ระบบจักรพรรดิแห่งวันสิ้นโลก-วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัด 【จบ】

        ถังฮ่าวรู้ว่าปลาประหลาดเหล่านี้แม้จะดุร้ายแต่ด้วยข้อจำกัดด้านขนาดจึงทำให้พวกมันไม่มีทางก้าวขึ้นเป็นจ้าวแห่งท้องทะเลได้อย่างแน่นอนสำหรับปลาประหลาดกลายพันธุ์ทั่วๆ ไปแล้ว พวกมันคือเพชฌฆาตกระหายเลือดที่น่ากลัวแต่หากเผชิญหน้ากับจ้าวสมุทรที่ดุร้ายอย่างแท้จริงแล้วพวกมันก็คงต้องกลายเป็นอาหารอันโอชะ

        ที่สำคัญที่สุดตามกฎของระบบสัตว์เลี้ยงถังฮ่าวสามารถมีสัตว์เลี้ยงได้เพียงสองตัวเท่านั้นหมีใหญ่อย่างสยงต้าที่อยู่ในฐานที่มั่นว่านตะวันตกได้ครองไปแล้วหนึ่งตำแหน่งถังฮ่าวจึงเหลือโควตาสัตว์เลี้ยงอีกเพียงตัวเดียว!

        ดังนั้นปลาประหลาดชนิดนี้จึงไม่เหมาะสมอย่างเห็นได้ชัด

        เขาต้องการจับสัตว์ร้ายที่สามารถเติบโตเป็นจ้าวแห่งท้องทะเลได้แม้ช่วงระยะแรกจะอ่อนแอสักหน่อยก็ไม่เป็นไรอย่างมากถังฮ่าวก็แค่ลงมือล่าอาหารให้มันเพิ่ม เพื่อเร่งการเติบโตเท่านั้นสิ่งสำคัญคือต้องหาสัตว์ทะเลแบบนั้นให้พบ และต้องปราบมันให้เชื่องเพื่อทำสัญญาเป็นสัตว์เลี้ยงให้ได้

        แต่สัตว์ร้ายระดับจ้าวสมุทรขนาดใหญ่มักไม่ค่อยเข้ามาในเขตท่าเรือนั่นเป็นเพราะที่นี่มีเรือขนาดยักษ์ ไม่ว่าจะเป็นตัวเรือหรือกังหันขนาดมหึมาหากเกิดการขูดขีด ก็ล้วนจะสร้างความเสียหายให้แก่พวกมันไม่น้อยดังนั้นสัตว์ร้ายระดับจ้าวสมุทรขนาดใหญ่มักจะไม่เข้ามาในท่าเรือแต่ชอบแฝงตัวไปยังบริเวณที่มนุษย์ว่ายน้ำและโต้คลื่นมากกว่าเพราะมนุษย์ที่เป็นสิ่งมีชีวิตชั้นสูง หากตกลงไปในน้ำก็จะกลายเป็นอาหารอันโอชะของพวกมัน

        ถังฮ่าวนึกย้อนกลับไปก่อนจะคิดได้ว่าพื้นที่ที่ผู้คนในเมืองหลวงแห่งนี้ชื่นชอบในการเที่ยวเล่นมากที่สุดน่าจะเป็นเดอะบันด์!

        เดอะบันด์อยู่ห่างจากท่าเรือซ่างกั่งเกือบห้าสิบลี้

        ทว่าตอนนี้ถังฮ่าวเป็นถึงผู้วิวัฒนาการระดับ 6 แม้ว่านั่นจะเป็นเส้นทางภูเขาสูงชันที่ต้องเดินทางอย่างยากลำบากถึงห้าสิบลี้เขาก็สามารถไปถึงได้ภายในหนึ่งชั่วโมง

        “เสี่ยวเหาส่งข้อความหาพี่สาวของนายหน่อย บอกว่าเราจะกลับไปช้าหน่อยให้พวกเธอส่งตำแหน่งที่อยู่มาให้ที” ถังฮ่าวพูดกับจางเสี่ยวเหา!

        เครื่องมือสื่อสารรุ่นใหม่ของถังฮ่าวถูกมอบให้กับเชียนซือหยวนแล้วแบบนี้เชียนซือหยวนไม่เพียงแต่สะดวกในการสื่อสารกับฐานที่มั่นเถาหยวนเท่านั้นแต่หากมีเรื่องอะไรก็สามารถติดต่อกับเชียนมู่เซวี่ยได้ด้วย

        จางเสี่ยวเหาส่งข้อความถึงเชียนมู่เซวี่ยก่อนจะลากปลาประหลาดทั้งสามตัวที่หมดสติมา

        ผัวะผัวะ ผัวะ!

        ถังฮ่าวทุบปลาประหลาดทั้งสามตัวจนตายก่อนจะเก็บเข้าไปในคลังระบบ!

        “ไปเดอะบันด์งั้นเหรอ? ตกลง!” จางเสี่ยวเหาพยักหน้าเขาไม่ได้ถามถังฮ่าวด้วยซ้ำว่าจะไปที่นั่นทำไม เพราะไม่ว่าหัวหน้าจะไปไหนเขาก็แค่ติดตามไปด้วยก็พอ!

        ทั้งสองคนวิ่งเลียบชายฝั่งไปอย่างรวดเร็วหากพบหน้าผาก็จะปีนป่ายข้ามไป สำหรับคนทั้งสองแล้วหน้าผาเตี้ยที่มีความสูงประมาณเจ็ดถึงแปดเมตรนี้ก็แค่ก้าวขึ้นไปได้สองถึงสามก้าวก็ถึงแล้วส่วนหน้าผาที่สูงกว่านั้น ไม่ว่าจะสามสิบหรือห้าสิบเมตรหรือแม้แต่ร้อยเมตรก็ไม่ยังอาจหยุดยั้งพวกเขาได้!

        หลังจากก้าวสู่ระดับ6 นิ้วมือของทั้งคู่ก็แข็งแกร่งราวกับตะปูเหล็กพวกเขากลายเป็นยอดฝีมือด้านการปีนเขา จึงสามารถปีนขึ้นไปได้อย่างคล่องแคล่วราวกับลิง

        หนึ่งชั่วโมงต่อมาทั้งคู่ก็มาถึงเดอะบันด์อันโด่งดัง!

        เดอะบันด์ที่เคยแสนคึกคักในอดีตบัดนี้กลับรกร้างไป!

        บนชายหาดที่กว้างใหญ่มีเพียงซอมบี้ไม่กี่สิบตัวที่กำลังเดินเตร่อยู่ราวกับวิญญาณร้าย!

        ทั้งสองคนย่อมไม่ปล่อยให้ซอมบี้เหล่านี้หลุดรอดไปได้และพวกมันก็ล้วนถูกสังหารอย่างง่ายดาย!

        หลังจากขุดเอาคริสตัลวิวัฒนาการและรวบรวมวัตถุพลังงานเรียบร้อยแล้วทั้งคู่ก็ใช้เวลาอีกหนึ่งชั่วโมงในการรวบรวมเชือกและสิ่งของอื่นๆ รอบชายหาด ก่อนจะนำมามัดรวมกันจนมีความยาวกว่าร้อยเมตรถังฮ่าวผูกเชือกเส้นนี้ไว้ที่เอวข้างหนึ่งจากนั้นก็มอบปลายอีกข้างหนึ่งให้จางเสี่ยวเหา!

        “พี่ฮ่าวพี่จะลงทะเลเหรอ?” จางเสี่ยวเหาถามด้วยความตกใจ!

        “อืม!”ถังฮ่าวพยักหน้า ก่อนจะยิ้มและเอ่ยต่อ

        “ฉันฝากชีวิตไว้ที่นายแล้วนะถ้าเห็นท่าไม่ดีก็รีบดึงฉันกลับมา!”

        “ไม่ได้ฆ่าแค่ต้องการล่อพวกมันออกมาก็พอแล้ว”

        “ถ้าแค่ล่อมันออกมาเดี๋ยวผมจัดการเอง พี่ฮ่าว พี่ลืมไปแล้วเหรอ ว่าผมน่ะเป็นนักว่ายน้ำตัวยงเลยนะ!”

        จริงสิ!ที่ร่างกายกำยำของเสี่ยวเหาไม่ใช่แค่ฝึกฝนมาจากการเล่นบาสเกตบอลเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการว่ายน้ำด้วย!

        ดวงตาของถังฮ่าวเป็นประกายแต่แล้วเขาก็สลัดความคิดนี้ออกไป แม้จะบอกว่าแค่ล่อออกมาก็ตาม แต่ก็ยังอันตรายอยู่ดี!

        “ทำไมพี่ไม่เชื่อใจผมเหรอ? งั้นเรามาแข่งกันว่ายน้ำกันไหมใครว่ายเร็วและดำน้ำได้นานกว่ากันชนะ” จางเสี่ยวเหาเอ่ยอย่างร้อนใจ!

        เขารีบถอดเสื้อผ้าออกอย่างรวดเร็ว!

        หลังจากหยิบมีดพลังงานออกมาแล้วก็เดินตรงไปที่ริมชายหาด!

        แข่งอย่างนั้นหรือ?

        ถังฮ่าวหรี่ตาลง!

        ตอนนี้พวกเขาไม่ใช่คนธรรมดาอีกต่อไปเพราะทั้งคู่ล้วนเป็นถึงผู้วิวัฒนาการระดับ 6 โดยเฉพาะถังฮ่าวที่ตอนนี้มีร่างกายของแข็งแกร่งกว่าชาติที่แล้วหลายสิบเท่า!

        บางทีทักษะการว่ายน้ำของเขาก็อาจจะพัฒนาขึ้นมากก็ได้

        เมื่อคิดถึงตรงนี้แล้วถังฮ่าวก็พยักหน้า

        “ตกลงแต่เราจะแข่งกันแค่บริเวณชายหาดเท่านั้น ห้ามดำลึกเกินห้าสิบเมตรเด็ดขาด!” ระยะนี้แม้จะมีอันตรายแต่ด้วยความเร็วของทั้งคู่แล้ว ต่อให้เคลื่อนไหวใต้น้ำช้าลง แต่ก็ใช้เวลาเพียงแค่สามถึงห้าวินาทีเท่านั้นก็ขึ้นฝั่งมาได้

        ถังฮ่าวถอดเสื้อผ้าออกเพียงแค่ครุ่นคิดในใจ ทุกอย่างก็ถูกเก็บเข้าไปในคลังระบบทั้งหมด จากนั้นเขาก็เก็บเสื้อผ้าของจางเสี่ยวเหาเข้าไปด้วย!

        ทันทีที่เท้าทั้งสองข้างก้าวลงน้ำ!

        ถังฮ่าวก็สัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงอันน่าอัศจรรย์!

        เมื่อน้ำทะเลไหลผ่านเอวและท่วมถึงหน้าอกความรู้สึกนี้ก็ยิ่งชัดเจนขึ้น

        เขารู้สึกได้ถึงสายสัมพันธ์อันแปลกประหลาดระหว่างตัวเองกับน้ำทะเลเหล่านี้หรือพูดอีกอย่างคือเพราะร่างกายของเขาแข็งแกร่งขึ้นมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งประสาทสัมผัสที่เพิ่มขึ้นอย่างมากนี้ทำให้ถังฮ่าวค้นพบว่าน้ำทะเลที่ดูเหมือนจะเป็นเนื้อเดียวกันนี้แท้จริงแล้วกลับมีลำดับชั้นแฝงอยู่ หรือพูดง่ายๆคือมันประกอบด้วยกระแสน้ำขนาดเล็กจำนวนนับไม่ถ้วน!

        ถังฮ่าวมีความรู้สึกว่าหากเขาสามารถแยกแยะความสัมพันธ์ระหว่างกระแสน้ำขนาดเล็กนับไม่ถ้วนเหล่านี้ได้ บางทีเขาอาจจะว่ายน้ำได้ราวกับปลา!

        ถังฮ่าวครุ่นคิดอย่างเงียบๆ!

        จางเสี่ยวเหาก้าวลงไปในน้ำก่อนจะแหวกว่ายไปมาสองสามทีพอรู้สึกได้ถึงพละกำลังอันแข็งแกร่งที่แขนขาแล้วก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก แม้ว่าจะยังไม่ได้ว่ายอย่างจริงจังแต่เขาก็เชื่อว่าตอนนี้ตัวเองจะต้องว่ายน้ำได้เร็วกว่าก่อนที่วันสิ้นโลกมาเยือนอย่างแน่นอน!

        จางเสี่ยวเหามองไปทางถังฮ่าวก่อนจะนิ่งงันไป!

        เอ๊ะ!

        พี่ฮ่าวเป็นอะไรไป?

        หลับตาพักผ่อนงั้นเหรอ? ที่ลงไปในน้ำก็เพื่อจะผ่อนคลายอย่างนั้นหรือ?

        จริงสิช่วงที่ผ่านมาโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเช้านี้พี่ฮ่าวได้จัดการซอมบี้ไปกว่าเก้าพันตัวด้วยเพียงลำพัง ดังนั้นเขาจะต้องเหนื่อยล้ามากแน่!

        ในเมื่อมีโอกาสได้พักผ่อนก็ปล่อยให้พี่ฮ่าวได้พักผ่อนให้เต็มที่ก่อนแล้วกัน!

        จางเสี่ยวเหาที่กำลังจะอ้าปากพอคิดได้ดังนี้ก็หุบปากลง

        โชคดีที่จางเสี่ยวเหาไม่ได้รบกวนตอนนี้ถังฮ่าวกำลังจดจ่ออยู่กับความคิดของตัวเอง เขาใช้พลังทั้งหมดที่มีเพื่อรับรู้ถึงกระแสน้ำขนาดเล็กที่ไหลเวียนอยู่รอบตัว

        กระแสน้ำสายนี้หมุนวนกระแสน้ำสายนั้นสั่นสะท้าน กระแสน้ำสายโน้นพุ่งทะยาน บ้างก็หมุนวนไปเรื่อยบ้างก็หมุนทวนเข็มนาฬิกา บ้างก็สั่นสะท้านสั่นสะท้าน บ้างก็เวียนว่าย...

        กระแสน้ำขนาดเล็กนับไม่ถ้วนค่อยๆปรากฏชัดขึ้นภายใต้การรับรู้ของถังฮ่าวขึ้นเรื่อยๆ!

        ร่างของถังฮ่าวค่อยๆลอยขึ้นอย่างช้าๆ!

        จางเสี่ยวเหาเบิกตากว้างดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ!

        พี่ฮ่าวกำลังเหยียบอยู่บนผิวน้ำแต่ทำไมเท้าของเขาถึงไม่ขยับล่ะ

        หากผ่านการฝึกฝนมาทุกคนก็แทบจะลอยตัวบนผิวน้ำได้ แต่ตอนนี้ถังฮ่าวไม่ได้ลอยตัวในแนวราบ แต่กลับยังยืนอยู่และพอดูจากท่าทางของร่างกายส่วนบนที่โผล่พ้นน้ำขึ้นมาแล้ว ก็เหมือนกับนักกีฬากระโดดน้ำที่กำลังลอยตัวไม่มีผิดแต่การลอยตัวจะต้องตีขาทั้งสองข้าง ทว่าตอนนี้ถังฮ่าวกลับไม่ขยับไหวร่างกายส่วนล่างเลยแม้แต่น้อย!

        ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้ร่างกายของเขาที่จมอยู่ใต้น้ำยังโผล่พ้นขึ้นมาถึงช่วงเอวแล้ว!

        นักกีฬากระโดดน้ำก็ทำเช่นนี้ได้แต่ก็ทำได้แค่ชั่วขณะเท่านั้น ก่อนจะจมลงไปใต้น้ำ!

        ตอนนี้ถังฮ่าวกำลังลอยตัวอยู่เหนือผิวน้ำโดยที่ร่างกายส่วนล่างจมอยู่ในน้ำ และมีเพียงร่างกายช่วงบนเท่านั้นที่โผล่พ้นน้ำขึ้นมา!

        จางเสี่ยวเหาอ้าปากค้างด้วยความตกใจเขาไม่เข้าใจเลยว่าถังฮ่าวทำแบบนั้นได้อย่างไร!

        พริบตานั้นถังฮ่าวก็ขยับตัว!