ตอนที่ 31: ติวเตอร์จำเป็ในบ้านหลังใหญ่
บรรยากาศบ่ายวันเสาร์ช่างอบอ้าวและเงียบสงบ แสงแดดจัดจ้านสาดส่องลงมากระทบสนามหญ้าหน้าบ้านหลังใหญ่จนไอแดดร้อนๆ ระเหยลอยตัวขึ้นมาจางๆ สวนดอกไม้รอบบ้านดูหม่นหมองเล็กน้อยจากความร้อนระอุ ทว่าภายในห้องนั่งเล่นโถงกลางที่ติดตั้งเครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำกลับร่มรื่นน่าสบาย แสงไฟนวลตาสะท้อนกับเครื่องเรือนโซฟาหนังแท้สุดหรูหราสีน้ำตาลเข้ม บนโต๊ะกระจกเตี้ยมีหนังสือตำราเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัยเล่มหนาและเอกสารโจทย์ฟิสิกส์ชั้นสูงวางกระจัดกระจายอยู่อย่างมีระเบียบเรียบร้อย
"นนท์" ติวเตอร์หนุ่มรุ่นพี่วัยยี่สิบเอ็ดปีจากมหาวิทยาลัยชื่อดัง นั่งหลังตรงอยู่บนเก้าอี้ไม้บุหนานุ่มข้างๆ หิน นนท์เป็ชายหนุ่มร่างโปร่ง ผิวขาวละเอียด หน้าตาหล่อเหลาสะอาดสะอ้านสไตล์เนิร์ดหนุ่มผู้เรียบร้อยและเคร่งครัดในระเบียบวินัย เขาสวมแว่นตากรอบบางที่รับกับใบหน้าคมคาย เสื้อเชิ้ตลายสก็อตแขนยาวพับแขนขึ้นถึงข้อศอกและกางเกงสแล็กสีครีมดูสุภาพเรียบร้อย นนท์ถือปากกาสีน้ำเงินคอยชี้โจทย์และอธิบายวิธีการคำนวณด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำนุ่มนวลและตั้งอกตั้งใจเป็อย่างยิ่ง ทว่าภายในใจของติวเตอร์หนุ่มบริสุทธิ์ผู้นี้กลับกำลังเต้นระทึกและปั่นป่วนอย่างรุนแรงจนสมาธิแทบกระเจิดกระเจิง
สาเหตุของความกระวนกระวายใจนั้นนั่งอยู่ไม่ไกล... พิมพ์มาดาแม่เลี้ยงสาวสวยทรงสะบึมวัยสามสิบห้าปี กำลังเอนร่างอวบอัดในชุดกระโปรงผ้าซาตินสายเดี่ยวสีชมพูพาสเทลบางเบาอยู่บนโซฟาฝั่งตรงข้าม ชุดนอนกระโปรงตัวสั้นเหนือเข่าตัวนี้เผยให้เห็นเรียวขาขาวผุดผ่องกลมกลึงบิดส่ายไปมาอย่างสบายอารมณ์ คอเสื้อที่คว้านลึกเผยเนินอกอวบอัดเต้าใหญ่คัพ E ขาวโพลนล้นทะลักเบียดชิดกันจนเห็นร่องอกลึกหยั่งถึง ทรวงอกคู่งามขยับกระเพื่อมไหวเบาๆ ตามจังหวะการหายใจและจังหวะการพลิกหน้าหนังสือสารคดีท่องเที่ยวในมือ พิมพ์ไม่ได้สวมใส่ยกทรงดันทรงใดๆ ทำให้ยอดอกสีชมพูระเรื่อชูชันดันเนื้อผ้าซาตินบางเบาจนเห็นรอยนูนเด่นชัดล่อตาจับใจนนท์ทุกครั้งที่เขาเงยหน้าขึ้นมอง
"ตรงนี้... ถ้าเราใช้สูตรอนุพันธ์ย่อยเข้ามาช่วยคำนวณ จะทำให้หาค่าลิมิตได้เร็วขึ้นนะหิน..." นนท์พยายามข่มเสียงให้ราบเรียบที่สุดพลางดันแว่นตาขึ้นเล็กน้อยเพื่อซ่อนสายตาที่เผลอลอบมองหน้าอกอวบอัดของแม่เลี้ยงสาวอยู่เป็ระยะๆ เหงื่อซึมชื้นบางเบาตามไรผมแม้ว่าเครื่องปรับอากาศจะตั้งอุณหภูมิไว้ที่ยี่สิบสององศาก็ตาม ร่างกายของเด็กหนุ่มติวเตอร์ร้อนผ่าวราวกับกำลังนั่งอยู่หน้าเตาไฟ ทุกจังหวะขยับตัวของพิมพ์มาดาส่งผลต่ออัตราการเต้นของหัวใจเขาอย่างรุนแรง
"ซี๊ด... ยากจังครับพี่นนท์ หัวสมองผมตื้อไปหมดแล้วเนี่ย..." หินบ่นออดอ้อนเสียงหวานพลางแอบเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ สายตาของเด็กหนุ่มคนเล็กเหลือบไปมองแม่เลี้ยงสาวและลอบส่งรอยยิ้มแสนซน พิมพ์มาดาเงยหน้าขึ้นมาสบตากับหินก่อนจะปรายสายตาหยาดเยิ้มปนเ้าเล่ห์มายังติวเตอร์หนุ่มรุ่นพี่ที่กำลังเกร็งตัวสั่นด้วยความประหม่า
พิมพ์มาดาวางหนังสือลงช้าๆ เธอผุดลุกขึ้นยืนบิดกายสะพัดสะโพกผายสามสิบแปดนิ้วไปมาอย่างยั่วยวน เสื้อนอนซาตินสีหวานลู่แนบเนื้อเนื้อหนังดูมีน้ำมีนวลชวนให้บดขยี้ัั พิมพ์ก้าวเท้าเรียวขาวเดินเข้าไปในครัวช้าๆ ก่อนจะกลับออกมาพร้อมกับถาดแก้วหรูหราที่บรรจุแก้วน้ำส้มคั้นเย็นเฉียบที่มีไอน้ำเกาะพราว กลิ่นหอมหวานของส้มสดผสมปนเปกับกลิ่นน้ำหอมละมุนประจำตัวของเธอสร้างบรรยากาศชวนฝันขึ้นมาทันที
แม่เลี้ยงสาวเดินเข้ามาประชิดข้างเก้าอี้ของนนท์ช้าๆ กลิ่นน้ำหอมกลิ่นดอกมะลิตูมผสมกลิ่นกายสาวอันอบอุ่นลอยอบอวลเข้ากระทบโสตประสาทของนนท์จนหัวใจสั่นสะท้าน พิมพ์มาดาก้มตัวลงต่ำเพื่อเสิร์ฟแก้วน้ำส้มลงบนโต๊ะเขียนหนังสือ การก้มตัวครั้งนี้จงใจป้อนทรวงอกอวบอัดคัพ E คู่ใหญ่โตล้นเสื้อคอกว้างเข้ามาเบียดชิดติดกับหัวไหล่และต้นแขนของนนท์อย่างแแ่ ผิวกายขาวผ่องเนียนนุ่มร้อนระอุดุนััผ่านเนื้อเชิ้ตของติวเตอร์หนุ่มจนนนท์สะดุ้งเฮือกตัวเก็งทื่อราวกับโดนกระแสไฟฟ้าร้อนแรงแล่นพล่านเข้าสู่หัวใจ ปากกาสีน้ำเงินในมือลื่นหลุดร่วงหล่นลงพื้นห้องทันที
"เรียนเครียดๆ ดื่มน้ำส้มคั้นหวานๆ หน่อยนะจ๊ะนนท์... ถ้าอยากได้อะไรเพิ่มบอกแม่พิมพ์ได้เลยนะจ๊ะ ไม่ต้องเกรงใจ..." พิมพ์มาดากระซิบเอ่ยเสียงหวานหยดข้างใบหูของนนท์ ลมหายใจอุ่นร้อนของเธอเป่ารดผิวแก้มนนท์จนแดงก่ำลามไปถึงใบหู แววตาหยาดเยิ้มช้อนมองดูความตื่นเต้นของชายหนุ่มรุ่นน้องอย่างนึกสนุก
"ขะ...ขอบคุณครับคุณแม่พิมพ์... น้ำส้มหวาน... หอมมากครับ..." นนท์ตอบเสียงตะกุกตะกักสั่นเครือ แววตาหลังกรอบแว่นจ้องมองเนินเนื้อนมขาวโพลนเต้าโตที่อยู่ห่างจากใบหน้าของเขาไม่ถึงสามนิ้วอย่างลืมตัว แกนกายร้อนเขื่องใต้กางเกงสแล็กแข็งตึงกระตุกสู้มือโปนเป้ากางเกงจนปวดหนึบ ทรวงอกอวบใหญ่ของแม่เลี้ยงบดเบียดนวดกับหัวไหล่เขาช้าๆ สองสามวิก่อนที่เธอจะยืดตัวขึ้นส่งยิ้มพราว
ในจังหวะนั้นเอง ประตูลับหลังบ้านก็ถูกแง้มเปิดออก นภาเพื่อนบ้านม่ายสาวใหญ่วัยสี่สิบก้าวเดินข้ามฝั่งเข้ามาด้วยท่าทางสบายๆ เธอสวมชุดเดรสกระโปรงสั้นรัดรูปสีชมพูช็อกกิ้งพิงก์ที่คว้านร่องอกลึกโชว์เต้าอวบและบั้นท้ายกลมกลึงบิดส่ายสะดุดตา นภายิ้มพราวเสน่ห์ก้าวเท้าเดินเข้ามาสมทบในห้องนั่งเล่นทันที ใบหน้าสวยคมคายของนภาดูเย้ายวนและมีจริตของม่ายสาวผู้เจนโลก
"อ้าว... ติวฟิสิกส์กันเคร่งเครียดเชียวนะคะแม่พิมพ์... นภาข้ามมาช่วยเสิร์ฟขนมและเก็บปากกาให้ติวเตอร์หนุ่มรูปหล่อดีกว่าค่ะ..." นภากล่าวเสียงแหบพร่าเย้ายวน เธอขยับเข้ามาก้มตัวลงคุกเข่าลงบนพื้นห้องข้างขาของนนท์เพื่อเก็บปากกาที่ตกอยู่ การก้มของนภาจงใจเบียดเสียดก้นอวบอัดเข้าหาขาของนนท์ และมือเรียวนุ่มของเธอก็ลอบลูบไล้หลังมือและข้อเท้านนท์แ่เบากระตุ้นอารมณ์ดิบทำเอาหนุ่มเนิร์ดสะท้านเยือกหายใจติดขัด แววตาของนภาช้อนมองใบหน้าของนนท์พลางแกล้งทำปากกาหลุดมืออีกรอบเพื่อจะได้ััร่างกายเขาให้นานขึ้น
วายุลูกเลี้ยงคนโตที่เพิ่งเดินก้าวเข้ามาจากห้องออกกำลังกายยืนพิงกรอบประตูห้อง สายตาคมเข้มจ้องมองติวเตอร์หนุ่มรุ่นพี่ด้วยความอิจฉาปนหวงก้างเล็กๆ ที่เห็นสองสาวใหญ่พากันรุมยั่วยวนนนท์ ทว่าวายุก็ฉลาดพอที่จะหันไปสบตากับหินน้องชาย สองพี่น้องลอบส่งสัญญาณลับพยักหน้าตกลงกันทันที วายุเดินเข้ามาใกล้โต๊ะเขียนหนังสือพยายามก้มลงแตะบ่าโอบไหล่หิน แต่ตาจับจ้องหน้าอกพิมพ์และส่งยิ้มเ้าเล่ห์
"พี่นนท์ขยันสอนฟิสิกส์หินดีจังเลยครับ... คืนนี้ไม่สนใจอยู่ค้างคืนติวโต้รุ่งให้พวกเราหน่อยหรอครับ? พ่อผมไม่อยู่ตั้งเดือนนึง บ้านเหงาจะตายเนอะแม่พิมพ์..." วายุเอ่ยปากชวนด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแฝงแผนการลับล่อ พลางเบียดกายเข้าหาพิมพ์แกล้งใช้ศอกสะกิดบีบสะโพกแม่เลี้ยงสาวเบาๆ เป็การทักทาย
พิมพ์มาดายิ้มหวานพยักหน้าสนับสนุนทันที "จริงด้วยจ้ะนนท์... พรุ่งนี้วันอาทิตย์ไม่ต้องรีบกลับหรอก นอนค้างติวหนังสือกับน้องๆ ที่นี่แหละจ้ะ เดี๋ยวแม่พิมพ์จัดเตรียมนมอุ่นสูตรพิเศษและห้องรับรองไว้ต้อนรับนนท์เองนะจ๊ะ..."
นนท์ใจเต้นโครมครามด้วยความสับสนและแรงราคะดิบที่กำลังครอบงำจิตใจ ร่างกายอวบอัดกลิ่นกายหอมละมุนของพิมพ์และนภาที่ขนาบข้างััแ่เบาเปรียบเสมือนสิ่งยั่วยุที่ป้อนความอยากให้แก่หนุ่มบริสุทธิ์อย่างรุนแรง
"เอ่อ... คือ... จะดีหรอครับคุณแม่พิมพ์? เกรงใจจังเลยครับ..." นนท์ตอบเสียงอึกอักลอบสะกลั้นเสียง ซี๊ด ในลำคอเพราะมือเรียวของนภาแกล้งขยับมาััลูบหน้าขาของเขาแ่เบาใต้โต๊ะเรียน นิ้วมืออุ่นลูบไล้ขึ้นมาจนใกล้ถึงเป้ากางเกงที่แข็งเขื่องตึงแน่นทำเอานนท์บิดขาเข้าหากันด้วยความสยิวเกร็ง
"ไม่ต้องเกรงใจหรอกจ้ะนนท์... ตกลงตามนี้นะจ๊ะ คืนนี้อยู่ติวหนังสือโต้รุ่งและค้างคืนที่นี่แหละ..." พิมพ์มาดาเอ่ยสรุปเสียงหวานพลางยื่นมือไปลูบไล้แก้มใสของติวเตอร์หนุ่มเบาๆ ก่อนจะพานภาเดินบิดสะโพกส่ายก้นกลับเข้าไปในครัวหัวเราะคิกคักทิ้งเสียงกระเส่ายั่วยวนไว้เื้ั ปล่อยให้ความเงียบในห้องโถงปกคลุมอีกครั้ง
วายุและหินลุกขึ้นขอตัวไปเข้าห้องน้ำช้าๆ ทิ้งให้นนท์นั่งเหงื่อซึมลูบเป้ากางเกงที่แข็งตึงสู้มือด้วยความหื่นเงี่ยนสะสม ภายในห้องน้ำสลัว สองพี่น้องวายุและหินสบตากกันผ่านกระจกเงา ทั้งสองหนุ่มลอบแสยะยิ้มหื่นกระหายและตกลงแผนการลับลวงที่จะจัดฉาก "เปิดซิงติวเตอร์หนุ่มเนิร์ด" ในค่ำคืนนี้
"พี่วายุ... พี่เห็นเป้ากางเกงพี่นนท์แข็งนูนขนาดนั้นป่ะวะ? แม่งเงี่ยนจวนแตกค่าน้ำส้มแม่พิมพ์แล้วมั้ง..." หินกระซิบบอกพี่ชายน้ำเสียงขี้เล่นปนหื่นพลางลูบปลายแกนกายของตัวเองที่เริ่มมีอารมณ์ร่วม
"หึหึ... คืนนี้แหละหิน... พวกเราจะจับมือกับแม่พิมพ์และพี่นภา สอนบทเรียนพิเศษภาคปฏิบัติเป่าขลุ่ยและสับสะโพกให้ติวเตอร์หนุ่มคนนี้เอง... รับรองเสียวจนหัวสมองขาวโพลนลืมตำราไปเลยล่ะ..." วายุตอบกลับน้ำเสียงดิบต่ำแววตาระยับฉายราคะดิบ "มดลูกแม่พิมพ์กับพี่นภาจะได้ลองรสชาติแปลกใหม่บ้าง แล้วพวกเราก็จะได้แชร์กันสนุกขึ้นด้วย"
"เจ๋งเลยครับพี่... งั้นเดี๋ยวผมกลับไปนั่งติวแบบแกล้งๆ แล้วคอยกระตุ้นพี่นนท์ให้ปวดหนึบเป้าขึ้นไปอีกนะ" หินพยักหน้าเห็นพ้อง แววตากะล่อนแฝงไปด้วยความปรารถนาอันป่าเถื่อนข้ามรั้วบ้าน
---
่เย็นย่ำมาเยือน...
ท้องฟ้าด้านนอกเปลี่ยนเป็สีม่วงอมแดงเข้ม ลมพายุลมป่าและเสียงฟ้าร้องครืนๆ ดังสะท้อนกังวานอยู่บนชั้นฟ้า นนท์ขยับจัดเตรียมเอกสารการเรียนเสร็จสิ้นพร้อมใจสั่นสะท้านรอคอยการมาถึงของค่ำคืนค้างคืนครั้งแรกในวิมาน์หลังใหญ่ ร่างกายของเขารู้สึกตึงเครียดแปลกๆ ทุกครั้งที่มองไปที่หน้าต่างเห็นรั้วบ้านของนภาเชื่อมต่อกันด้วยช่องประตูลับ นนท์รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังก้าวเข้าสู่กับดักบางอย่างที่เป็กับดักแสนเสียวซ่านและหวาดเสียวเฉียดตายที่สุดในชีวิต โดยหารู้ไม่ว่านมอุ่นสูตรพิเศษล่อลวงของแม่เลี้ยงสาวและป้าข้างบ้านกำลังจะถูกนำมาเสิร์ฟเพื่อเปิดม่านศึกสวาทใหญ่ปิดความลับข้ามรั้วบ้านชั่วนิจนิรันดร์
4K
