ฮัวหยางหันกลับมาดูอู๋จือที่เขาประคองเอาไว้ พอเห็นนางบ้วนน้ำลายออกมา ใบหน้าอันหล่อเหลาก็แสดงความใสุดขีด
“จือจือ เ้าไอเป็เืแล้ว ควันพิษนั่นร้ายนัก” ฮัวหยางหันกลับไปมององครักษ์ของตนสองคน “เ้าพาพวกเขาเข้าไปเรือนหลัง ให้หลงจู๊จี้ต้มยาสลายพิษหม้อใหญ่เร็วที่สุด”
“ขอรับ” องครักษ์รีบประคองกันเข้าไปด้านใน
ฮัวหยางอุ้มจือจือขึ้นเดินลิ่วไปด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล
อู๋เสี่ยวถงกับอู๋เหอตี้วิ่งเข้ามาเห็น่ที่คนกลุ่มใหญ่กำลังต่อสู้กัน ทีแรกก็มองไม่ถนัดว่าเป็ผู้ใด แต่พอเห็นว่านั่นก็คือ คุณชายใหญ่ฮัวกับพี่สาวตนเอง สองพี่น้องก็รีบหันไปบอกกันให้หยิบท่อนไม้อันใหญ่เหมาะมือมาเตรียมไว้
“เราสู้พวกมันไม่ได้นะพี่เสี่ยวถง พวกมันมีดาบ”
“ถ้างั้นเ้ารีบวิ่งไปตามมือปราบแถวนี้มา พี่จะซุ่มรอ”
“ขอรับ” อู๋เหอตี้รีบวางท่อนไม้แล้ววิ่งไปอย่างสุดฝีเท้า
พักหนึ่งคุณชายใหญ่ฮัว องครักษ์ทั้งสี่ และพี่สาวของนางก็ต่อสู้จนคนร้ายล้มตายลง แต่แล้วสิ่งที่คาดไม่ถึงก็เกิดขึ้น อู๋จือถูกซัดผงพิษเข้าใส่ อู๋เสี่ยวถงมองเห็นคนร้ายวิ่งหนีมาทางที่ตนเองซุ่มอยู่ ก็อาศัยจังหวะที่คนร้ายไม่ระวังใช้ไม้ฟาดสวนเข้าไปที่หน้าอก คนทั้งสองล้มลงสิ้นสติไปในทันที
“เ้าบังอาจทำพี่ข้าาเ็ ข้าไม่เอาเ้าตายก็ดีแล้ว” หญิงสาวร้องลั่น โยนไม้ใส่หลังคนทั้งสองแล้ววิ่งตามไปดูอู๋จือ นางร้องถามคุณชายใหญ่ฮัวด้วยความร้อนใจ “พี่จือจือ เป็อย่างไรบ้างเ้าคะ ”
ฮัวหยางเงยหน้าขึ้น พอเห็นว่าเป็อู๋เสี่ยวถงก็รีบร้องสั่ง “เ้ามาก็ดีแล้ว รีบไปบอกหลงจู๊จี้ให้เตรียมยารักษาพิษเบื้องต้นเร็วเข้า!”
ร่างสูงของคุณชายใหญ่ฮัวประคองอู๋จือเข้าไปในห้องพักด้านในของร้านเฉี่ยนซือ ระหว่างนั้นมือปราบหญิงยังคงไอไม่หยุด
“คุณชายใหญ่ นางถูกพิษอันใดขอรับ ” หลงจู๊จี้ยืนอยู่ข้างๆ ถามด้วยเสียงร้อนรน
“อู๋จือกับเหล่าพานโดนพิษควันอาคเนย์ เ้าสั่งคนต้มยาแล้วหรือยัง ”
“ต้มแล้วขอรับ รอสักครู่ ข้าสั่งให้พวกเขาใช้ถ่านไม้อย่างดี รอไม่นานขอรับ นี่ขอรับยาละลายพิษเบื้องต้น”
หลงจู๊จี้เตรียมยารักษาพิษเบื้องต้นที่ฮัวหยางสั่งมาละลายในอ่างน้ำเล็กๆ ใช้ไม้พายกวนจนละลายแล้วก็ใช้ผ้าชุบน้ำเช็ดหน้าให้กับอู๋จือ
“โอ๊ย! ปวด”
ความเ็ปรวดร้าวในกระบอกตาทำให้อู๋จือร้องลั่น สองมือของนางขยุ้มฟูกนอนจนยู่ยี่ ส่ายหน้าคล้ายจะหลบความเจ็บไปให้พ้น
“เ้าอดทนหน่อย น้ำยานี้จะช่วยขับพิษออกจากดวงตาของเ้า หากปล่อยเอาไว้นานกว่านี้เ้าอาจจะตาบอดได้”
อู๋จือพยายามกล้ำกลืนความเ็ป ฮัวหยางเห็นนางกำลังจะไอจึงได้ยื่นผ้าเช็ดหน้าไปรอแล้วประคองร่างให้อู๋จือไอเอาเืเป็พิษออกมา
“พี่จือจือ ท่านไอเป็เืด้วย!” อู๋เสี่ยวถงยืนอยู่ข้างเตียงถึงกับตกตะลึง นางคุกเข่าลงมองดูสาวคนโตด้วยความกังวล ที่ผ่านมาแม้อู๋จือจะไปตามจับคนร้ายแล้วมีการาเ็บ้าง แต่มักจะเป็การาเ็เล็กๆ น้อยๆ
“เสี่ยวถง เ้าเอาน้ำในอ่างนี้เช็ดตัวให้พี่สาวเ้าที” ฮัวหยางสั่ง เขาโบกมือไล่ทุกคนให้ออกไปจากห้องนั้น ปล่อยให้อู๋เสี่ยวถงทำความสะอาดร่างกายให้กับอู๋จือ
ร่างของอู๋จือนอนหายใจแ่ๆ ในเสื้อผ้าที่ซักใหม่ของภรรยาหลงจู๊จี้ ฮัวหยางถอนหายใจหนักหน่วงเมื่อจ้องมองใบหน้าขาวซีดของมือปราบหญิง
“หลงจู๊จี้ น้ำชาผสมยาเล่า ”
ผู้ดูแลร้านยาเฉี่ยนซือละลายยาสลายพิษลงในถ้วยชารีบยื่นให้คุณชายใหญ่ฮัว ชายหนุ่มถือไว้แล้วหันไปบอกให้อู๋เสี่ยวถงช่วยกันประคองอู๋จือให้ลุกขึ้นนั่ง
“เ้าอดทนดื่มยานี้เข้าไปก่อน จะช่วยบรรเทาอาการเจ็บคอและอาการไอได้ เดี๋ยวค่อยดื่มยาต้มตามไป” ท่านหมอหนุ่มประคองใบหน้าของอู๋จือไว้ แล้วจ่อถ้วยชาให้นางค่อยๆ ดื่ม
เมื่อกลั้นใจดื่มชาที่มีกลิ่นและขมปร่าไปหมดถ้วย อู๋จือก็ถูกประคองให้นอนลง หญิงสาวหายใจเบาๆ พยายามค่อยๆ เดินลมปราณเพื่อขับไล่พิษ
“คุณชายใหญ่ฮัว จากนี้ท่านจะรักษาท่านพี่ของข้าอย่างไรเ้าคะ ”
“เดี๋ยวข้าจะเขียนเทียบยาให้หลงจู๊จี้ไปต้ม รอให้นางตื่นขึ้นมาในอีกครึ่ง ชั่วยาม เ้าต้อนป้อนยาให้นาง คงต้องใช้เวลารักษาหลายวัน ดีที่ในร้านนี้มีตัวยาอยู่ จึงไม่ต้องห่วง ขอเพียงเ้าอย่าเพิ่งบอกมารดาก็พอ ข้าเกรงว่านางจะใ”
“ข้าลืมไปเสียสนิท ข้าบอกท่านแม่ว่าจะมาเอาชุดใหม่ที่ลืมไว้ที่ร้านเ้าค่ะ หากไม่กลับไปเกรงว่าท่านแม่จะสงสัยเอา”
ฮัวหยางหันไปสั่งการให้หลงจู๊จี้เรียกหมอท่านหนึ่งมาช่วยรักษาองครักษ์ที่ถูกพิษ “ตามหมอมาดูแลพวกเขา คนที่โดนเศษควันก็ให้แช่น้ำยาสลายพิษด้วย”
ด้านนอกมีเสียงคนวุ่นวาย หลงจู๊จี้รีบไปที่ประตูหลังร้าน มือปราบกลุ่มหนึ่งตามอู๋เหอตี้ที่วิ่งไปแจ้งข่าวร้ายมา พอเห็นคนาเ็ล้มตายที่ประตูหลังร้านเฉี่ยนซือก็ตื่นตระหนก
“การลอบสังหารอย่างนั้นหรือ ” เฉินหรงยืนตะลึง “ทุกคนจับพวกมันมัดเร็วเข้า”
มือปราบที่ตามมาช่วยกันมัดคนร้ายที่าเ็หนักเอาไว้ เฉินหรงตรวจแล้วบางคนก็เสียชีวิต “พวกเป็ศพ ลากไปแยกเอาไว้ก่อน ไปเอารถเข็นมาพาพวกมันไปสำนักมือปราบ”
เฉินหรง สหายมือปราบหน่วยเดียวกับอู๋จือมองเห็นอู๋เสี่ยวถงเข้าก็ขมวดคิ้ว “เสี่ยวถง เหตุใดดึกดื่นแล้วเ้าสองพี่น้องยังไม่กลับบ้าน ”
อู๋เสี่ยวถงกับอู๋เหอตี้ช่วยกันเล่าเหตุการณ์ที่ทั้งสองประสบพบเจอ
“มือปราบเฉิน พวกนี้คือคนร้ายที่มาลอบฆ่าคุณชายใหญ่ฮัวเ้าค่ะ”
“คุณชายใหญ่เข้าข้างในไปแล้วหรือ ยังอยู่ใช่หรือไม่ ”
“เ้าค่ะ มีคนได้รับาเ็เพราะคนร้ายใช้ควันพิษ ตอนนี้กำลังทำการรักษาคนอยู่”สีหน้าของอู๋เสี่ยวถงไม่ค่อยดี
เฉินหรงพลันคิดได้ “เสี่ยวเหอตี้บอกว่าพี่สาวเ้าก็มาด้วยหรือ ”
“เ้าค่ะ คุณชายใหญ่ฮัวกำลังรักษาอยู่ข้างในร้าน พี่จือจือถูกพิษอาคเนย์เสี่ยงกับการตาบอดและไอเป็เืจนตาย”
“จริงหรือ พาข้าไปดูที”เฉินหรงได้ยินว่าสหายมือปราบของตนถูกพิษก็ใมาก
อู๋เสี่ยวถงเดินนำหน้าน้องชายกับมือปราบเฉินเข้าไปข้างใน พอเห็นสภาพของอู๋จือที่หน้าซีดเซียว ไอเป็เืแล้ว เฉินหรงก็หน้าซีดเผือด
“เสี่ยวถง ข้าจะส่งคนไปแจ้งหัวหน้าจางให้เขามาดูพี่สาวเ้า”
ฮัวหยางที่เดินออกไปดูองครักษ์ที่ถูกพิษของตนเดินกลับมาพอดี หลังจากทักทายกับเฉินหรงแล้วจึงพูดถึงหัวหน้าหน่วยมือปราบที่สาม “มือปราบเฉิน บอกจางเจิ้งจีว่าพรุ่งนี้ค่อยมาเยี่ยม คืนนี้ข้าคงต้องดูแลอาการของมือปราบฮัวทั้งคืน อาการของนางนับว่าหนักอยู่ ขอให้กลุ่มมือปราบช่วยรักษาความปลอดภัยที่นี่หน่อยเถิด ข้ากลัวคนร้ายจะย้อนกลับมา”
“ได้ขอรับ ข้าจะจัดเวรยามช่วยดูแลความปลอดภัยเอง”
ฮัวหยางบอกกับอู๋เสี่ยวถงว่าใน่ที่พิษกำเริบ่แรก อู๋จือจะเกิดอาการหนาวภายในอย่างรุนแรงและเขาจะเป็คนดูอาการอย่างใกล้ชิด
“ถ้าอย่างนั้น คืนนี้ข้าจะอยู่ช่วยท่านดูแลพี่จือจือเองเ้าค่ะ อาการของนางข้าเห็นแล้วบอกตามตรงว่าไม่สบายใจเลย”
“ไม่ต้องหรอก เ้ากับเสี่ยวเหอตี้รีบกลับบ้านไปเถอะ ท่านแม่ของเ้าป่านนี้คงจะรออยู่ หากเ้าสองพี่น้องไม่กลับบ้าน นางก็จะยิ่งเป็กังวล บอกนางว่าอู๋จือมีงานด่วน นางต้องอยู่สำนักมือปราบช่วยเหลืองานหัวหน้าจางก็แล้วกัน”
**************
![เกิดใหม่มั่งคั่ง ทำฟาร์มกลางหุบเขาลึก [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738727718_58055353.webp)
399K
