ระบบล็อกอินสร้างอวตารในโลกอันเตอร์

        บทที่ 102

จับตาดู

“  หัวหน้าเชื่อจริงๆอย่างนั้นหรอครับเกี่ยวกับคำพูดของเจ้าเด็กหนุ่มนั่น ” เสียงของคนภายในแผนกสืบสวนที่เดินตามอยู่ดังขึ้น

เก้าที่เป็นหัวหน้าของแผนกสืบสวนพิเศษของสมาคมฮันเตอร์ ในตอนนี้บนใบหน้าเต็มไปด้วยความคิด

พวกเขาเดินลงมาจากคอนโดหรูใจกลางเมือง “ มีบางคำพูดที่ดูเป็นจริงแล้วก็มีคำพูดบางอย่างที่ดูไม่สมเหตุสมผล ”

“ เจ้าเด็กหนุ่มนั่นแปลกประหลาดมากกว่าคนธรรมดาทั่วไป ”

“ ใช่ไหมละครับหัวหน้าไม่ว่ามองยังไงเจ้านั้นก็ต้องโกหกอย่างแน่นอน ”

“ ฉันไม่ได้หมายถึงแบบนั้นแต่ที่ตัวของฉันกำลังพูดก็คือท่าทางของมันดูแตกต่างจากคนธรรมดา ”

“ พวกเราเป็นพนักงานของแผนกสืบสวนของสมาคมฮันเตอร์นะ แล้วก็ยังเป็นคนที่รับผิดชอบเกี่ยวกับคดีนี้ด้วย ” 

“ ถ้าเกิดว่าเป็นคนธรรมดาทั่วไปเมื่อตัวของพวกมันนั้นโดนพนักงานของสมาคมฮันเตอร์เข้ามาสอบสวนแบบนี้แน่นอนว่าย่อมตื่นตระหนกตกใจอยู่แล้ว ”

“ แต่ดูท่าทางที่เจ้าเด็กหนุ่มนั่นทำกับพวกเราสิ ตัวของฉันถามมันไปตัวของมันเองก็แสดงใบหน้าที่เรียบเฉย ”

“ ไม่เพียงเท่านั้นยังไม่มีท่าทางตื่นตระหนกเลยด้วยซ้ำ แถมคำพูดที่ตอบกลับมาไม่มีแม้กระทั่งเสียงที่สั่นกลัวเพียงแค่นี้ก็บอกให้รู้ได้อย่างชัดเจนว่าไม่เหมือนกับคนธรรมดา  ” เก้าที่เป็นหัวหน้าของแผนกสืบสวนพิเศษ วิเคราะห์เกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างจริงจัง

ไม่ว่ามองอย่างไรเรื่องอย่างนี้มันเองก็น่าสงสัยเกินไป

คนปกติทั่วไปไม่มีทางที่จะแสดงท่าทางแบบนั้นเมื่อพบเจอกับพนักงานของสมาคมฮันเตอร์อย่างแน่นอน

และก็ยิ่งเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับคดีความสำคัญพวกเขาเองก็ยอมตื่นตระหนกแล้วก็หวาดกลัวเกี่ยวกับเรื่องที่จะเกิดขึ้น

แต่ในตอนนี้เจ้าเด็กหนุ่มคนนั้นไม่แสดงท่าทางแบบนั้นเลยแม้แต่นิดเดียว

ในทางกลับกันบนใบหน้ากับไม่มีความหวัดกลัวแถมยังตอบกลับมาได้อย่างหน้าตาเฉย คนที่ไม่ได้รับพลังทำไมถึงมีท่าทางแบบนั้นคำถามมากมายนั้นปรากฏขึ้นภายในหัวของมัน

“ เอายังไงดีครับหัวหน้าหรือว่าพวกเราจะไปจับมันมาเลย ”

“ ด้วยอำนาจของพวกเราสมาคมฮันเตอร์ตอนนี้พวกเราคงจะสามารถจับตัวมันมาสอบสวนได้ไม่ยาก ”

“ ใจเย็นก่อนถึงแม้ว่าพวกเราจะเป็นสมาคมฮันเตอร์แต่ก็ไม่ใช่ว่าทำอะไรได้ทุกอย่าง คนที่อยู่ภายในสถานที่แห่งนี้คอนโดหรูใจกลางเมืองขนาดนี้คงจะมีฐานะไม่ธรรมดา ”

“ เพราะแบบนั้นถ้าเกิดว่าลงมือทำอะไรไปพวกเราเองอาจจะเป็นฝ่ายที่ผิดพลาด และอีกอย่างนะแถวนี้มีผู้คนมากมายย่านใจกลางเมืองแบบนี้ถ้าเกิดว่าจับตัวใครไปพวกนักข่าวคงแห่กันมาแน่นอน ”

“ เรื่องที่พวกเรากำลังทำอยู่ในตอนนี้เป็นคดีความที่พวกเรานั้นทำอย่างเงียบเงียบนายเองก็น่าจะรู้ดีถ้าเกิดว่าพวกเราทำอะไรไป แล้วมันทำให้ความวุ่นวายนั้นมากขึ้นมันเองก็จะกลายเป็นผลเสียกับพวกเราเอง ” เก้าพูดถึงสถานการณ์ในตอนนี้อย่างสงบนิ่ง 

“ เข้าใจแล้วครับหัวหน้าถ้าแบบนั้นพวกเราจะทำยังไงดี เราจะเชื่อเรื่องที่คนคนนั้นพูดอย่างนั้นหรอ ” 

“ เจ้าเด็กนั่นไม่ว่ายังไงก็คงจะมีจุดประสงค์บางอย่างอย่างแน่นอน ” หนึ่งในทีมสืบสวนเก่าแย้งขึ้นมาด้วยใบหน้าที่ไม่เข้าใจ

“ ไม่ตอนนี้เพียงแค่จับตามองก็พอ พวกเราจำเป็นจะต้องสืบสวนเกี่ยวกับเรื่องดันเจี้ยนที่ถูกสร้างขึ้นโดยพวกฮันเตอร์โลกมืด  ”

“ นี่หัวหน้าคิดว่าเรื่องที่เจ้านั้นพูดเป็นเรื่องจริงอย่างงั้นหรอ ฮันเตอร์โลกมืดจะสร้างดันเจี้ยนได้อย่างนั้นหรอครับ”

“ ดันเจี้ยนมันเองก็เป็นสิ่งที่ถูกกำหนดขึ้นโดยหอคอย ถ้าเกิดทำแบบนั้นได้อำนาจของพวกมันเองก็คงจะมากไป ”

“ ไม่หรอกมีความเป็นไปได้ ดันเจี้ยนถ้าเกิดว่าพวกมันสามารถสร้างได้จริงๆพวกมันเองก็คงจะมีอำนาจมากแต่ดูจากสถานการณ์ในตอนนี้ เหมือนว่าพวกมันจะสร้างดันเจี้ยนพวกนั้นได้ไม่สมบูรณ์ ”

“ ขอกำลังเพิ่มตัวของฉันต้องการจะตรวจสอบเกี่ยวกับเรื่องนี้ให้ละเอียด ”

“ เข้าใจแล้วครับ ผมจะขอกำลังหน่วยอื่นมาช่วยเกี่ยวกับเรื่องนี้ ” 

“ เอาละกลับกันได้แล้ว ”

คนพวกนั้นได้เดินทางออกไปจากที่พักของภพ พบยืนอยู่บริเวณด้านบนห้องของตนเองดวงตาของเขามองลงมาด้านล่าง

เห็นพวกสมาคมฮันเตอร์พวกนั้นเดินทางออกไปจากสถานที่แห่งนี้หมดแล้ว

“ คนพวกนั้นเดินออกไปหมดแล้ว ”

“ แต่ด้วยไหวพริบของพวกมันคงจะไม่เชื่อเกี่ยวกับเรื่องนี้ง่ายง่ายอย่างแน่นอน ” 

“ การที่ทำแบบนี้ก็ดีเหมือนกันสมาคมฮันเตอร์จะได้หันไปสนใจเกี่ยวกับเรื่องพวกฮันเตอร์โลกมืดแล้วก็ดันเจี้ยนที่ถูกสร้างขึ้น ” 

เพราะคิดว่าเกี่ยวกับเรื่องนี้มันน่าจะเป็นผลดีกับตัวของเค้าที่พวกสมาคมฮันเตอร์หันไปสนใจเกี่ยวกับเจ้าพวกฮันเตอร์โรคมือที่มันกำลังทดลองบางอย่างอยู่

แน่นอนว่าตัวของเค้าไม่ได้อยากจะให้พวกสมาคมฮันเตอร์มาวุ่นวายกับชีวิตของเค้ามากนัก

ในตอนนี้ข้อมูลที่เขาพูดออกไปเค้าเองก็ต้องการที่จะให้พวกมันไปสนใจกับพวกฮันเตอร์ในโลกมืดที่กำลังวางแผนทำบางอย่างอยู่

เมื่อสมาคมฮันเตอร์หันไปสนใจในด้านนั้นแล้วตัวของเค้าเองก็จะเคลื่อนไหวได้สะดวกมากขึ้น

แต่ว่าในช่วงแรกๆคงจะต้องกายเป็นที่จับตาของพวกสมาคมฮันเตอร์ไปสักพัก

พวกมันคงจะไม่เชื่อเกี่ยวกับเรื่องที่เขาพูดซะทีเดียวคงจะรู้สึกกังขาในคำให้การหลายหลายอย่าง 

วันถัดมา

พบได้เดินทางออกมาด้านนอกตัวของเขานั้นเดินทางออกมาเลือกซื้อของหลายหลายอย่าง

หน้าซุปเปอร์มาร์เก็ตแห่งหนึ่งใกล้ใกล้คอนโดที่พัก ในขณะที่กำลังเลือกซื้อของเข้าห้องของตนเองอยู่ 

“ เฮ้ย!!! นี่มันไอ้ภพนิ ” เสียงเสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากด้านหลังในขณะที่พบกำลังยืนเลือกของอยู่ 

ภพขมวดคิ้วทั้งสองข้างเข้าหากันเสียงที่ตนเองได้ยินนั้นคุ้นเคยหันกลับไปมองบริเวณด้านหลังของตนเอง

ภพเจอกับกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งที่ยืนอยู่บริเวณด้านหลังในตอนนี้

เจ้ากลุ่มคนที่ยืนอยู่บริเวณด้านหลังเป็นกลุ่มชายประมาณสามคนพวกมันนั้นสวมใส่เสื้อผ้าดูดีราคาแพง

ภพจำได้ว่าคนพวกนี้เป็นเพื่อนที่อยู่ภายในมหาลัยเดียวกันแต่ว่าตัวของเขาไม่ค่อยสนิทกับพวกมันสักเท่าไหร่

“ อ๋อ… ” 

“ พวกนายมาทำอะไรที่นี่ ”

“ พูดอะไรแบบนั้นไม่ได้เจอกันตั้งนานนี่คือคำทักทายของคนที่รู้จักกันอย่างงั้นหรอ ”  

‘ พวกเราไม่รู้จักกันมากขนาดนั้นสักหน่อยแถมพวกนายเองก็เอาแต่ข่มคนอื่นภายในมหาวิทยาลัยอยู่บ่อยครั้งไม่ใช่หรออยู่อยู่ทำไมถึงมาเข้าหาฉันก่อน ’ ภพคิดภายในใจของตนเอง

เจ้าคนพวกนี้เรียกง่ายๆก็คือเป็นลูกหลานของตระกูลที่พอจะมีฐานะ

เพราะแบบนั้นภายในมหาลัยพวกมันเองก็มักจะข่มคนอื่นอยู่บ่อยครั้ง รวมไปถึงการกันแกล้งด้วยถึงแม้ว่าในยุคสมัยนี้การกันแกล้งมันจะไม่ค่อยมีแล้วก็เถอะแต่มันเองก็มีบางคนที่เป็นแบบนั้น

ปฏิเสธไม่ได้ว่าสังคมมหาลัยนั้นเปิดกว้าง เรื่องแบบนี้มันควรจะไม่เกิดขึ้นแต่ว่า สำหรับพวกสังคมคนมีเงินแล้วมันแตกต่างกันออกไปคนพวกนี้ถือว่าตนเองนั้นมีเส้นสายและมีอำนาจเพราะแบบนั้นดูเหมือนจะทำตัวแย่ๆ

พวกคนภายในมหาลัยส่วนใหญ่ก็เลือกที่จะออกห่างจากมัน แต่มันเองก็เลือกที่จะเข้าหาคนที่อ่อนแอกว่าอยู่เสมอ

ตัวของพบนั้นพยายามหลีกเลี่ยงพวกมันอยู่ตลอดเวลาหลังจากที่เกิดการเปลี่ยนแปลงของโลกแน่นอน ตัวของเขาไม่ได้พบเจอพวกมันมาซักพักใหญ่ใหญ่แล้วแทบจะลืมใบหน้าไปแล้วด้วยซ้ำ 

“ นี่!! ”  

“  ทำไมถึงทำหน้าแบบนั้นล่ะ พวกฉันกำลังนั่งรถผ่านพอดีแล้วก็เห็นว่านายเดินเข้ามาภายในซุปเปอร์มาร์เก็ตนี้ก็เลยตามบาร์อุตส่าห์ไม่ได้เจอกันต้องนานว่าไหม ”

“ พวกเราไปดื่มกันสักหน่อยดีหรือเปล่า  ”

“ ไม่ละ ” ภพตอบกลับไปด้วยใบหน้าเรียบเฉย

หลังจากที่ได้ยินคำตอบกลับแบบนั้นเจ้าพวกที่อยู่ด้านหน้าใบหน้าของพวกมันก็เริ่มเปลี่ยนสี “ ว่าไงนะ ”

ทว่า!!! 

“ ตรึง!!! ” เสียงดังสนั่นหวั่นไหวดังขึ้นพร้อมกับบริเวณรอบรอบที่มีแรงสั่นสะเทือนเกิดขึ้น ดันเจี้ยน.. 

จบบท