บทที่ 3 พอใจกับรูปร่างของฉันไหม?
ผู้หญิงคนนี้แสดงได้แย่มาก มองแค่นี้ก็รู้แล้ว
แต่ก็ยังน่าสนใจนิดหน่อย
“คะ...คุณอาฟู่คะ…” ชายหนุ่มจ้องมองเธอด้วยสายตาคมกริบ ราวกับมองออกว่าเธอกำลังแสดงอยู่ ขณะนั้นหลีเกอก็รู้สึกประหม่าและหวาดกลัวนิดหน่อย
แต่ในวินาทีต่อมา เธอรู้สึกว่าตัวกำลังลอยขึ้น ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความใ เธอถูกฟู่ซือเหยียนอุ้มขึ้นในท่าเ้าหญิง!
ความรู้สึกไร้แรงโน้มถ่วงทำให้หลีเกอรีบโอบรอบคอของฟู่ซือเหยียน อกของเขาอบอุ่นและกว้างใหญ่ เธอได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากเขา หลีเกอรู้สึกว่าเธอกำลังหน้าแดงและร้อนผ่าว แถมหัวใจยังเต้นแรงอีก
ตรงไปตรงมาแบบนี้เลยเหรอ? เมื่อกี้ยังทำตัวเป็สุภาพบุรุษอยู่เลยไม่ใช่เหรอ?
“ตอนนี้ยังเจ็บเท้าอยู่ไหม?” เสียงเ็าของฟู่ซือเหยียนดังมาจากข้างบนศีรษะ
“อ้อ!…” หลีเกอกลืนน้ำลายเงียบ ๆ “ไม่...ไม่เจ็บแล้วค่ะ”
เธอเหม่อมองใบหน้าด้านข้างที่หล่อเหลาของฟู่ซือเหยียน
“หึ!…” ฟู่ซือเหยียนแสยะยิ้มมุมปาก สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลงเขารีบก้าวยาว ๆ ไปยังรถที่จอดอยู่หน้าร้านท่ามกลางผู้คนที่มุงดู
ผู้ชายคนนี้เป็คนยังไงกันแน่เนี่ย?
หลีเกอรู้สึกสับสน
จนกระทั่งถูกอุ้มขึ้นรถเธอถึงได้สติ กำลังจะพูดอะไรบางอย่างแต่ฟู่ซือเหยียนได้สั่งคนขับแล้วว่า “ไปโรงแรมอินเตอร์คอนติเนนตัล”
“...”
อิน... อินเตอร์คอนติเนนตัล? นั่นมันโรงแรมระดับห้าดาวเลยนะ!
หลังจากขึ้นไปยังห้องสวีตสุดหรูบนชั้นบนสุดของโรงแรมแล้ว
ฟู่ซือเหยียนก็โยนหลีเกอลงบนเตียงก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป ทิ้งให้หลีเกอนอนอยู่บนเตียงคนเดียว จนกระทั่งผ่านไปราว ๆ หนึ่งนาที หลีเกอถึงได้ค่อย ๆ รู้สึกตัว
เธอ... เธอไปอ่อยฟู่ซือเหยียน แล้วถูกเขาพามาโรงแรมจริง ๆ งั้นเหรอ?
ทำไมรู้สึกง่ายกว่าที่เธอคิดไว้มากเลยล่ะ?
คงไม่มีกับดักอะไรหรอกนะ?
แต่หลีเกอก็ไม่มีเวลาสนใจเื่อื่นมากนัก
เพียงแค่นึกถึงเหตุการณ์ที่เธอเจอฟู่อวิ๋นจือนอกใจ ก็รู้สึกเ็ปแทบจะบ้าตายแล้ว บวกกับฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไป เธอจึงไม่รู้สึกหวาดกลัวต่อสิ่งที่จะเกิดขึ้น กลับรู้สึกตื่นเต้นปนคาดหวังเสียด้วยซ้ำ
ฟู่ซือเหยียนหน้าตาดีขนาดนี้ ได้มีอะไรด้วยก็ถือว่าคุ้มแล้ว!
อีกอย่างเขายังเป็อาของฟู่อวิ๋นจืออีกด้วย
เธอเต็มใจที่จะแก้แค้นผู้ชายคนนั้นด้วยวิธีนี้!
หลีเกอรีบคว้ากระเป๋าของเธอมาเปิดแล้วรื้อค้นหาอะไรบางอย่าง เธอ้ากินยาให้เสร็จก่อนที่ฟู่ซือเหยียนจะออกมา
ตอนเรียนมหาวิทยาลัย เธอเคยมีแฟนแต่ไม่คิดว่าเขาจะพยายามข่มขืนเธอ
หลีเกอต่อสู้อย่างเอาเป็เอาตายกว่าจะรอดมาได้ แต่ก็เกิดปมในใจทำให้เธอกลัวการมีเพศสัมพันธ์ั้แ่นั้นมา
แม้แต่หลังจากแต่งงานกับฟู่อวิ๋นจือ เธอก็พยายามที่จะเปิดใจ แต่ทุกครั้งที่ถึงจังหวะสำคัญเธอก็รู้สึกคลื่นไส้อาเจียน ฟู่อวิ๋นจือก็ปลอบใจเธอว่าไม่เป็ไรแล้วไปนอนอีกห้องแทน
ยิ่งฟู่อวิ๋นจือดีกับเธอมากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งรู้สึกผิดมากขึ้นเท่านั้น เมื่อได้ยินว่าต่างประเทศมียาสำหรับรักษาอาการแบบนี้ เธอก็ให้เพื่อนซื้อมาให้หนึ่งกล่อง เธอคิดจะลองใช้ในวันครบรอบแต่งงานปีแรก
แต่ฟู่อวิ๋นจือกลับเซอร์ไพรส์เธอแทน!
หลีเกอพยายามควานหายาในกระเป๋าก็ไม่พบ จนนึกขึ้นได้ว่าเธอเพิ่งจะเปลี่ยนกระเป๋ามา ยาจึงอยู่ในกระเป๋าใบเดิม
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ประตูห้องน้ำก็ถูกเปิดออก และฟู่ซือเหยียนก็เดินออกมา
ชายหนุ่มสวมชุดคลุมอาบน้ำสีเทามันเชือกที่เอวแบบหลวม ๆ เผยให้เห็นรูปร่างที่กระชับและเพรียวบาง เส้นผมสีดำยังเปียกชื้นมีหยดน้ำไหลริน ทั้งดูดีและน่าหลงใหลมาก
หลีเกอจ้องมองชายหนุ่มจนเผลอกลืนน้ำลายลงคอ
ฟู่ซือเหยียนคนนี้หน้าตาและรูปร่างดีเกินคาดจริง ๆ
ฟู่ซือเหยียนเคยพบเจอผู้หญิงแบบนี้มานักต่อนักแล้ว ภายใต้แสงไฟสลัว ใบหน้าของเขาปรากฏสีหน้าที่เรียบเฉยและเ็า
เขาเช็ดผมด้วยผ้าเช็ดตัวสองสามที แล้วหันมาจ้องมองหลีเกอด้วยสายตาดูถูก เขาโน้มตัวลงมาเข้าไปใกล้ใบหน้าที่แดงก่ำของเธอ “พอใจไหม?”
“พอ...พอใจมาก..ค่ะ”
หลีเกอได้กลิ่นของเขาก็รู้สึกเหมือนจะเป็ลมไปชั่วขณะ เธอใเล็กน้อยก่อนจะตั้งสติ “เอ่อ...คือ…ฉันอยากออกไปซื้อของข้างนอกหน่อยค่ะ”
เธอไม่อยากอาเจียนจนทำให้เสื้อผ้าของฟู่ซือเหยียนเลอะเทอะ
5K
