ระบบเปลี่ยนเกาะนรกคธูลู

    EP.40 ติดกับ

    ต้นไม้บนพื้นดูคุ้นตามาก โนแลนด์ก้มลงไปดูต้นที่พื้นและเริ่มขุดด้วยท่อนไม้แม้ว่าจะมีมีด แต่ถ้าต้องการขุดดินแท่งไม้ย่อมทำได้เร็วกว่ามีดอย่างแน่นอน แต่ก็น่าเสียดายที่เขาไม่มีพลั่วเหล็ก หรือจอบไม่งั้นเขาจะขุดได้เร็วขึ้น และที่สำคัญเมื่อขุดด้วยมีด มีดอาจจะจะงอหรือหักได้ โนแลนด์ไม่ต้องการเสียมีดที่สุดแสนมีค่าในตอนนี้แท่งไม้ขุดดินรอบ ๆ พืชได้อย่างง่ายดาย ดินที่นี่มีสีดำและอ่อนนุ่ม ไส้เดือนในดินค่อนข้างเยอะ"โนแลนด์คุณกำลังทำอะไรอยู่? " นิโคลเดินช้าๆ เข้ามาหาเขา อาการตัวสั่นของเธอยังไม่หายไปเธอไม่รู้เกี่ยวกับทาสกิ้งก่ายักษ์ แต่ศพจำนวนมากก็ทำให้ใครที่เจอต้องหวาดหวั่นอย่างแน่นอนในขณะที่เธอเดินเข้ามาดูนั้น คอเสื้อของเธอเปิดมันทำให้ โนแลนด์เสียอาการเป็นอย่างมากนิโคลขมวดคิ้วและถามอีกครั้ง "คุณกำลังทำอะไรอยู่? ""ขุดหลุม! "“แล้วไง”"เราเจอมันฝรั่ง ... " โนแลนด์ขุดต้นมันฝรั่ง ขึ้นมาทั้งราก แน่นอนว่าบนรากของพืชสีเขียวมีก้อนดินทรงกลมแขวนอยู่สองสามลูกนี่มันมันฝรั่ง!"ใช่ มันฝรั่ง! " โนแลนด์ เขย่าต้นมันฝรั่งในมือของเขาอย่างตื่นเต้นและดินที่แขวนอยู่บนรากก็ค่อยๆ หลุดออกมา"คุณรู้ได้อย่างไรว่านี่คือมันฝรั่ง" นิโคลถามอย่างสงสัย เธอรู้แค่ว่ามันฝรั่งนั้นเป็นยังไง แต่ตอนมันอยู่ใต้ดินเธอไม่รู้โนแลนด์กล่าวพร้อมกับยกมันฝรั่ง"ฉันเคยดูสารคดี"“ยังไงก็ไม่เสียเงินหรอกลองขุดดูสักครั้งก็คุ้มจริงๆ!”นิโคลกล่าว “จะโกหกก็ให้มันเนียนๆ หน่อยนะ ว่าแต่เราเอาเมล็ดมันฝรั่งไปปลูกได้ไหม!”โนแลนด์กล่าวขึ้นว่า "มันฝรั่งไม่มีเมล็ดมันเติบโตโดยการงอกขึ้นมาใหม่"พวกเขาสามารถปลูกได้ด้วยการตัดแบ่งหัวมันฝรั่ง หากตัดแบ่งจะปลูกได้มาก หากใช้ทั้งหัวเขาจะปลูกได้หลายต้นเลย แต่ก็มีข้อเสียมันเน่าเสียได้ง่ายกว่าการปลูกทั้งหัว! "อย่างไรก็ตามเพื่อให้มันงอกจำเป็นต้องวางไว้ในที่ชื้น พื้นดินใกล้ๆ บ้านของพวกเขาเหมาะกับการเพาะปลูก มันมีความชื้นค่อนข้างสูงพวกเขาสำรวจเพิ่มแต่ไม่พบมันฝรั่งอยู่รอบ ๆจุดหมายปลายทางในครั้งนี้คือซากอารยธรรมที่ไม่รู้จักและโบราฟรู้ทิศทางโดยประมาณหลังจากที่เดินมานานในที่สุดพวกเขาก็เห็นซากปรักหักพัง!ซากปรักหักพังทำจากหินและดูเก่าแก่มากโดยมีเถาวัลย์สีเขียวเลื้อยไปทั่วเมืองโบราณที่ถูกลืมแห่งนี้ ที่ด้านหน้ามีรูปปั้นที่หักลงไปครึ่งลำตัว แต่ยังมีล่องลอยของปีกที่หักลงจากรูปปั้น มีจุดที่น่าสนใจคือ มีร่องรอยของลวดลายที่คล้ายหนวดปลาหมึกอยู่หลายจุดในบริเวณนี้“ที่นี่ ... ทำไมถึงมีซากอาคารที่ขนาดใหญ่เช่นนี้?” นิโคลอยากรู้อยากเห็นมาก เธอดูรอบๆ และพบว่ามันความคล้ายอารยธรรมที่เธอรู้จักหลายๆ ที่ผสมกัน“อาจจะมีคนเคยอาศัยอยู่ที่นี่ ...” โนแลนด์สำรวจสภาพแวดล้อม นอกจากรูปปั้นที่หักลงแล้ว แต่ที่แปลกคือเขาไม่พบนกเลยแม้แต่ตัวเดียวในบริเวณนี้แต่กับมีมูลของนกอยู่เป็นจำนวนมากเขาสงสัยมานานแล้วว่าทำไม่นอกจากเป็ดแล้วเขาแทบไม่เคยเห็นสัตว์ปีกตัวอื่นๆ เลย แม้แต่นกนางนวล ที่แห่งนี้มีใบไม้จำนวนมากทับถมกัน ทุกครั้งที่พวกเขาก้าวเดินเสียงใบไม้แห้งที่ถูกเหยียบก็จะดังขึ้นโนแลนด์เดินนำเข้าไปในซากอาคาร"ไปสำรวจกันเถอะ"นิโคลเดินตามเข้ามาไม่ห่าง!ทันทีที่เขาก้าวไปไม่กี่ก้าว โนแลนด์ ก็รู้สึกได้ทันทีว่าพื้นดินใต้เท้าของเขาก็คล้ายกับกำลังจมลงโนแลนด์รู้สึกว่าเท้าของเขาจมลง และเขาก็เสียการทรงตัวและจมลงไปในทันทีแม้ว่าปฏิกิริยาจะโอเค แต่มันก็สายเกินไปหลังจากนั้นขาซ้ายของเขาก็จมลงไปในโคลนที่กำลังดูด มันจมถึงหัวเข่าของเขาในชั่วพริบตา"อะไร……"นิโคลรู้สึกแย่มากยิ่งขึ้น เธอต้องการย้อนกลับไปที่เดิม ซึ่งมีพื้นดินที่ดูเหมือนจะแข็งรองรับเธอ เแต่เมื่อเธอขยับเธอก็จมลง ตอนนี้โคลนดูดเธอลงไปมากแล้ว เอวของเธอพ้นจากโคลนแค่เล็กน้อย ยิ่งเธอดินเธอก็ยิ่งจมจมลงเร็วขึ้นโนแลนด์อุทานออกมาว่า "แย่แล้ว! "เขาอยู่ใกล้กับนิโคลมากที่สุดเขาพยายามคว้าข้อมือของนิโคล“นิโคลอย่าขยับ!”สิ่งที่เขาทำได้ในตอนนี้คือจับนิโคลให้นิ่งเพื่อป้องกันไม่ให้เธอถูกโคลนกลืนลงไปทั้งตัวจากค่อยหาทางหนี"เจ้านาย!! คว้าไม้เร็ว!!! " โบราฟและวิลสันวิ่งไปและยื่นไม้ให้เขาและนิโคลพวกเขาจะให้เธอคว้าไม้แล้วลากเธอออกไปเมื่อคนกำลังจะตายความกลัวเป็นสัญชาตญาณในการเอาชีวิตรอด มันจะกระตุ้นให้ไขว่คว้าทุกสิ่งที่เป็นทางรอดอย่างไรก็ตามนิโคลกำลังถูกโคลนกลืนเข้าไปและการดูดของโคลนมาถึงบริเวณเอวของเธอแล้ว ทำให้เธอหมดหวังเล็กน้อยและเธอรู้สึกแปลกๆ มันดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างดิ้นอยู่ในโคลน"รีบดึงฉันขึ้นมันมีอะไรอยู่ในนี้! " นิโคลสังเกตได้อย่างชัดเจนว่ามีบางอย่างเริ่มกัดที่แขนของเธอ"ฉันไม่สามารถดึงมันได้ " โบราฟและวิลสัน ดึงไม้อย่างแรง แต่ไม่ว่าพวกเขาจะดึงมันอย่างไรมันก็ไร้ประโยชน์ ตอนนี้แขนของ นิโคล เริ่มเจ็บแล้วในที่สุด โนแลนด์ ก็สามารถดึงขาของเขาออกได้ พอเท้าหลุดจากการโดนโคลนดูดก็มีเสียงเหมือนดึงจุกขวด"ป็อก""โนแลนด์ มีแมลงกัดฉัน ... ฉันกลัว ~! " นิโคลพยายามหนีออกไป โชคไม่ดีที่แขนของเธอกำลังจะหลุดและโคลนก็ถูกดูดเธออย่างแน่นหนาตั้งแต่ช่วงเอวลงไปขณะที่นิโคลกำลังดิ้นรนใบไม้ร่วงจำนวนมากก็ถูกกวาดออกไปโดยโนแลนด์และโคลนสีดำจำนวนมากก็ถูกเปิดเผย บริเวณนี้มีโคลนดูดเยอะมากเขาไม่รู้ว่าโคลนเหล่านี้ลึกแค่ไหน เขารู้แค่ว่าสิ่งมีชีวิตมากมายถูกกลืนกินที่นี่ในโคลนสีดำไม่ไกลออกไปมีโครงกระดูกที่มีฟันเขี้ยวแหลมคมและฟันกรามที่สมบูรณ์ ทาสกิ้งก่ายักษ์หลายตัว เคยมานอนตายที่นี่นอกจากกระดูกของพวกมันแล้วยังมีกระดูกมนุษย์และกระดูกของจระเข้อยู่ด้วย แสดงว่าที่นี่มีจระเข้อาศัยอยู่ด้วย“ขอยืมพลังหน่อย!” โนแลนด์ จ้องมองไปที่โบราฟและวิลสันโบราฟและวิลสันกล่าวขึ้นพร้อมกัน "พลังของเราแข็งแรงมากเราอาจทำเธอตัวขาดได้เลยนะ"โนแลนด์เงียบอีกครั้ง มันเป็นไปไม่ได้ที่จะดึงนิโคลออกมาด้วยแรง เขาต้องหาวิธีคิดอื่นที่จะสามารถช่วยเธอได้“นิโคลเดี๋ยวก่อนฉันจะไปหาเชือก!” หลังจากคิดถึงเรื่องนี้ โนแลนด์ จึงวางแผนที่จะใช้ทักษะการเอาชีวิตรอดไม่ไกลจากที่นี่มีเถาวัลย์มากมาย โนแลนด์ตัดบางส่วนด้วยมีดอย่างรวดเร็วและในเวลาเดียวกันก็พบลำต้นของต้นไม้ที่ยาวมากลำต้นร่วงลงพื้นมาหลายปีแล้วและไม้สึกกร่อนไม่ค่อยดี แต่ท่อนไม้นี้สามารถลอยบนโคลนได้วางท่อนไม้ไว้ข้างๆ นิโคลจากนั้นก็โยนเถาวัลย์ไปโนแลนด์กล่าวว่า"จับท่อนไม้และคว้าเถาวัลย์เอาไว้ แล้วทำตามที่ผมบอกตอนนี้ เราไม่กล้าดึงคุณ คุณอาจบาดเจ็บการโดนดูดโคลน""แล้วฉันต้องทำอะไร? " นิโคลถามด้วยความกลัว

    "นอน! "