วันที่ 3 ณ หน้าดินแดนปลาปิรันย่า"แน่ใจเหรอวะจะได้ผล" หลินปิงถามขึ้นอย่างสงสัย เมื่อเห็นเพื่อนรักของเขาคิดแผนสุดเกรียน และมีสิทธิ์ที่จะไม่ได้ผล หยิงฉางได้ยินก็ยกไหล่ขึ้น
"ปลาพวกนี้เดินขึ้นพื้นได้รึไงวะ ไม่ใช่ไอ้ฉลามห่านั้นสักหน่อย..."ทั้งสองยังไม่เชื่อ หยิงฉางจึงยื่นขอเสนอ
"เอางี้! ถ้าพลาดฉันก็ตาย จบปะ...ส่วนพวกท่านรออยู่หน้าทางเข้าเลย ถ้ามีเสียงข้อความว่ามีตัวไรตายแล้ว ค่อยมาหา โอเค! " หลินปิงและคัตสึนะพยักหน้าพร้อมเพรียงก่อนนั่งรออยู่ตรงต้นไม้ เมื่อหยิงฉางเห็นก็ดีดตัวเข้าไปในป่าทันที ไม่ถึงนาทีเขาก็มาถึง
"หลุมน้ำไม่ใหญ่เลยแฮะ ดีเลย" หยิงฉางมองไปยังหลุมน้ำกว้าง 3 เมตรทั้งสองด้าน ก่อนที่จะหยิบสุดยอดไอเทมแรร์ออกมาถือ
"ดูสิว่าเกมห่านี้จะสมจริงแค่ไหน เมื่อเจอกับพริกนี้" ว่าจบหยิงฉางก็ฉีกยิ้ม
"ถ้าหลักความเป็นจริงพวกมันน่าจะแสบจนตายในเวลาไม่เกิน 5 นาทีแน่นอน แต่ถ้าไม่ แสดงว่าเกมมันกระจอกเพราะเรื่องแค่นี้ก็ไม่ทำให้ละเอียด อีกอย่างฉันจะได้แฉเอาเงินอีกด้วย แหมะ! ฉันนี้คนดีจริงๆ ฮ่าๆ ๆ! " ว่าจบหยิงฉางก็หยิบหน้ากากสีดำเหมือนกับนักบินมาสวมทันที แน่นอนของพวกนี้เขาซื้อมาก่อนที่จะมาที่นี้
"รับน๊าา! พี่เอก! (ไม่ใช่ละ) " ตูมม! วินาทีต่อมาถุงพริกหนัก 3 กิโลกรัมก็ถูกลอยลงน้ำดังตูม
"ปลาปิรันย่าสังหาร ระดับ 160 เตรียมโจมตี""ปลาปิรันย่าสังหาร ระดับ 160 เตรียมโจมตี""ปลาปิรันย่าสังหาร ระดับ 160 เตรียมโจมตี".."ปลาปิรันย่าสังหาร ระดับ 160 เตรียมโจมตี"
พริบตาต่อมาเสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้น พร้อมกับปลาปิรันย่าสังหารกัดกินพริกด้วยความเร็วอันน่าเหลือเชื่อ แน่นอนพวกมันสะบัดไปมาจนทำให้แหล่งน้ำของมันจากสีฟ้าอมดำ แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานพร้อมๆ กับเม็ดพริกนับร้อยๆ เม็ดลอยขึ้นบนแหล่งน้ำ
"นี้เขาเรียกว่าทำลายระบบนิเวศรึเปล่าวะเนี่ย" หยิงฉางถามขึ้น ก่อนจะมองหลุมดังกล่าว จากระยะ 20 เมตรด้วยความกลัวเล็กๆ แต่แล้วผ่านมา 2 นาทีก็ไม่ปรากฏอะไร เขาจึงเดินไปดูใกล้ๆ
"อะไรวะ...เสียไปตั้ง 1 หมื่นเครดิตเพื่อได้ถุงมาเกือบ 100 ถุง แต่ทำไมมันไม่ตายห่าสักตัววะ" หยิงฉางถามขึ้นอย่างหัวเสีย วินาทีต่อมาเขาก็ออกห่างจากหลุม และโยนเนื้อออกไป ตูมมม!
"ไร้วี่แวว หาฉัตรใดก็หาไม่เจอ สงสัยมันไม่ได้กลิ่น หรือว่ากลิ่นพริกมันโคตรอภิมหาทำลายจมูกพวกมันวะ" หยิงฉางพูดขึ้นอย่างสงสัย เมื่อยังเห็นเนื้อสดๆ ที่มีเลือดติดอยู่ไม่ถูกกัดกิน
"เอาเว้ย! จะใส่แม่งให้หมดเลย 80 ถุง เหลือ 20 ถุงไว้ยามฉุกเฉิน...ฆ่าไม่ได้ก็ไม่ฆ่า พวกแกก็เป็นอาหารรสเผ็ดสำหรับฉันเสียเถอะ" สิ้นสุดคำพูด หยิงฉางก็ระเบิดพลังออกมา ไล่โยนถุงลงทีละบ่อ 2 บ่ออย่างรวดเร็ว หลังจากที่ผ่านไป 10 นาทีเขาก็ทำเสร็จสิ้น
"อาฮะ! เสร็จ! แต่ไม่ตายสักตัว" หยิงฉางกลับมายังหลุมเดิม และก้มมองดูอย่างสนใจ
"หรือว่าบ่อน้ำนี้มันลึกเกินไปวะ ถึงทำให้ปลานรกนี้ไม่ตาย" หยิงฉางลูบคางเบาๆ ก่อนจะหยิบระเบิดเพลิงออกมา 1 ลูกและโยนลงไปในหลุม
"โกย.." ตูมมม! น้ำสีแดงเลือดกระเด็นขึ้นบนฟ้า 5 เมตรก่อนจะร่วงลงสู่พื้นในวินาทีต่อมา หยิงฉางที่สวมหน้ากากอยู่ ก็เดินไปดูอีกรอบ
"ใช่จริงๆ ด้วย ลึกเกินไป" หยิงฉางไม่รอช้าหยิบผ้าคลุมเกล็ดมังกรออกมาสวมทับทันที ก่อนจะหยิบเนื้อย่างเข้าปาก 3 ชิ้นโดยยังไม่กิน และโดดลงน้ำที่มีแต่พริกทันที ตูมม!
'จำไว้หยิงฉาง เนื้อข้างซ้ายล่องหน ข้างขวาไม่ต้องหายใจ ตรงกลางเป็นเนื้อย่างมิตรสัตว์อสูร' หยิงฉางระเบิดพลังออกมาตีขาด้วยความเร็วสูงดำดิ่งลงไปลงหลุมน้ำทันที
ก๊ากก! เสียงคำรามของสัตว์อสูรบางตัวทำให้หยิงฉางตื่นตัวขึ้นทันที แต่ก็ไม่ได้เกรงกลัวอะไร เพราะเขามีระบบระวังภัยอยู่เสมอ ซึ่งเวลานี้เขาได้โผล่ที่ถ้ำน้ำขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง ซึ่งมีรูกว่า 40 รูขนาด 4 เมตร และดูเหมือนว่าพริกของเขาจะสามารถเข้ามาได้ไม่มากเท่าไหร่
'ต้องรีบแล้ว...' ว่าจบหยิงฉางก็ใช้ทักษะมายาทับซ่อนเบิกร่างมังกรวารีออกมาขี่ทันที ก๊าซซซ! คลื่นๆ ๆ ๆ! เสียงคำรามของมังกรวารีทำให้เกิดเสียงสะท้อนใต้น้ำ หยิงฉางไม่รอช้ามุ่งไปยังทิศทางด้านข้างทันที ฟูมมม!
'เร็วกว่าเราเยอะเลยเว้ย' หยิงฉางพูดในใจเมื่อเห็นมังกรวารีว่ายน้ำได้เร็วกว่าเขาเกือบ 2 เท่า ทำให้หยิงฉษงแสระยิ้มในใจ พร้อมกับความตื่นเต้นที่แทบทำให้เขาตายได้
ฟูมมม! วินาทีต่อมาหยิงฉางก็พบกับปลาปิรันย่ากลุ่มใหญ่นับพันอยู่เบื้องหน้าเขา หยิงฉางไม่รอช้ากินเนื้อย่างล่องหนทันที พริบตาต่อมาหยิงฉางก็หายจากหลังมังกรวารีทันที ก๊ากๆ ๆ ๆ! กึด! ก๊าซซ! หยิงฉางเห็นภาพที่มังกรวารีโดนกัดกินก็สะดุ้งตัวโยน และพุ่งไปทางที่ปลาพวกนี้กำลังไปอย่างไม่เกรงกลัว
'ทำไมพวกมันไม่อยู่ตรงนี้นะ ทำไมต้องว่ายมาทางนี้ด้วย' หยิงฉางตั้งข้อสงสัย แต่ก็ไม่ได้คิดไรให้รกสมอง หลังจากที่ว่ายมาได้ 10 นาทีเขาก็มาถึงจุดสิ้นสุดของถ้ำ แน่นอนว่ายิ่งระดับเยอะยิ่งทำให้ประสิทธิภาพทางร่างกายสูงขึ้น ซึ่งตอนนี้หยิงฉางระดับ 140 ทำให้เขาสามารถไม่หายใจได้เกือบชั่วโมงเลยทีเดียว
'เวร!! ทางตัน' หยิงฉางพูดขึ้นในใจอย่างตื่นตระหนก เขาไม่รอช้าเสกมังกรวารีออกไปอีก 3 ตัวออกไปพร้อมกัย ก่อนที่จะหันไปมองถ้ำด้วยความสนใจ
'นั้นมัน..คัมภีร์!! ' หยิงฉางดีดตัวไปหาคัมภีร์ทันที หลังจากเช็กกับดักมากมาย ก็ไม่พบ ทำให้หยิงฉางหยิบมันออกมาเข้ากระเป๋ามิติทันที
'ไม่รู้ว่าจะดีสมกับการเสี่ยงนี้ไหม แต่ก็ยังดีกว่าไม่ได้อะไร...ลดแค่ 10 อันดับจะกลัวอะไร หาใหม่ได้' ว่าจบหยิงฉางก็หยิบถุงพริกออกมา และคว้าดาบคลาส D ตัดใจกลางทางตันทันที
.