จอมปราชญ์ เทพมหาสมุทร

ฮิโรชิ รีบกุลีกุจอ เข้าไปอ่านหนังสือในห้องสมุด ตามคำบอกของ๬ั๹๠๱แดง โปซารอน สหายคนแรกของเขาในต่างโลก ดีที่ว่า หนังสือทุกเล่ม เขียนขึ้นด้วยภาษาไทยทำให้เขาไม่ต้องแปล ทำให้ฮิโรชิ รุ้ว่า ทวีปที่เขาอยู่เป็๲ทวีปของมนุษย์ มีชื่อว่า โปราเชีย และที่ทวีปนี้ มีอยุ่ทั้งหมด7 อาณาจักร ซึ่ง 3อาณาจักรถูกค้นพบแล้ว คือ 1. อาณาจักร โปปุรอน 2. อาณาจักร ออโอนอส 3.อาณาจักร๬ั๹๠๱ฟ้าไครซิส ซึ่งแบ่งเป็๲ตะวันตกกับตะวันออก ส่วนอาณาจักรอื่นๆ ยังมืดมนอยุ่ เพราะยังไม่ถูกค้นพบ

สมัยก่อน อาณาจักรโปปุรอน ไม่ได้บูชาทอง แต่ใช้เบี้ยหอยคาวรี(เปลือกหอยชนิดหนึ่งพบมากตามแนวชายฝั่งเมืองอาดาร์ส อาณาจักร โปปุรอน) แลกเปลี่ยนกัน จนกระทั่ง พ่อค้าจากอาณาจักร ออโดนอสมาถึง และเริ่มกว้านซื้อทองในตลาดโปปุรอน เพราะมีราคาถูก ไปขายที่อาณาจักรออโดนอส ทำให้ราคาทองในอาณาจักรโปปุรอน สูงขึ้น ในขณะที่ราคาทองในอาณาจักร ออโดนอสลดลง จนในที่สุดก็เหลือมูลค่าเท่าๆกัน และนั่นเองทำให้อาณาจักรโปปุรอน หันมาใช้เหรียญทอง ที่ประทับตราด้านหนึ่งเป็นรูปของเลาห์คอน โกไทรอน เลาห์คอน องค์แรกของอาณาจักรโปปุรอน กับอีกด้านหนึ่งพิมพ์ลายเป็นรูปสิงโต สลักรอยจารึกเขียนว่า เราเชื่อในพระเจ้าองค์เดียวกัน และนั่นเองจึงเป็นที่มาของการค้าขายในตลาดโลก
เมื่อฮิโรชิ อ่านจบ เขาก็ออกจากห้องสมุดไปยืดเส้นยืดสาย ด้วยการเอาต้นกล้วยมาฝึกเตะ ในตอนเช้า ก่อนจะเช็ดเหงื่อ และเริ่มเข้าไปค้นของในกระต็อบ ซึ่งของในกระต็อบส่วนใหญ่เป็นของไร้สาระ เป็นจำนวนมาก เช่น หนังสือวิธีการทำพุดดิ้งอย่างไร ให้เหมือนนมสาว ฮิโรชิแทบจะฉีกทิ้งในทันที ไม่นึกว่าพระเจ้าจะมีอารมณ์ขันแปลกแบบนี้ด้วย
หลังจากค้นเจอเงินจำนวนหนึ่งในกระต็อบ ฮิโรชิ ก็ตัดสินใจเดินเข้าไปเลือกซื้อของในเมือง โดยกล่าวลา โปซารอน มังกรแดงให้อยู่เฝ้าสวน popu land ด้วย
หลังจากเดินทางมา 30 นาที เขาก็มาถึง เมือง ร็อคน่า เมืองหลวงของอาณาจักรโปปุรอน ซึ่งทุกคนที่เดินผ่านประตูเมืองต่างก็เดินผ่านฟรีทั้งนั้น จนมาถึงตาฮิโรชิ
" หยุดก่อนเจ้าหน้าหล่อ เจ้าต้องจ่าย 300 เหรียญทอง เพื่อเป็นค่าผ่านประตูเมือง " คาตะ ทหารเฝ้าประตูเมืองกล่าวเพื่อกลั่นแกล้งฮิโรชิ เนื่องจากเขาหน้าหล่อกว่ามันจึงต้องจ่ายค่าผ่านทาง สร้างความโกรธให้กับ ฮิโรชิ เป็นอย่างมาก และเขาตัดสินใจไม่ยอมจ่าย ทำให้ คาตะเรียกทหารอีก 3-4 คนมาล้อมฮิโรชิ
ฮิโรชิ ไม่รอช้า ใช้ท่าหนุมานถวายแหวน ต่อยเข้าเบ้าตา คาตะในทันที จนมันตัวลอยสลบกลางอากาศ เพราะคาตะไม่คิดว่า หนุ่มที่อยู่ตรงหน้ามันคนนี้่จะเป็นนักมวยเก่า ดีกรีระดับแชมป์โลก จึงถูกชกง่ายๆ แต่ด้วยเหตุนี้เอง ฮิโรชิ จึงถูกจับข้อหาทำร้ายเจ้าหน้าที่พนักงาน และต้องไปกินข้าวแดงในคุก
แอ๊ด เสียงคุกเปิดต้อนรับฮิโรชิ เขาไม่นึกเลยว่าพึ่งมาต่างโลกครั้งแรกยังไม่ถึงวันก็ต้องมาเข้าคุกเสียแล้ว
ข้างในคุกมีหญิงสาวคนหนึ่ง อายุประมาณ 20 ปี ชื่อ อิโนะอุเอะ นั่งอยู่ในคุก โดยเธอไม่สวมกางเกง เพียงแต่ใส่กางเกงในบางๆสีชมพู ลูกไม้ไว้เท่านั้น
" เอาล่ะ เจ้าก็เข้าไปในคุกได้แล้ว " ทหารยามผลักเขาเข้าไปในคุก ถ้าไม่ใช่ ฮิโรชิ ยังคงอารมณ์ดีอยู่ละก็ เขาคงชกทหารยามไปแล้ว
ข้างในห้องขังถูกประดับด้วยหินเวทย์มนต์ ของเมือง โอริน ที่ขึ้นชื่อเรื่องความสว่างและขาวนวลทำให้ ฮิโรชิมองเห็นความขาวของขาอ่อนอย่างถนัดตา
" นี่นาย อยู่นิ่งๆ ไม่ได้เหรอไง " นั่นคือคำทักทายแรกของอิโนะอุเอะ เมื่อเห็นฮิโรชิ ทำท่าหยุกหยิก ยุกยิกอยู่
ฮิโรชิ อดขำเธอไม่ได้ จนเขาเกือบจะหลุดหัวเราะออกมา เขาจ้องมองไปยังสาวน้อยนาม อิโนะอุเอะ คนนี้ 
สาวน้อยร่างเล็ก กำลังนั่งกอดขาจนเห็นขาอ่อนโผล่ออกมา เธอใส่เสื้อผ้าตัวเดียว กางเกงในสีชมพูอมฟ้า ปักลายคุณหมี ถึงไม่อยากโชว์ขาอ่อน ฮิโรชิ แต่ฮิโรชิ ก็เห็นอยู่ดี ในคุกเล็กๆนี่
ที่ขาของอิโนะอุเอะ ถูกเชือกผูกไว้ ทำให้เธอขยับได้อย่างยากลำบาก
ฮิโรชิ เริ่มมีอารมณ์สุนทรีย์มากขึ้นจนกล่าวถ้อยคำกลอนออกมา
" เชือกที่ผูกตาย.....แก้ง่ายกว่าใจที่......ผูกพัน "
อิโนะอุเอะ ที่ตอนแรกไม่ค่อยสนใจฮิโรชิ และไม่ได้หันหน้ามามองฮิโรชิ ด้วยซ้ำ ถึงกับตกใจเมื่อหันหน้ามาเห็น ใบหน้าอันหล่อเหลาของ ฮิโรชิ ตรงๆ เสียงหัวใจของเธอก็ดัง ตึกตัก ตึกตัก แต่ต้องเก็บอาการไว้ แล้วถามออกไป
" นายชื่ออะไร "
" ฮิโรชิ เซย์เมย์ "
"ฮิโรชิ เซเมย์ เหรอ ชั้นจะจำชื่อนายไว้ ส่วนชั้นชื่อ อิโนะอุเอะ นะ" หลังจากพูดถ้อยคำสั้นๆกันแล้ว อิโนะอุเอะ ก็หันกลับไปกอดเข่าดังเดิม ท่านั่งของเธอช่างยั่วยวนยิ่งนัก ถ้าเทียบกับใบหน้าของเธอ กับ โฮคุระละก็ เธอก็เป็นคู่แข่งของโฮคุระได้เลย แต่เรื่องความน่ารักคงสู้โฮคุระ ไม่ได้ อาจเป็นเพราะฮิโรชิเป็นอัศวินหมี(ผุ้คลั่งไคล้ความโลลิ )ก็ได้ จึงรุ้สึกแบบนั้น 
30 นาที่ต่อมา.....
ความเงียบทำให้ ฮิโรชิ รุ้สึกอึดอัดเขาจึงค่อยๆขยับเข้าหา อิโนะอุเอะ แล้วเล่าเรื่องของพ่อตัวเอง
" ข้ามีเรื่องจะคุยกับเจ้า " ฮิโรชิกล่าว
" เรื่องอะไรละ " อิโนะอุเอะถาม
" เรื่องของพ่อข้าและประเทศที่ข้าจากมา " ฮิโรชิ เกริ่นนำ แล้วกล่าวเล่าเรื่องราว
นานละครั้งหนึ่ง นานแสนนาน นานน๊านนานมาแล้ว ยังมีประเทศอยู่ประเทศหนึ่ง ชื่อว่าประเทศไทย มหาประเทศ ประเทศที่ข้าจากมา มันเป็นประเทศที่สวยงามมาก เต็มไปด้วยชีวิตชีวา และพระอาทิตย์ไม่เคยตกดิน ในมหาประเทศแห่งนี้ ทุกที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม รวมถึงเสียงหัวเราะ พ่อของข้าเริ่มทำงาน ด้วยการกู้เงิน มาทำงานกาเม้น ทุกอย่างเริ่มต้นด้วยดี จากเป้าหมายแรกคือ 1ล้านบาท เราก็สามารถทำสำเร็จ พ่อของข้าเริ่มขยับขยายเป้าหมายต่อไปคือ 10 ล้านบาท โดยการกู้เพิ่ม และก็ทำสำเร็จอีก เป้าหมายต่อไป ของพวกเราคือ 50 ล้านบาท ซึ่งแม่ของข้าก็เริ่มเตือนพ่อข้าให้ยุติได้แล้ว เพราะแค่นี้เราก็รวยพอแล้ว แต่พ่อของข้าก็ไม่ฟัง คิดว่าทุกอย่างจะเป็นไปด้วยดีเหมือนเดิม ทว่า....เรื่องทุกอย่างก็ต้องจบลงเพราะพ่อของข้ากุ้เงินเพิ่มอีกเป็นจำนวนมากเพื่อใช้ขยับขยายโรงงาน และมันเกิดวิกฤติ ตอนปี40 ที่เรียกว่า วิกฤติต้มยำกุ้ง ผลจากวิกฤตินี้ มันทำให้โรงงานกาเม้นของพ่อข้าเจ๊ง พ่อของข้ายอมรับความผิดพลาดทุกอย่างด้วยการฆ่าตัวตาย และทิ้งหนี้มหาศาลไว้ให้ข้ากับแม่ หนี้ก้อนนี้ทำให้เราถูกยึดบ้าน และถูกฟ้องล้มละลาย ทุกอย่างกลายเป็นศูนย์ ข้าเริ่มเอาดีทางหมัดมวย ขึ้นชกตามงานวัดต่างๆเพื่อแลกเงินเพียงแค่ 2-3 ร้อยบาท เพื่อให้แม่ของข้าได้กินข้าว และชีวิตของพวกเราก็เริ่มดีขึ้นเมื่อวันหนึ่ง วิชาหมัดของข้าก็เข้าตากรรมการ ข้าได้ไปออกงานชกระดับจังหวัด และต่อมาก็เป็นระดับประเทศ ด้วยเงินรางวัลหลายสิบล้านที่ข้าหาได้ ก็พลิกชีวิตของข้ากับแม่อีกครั้ง ทำให้ข้าหลงไหลในวิชามวยไทยที่เป็นตำนาน ถ้าข้าหาทางกลับบ้านได้ ข้าจะพาเจ้าไปหาแม่ของข้า และเลี้ยง ขนมชั้นรสใบเตยที่แสนอร่อยให้เจ้ากิน มันเป็นขนมไทยที่อร่อยมาก ข้าขอบอก
เมื่อฮิโรชิเล่าจบ อิโนะอุเอะ ก็หัวเราะ แล้วพูดต่อ
" ข้าไม่เคยได้ยินว่ามีอาณาจักรชื่อ ประเทศไทยที่ ทวีปโปราเชียแห่งนี้เลยนะ เจ้าแต่งนิยายมาหลอกข้าเหรอ ฮิโรชิ "
" ถ้าข้ามทะเลทราย โปราเชียไป เจ้าก็จะเจอกับประเทศไทย ประเทศที่ข้าจากมา " ฮิโรชิกล่าว 
" ไกลขนาดนั้นเลยเหรอ แล้วเจ้ามาถึงอาณาจักร โปปุรอน ได้อย่างไร " อิโนะอุเอะถามอย่างสนใจแต่ฮิโรชิ ไม่ตอบเพียงแต่ชี้ขึ้นไปบนฟ้า แล้วพูดว่า
" คำตอบอยู่ที่พระเจ้า "
****************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป