18:45
รถเบนซ์คันหรูสี่ประตูแล่นเข้าบ้านหลังใหญ่ที่แค่ประตูก็แพงหูฉี่แล้ว เรียวขาสวยก้าวลงจากรถคันงามในมือถือถุงยางใส่กับข้าวขายในตลาดนัดเดินเข้าบ้าน
"คุณหนูกลับมาแล้ว ได้อะไรมาคะเนี่ย"
"หมูปิ้งหน้าปากซอยเ้าเก่าเ้าเดิมอร่อยเหมือนเดิมไงคะป้าแวว"
"โอ้ อีกแล้วเหรอคะ ป้าแววว่าต้องพาคุณท่านไปตรวจไขมันบ้างแล้วล่ะคะ"
นางหัวเราะเสียงใสใส่ป้าแม่บ้านคนเก่าคนแก่ประจำบ้านแล้วเดินตรงไปทางห้องนั่งเล่นก็เห็นคนเป็พ่อนั่งดูข่าวในทีวีอย่างเช่นทุกวัน ตามประสาคนแก่ี้เีทำงานกลับบ้านตรงเวลาทุกวันงานเสร็จไม่เสร็จก็ตั้งท่าจะกลับบ้าน เงยหน้าจากข่าวขึ้นมาเห็นลูกสาวสุดที่รักก็ยิ้มกว้างกางแขนรอคนเป็ลูกวิ่งเข้าไปกอดดั่งเช่นทุกวัน ตามจริงแล้วคุณกานต์ไม่ได้แก่ขนาดนั้นอายุ 48 ปีมองผ่านๆ เหมือน 30 ปลายๆ แต่ที่เธอชอบเรียกว่าคนแก่เพราะท่านชอบทำตัวติดบ้าน ไม่สนใจสาวๆ คนไหนเลยทั้งที่แยกทางกับแม่ของเธอมาเป็ 20 ปีแล้วจนแม่ของเธอแต่งงานใหม่แต่คุณกานต์กับครองตัวเป็คนโสดใช้ชีวิตเอื่อยเฉื่อยไปวันๆ ตามประสาคนรวยี้เีทำงาน
"เรียนเป็ไงบ้างวันนี้ เหนื่อยไหมลูก"
"ไม่เหนื่อยเลยค่ะแต่อยากอ้อนคุณพ่อ"
ร่างงามทิ้งตัวลงนอนหนุนตักผู้เป็พ่ออย่างออดอ้อนมือหนาลูบหัวลูกรักไปมาอย่างช้าๆ ลูกคนนี้เขาเลี้ยงมาอย่างดีหลังจากแยกทางกับแม่ของลูกั้แ่ที่นางอายุ 1 ขวบเขาทุ่มเททุกอย่างเพื่อที่จะเลี้ยงลูกคนเดียวของเขาให้ดีที่สุด มอบทั้งเวลา ความเอาใจใส่ ความรักอย่างเต็มเปี่ยมไม่ให้เธอรู้สึกขาดแม้ไม่มีผู้เป็แม่เหมือนคนอื่น และเธอก็โตมาอย่างดีไม่เคยทำให้เขาหนักใจเลยสักครั้ง
"วันนี้ได้ไปตื้อไอ้หนุ่มหน้าหล่อนั่นอีกหรือเปล่า"
"ไปสิค่ะ หนูซื้อข้าวเหนียวหมูปิ้งแล้วก็น้ำส้มคั้นไปให้ฟ้าด้วย"
"หมูปิ้งอีกแล้วเหรอคะ ไม่ใช่พ่อหนุ่มนั่นอ้วนเป็หมูหมดแล้วเหรอ"
"โฮ่วคุณพ่อก็...ฟ้าไม่อ้วนหรอกฟ้าเล่นกีฬาบ่อย"
"ฮ่าๆ โอเคๆ ไม่อ้วนก็ไม่อ้วน แตะหน่อยไม่ได้เลยไอ้หน้าหล่อเนี่ย"
คุณกานต์เอ่ยเหย้าลูกสาวหน่อยๆ ตามประสาพ่อลูกที่คุยกันได้ทุกเื่เขาไม่ห้ามอะไรที่เป็ความสุขของลูกก็ให้ลูกทำอย่างเต็มที่เขาจะค่อยมองอยู่ห่างๆ หากวันใดที่เธอเจ็บเขาก็จะประคองเธอไว้ด้วยความรัก เพราะดูถ้าแล้วความรักครั้งนี้คงไม่ง่ายสำหรับลูกสาวเขาเลยเพราะนี่ก็ปีหนึ่งแล้วไอ้หนุ่มนั่นยังไม่ตกลงปลงใจกับลูกเขาอีก เห็นทีเขาต้องหาเวลาไปดูหน้าสักหน่อยแล้ว
วันต่อมา
ภายในรถสปอร์ต SUV ครอสโอเวอร์หรูมีหนุ่มใหญ่วัยกลางคนใส่แว่นดำนั่งอยู่ภายในรถติดฟิล์มดำทั้งคันคนภายนอกไม่สามารถมองเข้ามาเห็นคนข้างในได้ สมชายคนขับรถประจำตัวท่านประธานบริษัทั์ใหญ่มองไปยังเ้านายของตนที่จ้องมองคุณหนูเดินถือของไปส่งให้ชายหนุ่มคนหนึ่งที่นั่งอยู่ใต้ร่มไม้หน้าคณะเขายื่นหน้าเข้าไปใกล้เ้านาย
"เก็บมันเลยไหมครับนาย"
"อืมเก็บเลยให้เงียบที่สุด"
"ทิ้งูเาหรือทะเลดีครับ"
"หึ! หึ หึ เก็บแกน่ะแหละไอ้ชาย" คุณกานต์หันมาดุคนขับรถคู่ใจ
"อ้าว ผมเห็นคุณกานต์ให้ผมตามดูพ่อหนุ่มคนนั้นเสียหลายวันแถมยังจ้องเขม็งขนาดนั้นผมก็นึกว่าโกรธ"
"ฉันไม่ได้อะไรกับมันหรอก แค่อยากมาเห็นหน้าไอ้หนุ่มที่ลูกสาวฉันตามตื้อเป็ปีก็แค่นั้นเอง
"แล้วคุณท่านคิดว่าไงครับ"
"ก็หล่อดี แต่ดำไปหน่อย" ห่ะ สมชายหันไปมองชายหนุ่มกับมองคุณท่านสลับไปมา
"คุณเขาไม่ได้ดำหรอกครับ แต่คุณท่านน่ะใส่แว่นทำไม?"
เออว่ะ คุณกานต์ที่เพิ่งรู้ตัวดึงแว่นกันแดดเหน็บใส่กระเป๋าเสื้อกระแอมแก้เขินเบาๆ หันไปมองสมชายแอบขำเขาอยู่ก็ถลึงตาใส่ไปที
"ไปๆ เข้าบริษัทสายมากแล้ว" นี่จ้านายเพิ่งรู้ตัวเหรอครับ ความอยากรู้อยากเห็นที่ประธานของเขายืน1เสมอ
หลังจากส่งอาหารเช้าให้ชายหนุ่มที่ชอบเสร็จแล้วนางก็มาเรียนที่คณะของตัวเอง
"นะ นั่น ของสูงคณะบริหาร"
"สวยจังว่ะมึง ขาวอมชมพูมาก"
"กูอิจฉาเขาอ่ะ"
"ถ้ากูจีบเขานี่ได้ไหมว่ะ"
"มึงอย่าเชียวนะ"
"ทำไมว่ะ"
"มึงไม่รู้หรือไงว่าพ่อเขาเป็ใคร"
"ใครแล้วไงว่ะ! ความรักเป็เื่ของคนสองคน"
"แต่คนนั้นคือเสี่ยกานต์นะเว้ย"
"หะ ห่ะ! ใครนะ!"
"เสี่ยกานต์ไง! คุณกานต์ ธนจิรกานต์สกุล นักธุรกิจคนดังน่ะ"
"ไปๆๆ เลิกเพ้อฝันไปตั้งใจเรียนกันเผื่อจะร่ำจะรวยเหมือนเขาบ้าง"ชายอื่นนั้นดันหลังเพื่อนที่อ่าปากค้างเมื่อได้รู้ว่าพ่อของคนที่เขาคิดจะจีบคือเ้าของธนจิรกานต์สกุล ตระกูลดังผู้มั่งคั่งที่สุดในภาคอีสาน เกินเอื้อมจริงๆ
ส่วนคนที่เป็ประเด็นให้คนซุบซิบนินทานั้นหาได้รู้ตัวไม่ เธอยังคงขึ้นตึกเรียนไปอย่างมั่นคง
20K
