หมื่นวิถีบรรลุเทพ【จบ】

ขณะที่เยี่ยซางเคลื่อนไหวร่างของหมาป่ากระหายเลือดจำนวนมากก็มารวมกันอยู่ข้างหลังเขา โม่เฉินที่ตามหลังมาก็รู้สึกตกใจเป็นอย่างมากเดิมทีเขาคิดว่าเยี่ยซางควรจะสู้ไปวิ่งไปแต่ตอนนี้เยี่ยซางดูเหมือนจะไม่ได้รับแรงกดดันในการต่อสู้แบบกลุ่มจึงไม่มีความคิดที่จะแยกพวกมันออกไปเลยจากที่โม่เฉินเห็นตอนนี้ เขาไม่คิดว่าเยี่ยซางจะตกอยู่ในอันตรายใดๆ ด้วยซ้ำหอกสังสารวัฏในมือของเยี่ยซางราวกับมังกรทุกการโจมตีจะสามารถสังหารหมาป่ากระหายเลือดเพียงครู่เดียวหมาป่ากระหายเลือดมากกว่าสามสิบตัวก็ล้มตายอยู่ข้างหลังเยี่ยซาง

เมื่อมองไปที่เยี่ยซางซึ่งกำลังต่อสู้โม่เฉินก็ส่ายหัว การต่อสู้ของศิษย์ใหม่หรือ? หุบเขาโอสถเคยเห็นศิษย์ใหม่เช่นนี้มาก่อนหรือไม่? โม่เฉินมั่นใจว่าถ้าคู่แข่งมีฐานการบ่มเพาะไม่สูงกว่าเยี่ยซางสี่หรือห้าขั้นคงเป็นไปไม่ได้ที่จะแข่งขันกับเยี่ยซางได้

ครึ่งชั่วยามผ่านไปเยี่ยซางก็สังหารหมาป่ากระหายเลือดไปได้ราวเจ็ดสิบหรือแปดสิบตัว เขาเริ่มรู้สึกเหนื่อยขึ้นมาเล็กน้อยหลังจากเตะศพของหมาป่ากระหายเลือดให้กระเด็นออกไป เยี่ยซางจึงรีบวิ่งตรงไปที่ต้นไม้แล้วปีนขึ้นไป

“สิบสามข้าคิดว่าเจ้าจะฆ่ามันทั้งหมดในครั้งเดียวเสียอีก!” โม่เฉินตะโกนจากต้นไม้อีกต้น

“ถ้าหมาป่ากระหายเลือดเป็นระดับหนึ่งทั้งหมดก็สามารถทำได้อยู่หรอกแต่องครักษ์ของราชาหมาป่าเป็นระดับสองไม่ใช่หรือ? ถ้าร่างกายไม่อยู่ในสภาพที่ดีที่สุดข้าไม่แน่ใจว่าจะจัดการได้” เยี่ยซางหยิบไหสุราออกมาดื่มแล้วตอบกลับโม่เฉิน

“ใช่อย่าทำอะไรที่เจ้าไม่แน่ใจ เจ้ายังมีเวลาอีกมาก ค่อยๆ ฆ่าไปก็ได้” โม่เฉินก็หยิบไหเหล้าออกมาดื่มเช่นกันเขาพอใจกับการแสดงออกของเยี่ยซางมาก อย่างน้อยเยี่ยซางก็ไม่ทะนงตนเขาไม่ได้ลืมตัวเพราะสามารถฆ่าหมาป่ากระหายเลือดได้สำเร็จองครักษ์ของราชาหมาป่ากระหายเลือดนั้นแข็งแกร่งกว่าหมาป่ากระหายเลือดทั่วไปมากและที่ยากจะรับมือด้วยมากที่สุดคือราชาหมาป่ากระหายเลือด

โดยปกติภารกิจนี้มีไว้สำหรับผู้ฝึกตนระดับสองที่ถือป้ายเหล็กดำหรือสำหรับระดับหนึ่งที่รับภารกิจเป็นกลุ่ม

จากความแข็งแกร่งทางร่างกายของเยี่ยซางเขาไม่ได้เหนื่อยมากนัก แต่สาเหตุหลักมาจากปราณแท้จริงของเขาที่ฟื้นฟูไม่ทันเยี่ยซางต้องการแทงหอกออกไปได้อย่างรวดเร็วดังนั้นเขาจึงเพิ่มคลื่นสั่นสะเทือนให้กับหอกการต่อสู้ครั้งนี้ดำเนินไปเป็นเวลาหนึ่งเค่อและใช้ปราณแท้จริงไปแล้วมากกว่าครึ่ง

หลังจากพักผ่อนหนึ่งเค่อเยี่ยซางก็กระโดดลงจากต้นไม้และฆ่าหมาป่ากระหายเลือดอีกครั้ง

จำนวนหมาป่ากระหายเลือดน้อยลงเรื่อยๆแต่พวกมันไม่ได้ลดความรุนแรงในการโจมตีลงเพียงเพราะเพื่อนร่วมฝูงถูกฆ่าตราบใดที่มีช่องว่างหมาป่ากระหายเลือดก็จะวิ่งเข้าหาเยี่ยซาง

หลังจากต่อสู้กันอีกครั้งหนึ่งหมาป่ากระหายเลือดธรรมดาก็ถูกเยี่ยซางฆ่าเกือบหมดขณะนั้นก็มีสายตาคู่หนึ่งเฝ้ามองจากปากทางหุบเขา ณจุดนั้นสามารถมองเห็นสถานการณ์ในหุบเขาได้

เจ้าของสายตาคู่นั้นมีขนาดตัวใหญ่เป็นสองเท่าของหมาป่ากระหายเลือดธรรมดามันคือราชาหมาป่ากระหายเลือด ข้างหน้าของมันมีองครักษ์หมาป่ากระหายเลือดสี่ตัวซึ่งมีขนาดเล็กกว่าราชาหมาป่าเล็กน้อย

หลังจากเสียงคำรามของราชาหมาป่ากระหายเลือดดังขึ้นองครักษ์ราชาหมาป่ากระหายเลือดสองตัวก็พุ่งเข้าหาเยี่ยซาง

เยี่ยซางสูดหายใจเข้าลึกถือหอกสังสารวัฏเตรียมพร้อมรับมือขณะที่สายตาจับจ้องไปยังองครักษ์ราชาหมาป่าที่กำลังวิ่งเข้ามาเมื่อองครักษ์ราชาหมาป่าอยู่ห่างจากเขาราวสิบจั้งเยี่ยซางก็ขยับเท้าเบี่ยงร่างไปด้านข้างแล้วแทงหอกเข้าใส่อย่างรวดเร็วโดยพุ่งเป้าหมายไปที่ลำคอขององครักษ์หมาป่ากระหายเลือดซึ่งกำลังวิ่งเข้ามาหาเขา

การแทงของเยี่ยซางนั้นรวดเร็วมากแต่องครักษ์ของราชาหมาป่านั้นเร็วกว่า มันหมอบลงฉับพลัน ทำให้การแทงของเยี่ยซางล้มเหลว

อ่า!

เยี่ยซางที่แทงหอกขึ้นไปในอากาศปล่อยเสียงคำรามต่ำ จากนั้นปราณแท้จริงทั้งหมดในตันเถียนก็ไหลเข้าสู่แขนขวาของเขาเขาเหวี่ยงแขนขวาลงอย่างแรงใช้หอกสังสารวัฏทุบเข้าที่กลางหลังขององครักษ์ราชาหมาป่ากระหายเลือดเยี่ยซางไม่ได้โจมตีต่อแต่รีบถอยกลับพร้อมกับหอกของเขา

เนื่องจากมีองครักษ์ของราชาหมาป่ากระหายเลือดสองตัวพุ่งเข้าหาเขาเยี่ยซางจึงทำได้เพียงถอยกลับก่อนจะโจมตีใหม่อีกครั้ง

หัวหน้าสัตว์อสูรมีความภาคภูมิใจในตัวเองแม้ว่าจะเป็นผู้บังคับบัญชาสัตว์อสูรระดับต่ำก็ตามนี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมราชาหมาป่าผู้กระหายเลือดถึงไม่โจมตีหมาป่ากระหายเลือดทั่วๆไปหรือราชาหมาป่าตัวอื่นๆ

องครักษ์ของราชาหมาป่าตัวแรกถูกเยี่ยซางตีเข้าที่หลังด้วยหอกกระดูกสันหลังของมันหักทันที ทำให้ตั้งแต่ช่วงกลางลำตัวของมันถูกลากไปกับพื้นขาหน้าทั้งสองข้างไม่สามารถรองรับน้ำหนักของตัวมันได้อีกแล้วมันจึงล้มลงกับพื้นและไร้พลังที่จะพลังโจมตีต่อไป

ในยามนี้องครักษ์ของราชาหมาป่าตัวที่สองกำลังเป็นภัยคุกคามต่อเยี่ยซางอย่างมากการแทงครั้งนี้ทำให้ปราณแท้จริงของเยี่ยซางหมดลงเพราะปราณแท้จริงก่อนหน้าที่ใช้ไปแล้วยังไม่ฟื้นฟูกลับมา

สถานการณ์นี้ทำให้โม่เฉินเป็นกังวลยิ่งนักเขาเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเยี่ยซางกำลังหมดแรงเยี่ยซางพิงหลังเข้ากับต้นไม้ใหญ่เพื่อพยุงตัวเองขณะที่โม่เฉินกำลังจะลงมือเขาก็เห็นเยี่ยซางพลิกตัวออกด้านข้างเพื่อหลบการโจมตีพร้อมวาดหอกสังสารวัฏเป็นวงกลมจากข้างหลังแล้วแทงออกไปอีกครั้ง

หอกของเยี่ยซางที่แทงออกไปไม่ใช่หอกที่ไร้พลัง มันส่งเสียงแหวกอากาศอันทรงพลังออกมา

สิ่งนี้ทำให้โม่เฉินที่กำลังจะออกไปช่วยเหลือหยุดมือลงในเมื่อเยี่ยซางมีความสามารถในการป้องกันตัวได้เขาก็ไม่จำเป็นต้องให้ความช่วยเหลือใดๆ ไม่เช่นนั้นจะส่งผลต่อการฝึกของเยี่ยซางได้

การแทงของเยี่ยซางในครั้งนี้ใช้พลังปราณจากร่างกายที่ฝึกฝนจากคัมภีร์หมื่นวิถีพลังปราณจากการบ่มเพาะระดับเลี่ยนเซวี่ยถูกปล่อยออกมาด้วยพลังที่น่าตกใจ

องครักษ์ราชาหมาป่าตัวนี้ก็ไม่ธรรมดาร่างกายของมันบิดออกเพื่อหลบหอก ส่วนกรงเล็บของมันก็พุ่งเข้าหาเยี่ยซาง

เยี่ยซางไม่กล้าใช้หอกในการสังหารโดยตรงการแทงหอกครั้งนี้สามารถแทงทะลุคอขององครักษ์หมาป่ากระหายเลือดได้แต่เขาก็จะถูกกรงเล็บขององครักษ์หมาป่าตัวนี้ข่วนจนบาดเจ็บจากนี้เขาจะต้องเผชิญหน้ากับองครักษ์หมาป่าอีกสองตัวที่เหลือและราชาหมาป่ากระหายเลือดซึ่งยากที่จะจัดการ

เยี่ยซางออกก้าวไปในแนวเฉียงก่อนจะบิดเอวแล้วแทงหอกสังสารวัฏไปทางกรงเล็บขององครักษ์หมาป่ากระหายเลือด

กร๊อบกร๊อบ!

เสียงที่คมชัดสองเสียงดังขึ้นกรงเล็บหน้าทั้งสองข้างขององครักษ์หมาป่าถูกหอกของเยี่ยซางหักหลังจากเขาปลดปล่อยพลังปราณทั้งหมดของเลี่ยนเซวี่ยขั้นหกในครั้งเดียวอย่างไรก็ตามร่างกายของเยี่ยซางก็สั่นสะท้านเช่นกันองครักษ์ของราชาหมาป่ากระหายเลือดตัวนี้ใช้กำลังราวสามพันหรือสี่พันจินในการโจมตีครั้งนี้

หลังจากเหตุการณ์นี้ผ่านไปราชาหมาป่ากระหายเลือดก็คำรามขึ้นอีกครั้งแล้วองครักษ์ของราชาหมาป่าสองตัวสุดท้ายก็พุ่งมาทางเยี่ยซาง

เยี่ยซางส่งเสียงคำรามต่ำพร้อมพุ่งไปข้างหน้านอกจากหักกรงเล็บหน้าทั้งสองแล้ว เขายังต้องการโจมตีที่หัวของมันด้วยองครักษ์ของราชาหมาป่าพยายามป้องกันศีรษะของมันแต่ก็ไม่สำเร็จจนถูกหอกแทงที่หัวในที่สุดจากนั้นเยี่ยซางก็ชักหอกออกก่อนจะเหวี่ยงมันกระแทกลงบนหลังขององครักษ์ของราชาหมาป่าอีกตัวที่ปีนขึ้นมาบนร่างกายของตัวที่ถูกแทงแล้วเยี่ยซางก็รีบปีนขึ้นต้นไม้โดยไม่สนใจความเป็นตายขององครักษ์ของราชาหมาป่าอีก

“สิบสามเจ้าทำได้ดีมาก!” โม่เฉินปีนกลับขึ้นไปบนต้นไม้อีกครั้ง ยกนิ้วโป้งให้เยี่ยซางเขาชื่นชมเยี่ยซางจริงๆ หากเขาอยู่ในขั้นที่เจ็ดของเลี่ยนชี่เหมือนกับเยี่ยซางคงไม่สามารถทำเช่นนี้ได้

“ข้าจะพักสักเล็กน้อยก่อน”เยี่ยซางหยิบไหสุราออกมาจิบโดยไม่สนใจองครักษ์ของราชาหมาป่ากระหายเลือดตัวสุดท้ายที่วิ่งไปมาอยู่ใต้ต้นไม้

“เกิดอะไรขึ้นกับหอกสุดท้ายของเจ้า? เห็นได้ชัดว่าเจ้าใช้ปราณแท้จริงไปหมดแล้ว”โม่เฉินมองเยี่ยซางแล้วถาม

“ข้าฝึกฝนร่างกายเล็กน้อยเพื่อเสริมความแข็งแรงของร่างกายหอกสุดท้ายใช้ความแข็งแกร่งทางร่างกายเพียงอย่างเดียว ศิษย์พี่รู้สึกอย่างไรบ้าง?” หลังจากตอบคำถามแล้วเยี่ยซางก็ถามกลับ

“ดีมาก”โม่เฉินพยักหน้า

เยี่ยซางและโม่เฉินกำลังดื่มและพูดคุยกันโดยไม่สนใจองครักษ์หมาป่ากระหายเลือดสองตัวที่เดินไปมาใต้ต้นไม้ใหญ่

เยี่ยซางพักครึ่งชั่วยามแล้วกระโดดลงจากต้นไม้เขาสังหารองครักษ์หมาป่ากระหายเลือดด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวเมื่อเห็นว่ามันกำลังตะกายต้นไม้ด้วยสองขาหน้า เขาจึงการแทงเข้าที่หัวของมันทักษะหอกไล่ลมถูกใช้อย่างต่อเนื่องในการแทงออกไปครั้งที่หกก็สามารถฆ่าองครักษ์ของราชาหมาป่าตัวสุดท้ายได้สำเร็จ

องครักษ์ทั้งหมดถูกฆ่าตายราชาหมาป่ากระหายเลือดจึงกระโดดออกมา มันวิ่งตรงไปหาเยี่ยซาง

“สิบสามระวังให้ดี เจ้าตัวนี้เป็นอยู่ในจุดสูงของระดับสอง ยากที่จะต้านทานได้”โม่เฉินตะโกนจากต้นไม้ใหญ่ เขามีแผนที่จะลงมือเอง ราชาหมาป่ากระหายเลือดตัวนี้มีพลังบ่มเพาะสูงกว่าเยี่ยซางมากเกินไป