อารามร้างทรุดโทรมบนยอดเขาแสงแดด นักดาบน้อยคนหนึ่งกำลังฮัมเพลงเบาๆ ระหว่างที่ก้มตัวเก็บหญ้าตามพื้น
"ระบบแจ้ง : ขอแสดงความยินดีในการรวบรวม【หญ้าสว่าง】* 1,【เก็บสมุนไพร】ค่าความชำนาญ +1"
"ระบบแจ้ง : ขอแสดงความยินดีในการรวบรวม【หญ้าสว่าง】* 1,【เก็บสมุนไพร】 ค่าความชำนาญ +1"
"ระบบแจ้ง : ขอแสดงความยินดีในการรวบรวม【หญ้าสว่าง】* 1,【เก็บสมุนไพร】ค่าความชำนาญ +1"
...
"ระบบแจ้ง : ขอแสดงความยินดีในการรวบรวม【หญ้าสว่าง】* 1,【เก็บสมุนไพร】ค่าความชำนาญ +1"
"ติ๊ง!~"
"ระบบแจ้ง: ขอแสดงความยินดี ทักษะ【เก็บสมุนไพรLV-1】ค่าความชำนาญได้บรรลุตามเป้าหมาย ทักษะของผู้เล่นจึงได้อัพเกรด【เก็บสมุนไพรLV-2】"
เย่ฮวาเช็ดเหงื่อบนหน้าผากพลางพูดกับตัวเอง: "ตราบใดที่ฉันรวบรวมหญ้าสว่างได้มาก ฉันก็จะสามารถปรุงยาได้โดยตรง"
หญ้าสว่างทั้งหมดที่รวบรวมจากสวนหลังอารามมีจำนวนทั้งหมด 279ต้น ซึ่งอยู่ภายในกระเป๋าสัมภาระ โดยที่หญ้าสว่างทุกๆ100ต้นจะถูกมัดรวมกันเป็นกองๆ ทำให้ใช้พื้นที่ภายในกระเป๋าสัมภาระเพียงแค่3ช่อง
หลังจากการเก็บรวบรวมหญ้าสว่างเสร็จแล้ว เย่ฮวาก็สามารถกลับไปที่เมืองเพื่อลงมือปรุงยา หลังจากจัดแจงทุกอย่างเสร็จก็วิ่งตรงไปที่เมืองชิงสุ่ย นับจากช่วงเช้าเวลาก็ผ่านมานานมากแล้วทำให้เขารู้สึกเมื่อยล้ามาก ถ้าไม่ติดว่าต้องปรุงยา คาดว่าเขาคงหลับไปแล้ว
เวลาผ่านไปกว่า20นาที เย่ฮวาก็กลับมาถึงเมืองชิงสุ่ย ก่อนอื่นเขาต้องไปที่ร้านค้าเพื่อซื้อของใช้จำเป็นสำหรับการปรุงยา โอสถหญ้าสว่าง สำหรับสูตรการปรุงโอสถหญ้าสว่างจำเป็นต้องใช้เตาปรุงยา เตาปรุงยาจำเป็นสำหรับการสร้างยาต่างๆ ราคาก็ไม่ถือว่าแพงมากเกินไป นอกจากฆ่ามอนสเตอร์ระหว่างทำภารกิจเขายังได้ขายอุปกรณ์ที่ดรอปได้ ตอนนี้จึงมีเหรียญทองอยู่ในตัว ถึง4เหรียญ เขาจึงซื้อเตาปรุงยา279ใบ
เมื่อเงื่อนไขครบ เย่ฮวาก็เปิดหน้าต่างปรุงยา ใส่หญ้าสว่างและเตาปรุงยา ลงไปในหน้าต่างอุปกรณ์ประกอบฉากที่จำเป็นสำหรับการปรุงยา แล้วทำการคลิกหลอมรวม
"ติ๊ง!~"
"ระบบแจ้ง: ขอแสดงความยินดี การปรุงยาสำเร็จ【โอสถหญ้าสว่าง】*1 ,【วิชาปรุงยา】ค่าความชำนาญ +1"
...
เย่ฮวาหยิบโอสถหญ้าสว่างที่เพิ่งปรุงสำเร็จมาวางไว้ในฝ่ามือ ลักษณะของมันเป็นยาเม็ดสีเขียว ก่อนเขาจะทำการตรวจสอบคุณสมบัติของยาชนิดนี้ -
【โอสถหญ้าสว่าง】 :โอสถระดับหนึ่ง สามารถฟื้นฟูพลังชีวิตได้300หน่วย,ฟื้นฟูพลังเวทย์150หน่วย เวลาในการคลูดาวน์20วินาที
...
แม่เจ้าโว้ย! นี่คือหนึ่งในสูตรยาที่มีค่าที่สุดของ กู่เฉิน ปริมาณการฟื้นฟูของยาระดับหนึ่งของเขาแทบจะใกล้เคียงกับโพชั่นสีแดงระดับ5 มันเป็นอะไรที่สุดยอดมาก!
ไม่แปลกใจเลยว่าทำไม กู่เฉิน ถึงถูกนักปรุงยาคนอื่นๆอิจฉาและเกือบถูกแย่งชิงสูตรยาส่งผลให้ชีวิตเกือบต้องจบสิ้น นับว่าโชคดีมากที่เขาสามารถหลบหนีออกมาได้
เย่ฮวาไม่พูดพร่ำทำเพลงลงมือปรุงยา หลังจากสร้างโอสถหญ้าสว่าง ได้นับ100เม็ด วิชาปรุงยาของเขาก็ได้รับการอัพเกรดเป็น LV-2แต่เขายังไม่สามารถหยุดมือได้ในตอนนี้ การปรุงยาไม่สามารถสร้างออกมาได้ในรวดเดียวเหรอ?แบบนี้ก็เสียเวลาการเก็บเลเวลแย่
หลังจากใช้เวลานานกว่าสิบนาที ในที่สุดเขาก็เปลี่ยนหญ้าสว่างทั้งหมดให้กลายเป็น โอสถหญ้าสว่าง ทว่าเขาไม่ได้เล่นเกมต่อ แต่ออฟไลน์เพื่อไปนอน
...
เช้าวันรุ่งขึ้น~
ร้านซาลาเปาชั้นล่าง กวาจื่อ กำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะ ในตอนนั้นเย่ฮวาก็ถามขึ้นว่า "กวาจื่อ นายบอกว่าจะไปตามหาแผนที่ที่เกี่ยวข้องกับกับเบาะแสของหัวใจโครงกระดูก ได้เรื่องอะไรบ้างมั้ย? "
กวาจื่อ หยิบซาลาเปานึ่งขึ้นมากัดไปหนึ่งคำ พลางหรี่ตาแคบลง: "ใช่แล้ว ด้วยความอุสาหะและความยากลำบากของเรา อาจพูดได้ว่าภารกิจนี้มันไม่ยากจนเกินไป ดังนั้นการที่นายมุ่งเป้าไปยังแผนที่ที่เกี่ยวกับโครงกระดูกที่อาจมีหัวใจโครงกระดูกดรอป ถ้าเป็นแบบนั้นเลเวลของแผนที่ที่ว่าคงไม่น่าสูงมาก ที่สำคัญก็เกี่ยวข้องกับมอนสเตอร์ประเภทโครงกระดูก "
เย่ฮวา พยักหน้า: "อืม ,คงงั้นมั้ง ?"
"ฉันดูแผนที่เลเวล 20-30ใกล้ๆกับเมืองชิงสุ่ยเมื่อวานนี้ แล้วฉันก็พบว่ามีแค่แผนที่สองแห่งที่น่าจะหาหัวใจโครงกระดูกได้ หนึ่งคือสุสานโครงกระดูก ส่วนอีกหนึ่งคือป่าทหารกระดูก"
"โอเค ฉันเข้าใจแล้ว!"
เย่ฮวา หยิบเงินออกมาจากกระเป๋าแล้วตะโกนว่า "เถ้าแก่..."
"เฮ้~เดี๋ยวก่อน! เถ้าแก่ขอซาลาเปาเพิ่มอีกสองลูก!"
...
หลังจากเชื่อมต่อเข้าเกม เขาก็ตรงไปยังร้านขายอุปกรณ์ในเมืองชิงสุ่ยเพื่อทำการซ่อมแซมอุปกรณ์ ส่วนกวาจื่อจะตามมาสมทบที่นี่อีกไม่นาน
หลังจากสร้างปาร์ตี้ ซึ่งทางด้านเย่ฮวาก็พูดขึ้นว่า: "กวาจื่อ รับไป!"
เย่ฮวาโยนโอสถหญ้าสว่างให้กับกวาจื่อ หลังจากคว้าโอสถหญ้าสว่างแล้ว กวาจื่อก็ก้มลงมองพร้อมกับตรวจสอบคุณสมบัติ
จู่ๆกวาจื่อก็คว้าข้อมือของ เย่ฮวา พร้อมกับถามว่า "พระเจ้า! เย่ฮวา นายไปเอามาจากไหน"
เย่ฮวา ยิ้ม: "ฉันเป็นถึงนักปรุงยาเลือดต้องทัณฑ์ แน่นอนว่าฉันต้องเป็นคนที่สร้างมันขึ้นมา"
"ไม่น่าเชื่อ! แค่โอสถระดับหนึ่งยังมีประสิทธิภาพการฟื้นฟูที่สูงขนาดนี้ ถ้าหากเป็นระดับสามหรือระดับสี่ จะไม่โครตโหดเลยเหรอ ไม่น่าละทำไมภารกิจเปลี่ยนอาชีพรองของนายมันถึงดูแปลกๆที่แท้ก็เป็นอาชีพลับ"
กวาจื่อรีบเก็บโอสถหญ้าสว่างใส่ในกระเป๋าสัมภาระและกล่าวว่า: "นี่มันเยี่ยมไปเลย เย่ฮวา ถ้านายทำยาขั้นสูงได้เร็วๆ เราสามารถอาศัยมันกอบโกยความมั่งคั่งได้เลย"
เย่ฮวา ยิ้ม: "สมุนไพรในการใช้ปรุงยาระดับสอง ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหามันได้จากที่ไหน อีกอย่างพวกเราต้องตามหาหัวใจโครงกระดูกก่อน ตอนนี้ภารกิจเราเริ่มล่าช้าแล้ว"
"ตกลง งั้นไปกันเถอะ"
"อืม"
...
หลังจากวิ่งมากว่าสิบนาที ในที่สุดเย่ฮวาและกวาจื่อก็มาถึงสุสานโครงกระดูกเป็นที่แรก เพราะในแผนที่นี้มีคำว่า "โครงกระดูก" พวกเขาจึงรู้สึกว่าแผนที่นี้น่าจะมีหัวใจโครงกระดูก
เลเวลของมอนสเตอร์ที่นี่ไม่ได้แข็งแกร่งมาก-
【นักรบโครงกระดูก】
Lv: 25
โจมตี:249-314
ป้องกัน:50
พลังชีวิต:2000
...
พลังการโจมตีถือว่าสูงมาก แต่ค่าพลังป้องกัน - พลังชีวิต ไม่สูงมากนัก ตราบใดที่พวกเขาสามารถเคลื่อนไหวให้ถูกจังหวะก็จะสามารถหลบการโจมตี มอนสเตอร์เหล่านี้จึงไม่นับเป็นอุปสรรค
เย่ฮวากับกวาจื่อ ฆ่าพวกมันได้อย่างง่ายดาย หลังจากที่ฝึกฝนขัดเกลาการเคลื่อนไหวในเกมอย่างต่อเนื่อง ทำให้เย่ฮวาสามารถจับจังหวะการเคลื่อนไหวได้แม่นยำ นักรบโครงกระดูกจึงไม่สามารถโจมตีถูกตัวเขา
หลังจากพวกเขาฆ่า นักรบโครงกระดูก ไปได้ไม่กี่ตัวก็มีอุปกรณ์ดรอป -
【ขวานนักรบดำ】(อุปกรณ์โลหะดำ)
ประเภท: อาวุธ
โจมตี: 162-181
ความว่องไว: +19
Lvที่ต้องการ: 25
...
กวาจื่อ ที่อยู่บริเวณใกล้เคียงพอเห็นอุปกรณ์ดรอปก็ร้องขึ้น : "แม่เจ้าโว้ย! อาวุธโลหะดำ! ฆ่าไปไม่กี่ตัวก็ดรอปแล้ว โชคดีแบบนี้คงจะเป็นเพราะวันนี้ฉันใส่กางเกงสีแดงสินะ?"
เย่ฮวา ยิ้มโดยไม่ได้พูดอะไร เหตุผลอาจเกิดจากโชค อุปกรณ์ที่บอสดรอปเมื่อตายจะขึ้นอยู่กับเลเวลเฉลี่ยของผู้เล่น ยิ่งเลเวลสูงก็ยิ่งดรอปยาก ยิ่งเป็นอุปกรณ์ระดับสูงก็ยิ่งยากขึ้นไป อาจกล่าวได้ว่าเป็นเรื่องปกติที่จะมีอุปกรณ์โลหะดำดรอปบ้าง แต่สำหรับมอนสเตอร์ปกติการจะมีอุปกรณ์โลหะดำดรอปง่ายๆไม่ว่าใครก็คงยากจะเชื่อ
หลังจากที่คิดไปคิดมานี่อาจเกี่ยวข้องกับค่าความโชคดีของเย่ฮวา ซึ่งเขาไม่ได้เล่าเรื่องนี้ให้ใครฟัง และยังให้กวาจื่อเก็บอุปกรณ์นี้ไว้ตั้งแผงขายในเมืองชิงสุ่ย
แต่จะอะไรที่สำคัญไปกว่า การตามหาหัวใจโครงกระดูกที่สำคัญมาเป็นอันดับหนึ่ง ?
ดังนั้นพวกเขาสองคนจึงสังหารนักรบโครงกระดูกในแผนที่จำนวนมาก
ช่วงเช้าของวันก็ได้ผ่านพ้นไป กวาจื่อและเย่ฮวาฆ่ามอนสเตอร์จนมีเลเวล23 นอกจากนี้พวกเขายังเก็บอุปกรณ์โลหะดำได้6ชิ้น อุปกรณ์ฟ้า19ชิ้น และอุปกรณ์สีขาวนับไม่ถ้วน แต่ถึงอย่างไรพื้นที่จัดเก็บภายในกระเป๋าสัมภาระก็มีจำกัด
ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือพวกเขายังไม่พบบอสปรากฏ หรือแม้แต่เงาของหัวใจโครงกระดูก
หลังจากพูดคุยกับกวาจื่อ พวกเขาก็ตัดสินใจออกจากเกมไปทานมื้อเที่ยง แล้วค่อยกลับมาค้นหาเบาะแสในแผนที่ถัดไปตอนช่วงบ่าย และถ้าพวกเขายังไม่สามารถค้นหาหัวใจโครงกระดูกได้อีกก็คงต้องหาวิธีอื่น
หลังจากที่ออฟไลน์ไปหาอะไรกินเรียบร้อยพวกเขาก็กลับมาออนไลน์อีกครั้ง ก่อนหน้านั้นพวกเขาต้องกลับไปที่เมืองชิงสุ่ย เพื่อซ่อมแซมอุปกรณ์และเมื่อซื้อโพชั่นแดงระดับ5เสร็จแล้ว กวาจื่อและเย่ฮวา ก็มาตั้งแผงขายอุปกรณ์โลหะดำและอุปกรณ์ฟ้าที่ดรอปมาได้ ส่วนอุปกรณ์สีขาวทั้งหมดถูกโยนให้ร้านขายอาวุธอุปกรณ์สวมใส่ จนในที่สุด เย่ฮวา ก็สามารถใช้หนี้จำนวน3เหรียญทองคืนให้กับกวาจื่อ โดยที่ยังเหลือเงินจำนวน7เหรียญทองภายในกระเป๋าสัมภาระ ดูท่าว่าการขายอุปกรณ์จะเป็นการสร้างรายได้ที่ยอดเยี่ยม นี่เป็นเพราะค่าความโชคดีที่เพิ่มขึ้นในค่าคุณสมบัติ ทำให้เย่ฮวาจะได้พบกับช่องทางในการทำเงินเล็กๆ น้อยๆ~
พอจัดการทุกอย่างเรียบร้อย พวกเขาก็มุ่งหน้าไปยังแผนที่อีกแห่งซึ่งก็คือป่าทหารกระดูก เลเวลมอนสเตอร์ในป่าทหารกระดูกสูงกว่ามอนสเตอร์ในสุสานโครงกระดูกอย่างเห็นได้ชัด
【ทหารกระดูกอาฆาต】
Lv: 27
โจมตี:267-331
ป้องกัน:80
พลังชีวิต:3000
ข้อมูล: ป่าทหารกระดูกเคยเป็นทุ่งหญ้าที่อุดมสมบูรณ์นับแต่ครั้นอดีตและโหราจารย์ฮวงจุ้ยหลายคนมองมันเป็นดินแดนแห่งขุมทรัพย์ ครั้งที่เมืองชิงสุ่ยยังไม่กลายเป็นอาณาจักรที่นี่คือเมืองหลีกวง ระหว่างที่ราชาแห่งเมืองหลีกวงพ้าหลินใกล้จะสิ้นพระชนม์ เขาได้ฝังเหล่าทหารที่ภาคภูมิใจที่สุดรวมถึงสมบัติไว้ ณ ดินแดนแห่งนี้ ทำให้ที่นี่กลายเป็นสุสานฝังศพของพ้าหลิน รวมถึงเหล่าทหารของเมืองหลีกวง ทว่าทุกคนไม่ได้เต็มใจที่จะตายแต่เป็นเพราะมีคำสั่งให้ประหารอย่างลับๆ ทำให้จิตสุดท้ายของเหล่าทหารยึดติดอยู่กับความพยาบาทอาฆาตที่หยั่งรากฝังลึก และวันหนึ่งก็ได้มีโจรปล้นสุสานเข้ามาพวกเขาจึงถูกปลุกขึ้นจากพื้นดินและกลายเป็นมอนสเตอร์ดุร้ายที่เต็มไปด้วยความอาฆาต
...
กวาจื่อ มองไปที่ค่าคุณสมบัติของมอนสเตอร์พลางถูมือไปมา: "พลังการโจมตีของมอนสเตอร์ตัวนี้เกือบจะเท่ากับของฉันเลย มิหนำซ้ำพลังป้องกันและพลังชีวิตก็ไม่ถือว่าต่ำ การจะสู้กับมันคงไม่หมูนัก เย่ฮวา นี่ขึ้นอยู่กับนายแล้ว"
เย่ฮวา ขมวดคิ้ว: "นายตั้งใจจะให้ฉันเป็นคนแทงค์ใช่หรือเปล่า?ขอทีเถอะ ฉันเป็นนักดาบที่เน้นทำดาเมจ นายคิดว่าฉันเป็นอัศวินรึไง?"
กวาจื่อ ยิ้มและเดินตรงมายังด้านหน้าเย่ฮวา พร้อมกับพูดว่า: "ถึงยังไงนายก็เป็นอาชีพสายเกราะหนัก นายคงไม่คิดจะปล่อยให้ฉันที่เป็นนักฆ่าตัวเล็กๆไปเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์ตรงๆใช่มั้ย เอางี้เดี๋ยวฉันจะช่วยชดใช้ค่ายาให้นาย"
"ชดใช้บ้านนายสิ! นี่เห็นฉันเป็นคนยังไง? "
เย่ฮวาหันหลังกลับและจ้องมองไปที่ทหารกระดูกอาฆาต ระหว่างที่สายลมพัดผ่าน เส้นผมบริเวณหน้าผากก็พลันปลิวไสว ก่อนเขาจะพูดออกมาเบาๆ "นายอยู่กับฉันมาก็นานแล้วยังไม่รู้ฝีมือฉันอีกหรอ?เชื่อเถอะว่าฉันใช้ยาแค่ไม่กี่ขวดหรอก นายควรห่วงเรื่องพรหมจรรย์ของนายดีกว่า ถ้านายยังไม่ยอมเอามือออกไปจากก้นฉัน ฉันจะตัดแขนน้อยๆ ของนาย!"
พูดจบ เย่ฮวา ก็กระชับดาบสลายวิญญาณ เดินตรงไปยังทหารกระดูกอาฆาตพร้อมกับปลดปล่อยสกิลฟาดฟันต่อเนื่อง
"129"
"137"
"141"
"135"
สกิลฟาดฟันต่อเนื่องในปัจจุบันของเย่ฮวาสามารถโจมตีได้ 4ครั้ง เพราะตอนนี้สกิลฟาดฟันต่อเนื่องของเขา ได้รับการอัพเกรดเป็นLv.3 อัตราการโจมตีซ้อนคือ 3 - 4ครั้ง และดาเมจที่สร้างความเสียหายในแต่ละครั้งก็เพิ่มขึ้นจาก50%เป็น55%ไม่เพียงแค่นั้น สกิลกระแทก ก็ยังเพิ่มเป็นLv.3 เช่นกัน
หลังจากที่ถูกโจมตีได้รับความเสียหาย ทหารกระดูกอาฆาตก็ง้างดาบกระดูกขึ้นเตรียมจะฟัน เย่ฮวา แต่เขาฝึกฝนมานาน ลำพังการเคลื่อนไหวของซากศพจะโจมตีเขาได้เหรอ?
ด้วยประสบการณ์การฝึกฝนอย่างหนัก เท้าของเย่ฮวาก็ขยับไปทางขวาหนึ่งหลา พริบตานั้นดาบกระดูกก็ฟันลงมาพร้อมๆกับคำว่าMISSปรากฏบนหัว
ดาบยาวในมือของเขา ถูกตวัดออกไป ครั้งนี้เป็นการโจมตีด้วยสกิลกระแทก + การโจมตีธรรมดา
"314"
"267"
กวาจื่อ มุ่งมั่นในการที่จะฆ่ามอนสเตอร์ ในเวลานี้เขาได้ปรากฏตัวที่ด้านข้างของทหารกระดูกอาฆาต แล้วโจมตีด้วยกริชภายใต้การเคลื่อนไหวที่รวดเร็ว
"271"
"558"
พลังโจมตีของกวาจื่อตอนนี้เหนือกว่าเย่ฮวา เนื่องจากค่าโบนัสบนอุปกรณ์ทั้งหมดที่เขาสวมใส่เหนือกว่า ทำให้พลังโจมตี เย่ฮวา ไม่สามารถเทียบกับ กวาจื่อ ได้
ทว่าฝีมือเย่ฮวาในตอนนี้นับว่าแตกต่างจากเดิมหากเทียบกับตั้งแต่ที่เพิ่งเข้ามาเล่น ดังนั้นภายใต้การร่วมมือของเย่ฮวาและกวาจื่อทำให้พวกเขาสามารถกำจัดทหารกระดูกอาฆาตสำเร็จ
ในระหว่างที่ไล่ฆ่ามอนสเตอร์ไปเรื่อยๆพวกเขาก็ก้าวเข้ามายังส่วนลึกภายในป่าทหารกระดูก พวกเขาไม่ได้ฆ่ามอนสเตอร์ทุกตัวที่ปรากฏรอบๆแต่จะฆ่าตามสถานการณ์เพื่อตรวจสอบแผนที่ ถึงกระนั้นพวกเขาก็ยังไม่พบเงื่อนงำของหัวใจโครงกระดูก
ขณะที่พวกเขาฆ่ามอนสเตอร์อยู่ ก็มีร่างร่างหนึ่งปรากฏบริเวณห่างออกไป พอลองสังเกตดูก็พบว่าอีกฝ่ายเป็นผู้เล่นอัศวิน เย่ฮวาและกวาจื่อ เห็นแบบนั้นก็ไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงต่อ
จบตอน