คิมหันต์กับก๊วนปราบผี!

“ .... ”

“ .... ”

ขณะนี้ภายในห้องส่วนตัวของเด็กหนุ่มได้ตกอยู่ในความเงียบอย่างสมบูรณ์

ส่วนเหตุผลที่ว่าทำไมถึงมาตกอยู่ในสถานการณ์นี้น่ะหรอ ? ก็เพราะเด็กสาวผู้ปรารถนาดีอย่างคิมหันต์ที่ตั้งใจจะนำขนมมาง้อเพื่อนของเธอแต่กลับกลายเป็นว่าไปทำแจกันโบราณสุดรักสุดหวงของเขาแตกกระจายแยกเป็นสองส่วนเลยน่ะสิ

นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่รู้จักกันมาที่ได้เห็นซูซาคุหน้าเหวอและร้องโวยวายตอนเห็นแจกันใบนั้นแตกไปต่อหน้าต่อตา

โดนโกรธหนักกว่าเดิมแน่เลย

อาจจะไม่ก็ได้นะ จริงๆแล้วซูซาคุออกจะเป็นคนใจดี

“ เอ่อ .. ซูซาคุคุง ” เมื่อคิดได้ดังนั้นเธอจึงเรียกชื่อคนที่ก้มหยิบชิ้นส่วนแจกันขึ้นมาดูอย่างกล้าๆกลัวๆ

“ อะไร ” เขาถามกลับด้วยน้ำเสียงที่ห้วนทันที

ขอถอนคำพูดที่ว่า ซูซาคุเป็นคนใจดีไปเลยล่ะกัน แถมเมื่อกี้ยังหันมามองเธออย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อกันเลยทีเดียว

“ เธอรู้ไหม ว่าแจกันโบราณใบนี้น่ะ กว่าฉันจะได้มาต้องลงแรงไปกับมันมากขนาดไหน ! ทำงานพิเศษทั้งชาติก็ยังซื้อไม่ได้เลย !” เขาหันมาพูดด้วยความโมโห

“ ขอโทษ ฉะ .. ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆนะ ให้ทำอะไรชดใช้ก็ยอม นายช่วยใจเย็นลงก่อนนะ” เด็กสาวรีบขอโทษทันที ตอนนี้เธอคิดอะไรไม่ออกแล้วได้แต่ขอร้องให้คนตรงหน้าเธอใจเย็นลงสักนิดก็ยังดี

“ โห ทุกอย่างเลยงั้นหรอ ? ” น้ำเสียงเขาแปรเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วจนคนทำผิดรู้สึกว่าตนเริ่มตามอารมณ์ของเด็กหนุ่มไม่ทันเสียแล้ว

“ อะ .. อืม ”

“ งั้นตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไปเธอต้องมาช่วยพวกเราปราบผี ”

“ เอ๋ !! แต่ว่าฉันน่ะกลัวผีสุดๆเลยนะ ขอเป็นอย่างอื่นไม่ได้หรอ ?”

“ เธอเป็นคนพูดเองไม่ใช่รึไง ? ว่าจะทำทุกอย่างน่ะหรือว่าจะผิดคำพูดกับฉันคนนี้งั้นหรอ ? ห๊ะ !” เจ้าของแจกันมองเธออย่างเอาเรื่อง เด็กสาวได้แต่ก้มหน้ารับชะตากรรมอันแสนโหดร้ายนี้เป็นเพราะความซุ่มซ่ามของตัวเองแท้ๆเลย

พระเจ้าคะ .. ทำไมถึงกลั่นแกล้งให้คนกลัวผีต้องมาปราบผีกันด้วยล่ะคะ ?!!

ณ ห้องเรียน 4 – C

“ เพราะอย่างนี้สินะ วันนี้เธอถึงดูไม่มีสมาธิตอนเรียนเลยสักนิดเดียว ” ไพลินเอ่ยขึ้นเมื่อได้รับรู้เหตุผลของคิมหันต์

เนื่องจากวันนี้เธอนั้นนั่งเหม่อลอยเกือบตลอดทั้งวันและถอนหายใจบ่อยจนไพลินที่กำลังแอบหลับในคาบเรียนนอนหลับไม่ลงเลยทีเดียว

“ ฉันไม่อยากโดนคนที่หลับทุกครั้งเวลาเรียนว่าหรอกนะ เจ็บปวดชะมัดเลย ” เหมือนว่าคิมหันต์จะเผลอพูดสิ่งที่คิดในใจออกมาแทนจึงได้แต่ทำหน้าแหยๆไป

“ เดี๋ยวนี้ปีกกล้าขาแข็งขึ้นเยอะนะ ยัยบื้อ ” ไพลินดึงเก้าอี้มานั่งข้างเด็กสาวแล้วใช้มือทั้งสองของตนดึงแก้มของคนตรงหน้าอย่างหมั่นเขี้ยว

“ ฮือออ มันเจ็บนะ ”

ขณะนี้เป็นเวลาเลิกเรียนแล้วแต่ทั้งคู่ยังกลับบ้านไม่ได้เพราะเขาจะต้องรอซูซาคุซ้อมบาสให้เสร็จเสียก่อนเพราะเหตุการณ์เมื่อคราวก่อนที่ไพลินเอาจักรยานของซูซาคุกลับบ้านพร้อมคิมหันต์นั้นทำให้เด็กหนุ่มระแวงเป็นอย่างมาก

จึงสั่งให้ทั้งคู่รอกลับบ้านพร้อมตนถ้าไม่เชื่อฟังเขาจะเอาหัวโขกให้สลบเลยทีเดียว

เด็กสาวสองคนไม่กล้าจะฝ่าฝืนคำสั่งของเด็กหนุ่มคนนี้เลยสักนิดเพราะรู้ดีว่าเขาทำจริงแน่นอน แต่นั่นก็เป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งเฉยๆเหตุผลจริงๆคือวันนี้พวกเขาจะต้องไปปราบผีกัน

“ จะทำยังไงดีล่ะทีนี้ ” คิมหันต์ยังคงกลุ้มใจต่อไป

“ เธอจะคิดมากไปทำไม ? ในเมื่อเธอก็มองไม่เห็นพวกสิ่งลี้ลับอยู่แล้วไม่เห็นมีอะไรจะต้องกลัวนิ”

“ ถึงจะมองไม่เห็นแต่ก็กลัวอยู่ดีนี่นา ”

“ ฉันว่า ซูซาคุตอนโกรธน่ากลัวกว่าร้อยเท่าเลยนะ ” ไพลินพูดเปรียบเทียบเพื่อให้คิมหันต์สบายใจซึ่งมันได้ผลเด็กสาวพยักหน้าหงึกหงักเห็นด้วย

“ เอ่อ แล้วฉันต้องเรียนรู้อะไรบ้างหรอ ” คนผมสีน้ำตาลถามเพื่อนของเธอเพราะว่าเจ้าตัวยังคงใหม่กับเรื่องนี้อยู่มากนัก

“ เริ่มจากง่ายๆก่อนล่ะกัน เธอรู้จักโกสต์ไซต์มั้ย ?”

“ ไม่รู้จักเลยแฮะ มันคืออะไร ?”

“ มันคือเว็บไซต์ลับของเหล่านักปราบผียังไงล่ะ ”

“ โห นักปราบผีต้องพึ่งเทคโนโลยีด้วยหรอเนี่ย น่าเหลือเชื่อจัง ”

“ นี่ มันยุคไหนแล้วยัยโง่ คิดว่านักปราบผีจะไม่ทันสมัยหน่อยหรือไง ” เธอพูดอย่างเอือมระอาเล็กน้อย ก่อนจะเริ่มอธิบายต่อ

“ มันเป็นเว็บไซต์ที่คอยแจ้งเตือนตำแหน่งของการปรากฏตัวของวิญญาณในแต่ละพื้นที่ ซึ่งใครที่อยู่ในพื้นที่ก็จะได้รับหน้าที่ไปจัดการกับเหล่าวิญญาณโดยอัตโนมัติ แต่ถ้าเป็นแบบแอปพลิเคชั่นก็จะสะดวกกว่าเดิมอีกนะ ” พร้อมกับหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาละลองเปิดให้คิมหันต์ดู

พอได้เห็นเห็นแล้วมันก็เหมือนกับกูเกิ้ลแมพธรรมดาทั่วไป แต่ที่พิเศษกว่านั้นคือมันจะแบ่งสีให้ เช่น สีแดงคือวิญญาณร้ายที่ต้องจัดการ สีเขียวคือเหล่านักปราบผี

แถมยังมีแจ้งเตือนรายละเอียดสารพัดเกี่ยวกับเหล่านักปราบผีและยังต้องใช้แอคเคาท์เฉพาะในการเข้าใชบริการเนื่องจากต้องการคัดคนไม่เกี่ยวข้องออก นักปราบผีทุกคนแม้จะอยู่แค่ฝึกหัดก็จะต้องลงทะเบียนมี ID เป็นของตัวเอง
“ อย่างงี้เอง สะดวกเลยนะเนี่ย ” คิมหันต์ที่ได้รับรู้ข้อมูลเพิ่มเติมก็เริ่มเข้าใจอะไรมากขึ้นอย่างน้อยพื้นฐานเล็กๆน้อยๆก็เป็นจุดเริ่มต้นสำคัญของการทำงานนี้แหละนะ

“ ตอนนี้ก็รู้ไปแค่นี้ก่อนล่ะกัน ถ้าสอนอะไรมากกว่านี้สมองน้อยๆของเธออาจจะระเบิดก็ได้ ”

บางทีคิมหันต์ก็แอบสงสัยว่า ยัยนี่เป็นอะไรจะต้องจิกกัดเธอตลอดเลย

แต่อย่างน้อยก็ต้องขอบคุณไพลินแหละนะที่อธิบายให้เธอฟัง

“ ขอบคุณนะ ”

คนตัวเล็กเอ่ยขอบคุณพร้อมกับมอบรอยยิ้มให้เพื่อนสาวของเธอ ซึ่งทำให้ไพลินนิ่งไปชั่วขณะหนึ่งก่อนจะกลับมาเป็นปกติเพราะเธอคิดว่ายังไงคิมหันต์ก็ต้องแอบเคืองที่เธอไปว่าหล่อนแต่กลับมาส่งยิ้มให้เฉย

อา .. ให้ตายสิ ความรู้สึกผิดดันแล่นเข้ามาในหัวซะได้ เจ้าของผมบลอนด์ทองบ่นภายในใจ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 14 งานปราบผีของคนกลัวผี

นิยายแนะนำ

คิมหันต์กับก๊วนปราบผี!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 14 งานปราบผีของคนกลัวผี

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้