(นิยายแปล) คืนชะตาชีวารัก

ตอนที่ 17 ตั้งครรภ์ (1)

        เซียวหมิ่นหางนำภาพปลอมมาและกลับไปตามแต่ใจตนเอง วันนั้นเขาไม่ได้อยู่ที่ตระกูลสวี่นานนักและไม่ได้ไม่พอใจอะไรพี่น้องตระกูลสวี่ กระทั่งภายหลังสวี่ซงซานกลับมาถึงบ้านแล้วได้ยินเรื่องนี้เข้าก็นิ่งขรึมไปชั่วครู่ และทำทีว่าไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น จากนั้นก็ลืมเรื่องนี้ไป

        แต่สวี่เฉิงอวี๋กลับรับรู้ได้อย่างจริงจังว่า ชีวิตของนางได้ถูกปั่นป่วนเข้าให้แล้ว

        เดิมนางคิดจะใช้ชีวิตอย่างสงบ เดินอย่างค่อยเป็นค่อยไปอย่างมั่นคงทีละก้าว ช่วยเหลือท่านพ่อและพี่ชาย สร้างความรุ่งโรจน์ให้ตระกูลสวี่ เปิดตาให้กระจ่าง มองดูคนให้ชัดเจนลึกซึ้ง

        นับจากคลื่นลมเรื่องภาพปลอมในวันนั้นผ่านไปหมิ่นหางก็มักจะนำของมาหาอยู่เป็นประจำ บางคราท่านพ่อของนางอยู่ บางคราพี่ชายใหญ่ของนางอยู่ โดยอ้างอย่างสวยหรูว่า...ประเมินมูลค่า

        บ้านเขามีของล้ำค่าไม่รู้เท่าใด ต่อให้นำมาที่ตระกูลสวี่วันละหนึ่งชิ้นเกรงว่าหนึ่งปีก็ยังไม่จบสิ้น เขามักจะมาปรากฏตัวต่อหน้านางเสมอ

        แต่สวี่เฉิงอวี๋กลับพูดอะไรไม่ได้

        คราวแรกๆ มีอยู่สองครั้งที่นางอ้างว่าป่วยและไม่ยินดีออกไปพบเขา ตอนนั้นเขาไม่ได้พูดอะไรแต่นำของหันหลังเดินออกไป แต่ช่วงครึ่งวันหลังเขากลับส่งทั้งหมอทั้งยาล้ำค่ามาที่จวนของพวกเขา

        นานวันเข้าทั่วทั้งเมืองหยางโจวต่างก็รู้กันไปทั่ว

        ทุกคนต่างรู้ว่าระยะนี้คุณชายน้อยถูกใจตระกูลสวี่มาก มักจะไปมาหาสู่เสมอ ติดต่อกันอย่างสนิทสนม คุณหนูห้าบุตรสาวสายตรงของบ้านใหญ่ตระกูลสวี่ยิ่งได้รับความสำคัญจากคุณชายน้อยมาก ทำให้คุณชายน้อยลดตัวลงมาใส่ใจไม่พอ ทุกคราเวลาได้ของล้ำค่าอะไรมาก็มักจะนำมาส่งให้ตระกูลสวี่เพื่อให้คุณหนูห้าดูเสมอ

        และคำพูดที่ไม่น่าฟังนั้นกลับไม่มีเลย สวี่เฉิงอวี๋คิดพิจารณาอย่างละเอียดแล้วแปดส่วนคิดว่าเป็นผลงานของเซียวหมิ่นหาง

        หากผู้อื่นจะลือกันไปจริงๆ เกรงว่าคงมีแต่จะพูดว่านางใช้เสน่ห์ยั่วยวน ไม่รู้ใช้วิธีการอันใดถึงได้ทำให้เซียวหมิ่นหางมองนางต่างออกไปได้

        แต่ตอนนี้สิ่งที่แพร่กระจายไปทั่วล้วนแต่เป็นคำพูดที่น่าฟังทั้งนั้น หากไม่ได้ชมว่านางมีความสามารถ เก่งกาจ ก็พูดชมว่าตระกูลสวี่อบรมบุตรสาวได้ดี อบรมบุตรสาวสายตรงบ้านใหญ่ได้เช่นนาง ไม่เพียงแต่เชี่ยวชาญพิณ หมาก อักษรและศิลปะเท่านั้น กระทั่งของโบราณล้ำค่าก็ยังสามารถประเมินมูลค่าได้อย่างมีหลักมีการ นี่แทบจะชื่นชมจนนางมากจนเรียกว่าหาได้ยากนัก

        หากพูดว่านี่ไม่ใช่ฝีมือของเซียวหมิ่นหาง ตีสวี่เฉิงอวี๋ให้ตายนางก็ไม่เชื่อ

        เป็นเช่นนี้เรื่อยมาจนผ่านไปกว่าครึ่งเดือน สวี่เฉิงอวี๋เองก็ยอมรับได้อย่างสงบแล้ว...เซียวหมิ่นหางลงทุนอย่างหนักเพื่อจะติดต่อกับนาง คนภายนอกยิ่งชื่นชมนางไม่หยุดปาก ชื่อเสียงของนางดียิ่งกว่าแต่ก่อน ท่านพ่อของนางพ่อใจมาก พี่ชายใหญ่ของนางเองก็พอใจ กระทั่งท่านแม่ของนางได้ยินหลายครั้งเข้าก็ยังยิ้มออกมา แล้วนางยังจะมีอะไรที่ไม่พอใจอีกหรือ

        อย่างไรเซียวหมิ่นหางก็ไม่ได้ไปมาหาสู่ด้วยเจตนาร้าย นางจะเอาแต่ผลักเขาออกห่างไม่ได้

        ยิ่งไปกว่านั้นนางเองก็ไม่ได้มีความสามารถที่จะฝืนผลักไสผู้สูงศักดิ์เช่นเซียวหมิ่นหางออกไปจริงๆ

        พูดอีกอย่าง ในใจส่วนลึกของสวี่เฉิงอวี๋รู้ดีว่าเซียวหมิ่นหางกับอู๋เว่ยไม่เหมือนกัน

        หลายครั้งที่นางพลิกไปมาตอนกลางคืนด้วยอาการนอนไม่หลับ หรือบางครั้งก็สะดุ้งตื่นจากฝันร้ายตกใจจนเหงื่อท่วมไปทั้งร่าง ภายหลังก็นอนไม่หลับอีก

        ทุกครั้งที่เป็นเช่นนี้นางมักจะนึกถึงคำพูดของอู๋เว่ยก่อนที่นางจะตาย...เป็นเพราะเขารักแต่ไม่ได้รักตอบหรือ เกรงว่าไม่ใช่

        เกรงว่าความแค้นของอู๋เว่ยส่วนมากเป็นเพราะความรู้สึกต้อยต่ำในส่วนลึกของเขา เป็นเพราะตั้งแต่แรกเขาก็รู้ดีว่าต่อให้มีอู๋เว่ยสิบคนก็ยังเทียบกับเซียวหมิ่นหางคนเดียวไม่ได้เท่านั้นเอง

        เขาพยายามทุ่มเทขนาดนั้นเพื่อที่จะแต่งงานกับนาง แต่กลับเป็นเพราะเซียวหมิ่นหางเกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้นจนไม่สามารถแต่งนางเป็นภรรยาเขาจึงสามารถอาศัยช่องโหว่นี้ได้ ไม่เช่นนั้นทั้งชีวิตก็คงไล่ลำดับมาไม่ถึงเขา

        เซียวหมิ่นหางมีทั้งอำนาจบารมี ทั้งยังมีเงิน เขาอยากได้อะไรแต่ไหนแต่ไรมาก็ได้มาอย่างง่ายดาย หากตัวเขาไม่ได้ก็มักจะมีคนข้างกายคิดหาทุกวิธีการแทนเขาเพื่อให้เขาได้มา คนเช่นนี้กับอู๋เว่ย แน่นอนว่าไม่เหมือนกัน