เหยาหงซีที่เห็นแบบนั้นก็ไม่ได้รู้สึกผิดหวังอะไรเรียกว่าเป็ไปตามคาดมากกว่า นางี้เีจะดูละครไร้สาระนี้กำลังจะเดินออกไปก็ถูกเรียกให้หยุด
เหยาฟู้เกิน “หยุด!! ข้ายังไม่ให้เ้าไปเลยช่างไร้มารยาทจริง ๆ ไม่มีคนสั่งสอน ”
“ ใช่เ้าค่ะ ข้าไม่มีคนคอยสั่งสอน” เหยาหงซีตอบอย่างเร็ว
เหยาฟูเกินชี้หน้าเหยาหงซีด้วยความโกรธ “เ้า!! ” แล้วสะบัดมือลง “ ยืนรอตรงนั้นจนกว่าข้าจะให้กลับ ”
หลังจากนั้นไม่นานก็มีเสียงคนเดินเข้ามาในห้องโถง
เป็คู่หมั้นของเหยาหงซีนั้นเองเยี่ยนปิ่งซงเดินเข้ามาข้างในห้องโถงด้วยความเย้อหยิ่งเพราะตัวเขาเป็ถึงหลายชายคนโตของตระกูลฮองเฮา เรียกว่ามีคนหนุนหลังที่ยิ่งใหญ่
แม้เขาจะทำตัวไร้มารยาทสุด ๆแต่เหยาฟู่เกินกับไม่สนใจ
‘ นี่สินะเขาถึงได้มีคำพูดว่าพวกขี้ขลาดชอบรังแกคนอ่อนแอ พอเจอคนที่เหนือกว่าตัวเองก็ได้แต่เลียรองเท้า ’เหยาหงซีมองอย่างดูถูก
เมื่อเยี่ยนปิ่งซงหันไปเจอเหยาหงซีก็ทำสีหน้ารังเกียจขึ้นมา พร้อมโยนกระดาษใส่ มันคือสัญญายกเลิกการแต่งงาน
ก่อนหน้านี้เป็เพียงการพูดคุยตอนนี้เมื่อรู้ว่าเหยาหงซีไม่ตาย เขาก็ไม่อยากจะรออีกต่อไปรีบมาพร้อมสัญญายกเลิกการแต่งงาน
‘ ดูท่านางน่าเกลียดนี้จะตายยากขนาดดื่มพิษเข้าไปยังไม่ตาย ’
เหยาหงซีไม่อยากเสียเวลาพูดคุยกับคนพวกนี้มากเพราะแค่เห็นสัญญาก็เข้าใจ รีบเดินไปหาคนรับใช้ที่มากับเยี่ยนปิ่งซงทันที แล้วดึงพู่กันมาจากมือมาจุ่มหมึกและเซ็นสัญญาอย่างรวดเร็ว
เมื่ออดีตคู่หมั้นได้เห็นแบบนั้นเขาก็ได้แต่ขมวดคิ้ว คิดว่าเหยาหงซีจะขอร้องอ่อนวอนเขาทำให้เขารู้สึกอารมณ์เสียขึ้นมา
“ หึ!! ต่อให้เ้าเสแสร้งทำเป็ไม่สนใจแต่ความจริงข้ารู้ว่าข้างในเ้าคงกำลังเศร้าใจอยู่ แต่ข้าอยากให้เ้าเข้าใจว่าถึงทำแบบนั้นไปข้าก็ไม่สนใจเ้าหรอก ”
เหยาหงซีมองไปทางเยี่ยนปิ่งซงอย่างดูถูก