Episode
|1|
‘อีโรติกเกินไปไหมเนี่ย’
พรืบ..
ฟึ่บ
“เฮ้อ..!!”
ภายในห้องนอนที่เต็มไปด้วยความเงียบงัน ปราศจากเสียงรบกวนใดๆที่หลุดรอดออกมานอกห้อง หญิงสาวร่างบางนอนกระสับกระส่ายไปมาด้วยความว้าวุ่นใจ
แม้ดวงตาจะปิดสนิทแต่ก็ไม่ได้ทำให้ความรู้สึกของเธอหลับใหลตามไปด้วย เกรซยังคงพลิกตัวไปมานานนับชั่วโมง เธอรู้สึกนอนไม่หลับกว่าวันไหนๆ ภายในหัวมันเอาแต่คิดถึงใบหน้าของผู้ชายคนนั้น
“เฮ้อ.. หลับสักทีเถอะเกรซ พรุ่งนี้แกต้องทำงานนะ..”
หญิงสาวบ่นพึมพำด้วยน้ำเสียงงัวเงีย เธอถอนหายใจออกมาด้วยความรู้สึกเหนื่อยหน่าย แต่เพียงไม่นานนักความรู้สึกฟุ้งซ่านก็เริ่มเลือนหายไปทีละนิด
คร่อกกกก ฟี้ Zzzzzz..
จนเหลือแต่เพียงร่างกายที่นอนแน่นิ่งไร้ซึ่งการเคลื่อนไหว ในที่สุดเกรซก็หลุดเข้าไปในภวังค์ของการนอนหลับจนได้ ซึ่งเธอเองก็คิดว่าจะได้นอนพักผ่อนเหมือนอย่างทุกวัน แต่เธอก็คงจะคิดผิดมหันต์
เพราะสิ่งที่เธอกำลังหลับใหล..มันไม่ใช่ความฝัน
แต่มันเป็โลกอีกใบที่ตั้งอยู่ในความจริงต่างหาก
วืบบบบบบบบ!!!
“แฮ่กๆๆๆๆ”
กึก!
ด..เดี๋ยวนะ.. ที่นี่มัน..
“เกรซ!! แกยืนเหม่ออะไรอยู่น่ะ! ทำไมไม่รีบเตรียมของแล้วเดินตามฉันมา พวกนายใหญ่เขานั่งรออยู่ในห้องรับประทานอาหารกันหมดแล้วนะ”
เสียงหวานของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้นมาภายในห้องครัวอันกว้างใหญ่ กลิ่นหอมจากอาหารลอยตีขึ้นมาจนทำให้จมูกน้อยเริ่มเคลื่อนไหว แววตาของสาวน้อยค่อยๆเบิกโพลงขึ้นเมื่อเธอได้หันมองไปโดยรอบ ก่อนจะพบเข้ากับความจริงที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า
เธอก้มลงมองชุดที่ตัวเองใส่..ทั้งรองเท้าและเนื้อตัวผิวกาย ทำไมมันถึงได้เปลี่ยนไปแบบนี้
“เกรซ?”
เพื่อนสาวใช้หรี่ตาจ้องมองเธออย่างจับผิดเพราะเห็นว่าอีกฝ่ายมีท่าทีแปลกไป สีหน้าซีดเซียวของเธอเหลือบมองรอบๆห้องราวกับคนบ้า
ตึกๆๆๆ!!!
“เกรซ! น..นั่นแกจะไปไหนน่ะ!!”
สาวร่างบางในชุดสาวใช้เหมือนกันไม่อยู่รอฟังอะไรทั้งนั้น เธอรีบเร่งฝีเท้าออกไปนอกห้องครัวอย่างรวดเร็ว ทั้งหัวใจของเธอสั่นไหวไม่เป็จังหวะ แววตาแดงก่ำเหลือบมองไปยังรอบๆโถงทางเดิน ที่นี่มันคือคฤหาสน์สุดหรูเหมือนกับในนิยาย
“แฮ่กๆๆๆ ท..ที่นี่มันคือที่ไหน.. นี่ฉัน..กำลังฝันอยู่เหรอ”
เกรซบ่นพึมพำโดยที่ยังคงเร่งฝีเท้าของตัวเองไปด้วย แต่เพียงไม่นานแววตาของเธอก็เหลือบไปเห็นกระจกบานใหญ่
กึก
มันเป็กระจกแนบกับกำแพงของตัวคฤหาสน์ ซึ่งมันมีกรอบรูปหลากหลายชนิดติดไว้บนนั้น ทั้งดอกไม้สีสันสวยงามที่ประดับประดา มันสวยเสียจนแทบไม่อยากเชื่อว่าเป็ความจริง
แต่ทว่า..
“ม..ไม่..”
ภาพที่เธอเห็นตรงหน้าก็คือตัวของเธอเอง เกรซในบานกระจกนั้นคือตัวเธอ แต่เป็อีกเวอร์ชั่นที่สวยขึ้นกว่าเดิม ทั้งหน้าตาที่จิ้มลิ้ม ดวงตากลมโต ปากนิด จมูกหน่อย เนื้อตัวของเธอนั้นบอบบาง แถมหน้าอกหน้าใจยังใหญ่คับแน่น
มือเรียวบางที่อยากัักับทรวดทรงองค์เอวของตัวเอง เธอเลยเลื่อนมือลงไปยังหน้าอก ก่อนจะจัดการบีบเคล้นเต้านมอย่างกล้าๆกลัวๆ
เฮือกกกก!!
“น..นี่มันเื่บ้าอะไรกันเนี่ย! นมฉันใหญ่เหมือนไปศัลยกรรมมาเลย!! ตอนแรกมันแบนยิ่งกว่าจานข้าวอีก..”
เกรซเอ่ยพลางกัดริมฝีปากแน่นพลางขมวดคิ้วยุ่ง เธอจ้องมองตัวเองในบานกระจกอย่างไม่เชื่อสายตา
ทำไมเธอถึงได้อยู่ในชุดสาวใช้เหมือนในการ์ตูน แถมยังสวยขึ้นอีกเป็กอง แต่ทรงผมที่ยาวถึงกลางหลังกับหน้าม้าของเธอยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน
“มายืนทำอะไรตรงนี้”
“เฮ้อ! ฉันก็มายืนดูตัวเองไงคะถามได้”
“ดูตัวเองทำไม?”
“……”
จนกระทั่งสาวใช้ที่เอ่ยตอบรับไปโดยไม่ได้คิดอะไร เธอมัวแต่จ้องมองตัวเองในกระจกอย่างว้าวุ่น เสียงทุ้มใหญ่ของใครบางคนเริ่มทำให้เธอได้สติและฉุกคิดถึงอะไรบางอย่างขึ้นมา
เสียงนี้เป็เสียงผู้ชาย.. แถมเสียงยังหล่อมากอีกด้วย
ขณะเดียวกันนั้นเองเกรซก็ได้หันไปมองเ้าของเสียงที่ยืนห่างเธอไม่ไกล โดยในตอนนี้เขาได้เดินเข้ามาใกล้เธอมากยิ่งขึ้น ทั้งใบหน้า รูปร่าง ทรงผม สายตาที่น่ากลัวนี้
เฮือก..!!!
“……!!!!”
พ..พี่กวางช่วยน้องด้วย..
“ฉันถามว่าเธอมายืนดูตัวเองในกระจกทำไม”
ชายหนุ่มหน้าตาดีแต่แฝงไปด้วยความโเี้ยื่นหน้าเข้ามาใกล้เธอมากยิ่งขึ้น ก่อนที่แววตาคมนั้นจะทำให้เกรซเริ่มไม่ได้สติ ดวงตาแดงก่ำของเธอเบิกค้างไว้อย่างนั้นยิ่งกว่าเห็นผี
“คุณ!! ฟ..ฟินิกซ์!!!”
พระรองหัวเทาที่เธอเคยเห็นในภาพวาดของพี่สาว เห็นในการ์ตูน เห็นในงานนิทรรศการ ท..ทำไมตอนนี้ถึงได้..
“ว่าไง? งานที่นี่คงจะหนักเกินไปสำหรับสาวใช้อย่างเธอใช่ไหม ฉันจะได้บอกป้าโรสให้ไล่เธอออก”
ส..สาวใช้เหรอ
นี่ฉัน..เป็สาวใช้ของที่นี่เหรอเนี่ย
ไม่ใช่สิ! ถ้าเป็ความฝันเธอต้องรีบตื่นได้แล้วเกรซ!!!
2K
