มหาจอมเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่ในโลกเซียน (Great Wizart into the immortal world )

“พวกเจ้ามาจากที่ใดกันน” ทีโอเดินเข้าไปถามชายสองคนที่อยู่ข้างหน้าแต่ทีโอไม่คิดเลยว่าหลังจากที่ชายสองคนนั้นได้ยินเสียงเขาชายตรงหน้าก็สลบไปเลยส่วนอีกคนก็วิ่งหนีไปแล้ว

ทีโอเห็นชายอ้วนวิ่งหนีไปไกลเขาก็วาปไปด้านหลังชายคนนั้นแล้วก็กระชากคอเสื้อของชายอ้วน แต่ชายอ้วนก็สลัดเสื้อตัวนอกทิ้งแล้วรีบวิ่งต่อทันที ทีโอมองเสื้อในมือแล้วก็ทิ้งไปจากนั้นก็วาปไปดึงชายเสื้ออีกครั้งแต่ชายอ้วนก็สลัดเสื้อทิ้งไปอีก

นี้เจ้าเป็นกิ้งก่าหรือไง! ทีโอเริ่มหงุดหงิดแล้ว

เจ้าอ้วนตกใจมากที่โครงกระดูกตัวนั้นหายตัวมาอยู่ข้างหลังเขาทันทีราวกับภูตผีแล้วจับคอเสื้อเขาไว้เจ้าอ้วนเลยตัดสินใจทิ้งเสื้อนอกของตัวเองไป ช่วงนี้อากาศเริ่มเย็นเขาจึงใส่เสื้อทับกันหลายชั้นเมื่อโครงกระดูกดึงคอเสื้อเขาอีกเขาก็สลัดเสื้อออกอีก

ฮ่าๆเจ้าโครงกระดูกโง่ข้ามีเสื้ออีกหลายตัวเว้ย เจ้าอ้วนดีใจจริงๆที่วันนี้เขาใส่เสื้อมาเยอะเป็นพิเศษ แต่ดีใจได้ไม่นานสติของเจ้าอ้วนก็ดับไป

ทีโอลากเจ้าอ้วนเดินกลับมาที่ฟูหมิง ตอนที่ชายอ้วนสลัดเสื้อออกรอบที่สองทีโอก็มองเสื้อทีชายอ้วนใส่ดูจากจำนวนเสื้อที่มีอยู่แล้วเขาคิดว่ามันต้องสลัดเสื้อออกได้อีกหลายครั้งแน่ทีโอเลยเอาเคียวไปเคาะหัวชายอ้วนซะเลย

“นายท่านจะทำอย่างไรกับมนุษย์พวกนี้รึขอรับ” ฟูหมิงเห็นทีโอเดินมาจึงถาม

“นำพวกมันกลับไปด้วยข้าต้องทดลองอะไรบางอย่างกับมนุษย์พวกนี้เสียหน่อย” ทีโอตรวจสอบดูแล้วสองคนนี้เป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาเขาอยากจะทดลองทักษะกลืนชีวิตสักหน่อยแล้วก็ต้องการข้อมูลเกี่ยวกับหมู่บ้านมนุษย์ด้วย

ฟูหมิงเมื่อได้ยินทีโอสั่งก็แบกมนุษย์สองคนขึ้นบนบ่าแล้วออกเดินทางต่อ เมื่อเดินทางไปได้ไม่กี่ชม.ชายผอมก็ตื่นขึ้นเมื่อชายผอมเงยหน้าเห็นทีโอชายผอมก็กรีดร้องแล้วสลบไปอีกรอบ ชายอ้วนที่ได้ยินเสียงกรีดร้องก็ตื่นขึ้นมาด้วยความตกใจชายอ้วนเห็นทีโอแต่ก็ปิดปากตัวเอพยายามไม่กรีดร้องทีโอเมื่อเห็นชายอ้วนท่าทางคุยรู้เรื่องก็บอกให้ฟูหมิงวางชายอ้วนและชายผอมลง

“เจ้าชื่ออะไร” เมื่อฟูหมิงวางชายอ้วนลงทีโอก็เอ่ยปากถาม

“นะนะนายท่านสะสามารถเรียกข้าว่าเจ้าอ้วนดะได้ขอรับ” เจ้าอ้วนพูดตะกุกตะกักด้วยความกลัว

“เอาล่ะเจ้าอ้วนเมื่อข้าถามเจ้าต้องตอบตามความจริงโดยไม่โกหกเข้าใจไหม?” ทีโอพูดเสร็จก็เลื่อนมือไปชี้ที่หน้าเจ้าลิงผอม จากนั้นก็มีหมอกสีขาวออกมาจากร่างเจ้าลิงผอมตรงเข้าสู่มือทีโอราวกับทีโอกำลังดูดกลืนวิญญาณของเเจ้าลิงผอมอยู่

“อ๊ากกกกก” เจ้าลิงผอมเจ็บจนตื่นขึ้นมาแล้วก็กรีดร้องอย่างหนักตอนนี้ความรู้สึกของมันเหมือนโดนกระชากเนื้อหนังออกจากตัวทั้งเป็น ลิงผอมกรีดร้องได้ไม่นานเสียงก็ค่อยๆเบาลงและเงียบไปจากที่เป็นคนผอมอยู่แล้วตอนนี้เรียกได้ว่าหนังหุ่มกระดูกของจริงสภาพของลิงผอมเหมือนศพแห้งกรังที่โดนล้วงเครื่องในออกไปจนหมด

เจ้าอ้วนที่เห็นชะตากรรมของลิงผอมก็ตัวสั่นอย่างควบคุมไม่ได้

“ขะข้าจะไม่มีวันโกหกนายท่านอย่างแน่นอนขอรับ!” เจ้าอ้วนคุกเข่าหมอบลงไปกับพื้นด้วยความสั่นกลัว

“ดีมาก” ทีโอพยักหน้าเขาเพียงแค่จะขู่แล้วก็ลองทักษะกลืนชีวิตดู แต่รู้สึกว่าทักษะกลืนชีวิตนี้ค่อนข้างดีเลยทีเดียวทีโอรู้สึกมีพลังแปลกประหลาดสายหนึ่งไหลเวียนอยู่ในตัวเพิ่มขึ้นมา ทีโอตอนนี้รู้สึกว่าความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นมาเล็กน้อยและรู้สึกกระปรี้กระเปร่าราวกับกินยาชูกำลังชั้นเลิศ

“เอาล่ะรอบๆนี้มีหมู่บ้านมนุษย์หรือไม่” ทีโอเริ่มสอบถามเจ้าอ้วนที่อยู่ตรงหน้า

“ห่างจากเขตป่าเมฆาทมิฬประมาณไม่กี่ร้อยลี้ท่านก็จะพบหมู่บ้านมนุษย์ขอรับ” เจ้าอ้วนรีบพูด

ลี้? ลี้นี้มันคือระยะทางของมิตินี้งั้นรึแล้วมันเท่าไหร่กันล่ะ ทีโอสับสนกับศัพท์ใหม่

“ลี้มีระยะทางเท่าใด?” ทีโอถาม

“เอ่อ ประมาณ1,500ก้าวมนุษย์ขอรับ” เจ้าอ้วนสับสนหน่วยลี้เป็นหน่วยที่ใช้กันทั้งทั่วทั้งทวีปแม้กระทั่งอสูรยังใช้ทำไมนายท่านโครงกระดูกผู้นี้ถึงไม่รู้กันล่ะ?

 ถ้าหน่วยก้าวเหมือนกัน1ลี้ก็ประมาณครึ่งกิโลเมตรงั้นรึ แสดงว่าหมู่บ้านมนุษย์ไม่ไกลจากเขตป่านี้สักเท่าไหร่งั้นสินะ

“แล้วเซียนล่ะ”

“ข้าไม่ทราบขอรับพวกเซียนไม่ค่อยมายุ่งเรื่องของมนุษย์สักเท่าใดนัก” เจ้าอ้วนเหงื่อตกเพราะเขาไม่สามารถตอบคำถามของทีโอได้

“แล้วเจ้ารู้อะไรเกี่ยวกับระดับพลังบ้าง?”

“เรื่องระดับพลังท่านถามข้าก็ได้นะขอรับ” ขณะที่ทีโอกำลังถามเจ้าอ้วนฟูหมิงก็แทรกขึ้นมา

จริงสิเขาจะถามชาวบ้านธรรมดาไปทำไมในเมื่อมีอสูรที่มีระดับพลังอยู่ข้างกาย ทีโอเห็นฟูหมิงสงบเสงี่ยมมานานจนลืมไปเลยว่าพลังของฟูหมิงก็ถือว่าแข็งแกร่งเหมือนกัน ทีโอเห็นเจ้าอ้วนหมดประโยชน์แล้วก็ยกมือขึ้นมาใช้ทักษะกลืนชีวิต

“ไม่! ไม่นะนายท่านข้ายังมีประโยชน์อยู่นะขอรับ!” เจ้าอ้วนคร่ำครวญร้องขอชีวิต แต่ก็ไม่ได้ผลปราณของเจ้าอ้วนถูกทีโอดึงออกจากร่างกายมันล้มลงกับพื้นร่างกายชักงอด้วยความทรมาร

“ไม่นะอั่ก..อ๊ากกก” เจ้าอ้วนกรีดร้องทรมานอย่างหนักความคิดสุดท้ายของเจ้าอ้วนก่อนที่จะตายคือเขาไม่น่าตามเจ้าลิงผอมมาเลย ตอนนี้จากเจ้าอ้วนก็กลายเป็นศพแห้งไปแล้ว

ฟูหมิงมองศพแห้งทั้งสองร่างแล้วคิดในใจ ดูดพลังลมปราณได้ด้วยท่านเทพมารสุดยอด!