ตอนที่ 48 แม่เสือสาว
"เอ่อขอโทษครับ"สุดเขต ได้แต่คิดในใจ จะให้รายงานยังไง ก็เห็นมีคุณฟ้าอยู่แล้วก็นึกว่าไม่อยากจะรู้เรื่องของอดีตภรรยา แต่ก่อนไม่เห็นจะเคยสนใจ
"คราวหน้าคราวหลังมีอะไรเกี่ยวกับนิ แกต้องรายงานฉันทุกอย่างทุกเรื่องเข้าใจไหม"
"เข้าใจครับ"
ธีรวัฒน์เข้ามาในบริษัทฯ ยืนอยู่ที่หน้าห้องทำงานของตัวเองก็เห็นวัชระวิ่งเข้ามาหาผู้เป็นนายด้วยความร้อนรน
"มีอะไรวัช"
"ก็คุณฟ้าสิครับโวยวายใหญ่เลยที่ท่านเข้ามาช้า แล้วนี่เมื่อกี้ก็มีเสียงร้องไห้โวยวายอยู่ข้างในแต่ผมไม่กล้าเปิดเข้าไปดูไม่รู้ว่าเป็นอะไรมากหรือเปล่า เจ้านายลองเข้าไปดูนะครับเผื่อคุณฟ้าเธอจะเป็นอะไร"
ธีรวัฒน์พยักหน้าช้าๆ
"อืม..ขอบใจ"เขาตอบเหนื่อยๆ
ธีรวัฒน์เปิดประตูเข้ามาก็เจอเข้ากับภรรยาที่นั่งเอามือปิดหน้าร้องไห้อยู่บนโซฟาตัวใหญ่ เขาเดินเข้าไปหาภรรยาช้าๆ แล้วยื่นมือไปจับที่ไหล่บอบบางที่ยังสั่นสะท้านด้วยแรงสะอื้น
"ฟ้าคุณเป็นอะไร?"เขาถามภรรยาที่นั่งเอามือปิดหน้าร้องไห้อยู่บนโซฟา
ฟ้ารดาเงยหน้าขึ้นมองตามเสียงเรียกก็เห็นว่า เป็นสามีที่ยืนเอามือจับไหล่เธออยู่ เมื่อเธอเห็นว่าเป็นใครเธอจึงโผล่เข้าไปกอดซบหน้ากับอกกว้างของผู้เป็นสามีด้วยความกลัวและความสับสน
"ฟ้าคุณเป็นอะไร? คุณร้องไห้ทำไม? ใครทำอะไรคุณ?" ธีรวัฒน์ถามภรรยาแต่ก็ไร้เสียงตอบกลับได้ยินแต่เสียงสะอื้นของภรรยาที่ซบหน้าร้องไห้อยู่กับอกแกร่งของตัวเอง
ฟ้ารดาไม่ตอบสามีเธอเอาแต่ร้องไห้กับอกกว้างของสามี จะให้เธอตอบได้ยังไงเล่าว่า เธอกลัว!กลัวไปเสียทุกอย่างกลัวจะต้องติดคุกกลัวว่าสามีจะรังเกียจถ้าหากเธอมีคดีติดตัวจริงๆ
"ฟ้าไม่ได้เป็นอะไรคะ ฟ้าก็แค่น้อยใจคนที่พี่ธีที่ไปไหนไม่บอกฟ้าก็แค่นั้นเองค่ะ" เธอเลือกที่จะโกหกสามีออกไปแบบนั้น
"ผมก็แค่ไปหาคุณแม่แล้วคุยกันนานไปหน่อย ก็เลยเข้ามาหาคุณช้าก็แค่นั้นเอง"
"ค่ะฟ้าเขาคิดมากไปเอง"
"โอเคไม่มีอะไรแล้วคุณก็เลิกร้องไห้เถอะไปล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำก่อนไป" ธีรวัฒน์ลูบหัวภรรยาช้าๆ เพื่อเป็นการปลอบใจ
เธอเลือกที่จะทำตามที่สามีบอกจึงเดินเข้าไปล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำด้วยความคิดที่ยังสับสนปนเปกันไปหมดแต่ก็ต้องเก็บมันเอาไว้ในใจ
ฟ้ารดาเดินออกมาพร้อมกับหน้าตาพี่สดชื่นขึ้นเธอเดินเข้าไปหาสามีที่โต๊ะทำงาน แล้วจึงถามสิ่งที่เธออยากจะรู้กับผู้เป็นสามีทันที
"พี่ธีคะคุณแม่เรียกเข้าไปหามีอะไรหรือเปล่าคะ"
"ไม่มีครับ"เขาเลือกที่จะโกหกภรรยาออกไปแบบนั้น จะให้บอกกับภรรยาได้ยังไงว่าเขาเข้าไปคุยกับมารดาเรื่องของอดีตภรรยา
"พี่ธีได้อ่านข่าวของท่านทูตกับผู้กำกับฯ หรือเปล่าคะ?"
ธีรวัฒน์มองหน้าภรรยาแล้วจึงพยักหน้าน้อยๆ เป็นเชิงตอบคำถาม
" ครับ"
"แล้วพี่ธีคิดยังไงกับเรื่องนี้คะ?"เธอถามพร้อมกับมองหน้าสามีว่า เขาจะมีสีหน้ายังไงเมื่อได้รู้ข่าวว่าอดีตภรรยาถูกลอบปองร้าย
ธีรวัฒน์มองหน้าภรรยานิดหนึ่งก่อนจะตอบคำของถามภรรยา
"มันก็ถูกต้องแล้วนี่ครับท่านทูตกับผู้กำกับฯ โดนข้อหาจ้างวานฆ่ามันก็ถูกต้องแล้วนี่ครับ เขาจ้างคนไปทำร้ายคนอื่น เขาก็ต้องรับโทษในสิ่งที่เขาทำ ผมว่ามันก็ถูกต้องที่สุดแล้ว"
"ไม่ใช่ว่าพี่ธียังเป็นห่วงเป็นใยเมียเก่าอยู่ใช่ไหมคะ"
"ฟ้าคุณจะให้ผมไปเห็นด้วยกับคนที่สั่งฆ่าคนอื่นได้หน้าตาเฉยอย่างนั้นเหรอฟ้า คุณอย่ามาหาเรื่องทะเลาะกับผม ฟ้า! ผมเหนื่อย"
"ฟ้ารดามองสามีด้วยความไม่พอใจก็ได้ค่ะฟ้าจะไม่พูดถึงมันอีก"เธอพูดด้วยท่าทางน้อยใจ
ธีรวัฒน์มองหน้าภรรยาอย่างเหนื่อยใจ
ไทเกอร์กับนิรา มาถึงสถานีตำรวจก็เจอเข้ากับนักข่าวที่ปักหลักรอทำข่าวของเธออยู่ก่อนแล้วมากมายหลายสำนัก
"คุณเสือนักข่าวเยอะเลยเธอบอกกับชายหนุ่ม ที่นั่งอยู่ข้างๆ "
"ทำไมกลัวเป็นข่าวเหรอครับสาวน้อย"
"ค่ะไม่ชอบ"เธอตอบเสียงอ่อยๆ
ไทเกอร์ลูบหัวคนตัวเล็กเบาๆ ด้วยความเอ็นดู
"งั้นเราเข้าด้านหลังกันครับ ด้านนี้ให้เจสันกับเจมส์ รับหน้านักข่าวแทน"
หญิงสาวยิ้มหวานให้กับชายหนุ่ม
"ได้เหรอคะ?"
"ได้สิครับสาวน้อย สาวน้อยของผมอยากจะได้อะไรผมให้ได้ทั้งนั้นแหละ"เขาพูดด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนเต็มวงหน้าหล่อ
คาล ขับรถพาเจ้านายอ้อมมาทางด้านหลังเพื่อจะหนีนักข่าว ที่ออกันเต็มด้านหน้าสถานีตำรวจ
เมื่อไทเกอร์กับนิรา เข้ามาทางด้านหลังก็ได้มองเห็นท่านทูตอรรคพลกับผู้กำกับฯ อดิศักดิ์ นั่งอยู่ในห้องสอบสวนของเจ้าหน้าที่ตำรวจด้วยใบหน้าที่เศร้าหมอง
นิรามองทั้งสองด้วยความสมเพช นี่แหละจุดจบของคนที่ไม่รู้จักพอใช้อำนาจในทางที่ผิด แล้วก็ผิดที่มาใช้กับคนอย่างเธอ อำนาจมืดมันเป็นสิ่งที่มองไม่เห็นและเธอไม่เคยได้ให้ใครได้เห็นมันเช่นเดียวกัน
นิรายกยิ้มให้กับคนทั้งสอง!แล้วเดินผ่านไปอย่างช้าๆ ด้วยสีหน้าเรียบเฉย
เดินมาได้สักพักก็ต้องหยุดชะงักเมื่อได้ยินเสียงร้องเรียกที่แสบแก้วหู
"นังนิ! นังเลว!!"อรวีพุ่งเข้ามาหาหญิงสาวเหมือนคนเสียสติ แก!!ๆ ทำให้พ่อฉันต้องติดคุก! แกทำให้ครอบครัวของฉันต้องเจอกับเรื่องบ้าๆ แบบนี้ อีเลว!!"อรวียังคงยืนด่านิราด้วยถ้อยคำหยาบคายและอารมณ์ที่โกรธเกรี้ยว
นิรามองหญิงสาวตรงหน้าที่ตอนนี้ไม่หลงเหลือความเป็นผู้ดีและความสวยอยู่อีกเลยแม้แต่นิดเดียว
นิรามองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความอดสู
คุณหญิงอนงค์นาตที่ยืนข้างๆ บุตรสาวมองหน้านิราด้วยสายตาอาฆาตแค้น นางจับตัวบุตรสาวเอาไว้เพื่อไม่ให้วิ่งเข้าไปทำร้ายผู้หญิงที่ทำให้ครอบครัวของนางพังทลาย
"แม่ปล่อยวี วีจะฆ่ามัน!มันทำให้ชีวิตเราพัง"เธอมองหน้าผู้หญิงที่เธอเกลียด และยิ่งเกลียดมากขึ้นเป็นทวีคูณเมื่อมองเห็นหน้าผู้ชายที่เธอรักยืนคอยปกป้องผู้หญิงที่เธอเกลียดอยู่ข้างๆ
"พวกเธอทำมันพังเองต่างหากล่ะ!ไม่ใช่ฉัน"นิราตอบกลับหญิงสาวตรงหน้าด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง
"แกทำ แกหรอกใช้คุณไทเกอร์ให้มาใส่ร้ายพ่อของฉันและครอบครัวของฉันแกนังผู้หญิงแพศยา เอาตัวเข้าแลกอ้อนให้คุณไทเกอร์หลงแล้วใช้คุณไทเกอร์เป็นเครื่องมือมาทำร้ายคนบริสุทธิ์!อีเลว!!!"
"แม่ปล่อยวีจะตบมัน"
เพี๊ยะ!!! เพี๊ยะ!!!!
หน้าของอรวีหันไปตามแรงตบของแม่เสือสาว อรวีหยุดชะงักทันทีที่ฝ่ามือเล็กๆ ปะทะกับใบหน้างามจนชาไปทั้งหน้า
นิราโกรธจนอะดรีนาลีนต่อมความโมโหหลั่งพลุ่งพล่านที่ผู้หญิงคนนี้มาดูถูกศักดิ์ศรีของเธอต่อหน้าผู้คนมากมาย
นิรานับหนึ่งถึงสิบในใจวนไปวนมาจนไม่คิดจะนับมันอีกต่อไป!
"กรี๊ด!!!!อีนิ!แก!ๆ ตบฉัน ฉันจะฆ่าแก! "อรวีสะบัดตัวออกจากมือมารดาและนายตำรวจที่เข้ามาเพื่อที่จะระงับเหตุการณ์แต่แล้วก็ต้องปล่อยตัวหญิงสาวเพราะแรงถีบที่ส่งมามันทำให้นายตำรวจถึงกับตัวงอ
คาลกับไทเกอร์ขยับมาบังตัวของหญิงสาวเอาไว้เพื่อไม่ให้อรวีเข้าถึงตัวคนตัวเล็กของเขาได้
"คุณเสือหลบไป" ในที่สุดการนับเลขมันก็ไม่ได้ช่วยอะไร นิราสั่งให้สองหนุ่มเจ้านายลูกน้องให้หลบไปด้วยเสียงที่ดุ
"สาวน้อยคุณดูผู้หญิงคนนั้นสิเหมือนคนเสียสติเลยผมเป็นห่วงคุณ" ไทเกอร์บอกกับคนตัวเล็กด้วยความเป็นห่วง
"จริงครับคุณนิ" คาล ช่วยออกความเห็นช่วยเจ้านายอีกคน
"ในเมื่อนิอยู่เฉยเขาก็หาว่านิไปรังแก นิก็อยากจะลองรังแกคนจริงๆ สักครั้งถอยไป!"เธอพูดด้วยเสียงที่ดุอีกครั้ง
"แต่นี่มันบนโรงพักเลยนะครับคุณนิ"เจสันที่ตามมาเห็นเหตุการณ์เข้าพอดีจึงออกความเห็นด้วยอีกคน
"ดีออกค่ะ บนโรงพักนี้แหละจะได้ไม่ต้องเดินทางมาให้เหนื่อย "
(....) ????????????
เธอหันมาทางเจมส์บอดี้การ์ดส่วนตัวที่ยืนอยู่ไม่ไกลจากเธอเท่าไหร่นัก
"พี่เจมส์ให้คนไปกันนักข่าวอย่าให้เข้ามาได้แม้แต่คนเดียว"
"ครับ"เจมส์ทำตามคำสั่งเจ้านายสาว
????"เอ้า!!ไอ้นี่แทนที่จะห้ามเจ้านายกลับตามใจชะงั้น "เจสันหันไปพูดกับเจมส์อย่างตกใจ
เซกิเดินเข้ามาใกล้ๆ นายสาวแล้วถามขึ้นเบาๆ
"เอาจริงเหรอครับคุณนิ" เซกิหันไปรอบๆ
"ตำรวจทั้งนั้นเลยนะครับ "
"ไม่เป็นไรผู้หญิงคนนั้นเขามาทำร้ายนิก่อนนิแต่ป้องกันตัว"
"อ๋อ..เข้าใจแล้วครับ "เซกิมองเจ้านายสาวแล้วยิ้มแหย!ๆ ตายๆ ไอ้ไมเคิลกับไอ้แม็ครู้เอากูตายแน่ๆ เซกิพูดกับตัวเองเบาๆ
"หลบไปเถอะครับคุณไทเกอร์ "เซกิบอกกับเจ้าพ่อมาเฟียที่ยืนบังอยู่ด้านหน้า
"มันจะดีเหรอสาวน้อยของฉันตัวเล็กนิดเดียวเองนะ"ไทเกอร์ยังเป็นห่วงคนตัวเล็กไม่ยอมถอย
ส่วนอรวีก็ดิ้นเร่าๆ เพื่อที่จะเข้ามาทำร้ายหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างหลังผู้ชายที่เธอแอบรัก มันยิ่งทำให้เธออยากจะฆ่าผู้หญิงคนนั้นให้ตายๆ ไปซะ
"ปล่อยสิวะ ฉันจะฆ่ามัน"
"ปล่อยมา!!แล้วคุณทั้งสองคนก็ถอยออกไป"นิราสั่งเสียงเย็น ไทเกอร์กับคาลรีบขยับตัวออกจากกันทันที ด้วยความตกใจ
"อ่าวเฮ้ย!!"ไทเกอร์หันไปมองลูกน้องคนสนิท
คาลยิ้มแหยๆ ส่งให้เจ้านาย
"ก็คุณนิสั่ง เจ้านายถอยผมก็เลยถอยตามครับ"ลูกน้องตอบเสียงอ่อย
ไทเกอร์ไม่รู้จะพูดยังไง ได้แต่มองตามคนตัวเล็กที่กำลังตบตีอยู่กับอรวี ไม่สิหันไปอีกทีอรวีก็สลบเหมือดไปเสียแล้ว เสียงกรี้ดซักแอะก็ไม่มี
"เฮ้ย! "เขาได้แต่ยืนงง อะไรวะ สงสัยจะเก็บกดดุฉิบ
เสียงคุณหญิงอนงค์นาตร้องโวยวาย
"พวกแกรังแกลูกฉัน"
นิราไม่ได้สนใจแม่ลูกคู่นั้นอีก เพราะเธอได้ระบายอารมณ์ออกมาหมดแล้ว
"พี่เซกิโทรตามทนายอนิรุทธิ์มาเคลียร์ด้วยนะคะ"
"ครับ "เซกิหันไปยิ้มน้อยๆ ให้กับชายหนุ่มทั้งสามที่ยืนมองหน้ากันทำตาปริบๆ
ไทเกอร์มองเซกิอย่างมีคำถาม?
"คืออนิรุทธิ์เป็นทนายประจำตัวของคุณนิกับคุณแอลครับ เป็นคนที่จะคอยเก็บกวาดให้กับเจ้านายครับและที่นี่ทนายอนิรุทธิ์มาบ่อยจนจะมา สอบเป็นตำรวจอยู่แล้วครับ"
"แม่เสือชัดๆ!!!"ไทเกอร์/คาล/เจสัน พูดขึ้นพร้อมกัน
คาลกับเจสันยังคงยืนมองหญิงสาวตาปริบๆ อย่างเหลือเชื่อ
ไทเกอร์ได้แต่เดินตามคนตัวเล็กอย่างงง?ๆ สาวน้อยของเขาน่ากลัวฉิบหาย เขาได้แต่คิดในใจ
เมื่อเสร็จธุระจากสถานีตำรวจแล้ว ไทเกอร์ก็ไม่ยอมให้คนตัวเล็กได้กลับบ้าน เขาพกเธอมาที่บริษัทฯ ด้วยโดยที่ไม่ได้ขอความคิดเห็นของเธอแม้แต่คำเดียว จนทำให้คนที่ถูกขัดใจ ได้แต่นั่งหน้างอเป็นม้าหมากรุก โดยมีชายหนุ่มเจ้าของห้องนั่งมองยิ้มๆ อยู่ที่โต๊ะทำงาน
????????