ภายในห้องประชุมสโมสรพีเอสวี บรรยากาศเริ่มผ่อนคลายลงเล็กน้อย แฮร์รี่ ฟาน ไรจ์ และ แฟรงค์ อาร์เนเซ่น กำลังไล่เรียงรายละเอียดสัญญาชุดสุดท้าย
"เราตกลงตามตัวเลข 4.8 ล้านปอนด์สำหรับแยนและส่วนอื่นๆตามที่คุณร้องขอ" ฟาน ไรจ์ กล่าวพลางขยับแว่น "ส่วนเอวร่า เราจะให้ค่าเหนื่อยที่ 3,000 ปอนด์ต่อสัปดาห์ (ประมาณ 150,000 ปอนด์ต่อปี) กับสัญญา 2 ปี " ถือเป็นเรทดดาวรุ่งที่สูงพอตัวสำหรับดาวรุ่งที่ยังไม่มีชื่อเสียง
อเล็กซ์พยักหน้า ในใจเขากำลังคิดจะเสนอให้พีเอสวีว่าจะช่วยลดแรงกดดันกับทเวนเต้เรื่องค่าตัวลงอีกนิด เพื่อสร้างความสัมพันธ์อันดีในระยะยาวหลังจากที่เขาใช้ข่าวลือเรื่องบาเลนเซียกดดันบอร์ดบริหารจนมุม
แต่แล้วความเงียบก็ถูกทำลายลง เมื่อเจ้าหน้าที่สโมสรเคาะประตูเรียกประธานฟาน ไรจ์ ออกไปรับโทรศัพท์ด่วน เขาหายไปครู่หนึ่งก่อนจะเดินกลับเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด แล้วก้มลงกระซิบข้างหูอาร์เนเซ่น
"อเล็กซ์... ผมต้องขออภัย" ฟาน ไรจ์ หันมามองอเล็กซ์ด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป "เราขอระงับดีลของแยนไว้ชั่วคราวก่อน มีรายละเอียดภายในบางอย่างที่ฝ่ายบัญชีและเทคนิคต้องทบทวนใหม่อีกครั้ง"
อเล็กซ์ขมวดคิ้ว "ระงับ? ทุกอย่างคุยกันจบแล้วไม่ใช่เหรอครับ?"
"เชิญคุณกลับก่อนเถอะ เดี๋ยวคนของเราจะไปส่ง" อาร์เนเซ่นตัดบทเสียงเรียบก่อนจะเดินตามประธานออกไป ทิ้งให้อเล็กซ์ยืนงงอยู่กลางห้องประชุมด้วยความไม่เข้าใจสถานการณ์
-----
...สามวันต่อมา ณ สนามบินสคิปโฮล, อัมสเตอร์ดัม
ท่ามกลางผู้คนที่พลุกพล่าน อเล็กซ์มายืนส่งแยน พี่ชาย และลูคัส (โค้ชส่วนตัว) เพื่อเดินทางไปพักผ่อนที่เกาะอิบิซ่า ประเทศสเปน หลังจากกรำศึกหนักมาทั้งฤดูกาล
"ไปเที่ยวให้สนุกเถอะแยน ทางนี้ฉันจะจัดการให้เสร็จเอง" อเล็กซ์ฝืนยิ้มให้
"ไม่ต้องกดดันตัวเองหรอกครับอเล็กซ์" แยนตบบ่าเอเย่นต์คู่ใจ "ผมยังมีสัญญากับทเวนเต้เหลืออยู่ ถ้าไม่ได้ย้ายตอนนี้ ผมก็เล่นที่เดิมได้ ไม่มีปัญหา"
"รู้แล้วน่า ไม่ต้องห่วง" อเล็กซ์หันไปกำชับพี่ชายแยนให้ดูแลน้องชาย และไม่ลืมสั่งลูคัส "ฝากคุมโปรแกรมครอสบอลเบาๆ ทุกเช้าด้วยนะ อย่าให้แยนปล่อยตัวจนอ้วนฉุล่ะ"
เขามองส่งทั้งสามเดินเข้าเกทไป พลางถอนหายใจ ‘ให้ตายเถอะ ระดับแยนควรจะได้นั่งเครื่องบินเจ็ทส่วนตัวไปเที่ยวมากกว่ามาปะปนกับสายการบินธรรมดาแบบนี้’ อเล็กซ์คิดถึงภาพลักษณ์และความสะดวกสบายที่จะเป็นไม้ตายในการดึงดูดนักเตะดังในอนาคต ‘แต่ตอนนี้... เงินยังไม่มี’ อเล็กซ์สะบัดหน้าละทิ้งคิดความสำหรับตอนนี้เขายังเป็นแค่มือใหม่ที่กำลังหัดเดิน
ความจริงเรื่องเงินเริ่มเป็นปัญหาใหญ่ วันก่อนอเล็กซ์เพิ่งเข้าไปพบผู้จัดการธนาคารเพื่อขอกู้เงินก้อนโตมาหมุนเวียนในบริษัทและเป็นค่าใช้จ่ายในเรื่องต่างๆ
"คุณแวน เดอ เบิร์ก โปรเจกต์คุณน่าสนใจนะ แต่ตัวเลขที่คุณขอมา 1,775,000 กิลเดอร์ มันสูงมากสำหรับบริษัทใหม่" พนักงานแบงก์เอ่ยพลางพลิกดูประวัติ
"คุณดูยอดเงินหมุนเวียนจากสัญญาพรีเซนเตอร์ของแยนสิ นั่นแค่จุดเริ่มต้น ถ้าดีลพีเอสวีจบ ผมจะมีเงินโอนเข้าบัญชีมากกว่านี้สามเท่า" อเล็กซ์โชว์หลักฐานจนสุดท้ายธนาคารยอมอนุมัติวงเงินกู้ฉุกเฉินมาให้ 710,000 กิลเดอร์เพื่อใช้ประคองสถานการณ์...
ขณะที่กำลังเดินไปที่ลานจอดรถ โทรศัพท์ของอเล็กซ์ก็ดังขึ้น เป็นสายจาก นิโคล
"บอสคะ! เพื่อนที่ทำงานในพีเอสวีกระซิบมาแล้วค่ะว่าทำไมดีลถึงชะงัก" เสียงนิโคลดูตื่นตระหนก "เลโอ ฟาน วิค ค่ะ! แล้วยื่นข้อเสนอกองหน้าดาวรุ่งอีกคนในราคาที่ถูกกว่าแยนเกือบครึ่ง แถมยังขู่ว่าจะดึงนักเตะคนอื่นในสังกัดมันออกจากพีเอสวีถ้าสโมสรเซ็นกับเรา!"
อเล็กซ์นิ่งไปครู่หนึ่ง เส้นเลือดที่ขมับเต้นตุบ เขากัดฟันกรอดจนกรามแทบแหลก
"เลโอ...ไอ้เฒ่าสารเลว"
เขากระแทกประตูรถปิดดังปัง ก่อนจะเหยียบคันเร่งออกไปพร้อมกับความโกรธจัดที่พุ่งถึงขีดสุด ศึกนี้เลโอกำลังจะใช้อิทธิพลบดขยี้เขาให้จมดิน!
-----