ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

   อี้เฉินที่เห็นว่า กวนซีแห่งตำหนักเทพ จดจำตัวเขาภายในโลก ปราณจิตไม่ได้ เขายกยิ้มน้อยๆ มองดูชายหนุ่มทำท่าทาง ครุ่นคิดอยู่ไม่ห่าง
 

     กวนซี แห่งตำหนักเทพ ครั้นได้ยินน้ำเสียงของอี้เฉิน เขาถึงกับหนังตากระตุกเล็กๆ แล้วยิ่งไอ้ใบหน้าอัปลักษณ์ แววตาใส่ซื่อ นั้นอีกมันทำให้เขา เดือดปุดๆ ขึ้นมา  ก่อนเขาจะเอ่ยคำถามออกมาอย่างไม่มีปิดบัง ในความต้องการของเขา หากช้ากว่านี้เกรงว่า คงได้มีหลาย10กลุ่มมาแบ่งผลประโยชน์เป็นแน่ "เจ้าสามารถสลายปราณพลังเซียนสวรรค์ได้งั้นหรือ"

    อี้เฉินกล่าวออกไปอย่างไม่มีปิดบัง "ข้าสามารถทำได้แต่ต้องใช้เวลา" ครั้นเมื่อเขาเอ่ยคำพูดออกมาเสร็จสิ้น เขาก็นั่งลงกับพื้นเบื้องล่างในทันที ก่อนจะขีดเขียนอักษรที่ คลับคล้ายคลับคลากับวิชาหมื่นโลก ที่เขาศึกษามา มันมีความคล้ายกับค่ายกลป้องกันอยู่ไม่น้อย มันน่าจะช่วยหยุดเศษเสี้ยวปราณพลังของ เซียนสวรรค์ได้ระดับหนึ่ง

    อี้เฉินค่อยๆ เขียนอักขระก่อสร้างการป้องกัน หมายจะลดทอนคลื่นปราณพลังของ ซากศพเซียนสวรรค์ ช้าๆ จนรอบๆ ตัวของเขาปล่อยอักขระสีทองออกมา ร่องรอย พร่างพราว ก่อนมันจะค่อยๆ เข้าไปเติมเต็ม ป้องกันส่วนที่ขาดหาย

    กลุ่มของ กวนซี ครั้นเห็นชายหนุ่มอัปลักษณ์ ค่อยๆ ทำให้ปราณพลังของ เซียนสวรรค์ที่แพร่กระจายออกมาลดลงไป พวกเขาต่างพยักหน้าให้กันเป็นสัญญาณ "พวกเจ้ารอไปก่อน อย่าพึ่งทำอะไรที่บุ่มบ่าม เหมือนว่าชายผู้นี้จะเป็นปรมาจารย์ สลักค่ายกล"

...พอผ่านเวลาไปสักครึ่งชั่วยาม ก็เหมือนว่าปราณพลัง ที่ศพเซียนสวรรค์จะหดหายไปมาก หลายๆ คนต่างยกยิ้มเจ้าเล่ห์ บางคนถึงกับกำศาสตราวุธในมือไว้แน่น เตรียมจะปลิดชีพ อี้เฉินลง ครั้นเมื่อเห็น ปราณพลังของเซียนสวรรค์ เบาบางไปมาก สามารถเข้าไปเก็บเกี่ยวได้อย่างง่ายดาย

    ทว่าพวกเขาก็ต้องหยุดชะงัก ครั้นเห็นชายหนุ่ม อัปลักษณ์ลืมตาตื่นขึ้นมาในฉับพลัน ราวกับเขามีตาที่3 รู้ล่วงหน้าว่าพวกเขาคิดจะทำอะไร ต่อจากนี้ มันทำให้ กลุ่มของพวกกวนซี แห่งตำหนักเทพ ต้องรีบเก็บจิตสังหารกลับไป ในทันที

    กวนซี แห่งตำหนักเทพ เขาเองก็รู้สึกแปลกใจ เมื่อเห็นชายหนุ่มสลายปราณพลังเซียนได้จริงๆ แถมเขายังไม่มีทีท่าว่าจะเข้าไปแย่งชิง สมุนไพรเหล่านั้น แม้แต่น้อย

    "ขอบคุณสหายที่ช่วยเหลือข้าจะแบ่งสันปันส่วนให้เป็นอย่างดี ...พวกเจ้า มัวยืนบื้ออยู่ทำไม เข้าไปเก็บเกี่ยว มันมาเร็วเข้า" กวนซี แห่ง ตำหนักเทพ กล่าวให้กลุ่มคนที่ตัวเขาพบเจอ หลายสิบคนรวมตัวเฉพาะกิจ ออกไป เอาสมุนไพร โสมเลือด ปรสิต มาให้ตัวเขา ในยามนี้ใจของเขาจดจ่อไปที่สมุนไพร เหล่านั้นอย่างไม่วางตา

ชายหนุ่มในกลุ่ม ส่งคำพูดออกมาให้ กวนซี อย่างฉับพลันด้วยความไม่จำยอมเขาไม่อยากแบ่งสมุนไพรให้ชายที่เขาไม่รู้จัก "เทพสายฟ้าน้อย กวนซี ท่านคิดจะ แบ่งปัน สมุนไพร โสมเลือด ปรสิต ให้ชายหนุ่มผู้นั้นจริงหรือ"

กวนซี ส่งคำพูดตอบกลับ ชายหนุ่มผู้นั้น ในทันที "เราอาจต้องใช้เขา ปล่อยให้มันหยิ่งผยองไปก่อน แล้วเราค่อยจัดการมันทีหลัง" ก่อนเขาจะยกยิ้มเจ้าเล่ห์ ออกมา

    ชายหนุ่มในกลุ่มครั้นได้ยิน มองหน้าอี้เฉินอยู่แวบหนึ่ง เมื่อเห็นรอยยิ้มทอประกายของอี้เฉิน เขาแอบสบถด่าในใจทันที "เจ้าโอหังได้ไม่นานหรอก เจ้าอัปลักษณ์" ก่อนตัวเขาจะพยักหน้าให้คนในกลุ่ม เดินกรูกันเข้าไปเก็บสมุนไพร ใบหน้าเต็มเปี่ยมไปด้วยความยินดี

    กวนซี แห่งตำหนักเทพ ใบหน้าของเขาเปื้อนยิ้มไม่น้อย เดินเข้าไปมองชม สมุนไพรระดับเทพหลายสิบต้น อีกไม่ช้าก็จะเป็นของเขา ทว่าจู่ๆ หูของเขากลับได้ยินเสียงแตกร้าว ดังออกมากึกก้อง ใบหน้าพลันมืดทะมึนขึ้นมาในทันที

       ครั้นได้ยินน้ำเสียงของอี้เฉินที่อยู่ด้านหลังของเขา เอ่ยคำพูดหนึ่งออกมา "สลาย!!" ฉับพลันที่อี้เฉิน ดีดนิ้ว เสียงแตกร้าวก็ดังออกมาก้อง คลื่นเศษเสี้ยวปราณพลัง เซียนสวรรค์ที่อัดแน่นอยู่นาน หลายชั่วอึดใจ พลันกระจายออกจนกว้าง ในฉับพลัน กวาดล้างรอบบริเวณจน สลายเป็นผุยผง

 เสียงดัง "ปัง!!"กึกก้อง

ร่างของเหล่าจอมยุทธ์ที่เข้าไปเก็บสมุนไพร หลายสิบคน จากไปด้วยความไม่จำยอม เพียงเห็นคลื่นปราณพลัง สีขาวสว่างวาบ "เจ้า! เจ้า! ไอ้เวรเอ๊ย" ร่างก็พลันแตกสลายกลายเป็นหมอกเลือด

    ขณะที่ระลอกคลื่นที่รุนแรง ถูกปลดปล่อยออกมาเสร็จสิ้น อี้เฉินไม่รอช้า เขาอาศัยจังหวะนั้นเข้าไปดึงสมุนไพร มาไว้ในมือหลายสิบต้นในทันที แต่เขาเองก็บาดเจ็บไม่น้อย กว่าจะฝ่าเศษเสี้ยว ปราณพลังเซียนสวรรค์เข้าไปเอามาได้ ก่อนที่เขาจะพลิ้วกายาจากไป จากสถานที่แห่งนี้ ไม่คิดปรายตามองผู้ใดอีกต่อไป

    กวนซี แห่งตำหนักเทพ บาดเจ็บหนักไม่น้อย ปากกระอักเลือดออกมาไม่หยุด ปราณพลังปั่นป่วนไปหมด รอยกระเด็นออกไปไกล ยังดีที่เขาไม่ได้อยู่ใกล้คลื่นพลังมากนัก ไม่เช่นนั้นร่างของเขาได้แตกสลายตามคนอื่นๆ ไปแน่

"บัดซบ บัดซบ รนหาที่ตายนักไอ้เวร ถึงกับกล้าหลอกใช้พวกข้าเลยงั้นหรือ" กวนซี แห่งตำหนักเทพ ระเบิดปราณพลังสายฟ้าคิดฆ่าสังหารอี้เฉินในทันใด แต่ในยามนี้เขาบาดเจ็บหนัก จึงจำใจต้องถอยกลับไป ครั้นเมื่อเห็นกายาหลายๆ ส่วนของเขาเริ่มแตกร้าว

     กวนซี คำรามออกมากู่ก้อง พร้อมกับริมฝีปากที่กระอักเลือดออกมาไม่หยุด "เจ้าอัปลักษณ์ ข้าฝากไว้ก่อน หากข้าเจอเจ้าอีกครา หัวน้อยๆ ของเจ้าได้หลุดออกจากบ่าแน่" เขาไม่อยากเสียหนึ่งชีวิตอันมีค่าไป จึงไม่ได้ตามไปสังหาร อี้เฉิน ทำได้เพียงกัดเขี้ยว เคี้ยวฟันไว้แน่น เสียงกึกๆ ดังออกมาไม่หยุด ด้วยความโกรธแค้น ชายหนุ่มอัปลักษณ์

****

    โลกภายนอกต่างพากันแตกตื่น ครั้นเมื่อฝูงชนเห็น มิติที่เปิดแยก จู่ๆ ก็สว่างขึ้นมาพร่างพราว กว่าแต่ก่อนหลายสิบเท่า บ่งบอกว่ามีผู้คนภายในมิติ หุบเหวสวรรค์ถูกส่งตัวออกมา หลายคน

    ทว่าเมื่อหลายๆ สำนักเห็นกลุ่มคน ร่วมๆ 10คนถูกส่งออกมาในเวลาใกล้เคียงกัน อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายลงคอไปคำใหญ่ แถมพวกเขาเหล่านั้น ยังเป็นศิษย์สำนัก5ดาวของหลายๆ สำนักรวมตัวกันเสียด้วย

     ชายหนุ่มที่เห็นฝูงชน โดยรอบ จับจ้องมาที่กลุ่มของพวกเขาเป็นตาเดียว ฝ่ามือทั้งสองกำหมัดไว้จนแน่น ทว่าเมื่อเตรียมที่จะ เข้าไปใหม่ ไม่ยินยอมที่จะจากไปเช่นนี้

   ครั้นได้ยินน้ำเสียงของชายชรา เจ้าสำนัก หยินหยาง เอ่ยเตือน เหล่าอนุชนที่ถูกส่งตัวออกมา "พวกเจ้าครุ่นคิดให้ดี การจะเข้าไปภายในหุบเหวสวรรค์ อีกครา พวกเจ้าอาจเอาชีวิตไปทิ้งยังสถานที่แห่งนั้น"

ทว่า คำพูดนั้นของชายชรา กลับไม่เป็นผลมากนัก กลุ่มคนร่วมๆ 5คนเดินเข้าไปภายใน มิติแห่งนั้นด้วยความไม่จำยอม หลงเหลือจอมยุทธที่ไม่เข้าไปเพียง3คน ถึงพวกเขาจะเดือดดาลมากเท่าใด ก็ยังไม่ขาดสติครุ่นคิด ถึงผลได้ผลเสีย

"เจ้ามัน อาจู แห่งเผ่าพันธุ์เทพ ของข้าไม่ใช่หรือ ช่วยเล่ามาหน่อยพวกเจ้าไปเจออะไรมา"ผู้อาวุโสชราคุ้มกัน ค่ายกลไต่ถาม ฝูงชนเองก็อยากจะรู้เช่นกัน

"เรียนท่านผู้อาวุโส พวกข้าพบเจอสมุนไพร โสมเลือด ปรสิต ระดับเทพหลายสิบต้น ทว่ามันกำเนิดบนร่างของเซียนสวรรค์ท่านหนึ่ง พวกข้าคิดจะไปเก็บมันก็ไม่อาจทำได้ ถูกเศษเสี้ยวปราณพลัง เซียนสวรรค์ ขวางกั้นไว้ จนทำให้พวกข้าบาดเจ็บหนัก"

     ขณะที่หลายคนได้ยินคำพูดนั้น ของชายหนุ่มพวกเขาก็พากันตื่นตะลึงไม่น้อย เมื่อพบว่าภายในมีร่างเซียนสวรรค์ แถมยังมี สมุนไพรโบราณหลายสิบต้น ไม่แปลกที่พวกเขาจะพลาดท่าก็เป็นได้ ทว่าเห็นชายหนุ่มกำหมัดไว้จนแน่น เอ่ยคำพูดออกมาด้วยความยากลำบากอีกครั้ง มันก็ทำให้พวกเขา เบิกตาออกกว้าง จนรูม่านตาขยายออกจนสุด ตกใจอยู่ไม่น้อย

"ในฉับพลัน กลับมีชายหนุ่มอัปลักษณ์ ผู้หนึ่ง กายาเต็มไปด้วยบาดแผล เขาอาสาสลายปราณพลังของเซียนสวรรค์ แล้วก็เหมือนว่าเขาจะทำได้จริงๆ พวกข้าเลยประมาทไปหน่อย พากันเข้าไปเก็บสมุนไพร ไม่เว้นแม้แต่ เทพสายฟ้าน้อย กวนซี ก็โดนชายผู้นั้น ล่อลวงเช่นกัน" ชายหนุ่มกล่าวออกมาด้วยความโกรธแค้น

   ชายชรา ผู้คุมค่ายกลครั้นได้ยิน เขาถึงกับหน้ามืดทะมึน จดจำชายหนุ่มอัปลักษณ์ ที่เขาไต่ถามได้ในทันที "เจ้าว่าอย่างไรนะ แม้แต่นายน้อย กวนซี ยังบาดเจ็บเลยงั้นหรือ"

เจ้าสำนัก4ดาวหลายๆ ท่าน ต่างพากันยกยิ้ม ยินดี ไม่คิดจะมีเรื่องขำขันเช่นนี้อยู่ด้วย แม้แต่สำนัก5ดาวบางสำนัก ที่เห็นศิษย์ถูกส่งตัวออกมา ถึงกับหน้าบูดหน้าเบี้ยว ไม่น่ามองในยามนี้ "มันเป็นใครกันถึงใจกล้าห่อฟ้าถึงเพียงนี้?"