ทะลุมิติมาเป็นสะใภ้ตัวแม่ในยุค 80

บทที่ 33 ยุยงปั่นป่วน

สีหน้าของสวี่เจี้ยนเย่ไม่ค่อยดีนัก เขารู้ว่าสวี่หรานมีใจให้ลู่เหวินถิงมาตลอด แต่ถึงลู่เหวินถิงจะเป็นลูกศิษย์เขา แต่เขาก็ไม่ค่อยชอบใจในตัวลู่เหวินถิงเท่าไร จึงไม่เคยเห็นด้วยให้ทั้งสองคนคบคบกัน แม้ว่าสวี่หรานจะต้องแต่งงานไปอยู่บ้านนอกก็ตาม

สวี่หรานเมินเฉยต่อลู่เหวินถิง แล้วถามขึ้นว่า "น้องชายล่ะคะ? ทำไมไม่เห็นเลย"

"ออกไปวิ่งเล่นกับเด็กๆ ข้างนอกน่ะ ไม่ต้องไปสนใจหรอก เขาน่ะซนจะตาย!" 

เลี่ยวเหมยเฟิงพูดด้วยรอยยิ้ม แล้วก็ลุกขึ้นเตรียมอาหาร "นานๆ ทีจะหได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตาหน้ากัน ฉันจะไปทำกับข้าวอร่อยๆ เลี้ยงทุกคนหน่อยแล้วกันนะ"

สวี่เจี้ยนเย่ให้สวี่ซินไปช่วย เลี่ยวเหมยเฟิงก็พูดว่า "ไม่ต้องๆ ปล่อยให้สองพี่น้องเขาคุยกันไปเถอะ นานๆ ทีจะเจอกัน" แล้วก็ส่งสายตาให้สวี่ซิน

สวี่ซินพยักหน้า แล้วพูดว่า "ใช่ๆ หนูคิดถึงพี่สาวจะแย่อยู่แล้ว" แล้วก็ทำท่าทางสนิทสนมกับสวี่หราน

สวี่หรานได้แต่ยิ้มแห้งๆ ไม่พูดอะไร อายุของเธอกับสวี่ซินต่างกันแค่เดือนเดียว แต่เพราะเป็นครอบครัวที่แต่งงานใหม่ เธอจึงต้องยอมน้องๆ ทุกอย่าง โตมาแบบเสียเปรียบมาโดยตลอด!

"พี่เขย เรียนจบจากที่ไหนเหรอคะ? เรียนถึงชั้นไหน?" สวี่ซินถามด้วยรอยยิ้ม คนบ้านนอก ถ้าเรียนจบมัธยมต้นก็เก่งมากแล้ว คนที่ต้องควักเงินซื้อภรรยา คงไม่ได้มีการศึกษาสูงอะไร เผลอๆ อาจจะไม่จบชั้นประถมด้วยซ้ำ!

"โรงเรียนมัธยมปลายอี้จงครับ หลังจบมัธยมปลายแล้วก็ไม่ได้เรียนต่อแล้ว"

สวี่เจี้ยนเย่ได้ยินดังนั้นก็พูดว่า "โรงเรียนมัธยมปลายอี้จง เป็นโรงเรียนที่ดีนะ ถ้าเรียนไม่เก่งจริงก็สอบเข้าโรงเรียนดีๆ แบบนี้ไม่ได้หรอก"

สวี่ซินเบ้ปาก ไม่คิดเลยว่า ผู้ชายคนนี้จะไม่ได้โง่อย่างที่คิด

ตอนนั้นเองลู่เหวินถิงก็ถามขึ้นว่า "ที่หมู่บ้านเก็บเกี่ยวผลผลิตได้เยอะมั้ยครับ? ผมไม่ได้ไปบ้านนอกนานแล้ว ตอนนี้ยังเป็นบ้านดินอยู่รึเปล่า? บ้านของคุณ..."

สวี่หรานตอบ "บ้านอิฐค่ะ คนในหมู่บ้านแบ่งให้ อยู่ได้สบาย ดีมากเลยล่ะค่ะ"

พอเห็นสวี่หรานพูด ลู่เหวินถิงก็เงียบไป เขาแค่อยากจะแซะเหยียนฮ่าว ไม่ได้อยากจะแซะสวี่หราน เขาอยากให้สวี่หรานรู้ว่า ผู้ชายบ้านนอกคนนี้ให้ความสุขเธอไม่ได้

ตอนนี้สวี่ซินก็พูดขึ้นว่า "บ้านหลังนั้นของพี่เหวินถิงแต่เดิมเตรียมไว้สำหรับแต่งงาน..." พูดถึงตรงนี้เธอแสร้งทำเป็นพูดผิด  "ฉันลืมไป  ฉันหมายถึง บ้านอิฐก็ดีนะคะ!" พอเธอพูดแบบนี้ เหยียนฮ่าวจะต้องโกรธแน่ๆ พอทะเลาะกับสวี่หราน สวี่หรานก็อยู่อย่างไม่มีความสุข!

สวี่หรานหรี่ตาลง วางถ้วยชาลงบนโต๊ะอย่างแรง "ปั่ก!" ทำเอาสวี่ซินสะดุ้ง

สวี่เจี้ยนเย่เห็นสีหน้าสวี่หรานไม่ดี ก็รีบบอกกับสวี่ซินว่า "ไปช่วยแม่เตรียมอาหารในครัวไป!"

สวี่ซินลุกขึ้นอย่างเสียไม่ได้ แต่ก่อนสวี่หรานเป็นคนยอมคน ทำไมตอนนี้ถึงได้เปลี่ยนไปขนาดนี้!

สวี่เจี้ยนเย่พูดกับสวี่หรานว่า "พาเหยียนฮ่าวไปเดินเล่นแถวนี้ก็ได้"

สวี่หรานพาเหยียนฮ่าวไปที่ห้องนอนของเธอ ตอนนี้ห้องถูกเปลี่ยนเป็นห้องเก็บของไปแล้ว ของที่ไม่ใช้แล้วก็ถูกเอามากองรวมกันไว้ที่นี่

"ลู่เหวินถิง...เขาเป็นแฟนเก่าของคุณงั้นเหรอ?" เหยียนฮ่าวถามเธอเบาๆ แล้วก้มหน้าลง เขาว่าแล้ว...ทำไมสวี่หรานถึงยอมแต่งงานหลอกๆ กับเขา ที่แท้ก็มีคนอื่นอยู่ในใจ แบบนี้ต่อให้เขาอยากรั้งสวี่หรานไว้ ก็คงไม่มีหวังแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น เขาเป็นคนทำลายชีวิตของสวี่หราน สวี่หรานต้องเกลียดเขามากแน่ๆ…

สวี่หรานพยักหน้า "แต่เป็นอดีตไปแล้ว ถ้าเขาใส่ใจฉันสักนิด ฉันคงไม่ถูกขายให้กับนายแบบนี้หรอก" ถ้าวิเคราะห์ตามหลักเหตุผลแล้ว ตอนนี้เธออยู่ที่หมู่บ้านหย่งฮุยมานาน ลู่เหวินถิงไม่เคยมาหาเธอเลยสักครั้ง ความสัมพันธ์ของเธอกับลู่เหวินถิงก็คงมีแค่นั้น ลู่เหวินถิงไม่ได้รู้สึกอะไรกับเจ้าของร่างเดิมจริงๆ