Timebound รักข้ามภพ โอบหัวใจข้าไว้ให้มั่น 1682

ตลอดช่วงสายของวันนั้น ลี่อินกับอี้ยังคงทำงานร่วมกันในแปลงชา

อี้สอนเธออย่างอดทน ตั้งแต่การแยกยอดชาคุณภาพดี การดูสีของใบให้รู้ว่าเหมาะเก็บหรือยัง รวมถึงวิธีมัดตะกร้าให้ไม่ล้มเวลาเดินขึ้นเขา

“เจ้าต้องใช้มือสัมผัส แล้วฟังเสียงใบที่ดี มันจะไม่กรอบเกินไป และไม่อ่อนจนหักง่าย” เขาพูดพร้อมกับบีบใบชาเบา ๆ แล้วยื่นให้เธอลอง

ลี่อินพยักหน้า ตั้งใจฟังทุกคำ เธอเก็บเกี่ยวทั้งข้อมูล ทั้งวิธีทำงาน และทั้งการจัดสรรแรงงานที่ไร่ใช้ในแต่ละวัน

“แล้วชาแต่ละชนิดมีวิธีตากหรืออบต่างกันไหม?” เธอถาม

“แน่นอน” อี้ตอบ “ชาขาว ชาเขียว ชาแดง จะต่างกันที่อุณหภูมิและเวลา ทั้งตอนอบและตอนหมัก”

ลี่อินจดจำไว้อย่างจริงจัง ในหัวเธอเริ่มประมวลผล หาวิธีใช้ความรู้สมัยใหม่ให้เข้ากับระบบเก่าที่นี่

‘ถ้าใช้พัดลมลมร้อนหรือพลังงานแสงอาทิตย์ช่วยอบใบชาโดยไม่เผาไฟ...’ เธอคิด ‘หรือถ้าทำโรงตากใบชาที่ควบคุมอุณหภูมิด้วยฝาสองชั้น จะได้ใบที่หอมและคงคุณภาพมากขึ้น...’

“เจ้าเงียบไปเลย คิดอะไรอยู่?” อี้ถามยิ้ม ๆ

“ข้าคิดว่า...ชาเจ้านี่มีศักยภาพเยอะกว่าที่คนในยุคนี้คิดอีกนะ” เธอตอบพร้อมยิ้มมุมปาก

“พูดแบบนี้ เจ้าคิดจะเปลี่ยนไร่ข้าหรือไง?” เขาหัวเราะ

“ไม่เปลี่ยนหรอก…แค่ ‘อัปเกรด’ ให้ดีขึ้นเท่านั้นเอง” เธอแกล้งยักคิ้วกลับ

หลังเก็บชาเสร็จ อี้พาเธอเดินต่อไปยังโรงตากใบชา เธอได้เห็นการคลี่ใบให้แห้งบนเสื่อไม้ไผ่ วางเรียงในห้องที่ควบคุมลมธรรมชาติ

ลี่อินสังเกตแทบทุกรายละเอียด แล้วพูดเบา ๆ “ถ้าข้าได้อยู่ที่นี่อีกหน่อย ข้าอยากลองทำ ‘ชาเบลนด์’ สูตรของข้าเองดูสักที”

อี้ยิ้มกว้าง “ถ้าเจ้าทำได้ ข้าจะเป็นคนลองชิมคนแรกให้เลย”

เธอยิ้มกลับ “แล้วอย่าบ่นนะ ถ้ามันแรงจนเจ้าตาค้างทั้งคืน”

เสียงหัวเราะเบา ๆ ของทั้งสองดังขึ้นท่ามกลางกลิ่นใบชาสดที่อบอวลในอากาศ พร้อมกับจังหวะหัวใจที่เริ่มเข้ากันมากขึ้นทีละนิด