“ท่านผู้นำตระกูล หลี่ชิงเหอผู้นี้ออกจะเกินไปหน่อยหรือไม่?”
หลังจากหลี่ชิงเหอและยอดฝีมือตระกูลหลี่ที่ร่วมเดินทางมาด้วยจากไปแล้ว เหล่าผู้าุโตระกูลเยี่ยต่างก็ก้าวเท้าขึ้นมาเบื้องหน้า พลางขมวดคิ้วเอ่ยกับเยี่ยหยวนเทียน
“มารดามันเถอะ เมื่อครู่ตอนพวกเขายังอยู่ ไฉนพวกเ้าถึงมิกล้าผายลมออกมาแม้แต่ครึ่งคำเล่า?”
เยี่ยหยวนเทียนถลึงตาใส่ทุกคนรอบหนึ่ง
จากนั้นเขาจึงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ
“ตอนนี้สำนักศึกษาอ้าวติงถูกตระกูลหลี่กุมอำนาจเื้ั พวกเรามิอาจไปล่วงเกินได้ ไม่รู้ว่าท่านเ้าสำนักศึกษาจู๋ผู้นั้นเดินทางไปที่ใด หรือว่าจักล่วงลับไปแล้วกันแน่ หลายปีมานี้ถึงมิปรากฏร่องรอยให้เห็น หากยังเป็เช่นนี้ต่อไป สำนักศึกษาอ้าวติงคงต้องตกไปอยู่ในเงื้อมมือของตระกูลหลี่เป็แน่...”
เยี่ยหยวนเทียนส่ายหน้า เ้าสำนักศึกษาอ้าวติงชื่ออะไรเขาก็ไม่รู้ แม้แต่คนระดับสูงในสำนักศึกษาอ้าวติงเองก็ไม่รู้ พวกเขารู้เพียงว่าเ้าสำนักศึกษาจากสำนักศึกษาไปเมื่อหลายปีก่อน และตอนที่จากไปนั้น พลังของเ้าสำนักศึกษาจู๋อยู่ในขอบเขตผู้ฝึกยุทธ์ต้นกำเนิด์...
ด้วยพลังระดับนี้ อย่าว่าแต่แคว้นฉื้อสุ่ยเลย แม้จะมองไปทั่วทั้งทวีปจิ่วโยว ก็นับว่าเป็ยอดฝีมือเหนือยอดฝีมือ ทว่าเวลาล่วงเลยมานานถึงเพียงนี้ ไม่รู้ว่าเ้าสำนักศึกษาจู๋จะเป็ตายร้ายดีอย่างไร ส่วนทางด้านหลี่มู่นั้น หลังจากเข้าควบคุมสำนักศึกษาอ้าวติงและใช้สอยทรัพยากรอย่างกว้างขวาง บัดนี้เขาก็ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตครึ่งก้าวต้นกำเนิด์แล้ว แม้จะเทียบไม่ได้กับเ้าสำนักศึกษาจู๋ แต่หากเทียบกับตระกูลเยี่ยของพวกเขา ก็นับว่าแข็งแกร่งกว่ามากนัก
“ชิงหว่านแม่นางน้อยผู้นั้น อีกประมาณสามเดือนก็จะกลับมาจากอาณาจักรหย่าสือหลานแล้ว ถึงเวลานั้นข้าค่อยปรึกษาหารือกับนางดูอีกที”
สิ้นเสียงถอนหายใจ เหล่าผู้าุโตระกูลเยี่ยก็ได้แต่ส่ายหน้าตามอย่างจนใจ
จะทำเช่นไรได้ ในเมื่อเยี่ยชิงหว่านนั้นงามล่มเมืองเพียงนี้?
อัจฉริยะที่ตามเกี้ยวพาราสีเยี่ยชิงหว่านนั้นมีไม่น้อย ทว่าเมื่อได้ยินชื่อของหลี่ชิงเหอ ต่างก็พากันถอยกรูดไปตามๆ กัน รวมถึงในสำนักศึกษาอ้าวติงเองก็เพราะมีหลี่ชิงเหอคอยขวางทางอยู่ เยี่ยชิงหว่านจึงตัดความรำคาญไปได้มาก เพียงแต่เยี่ยชิงหว่านไม่อาจรู้เลยว่า ทันทีที่นางเดินทางไปยังอาณาจักรหย่าสือหลาน หลี่ชิงเหอก็หมดความอดทน ถึงขั้นยื่นข้อเสนออันไร้เหตุผลเช่นนี้ออกมา...
อาณาจักรหย่าสือหลาน หนองน้ำหมอกเร้น
นับั้แ่เซี่ยฝูคุนและพรรคพวกย่างกรายเข้าสู่หนองน้ำหมอกเร้น เวลาก็ล่วงเลยผ่านไปแล้วสองวัน
“อาจารย์ชิงหว่าน เ้าแน่ใจหรือว่าบุปผาเทพโลหิตอยู่ข้างหน้านี้จริงๆ?”
เซี่ยฝูคุนรู้สึกอ่อนใจอยู่บ้าง ตอนนี้พวกเขากำลังจะเข้าสู่ใจกลางของหนองน้ำหมอกเร้นแล้ว ตลอดทางที่ผ่านมา พวกเขาฆ่าสัตว์อสูรระดับสามและระดับสี่ไปมิน้อย แม้กระทั่งสัตว์อสูรระดับห้าก็เพิ่งจะสังหารไปตัวหนึ่งเมื่อครู่ ทว่ากลับยังไม่พบร่องรอยของบุปผาเทพโลหิตเลย
“มันน่าจะอยู่แถวนี้แหละ สมุนไพรที่มีมูลค่าถึงหนึ่งหมื่นศิลาิญญา จะให้เ้าหาเจอได้โดยง่ายได้อย่างไร?”
เยี่ยชิงหว่านถลึงตาใส่เซี่ยฝูคุนอย่างแง่งอน
เพียงสายตาแบบนั้น กลับทำให้เืลมในกายของเซี่ยฝูคุนพลุ่งพล่านไปทั่ว หากมิใช่เพราะสภาพแวดล้อมรอบกายย่ำแย่ถึงเพียงนี้ เขาคงต้องก้าวเข้าไปกุมมือเยี่ยชิงหว่านเพื่อพูดคุยเื่ราวชีวิตกันสักหน่อยแล้ว
“ทว่าในเมื่อพวกเรามาถึงใจกลางของหนองน้ำหมอกเร้นแล้ว ทุกอย่างต้องระมัดระวังให้มาก ในใจกลางนี้มีสัตว์อสูรระดับหก หรือแม้กระทั่งระดับเจ็ดอาศัยอยู่มิน้อย”
เมื่อได้ยินคำเตือนของเยี่ยชิงหว่าน ดวงตาของเซี่ยฝูคุนก็ทอประกายขึ้นทันที
ก่อนหน้านี้สัตว์อสูรที่ถูกพวกเขาสังหาร ล้วนถูกเขาแอบเก็บเข้าสู่ระบบหลอมปีศาจเพื่อเปลี่ยนเป็แต้มหลอมรวมอย่างลับๆ แม้แต้มจะไม่อาจเทียบได้กับอสรพิษแสงทองก่อนหน้านี้ แต่ยุงน้อยก็ยังถือเป็เนื้อ (เล็กน้อยก็ยังดี) และเมื่อได้ยินว่ามีสัตว์อสูรระดับหกหรือระดับเจ็ด เซี่ยฝูคุนก็เริ่มเกิดแผนการขึ้นในใจอีกครั้ง
ตอนนี้เขาคือผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตชั้นยอดขั้นสูงสุด สัตว์อสูรระดับสี่ทั่วไปเขาสามารถเก็บเข้าสู่ระบบหลอมปีศาจได้โดยตรง
ส่วนระดับหกหรือระดับเจ็ดนั้น หากอยู่ในสภาวะาเ็สาหัสหรืออ่อนแรง เขาก็สามารถเก็บพวกมันเข้าระบบได้เช่นกัน
เพียงแต่เซี่ยฝูคุนไม่รู้ว่า สัตว์อสูรระดับหกหรือระดับเจ็ดจะสามารถแลกเป็แต้มหลอมรวมให้เขาได้มากเพียงใด
ขุมกำลังของพวกเขาในตอนนี้ หากเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรระดับหกทั่วไปก็นับว่าไม่ใช่ภัยคุกคามใหญ่หลวงนัก สิ่งที่จะนำมาซึ่งอันตรายได้เห็นจะมีเพียงสัตว์อสูรระดับเจ็ด แต่ต่อให้เป็ในหนองน้ำหมอกเร้น สัตว์อสูรระดับเจ็ดก็ไม่ใช่สิ่งที่จะพบเจอได้โดยง่าย เกรงว่าต้องเป็ส่วนลึกที่สุดของใจกลางเท่านั้น ถึงจะมีโอกาสเจอพวกมันสักตัวสองตัว
อย่างไรเสีย ตัวตนระดับสัตว์อสูรระดับเจ็ดนั้น ไม่ว่าจะอยู่ที่แห่งหนใดก็นับว่าเป็สัตว์อสูรที่แข็งแกร่งทรงพลังอย่างยิ่ง
เยี่ยชิงหว่านเห็นว่าหลังจากที่ตนเอ่ยเตือนไปแล้ว เซี่ยฝูคุนมิเพียงไม่มีท่าทีตื่นตระหนก แต่กลับยืนเหม่อลอยจินตนาการไปไกล นางแทบอยากจะกุมขมับ นี่นางพายอดฝีมือแบบไหนมากันแน่เนี่ย?
“สำรวจต่อไปเถอะ ข้าเชื่อว่าเราต้องหาบุปผาเทพโลหิตเจอในไม่ช้า”
เยี่ยชิงหว่านทำได้เพียงเอ่ยกระตุ้น
“อืม”
เซี่ยฝูคุนพยักหน้าพลางเหลือบมองไปด้านหลัง ภายใต้ััอันทรงพลังของเขา กลิ่นอายของทหารรับจ้างทั้งสามเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ดูเหมือนว่าเพราะเข้าสู่ใจกลางของหนองน้ำหมอกเร้น พวกเขาจึงกลัวว่าจะคลาดสายตา ทหารรับจ้างกลุ่มนั้นจึงลดระยะห่างลง
ด้วยเหตุนี้ เซี่ยฝูคุนจึงมองเห็นระดับพลังของทั้งสามคนได้อย่างชัดเจน
ขอบเขตผู้ฝึกยุทธ์ห้าวหาญขั้นต้นหนึ่งคน
ขอบเขตผู้ฝึกยุทธ์ชั้นยอดขั้นสูงสุดสองคน!
ขุมกำลังเช่นนี้นับว่าไม่ธรรมดาเลยจริงๆ
ตอนนี้เยี่ยชิงหว่านเป็ผู้อัญเชิญระดับหก หากเทียบเป็ผู้ฝึกยุทธ์ก็นับว่าอยู่ในขอบเขตห้าวหาญ อย่างไรก็ตาม นางไม่ได้ใช้ชีวิตแขวนอยู่บนคมดาบประดุจทหารรับจ้างเหล่านี้ ดังนั้นหากต้องปะทะกันจริง การที่นางจะต้านทานทหารรับจ้างขอบเขตห้าวหาญผู้นั้นไว้ได้ก็นับว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว
ส่วนผู้ฝึกยุทธ์ชั้นยอดขั้นสูงสุดอีกสองคนนั้น ตามการคาดการณ์ของพวกเขาแล้ว เพียงคนเดียวก็สามารถจัดการกับเขาได้แล้ว ส่วนอีกคนที่เหลือ การจะจัดการกับชิงมู่เสวียนที่มีระดับเพียงผู้อัญเชิญระดับสองก็นับว่าเหลือเฟือ นี่คือเหตุผลว่าทำไมพวกเขาถึงกล้าปฏิบัติกับกลุ่มของเซี่ยฝูคุนราวกับเป็เหยื่ออันโอชะ
“หวังว่าพวกเ้าคงไม่โง่เขลาเกินไปนักนะ...”
เซี่ยฝูคุนถอนหายใจ หลังจากระบบเช่าเปิดใช้งานแล้ว ในแคว้นฉื้อสุ่ยแห่งนี้เขาก็แทบจะเดินอาดๆ ไปได้ทุกแห่งอย่างไร้ผู้ต้าน
ใช่แล้ว แคว้นฉื้อสุ่ยย่อมมีขุมกำลังที่แข็งแกร่งอยู่จริง
ทว่าต่อให้ขุมกำลังเ่าั้จะแข็งแกร่งเพียงใด ผู้นำของพวกเขาโดยทั่วไปก็เป็เพียงขอบเขตอานุภาพเทพขั้นสูงสุด หรือขอบเขตต้นกำเนิด์ขั้นต้นเท่านั้น
ข้าเช่าสัตว์อัญเชิญระดับเก้าออกมาสู้กับเ้าเลยดีไหมล่ะ?
เพียงแต่เซี่ยฝูคุนไม่อยากเสียแต้มหลอมรวมไปกับสุนัขรับใช้พวกนี้ก็เท่านั้น
และในขณะที่คนทั้งกลุ่มกำลังเตรียมตัวจะออกเดินทางต่อนั้นเอง
“โฮก—!”
เสียงคำรามสนั่นหวั่นไหวระลอกหนึ่งดังมาจากจุดที่ไม่ไกลจากคนทั้งสามนัก
“นี่มัน...”
สีหน้าของเยี่ยชิงหว่านเปลี่ยนไปอย่างมาก
แรงกดดันที่ทำให้นางรู้สึกสั่นสะท้านถึงเพียงนี้
แม้แต่สัตว์อสูรระดับหกก็ยังทำไม่ได้
สัตว์อสูรระดับเจ็ดทั่วไป... ก็เป็ไปไม่ได้เช่นกัน
สิ่งเดียวที่น่าสะพรึงกลัวได้ถึงเพียงนี้
มีเพียง—
สัตว์อสูรระดับเจ็ดขั้นท้าย หรือแม้กระทั่งขั้นสูงสุดเท่านั้น!
“ติ๊ง ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ พบสัตว์อสูรระดับเจ็ดขั้นท้าย หมาป่าปีศาจสองหัวหนึ่งตัว!”
เซี่ยฝูคุนเพิ่งจะตั้งสติได้ ก็ได้ยินเสียงของระบบหลอมปีศาจดังขึ้นในหัว
เขาค้นพบความจริงข้อหนึ่งว่า ระบบหลอมปีศาจจะแจ้งเตือนเฉพาะเมื่อเขาพบสัตว์อสูรระดับเจ็ดขึ้นไปเท่านั้น ส่วนพวกสัตว์อสูรธรรมดาทั่วไป ระบบไม่เห็นอยู่ในสายตาเลย
เพียงแต่—
สถานการณ์ในตอนนี้ การได้พบกับสัตว์อสูรระดับเจ็ดขั้นท้าย มันเป็เื่น่ายินดีตรงไหนกัน!
1K
