ตอนที่85 การสังหารหมู่
“เชี่ยเอ๊ย! มีคนซุ่มอยู่!”
เดรโกตะโกนทันทีตอนนี้ไม่มีเวลามาคิดมากว่าเกิดอะไรขึ้นแต่จากสถานการณ์ก็รู้ว่าตนเองโดนล่อซื้อซะแล้ว รถถูกถล่มจนพังยับเยินพวกเขาเหมือนกับปลาที่วิ่งเข้าหาตาข่าย
สุดท้ายรถชนเข้ากับอาคารข้างทางมีหลายคันพยายามฝ่าออกไป แต่ก็โดนยิงจนพรุนไม่ต่างกันพอจะถอยก็โดนล้อมจากด้านหลังไว้ด้วย จึงต้องจอดและหลบเข้าไปในอาคารเพื่อยิงตอบโต้เขาเปิดประตูรถบรรทุกแล้วกระโดดลงมา
ในวินาทีที่เท้าแตะพื้นกระสุนหลายสิบนัดก็พุ่งเฉียดหัวเขาไปเสียงหวีดของมันเฉือนอากาศเหมือนฝูงผึ้งคลั่ง เขาทิ้งตัวหลบหลังเครื่องยนต์กระสุนปะทะโลหะเหนือหัวเขาเสียงดัง แกร๊ง! แกร๊ง!
รถคันหนึ่งด้านหลังโดนยิงเข้าถังน้ำมัน
บึม! แรงระเบิดสั่นสะเทือนพื้นถนนเปลวไฟพุ่งขึ้นสูงเหมือนลิ้นของปีศาจที่กำลังกลืนกินเหยื่อ คนในรถกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งก่อนที่ไฟจะกลืนพวกเขาไปทั้งคัน
ทหารของพันธมิตรผู้แก้แค้นหลายคนกระโดดลงจากรถยิงตอบโต้ไปยังหน้าต่างของอาคาร แต่กระสุนที่ยิงลงมาจากด้านบนมีมากกว่าหลายเท่า
ชายคนหนึ่งวิ่งออกจากรถได้เพียงสองก้าวกระสุนสามนัดเจาะเข้าหลังเขา แรงกระแทกทำให้ร่างกระเด็นไปมาเลือดทะลักออกมาจากบาดแผล ก่อนที่เขาจะล้มคว่ำลงกับพื้นอย่างไร้ชีวิต
อีกคนหนึ่งพยายามยิงตอบโต้แต่กระสุนจากด้านบนเจาะเข้าที่หัวไหล่ แรงกระแทกหมุนร่างเขาครึ่งวงจากนั้นนัดต่อมาก็เจาะเข้ากลางหน้าผากร่างกายของเขาทรุดลง เสียงตะโกน เสียงปืนและเสียงกระสุนกระแทกโลหะดังปะปนกันอย่างโกลาหล
ฮาร์คที่หลบอยู่หลังรถบรรทุกเงยหน้ามองภาพนั้นอย่างตกใจเขาเพิ่งเข้าใจในวินาทีนั้นเอง
“พวกมันล่อพวกเรา!” ต่างคนต่างก็คิดแบบเดียวกัน
…
ด้านบนอาคาร
“ยิงให้หมด อย่าให้พวกมันหนี!” ลูก้ายืนอยู่ตรงหน้าต่างพร้อมปืนไรเฟิลในมือ สายตาของเขาเย็นเยียบเหมือนนักล่าที่เห็นเหยื่อติดกับ
ทหารของพันธมิตรราชาที่ซ่อนอยู่ตามอาคารพากันเปิดฉากยิงอย่างเต็มที่กระสุนจากหลายร้อยกระบอกปืนพุ่งลงใส่ถนนด้านล่างเหมือนพายุเหล็กที่ไม่มีวันหยุด
เดรโกกัดฟันแน่นเหลือบมองรอบตัวจากคนร้อยกว่าที่มากับเขา ตอนนี้ล้มตายไปเกินครึ่งแล้ว
“ถอย! ถอยออกไปจากลาน!” เขาตะโกนสุดเสียง แต่ตอนนั้นมันสายไปแล้วทหารของพันธมิตรราชาหลายกลุ่มเริ่มโผล่ออกมาจากซากตึกและถนนรอบลาน
พวกเขากระจายกำลังออกมาเหมือนฝูงหมาป่าที่เริ่มปิดล้อมเหยื่อกระสุนยังคงพุ่งลงมาไม่หยุด ทหารของพันธมิตรผู้แก้แค้นที่เหลือพยายามยิงตอบโต้แต่พวกเขาติดอยู่กลางลานโล่งเหมือนเป้าในสนามยิงปืน
ในขณะที่การยิงยังดำเนินอยู่ทหารกลุ่มหนึ่งของพันธมิตรราชาก็วิ่งทะลุควันปืนลงมาถึงพื้นลานพร้อมกับตะโกนเสียงดังขึ้นมา
“เข้าไปเก็บพวกมัน!”
“ฆ่า อย่าให้เหลือ”
“จัดการไอ้ลูกหมาพันธมิตรผู้แก้แค้นให้หมด”
“เพื่อพันธมิตรราชา”
การต่อสู้ระยะประชิดปะทุขึ้นทันทีชายคนหนึ่งพุ่งเข้าหาทหารของเดรโกที่กำลังรีโหลดปืนมีดปลายแหลมในมือเขาพุ่งแทงเข้าที่ท้องอย่างรวดเร็วเสียงเนื้อฉีกดังฉึก!ชายคนนั้นเบิกตากว้าง มือปล่อยปืนตกพื้น เลือดไหลทะลักออกมาระหว่างนิ้วของเขา
“อ้า!!” เขาทรุดลงกับพื้นพร้อมเสียงคราง
…
อีกด้านหนึ่งทหารสองคนกระโจนเข้าชนกันอย่างแรง ปืนถูกปัดกระเด็นออกไปทั้งคู่เริ่มต่อยตีอย่างบ้าคลั่ง หมัดกระแทกใบหน้า ศอกฟาดเข้ากราม ก่อนที่คนหนึ่งจะชักมีดสั้นออกมาแล้วแทงเข้าที่สีข้างของอีกฝ่ายเลือดพุ่งออกมาทันที
ชายที่ถูกแทงคำรามอย่างเจ็บปวดแต่ยังฝืนคว้าคอเสื้อศัตรูไว้แล้วลากเขาล้มลงกับพื้นทั้งสองกลิ้งต่อสู้กันอยู่บนพื้นหินที่เปื้อนเลือด ไม่มีใครยอมใคร
ใกล้ๆ กันนั้น มีทหารของเดรโกคนหนึ่งใช้พานท้ายปืนฟาดเข้าที่ศีรษะศัตรูเสียงกระแทกดังปั้ก!
กะโหลกของคู่ต่อสู้แตก เลือดไหลอาบใบหน้าแต่ก่อนที่เขาจะทันตั้งตัว กระสุนจากด้านบนก็เจาะเข้ากลางหลังของเขาร่างเขากระตุกแล้วล้มคว่ำลงเหมือนหุ่นที่ถูกตัดเชือก
ลานกว้างทั้งลานกลายเป็นภาพนรก เสียงปืนและมีดแทงพร้อมด้วยเสียงของคนที่กรีดร้องและเสียงโลหะกระแทกกันดังระงมไปหมด ควันปืนลอยคลุ้งเลือดไหลนองบนพื้นหินแกรนิตเหมือนลำธารสีแดง
เดรโกหลบหลังซากรถพลางกัดฟันแน่นเงยหน้ามองอาคารรอบตัว ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธและความอาฆาต
“พวกสารเลว…พันธมิตรราชา”
ด้านบนอาคารลูก้ายกปืนขึ้นเล็งอีกครั้งแล้วตะโกนลงไปด้านล่าง
“วันนี้พวกมึงหนีไม่รอดหรอก!” เสียงของลูก้าดังก้องลงมาจากหน้าต่างตึกสูงราวกับคำพิพากษาที่หล่นลงมาจากฟ้า
เสียงปืนยังคงดังก้องไปทั่วเมืองร้างย่านการเงินที่เคยเงียบงันเหมือนสุสาน บัดนี้กลายเป็นสนามรบที่เต็มไปด้วยควันปืนเลือด และเสียงคำสาปแช่งของผู้คนที่กำลังฆ่ากันอย่างบ้าคลั่งกระสุนยังคงตกลงมาจากด้านบนเหมือนพายุเหล็กที่ไม่มีวันหยุด
ทหารของพันธมิตรผู้แก้แค้นล้มลงทีละคน มีคนโดนยิงตายคารถหรือไม่ก็วิ่งได้ไม่กี่ก้าวก็ถูกกระสุนทะลุหลังเสียงกรีดร้องดังขึ้นสลับกับเสียงปืนรัวราวกับดนตรีแห่งความตาย
เดรโกก้มตัวหลบอยู่หลังซากรถบรรทุกที่ถูกยิงพรุนเหมือนรังผึ้งเขาเหลือบมองรอบตัว ภาพตรงหน้าทำให้กรามของเขากัดแน่น คนของเขาตอนนี้ล้มลงเกือบหมดแล้วเลือดไหลนองอยู่บนพื้นหินแกรนิต เหมือนแอ่งน้ำสีแดงเข้ม
‘บัดซบ… ถูกหลอกเชี่ยสารเลว’
เดรโกอยากจะตายตอนนี้เสียเลยเพราะคนพวกนี้ต่างก็มาจากค่ายของพวกเขา ถ้าตายมากขนาดนี้ลอร์ดจะต้องคลั่งอย่างแน่นอน แต่ตอนนี้เดรโกต้องการมีชีวิตรอด เขายกปืนไรเฟิลขึ้นยิงสวนไปยังหน้าต่างตึก
ปัง!กระสุนพุ่งทะลุเข้าไปด้านในเสียงคนร้องดังขึ้นจากชั้นบนแต่ทันทีที่จะยิงเข้าไปอีกครั้ง กระสุนอีกชุดก็สาดลงมาทันที
ปัง ปัง! ปัง ปัง!แผงเหล็กของรถบรรทุกถูกกระหน่ำยิงจนสั่นสะเทือนเศษเหล็กและเศษกระจกปลิวว่อนเหมือนฝนเศษแก้ว
“ไอ้พวกหมา!” เดรโกตะโกนด่า“กล้ามาซุ่มกูเหรอ!”
…
ด้านบนตึกทหารของพันธมิตรราชาหัวเราะเยาะเย้ย พวกเขามีกำลังคนมากกว่าแถมยังอยู่ในตำแหน่งได้เปรียบ ซุ่มรอไว้ก่อนแล้ว
“ไอ้พวกโง่! คิดว่าพวกมึงจะได้ของไปง่ายๆเหรอ!”
“ลงนรกไปเถอะ!”
กระสุนถูกยิงลงมาอีกระลอก ทหารนายหนึ่งของฝ่ายเดรโกพยายามวิ่งไปหลบหลังกล่องไม้แต่ยังไม่ทันถึง กระสุนสองนัดก็เจาะเข้าแผ่นหลังเขาแรงกระแทกทำให้ร่างสั่นกระตุกไม่หยุด ก่อนจะล้มคว่ำลงกับพื้นเลือดไหลออกมาจากใต้ตัวเขาเหมือนหมึกสีแดงที่ค่อยๆ แผ่ขยาย
การสังหารดำเนินต่อไปอย่างโหดเหี้ยมทหารของพันธมิตรราชาเริ่มลงมาจากอาคารรอบๆพวกเขากระจายตัวออกมาเหมือนฝูงหมาป่าที่กำลังล้อมเหยื่อ
เสียงมีดกระทบกันดังขึ้นชายคนหนึ่งกระโจนเข้าใส่ทหารของเดรโก มีดในมือแทงเข้าที่ลำคอ
ฉึก!เลือดพุ่งออกมาเหมือนน้ำจากถุงหนังที่ถูกกรีด ร่างทหารนายนั้นล้มลงทันทีอีกคนใช้พานท้ายปืนฟาดหัวศัตรูจนกะโหลกแตก เสียงกระดูกแตกดังกรอบ!
ลานกว้างกลายเป็นนรกบนดิน เสียงปืนเสียงกรีดร้อง และเสียงด่าทอกันดังระงม
เดรโกกัดฟันแน่น ‘ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป…พวกเราจะถูกฆ่าหมด’
ทันใดนั้นเองเสียงเครื่องยนต์จำนวนมากก็ดังขึ้นจากถนนด้านนอก
บื้น... วืด! ไฟหน้ารถหลายสิบคันส่องทะลุเข้ามาในลานเสียงเบรกดังเอี๊ยด!
ขณะที่ประตูรถก็เปิดออกพร้อมกันทหารผู้รอดชีวิตจากพันธมิตรผู้แก้แค้นพากันกระโดดลงมาจากรถจำนวนเกือบพันคนก่อนจะพากันส่งเสียงตะโกนดังก้องขึ้นทันที
“ฆ่าพวกมัน!”
ปัง ปัง ปัง ปัง! กระสุนจากด้านนอกลานพุ่งเข้าใส่ทหารของพันธมิตรราชาอย่างดุเดือดสนามรบที่เคยเป็นการสังหารฝ่ายเดียว พลันกลับกลายเป็นสงครามเต็มรูปแบบคนทั้งสองฝ่ายสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตายในซากของย่านการเงิน
เดรโกเงยหน้าขึ้นอย่างตกใจ
“พวกเรามาแล้ว ฮ่าๆ ไอ้เวรเป็นไงล่ะ!ทีพวกกูบ้างแล้ว!”
ท่ามกลางกลุ่มคนเหล่านั้นชายสามคนพุ่งนำเข้ามาหาเดโกอย่างรวดเร็ว เป็นโบรัมกับอีธานและเร็กซ์พวกนั้นมาช่วยเดรโกโบรัมยกปืนกลหนักขึ้นยิงใส่ตึกกระสุนชุดยาวทะลุหน้าต่างแตกกระจายศัตรูหลายคนถูกยิงตกลงมาจากชั้นบนเหมือนหุ่นเชิดที่เชือกขาด
อีธานพุ่งเข้าใกล้ด้วยความเร็วที่เกือบจะเหมือนเงากระโดดเตะทหารคนหนึ่งของฝ่ายพันธมิตรราชา จนร่างกระเด็นกระแทกกำแพง
เสียงกระดูกหักดังลั่นก่อนที่มีดในมือเขาจะปักลงกลางอกศัตรู
เร็กซ์ใช้ปืนลูกซองยิงระยะประชิด
ปัง!ร่างของทหารฝ่ายตรงข้ามปลิวว่อนถอยหลังเหมือนถูกค้อนยักษ์ฟาดทั้งสามคนฝ่าการยิงเข้ามาถึงตำแหน่งของเดรโก
“เดรโก!” เร็กซ์ตะโกน“เกิดอะไรขึ้นวะ!”
“พันธมิตรราชา…” เดรโกหอบหายใจเลือดของศัตรูเปื้อนเต็มเสื้อ กัดฟันพูดต่อ
“ค่ายมิดไนท์…พวกมันล่อพวกเรา!”
“ไอ้พวกสารเลว!พวกค่ายมิดไนท์ร่วมมือกับพันธมิตรราชาเหรอ” โบรัมสบถทันที
“ไม่รู้ แต่ว่าตอนนี้เอาตัวรอดกันก่อนเถอะ”เดรโกกล่าว
“ไม่สำคัญแล้ว…ต้องถอยก่อน”อีธานเตือนพวกเขา
ทุกคนมองรอบสนามรบ ศัตรูยังมีจำนวนมากเกินไป
“พวกมันเยอะเกิน!”
แต่ตอนนั้นเสียงหัวเราะเย็นยะเยือกก็ดังขึ้นจากด้านบนตึกลูก้ายืนอยู่ตรงหน้าต่าง สายตาคมกริบเหมือนเหยี่ยวที่กำลังมองลงมายังเหยื่อ
‘พวกหนูโผล่มาเพิ่มเองสินะ’ ลูก้าพูดดูถูก ก่อนจะยกปืนไรเฟิลขึ้น แล้วยิงถล่มใส่ทันที
ปัง! กระสุนพุ่งลงมาอย่างแม่นยำโดนทหารของฝ่ายเดรโกที่เพิ่งมาถึงโดนยิงเข้ากลางหน้าผาก ตายคาที่ทันที
“ฆ่าให้หมด!” ลูก้ายิ้มมุมปากโบกมือให้กับฝั่งของตัวเองบุกเข้าไปมากขึ้น
161K
