกจากคนที่เขาอยากมอบชีวิตให้จริง ๆ ชายหนุ่มชันเข่าคร่อมร่างเธอ ดึงขาทั้งสองข้างของหญิงสาวแยกออกกว้าง พับขึ้นพาดบ่าแกร่งของเขา เผยรอยแยกกลีบเนื้ออุ่นร้อนที่เปียกชื้นไปด้วยหยาดน้ำหวานใสจากการถูกปลุกเร้าอารมณ์ใคร่ล่วงหน้า
มาเฟียหนุ่มจับโคนแท่งเอ็นั์จ่อตรงปากทางรัก แล้วกระทุ้งทะลวงเข้าไปในร่องรักตอดรัดเปียกชุ่มรวดเดียวจนสุดความยาว
“กรี๊ด— อ๊ะ... อ๊า... คับ... คับแน่นไปหมดเลยค่ะคุณคิรินทร์” หญิงสาวแอ่นอกครางลั่นห้องสลัวด้วยความเสียวซ่านและจุกแน่นจากขนาดความใหญ่ปูดโปนของความเป็ชายที่สอดใส่เสียบรูเข้าขยี้ลึกถึงจุดเสียวข้างใน
สะโพกสอบซอยกระแทกกระทั้นเข้าออกอย่างดุดัน รุนแรงและสม่ำเสมอ ท่อนเนื้อแกร่งร้อนผ่าวสไลด์เสียดสีกับกลีบแคมเปียกชุ่มเสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง สวบ— สวบ— ถี่กระชั้นชิด มือหนากดตรึงสะโพกของหญิงสาวไว้แน่นเพื่อรับแรงกระแทกจากท่อนลำใหญ่ปูดโปนที่กระทุ้งขยี้ลึกอย่างไร้ความอ่อนโยน ร่างบนเตียงสั่นคลอน ครางระงับด้วยความสยบยอมยินดีรับความป่าเถื่อนของัหนุ่ม
“อ๊า... แรงอีกค่ะคุณคิรินทร์... กระแทกเข้ามาลึก ๆ เอาเมแรง ๆ เลยค่ะ”
ชายหนุ่มซอยสะโพกบดขยี้อย่างรวดเร็วและหนักหน่วง ความร้อนระอุหลอมรวมร่างกายให้แนบชิด แต่หัวใจของเขากลับเย็นะเืดุจน้ำแข็งขั้วโลก แววตาคมกริบเฝ้ามองสีหน้ากระสันเหยเกของคู่ขาชั่วคราวด้วยความรู้สึกเพียงปลดปล่อยแรงขับธรรมชาติ ไม่มีความผูกพัน ไม่มีสายใยความอ่อนโยนปะปนในท่วงท่าการเอาอย่างดิบเถื่อนครั้งนี้ ชายหนุ่มซอยสะโพกกระแทกเน้นย้ำรัวเร็วใน่สุดท้าย ลำเอ็นร้อนผ่าวขยายขนาดตึงเปรี๊ยะตอดรัดแน่นในหลุมเสียวที่ชุ่มแฉะ ก่อนที่มาเฟียหนุ่มจะบดสะโพกกระทุ้งลึกครั้งสุดท้าย ปลดปล่อยหยาดน้ำรักอุ่นร้อนสีขาวขุ่นให้ฉีดพุ่งเข้าไปในเครื่องป้องกันจน
“อ๊า... คุณคิรินทร์...” หญิงสาวกระตุกเกร็งสะโพกรับน้ำรักอุ่นร้อน นอนหอบหายใจรวยรินคาเตียงกว้างด้วยความสุขสมปนเหนื่อยอ่อน
ชายหนุ่มถอนท่อนเนื้อร้อนผ่าวออกจากร่องรักที่แดงช้ำทันควัน ดึงเครื่องป้องกันออกผูกปมทิ้งลงถังขยะอย่างรัดกุมโดยไม่มีการนอนกอดก่ายปลอบโยนหลังจบฉาก คิรินทร์เดินเข้าห้องน้ำ จัดการทำความสะอาดร่างกายอย่างรวดเร็วชั่วสิบนาที ก่อนจะเดินกลับออกมาในชุดลำลองสวมกางเกงสแล็กสีดำและเชิ้ตขาวตัวใหม่เรียบร้อย มาเฟียหนุ่มก้าวไปหยุดที่โต๊ะทำงานริมหน้าต่าง ดึงสมุดเช็คเงินสดออกมาเขียนตัวเลขตัวเงินก้อนโตช้า ๆ
ฉีกกระดาษเช็คดัง แคว่ก— โยนลงบนโต๊ะหัวเตียงข้างเตียงยับเยินที่มีเมริสานอนอยู่
“ค่าเสียเวลาของเธออยู่ในเช็คฉบับนั้น... แต่งตัวแล้วกลับไปได้แล้ว เมริสา” คิรินทร์พูดเสียงต่ำเ็า แววตาคมกริบมองดูหน้าจอไอแพดบนโต๊ะทำงานที่ขึ้นไฟเตือนสีส้มแจ้งเตือนระบบควบคุมความปลอดภัยห้องลิฟต์วีไอพี
เมริสาหน้าเสียความรู้สึกทันควัน เธอรู้ดีว่านี่คือกฎเหล็กและขอบเขตสูงสุดของชายหนุ่มตรงหน้า— ร่วมรักเสร็จ จ่ายเงินแล้วต้องรีบไปทันที ห้ามค้างคืน ห้ามร้องขอความรักหรือความผูกพันใด ๆ หญิงสาวพยุงร่างอ่อนแรงขึ้นมาสวมชุดเดรสยับเยินอย่างหม่นหมอง ดึงเช็คเงินสดใส่กระเป๋าแล้วเดินออกจากประตูด้านหลังห้องสูทอย่างเงียบเชียบ
คิรินทร์จ้องมองหน้าจอระบบความปลอดภัยที่ลิฟต์ส่วนตัว พบว่ามีข้อความส่วนตัวส่งผ่านหน้าจอบริการรับรองแขกพิเศษ เลขาหน้าห้องแผงระบบสื่อสารเข้ามายืนยันว่าคุณหนูณิชารินทร์ ศิริกุลวานิช ที่เพิ่งตกต่ำลงในวันนี้ ได้ส่งไฟล์ลับเกี่ยวกับรหัสระบบหลังบ้านและข้อมูลสัญญาของอัศวภาคินกรุ๊ปมาเพื่อขอเข้าพบเป็กรณีเร่งด่วน
แกร็ก— เสียงประตูกระจกบานเลื่อนสู่ระเบียงด้านนอกสั่นเบา ๆ มาเฟียหนุ่มยกแก้วสุราขึ้นจิบช้า ๆ หันสายตาคมกริบสีดำมืดไปจ้องมองประตูด้านหน้าเตรียมต้อนรับผู้มาเยือนคนใหม่ที่ถือไพ่รหัสลับเข้ามาท้าทาย
“คนพรรค์นั้นถ้าอยากตาย... ฉันก็แค่สั่งเด็ดหัวทิ้งเสียกลางสายฝน”
ัหนุ่มทรราชกระซิบประโยคนั้นด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียมกระหายเื ท่ามกลางเสียงฟ้าร้องคำรามกึกก้องแม่น้ำเ้าพระยาภายนอกตึกสูงระฟ้า
---
คิรินทร์ยืนสะกดอารมณ์ดิบในความมืดสลัวของห้องสูทวีไอพี สายตาคมปลาบเฝ้ามองประตูลิฟต์ส่วนตัวที่ไฟกะพริบถี่แสดงสัญญาณเตือนการขึ้นมาของแขกผู้ได้รับอนุมัติในระบบ ในหัวสมองอันชาญฉลาดประมวลผลทันทีว่าข้อมูลที่หญิงสาวส่งมอบผ่านมาทางเลขาหน้าห้องนั้นไม่ใช่เื่ล้อเล่น รหัสหลังบ้าน 32 หลักของอัศวภาคินกรุ๊ปมีเพียงไม่กี่คนในโลกที่ล่วงรู้ และคุณหนูศิริกุลวานิชกุมไพ่ใบนั้นไว้ได้อย่างแท้จริง
ชายหนุ่มหมุนแก้วคริสตัล สุราสีทองเข้มที่หมุนวนไปตามขอบแก้ว คล้ายผิวน้ำเ้าพระยาด้านนอกที่ปั่นป่วนจากกระแสพายุฝน คิรินทร์แสยะยิ้มเ็า ปราศจากความหวาดกลัวหรือกังวล มีเพียงความรู้สึกใคร่รู้และระแวดระวังต่อผู้มาเยือนอย่างเต็มที่
มาเฟียหนุ่มทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาหนังแท้สีดำสนิทขอบมุมห้อง ท่าทางเหยียดขาทรงอำนาจและสงบนิ่งดั่งผู้คุมขังที่กำลังเฝรอนักโทษก้าวเข้ามาในอาณาเขต สรีระหนานิ่งสนิทท่ามกลางความมืด แววตาคมสะท้อนแสงไฟสลัวจับจ้องประตูลิฟต์ที่กำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้
คิรินทร์ทบทวนประวัติการเดินระบบของอัศวภาคินกรุ๊ป สายตาจับจ้องไปที่ลิฟต์ที่กำลังจะจอดนิ่งที่ชั้นบนสุด ยอดฝีมือที่มีความรู้ด้านระบบดิจิทัลระดับนี้ไม่มีทางเป็บอดี้การ์ดหรือสปายธรรมดาแน่ แต่ต้องเป็หนึ่งในทายาทตระกูลใหญ่ หรืออาจจะเป็สายสืบที่อัครพลจ้างวานมา คีย์กำแก้วเหล้าแน่นขึ้น แววตาคมกริบจ้องเขม็งในความมืดเงียบงัน พร้อมต้อนรับความท้าทายใหม่ในชีวิตที่กำลังก้าวเข้ามา
2K
