321 Action! เฮียไป๋ช่วยเบามือหน่อยครับ NC (จบ)

    เล่มที่ 1 ตอนที่ 7 ถ่ายรูปบนเตียง

             ฉีลั่วอิ่งดูออกว่าเมิ่งไป๋ไป๋สนใจข้อเสนอ จึงรู้สึกกระตือรือร้นขึ้นมาและคิดจะถ่ายเซลฟีตอนนี้ให้สักสองสามรูป แต่เขาก็นึกขึ้นได้ว่าตัวเองยังสวมชุดสูทที่เข้าร่วมงานประกาศรางวัล อีกทั้งยังอยู่ในบ้านอีก คงจะหาคำอธิบายไม่ได้ว่าไปเอารูปเหล่านี้มาจากไหน ดังนั้น เขาจึงหารูปที่สวมชุดลำลองสองรูปจากอัลบั้มในโทรศัพท์มือถือแล้วส่งให้เมิ่งไป๋ไป๋

             เมิ่งไป๋ไป๋ : “นี่ถ่าย๻ั้๫แ๻่เมื่อไร?”

             ฉีลั่วอิ่งในภาพไม่ได้แต่งหน้า เขาสวมเพียงหมวกเบสบอล แว่นดำ และเสื้อคอวีหลวมๆเข้าคู่กับกางเกงยีนส์ขาตรงสีดำ มองแล้วดูเด็กมาก คล้ายกับนักศึกษามหาวิทยาลัย

             สุ่ยเก้ออี้ฟาง : “เดือนที่แล้วมั้งหาไม่ได้ตามอินเทอร์เน็ตนะ ส่งให้คุณคนเดียว”

             รูปนี้อยู่แค่ในโทรศัพท์ของฉีลั่วอิ่งเท่านั้น ไม่เคยเปิดเผยที่ไหนมาก่อนเขาจึงมั่นใจเป็๲อย่างยิ่งว่าไม่มีทางเห็นได้จากที่อื่น

             เมิ่งไป๋ไป๋ : “ไม่เคยเห็นรูปนี้จริงๆด้วย แล้วคุณมีรูปนี้ได้ยังไง? แอบถ่ายเหรอ?”

             สุ่ยเก้ออี้ฟาง : “เคยเห็นรูปที่แอบถ่ายจากกล้องมาก่อนไหมล่ะ?”

             เมิ่งไป๋ไป๋ : “ก็จริง”

             สุ่ยเก้ออี้ฟาง : “ให้เ๱ื่๵๹นี้เป็๲ความลับระหว่างพวกเรานะคุณอย่าเตะฉันออก แล้วฉันจะส่งรูปให้คุณอีก”

             เมิ่งไป๋ไป๋ไม่ได้ตอบกลับในทันทีราวกับกำลังพิจารณาอยู่ ระหว่างที่รอฉีลั่วอิ่งก็รู้สึกเบื่อจนแอบไปดูเพจแฟนคลับของเมิ่งเชวี่ยไป๋ เมื่อเห็นว่าแฟนคลับของเขามีจำนวนแค่ครึ่งหนึ่งของตัวเองก็รู้สึกโล่งใจมาก

             โพสต์ล่าสุดของเมิ่งเชวี่ยไป๋เป็๲รูปที่เขารับรางวัลนักแสดงหน้าใหม่บนเวทีพร้อมข้อความประกอบยาวมาก เขาบรรยายความรู้สึกของการเดินทาง๻ั้๹แ๻่เดบิวต์ทั้งยังขอบคุณผู้กำกับ ทีมงาน และกรรมการ ฉีลั่วอิ่งอ่านอย่างคร่าวๆ แล้วรู้สึกว่าวิธีการเขียนของเขาไม่เลวเลย แปดสิบเปอร์เซ็นต์คงเป็๲ผู้จัดการหรือไม่ก็ผู้ช่วยบรรณาธิการเขียนมาให้ก่อน อย่างไรแล้ว การบีบบังคับคนที่ประหยัดคำพูดถึงขนาดกล่าวสุนทรพจน์ตอนได้รับรางวัลเพียงแค่สี่คำให้มาเขียนข้อความยาวๆ แบบนี้ก็เป็๲เ๱ื่๵๹ยากเกินไปสำหรับเขา

             ในขณะที่ฉีลั่วอิ่งกำลังจะถามเมิ่งไป๋ไป๋ว่าคิดดีแล้วหรือยังก็ได้รับคำตกลงของอีกฝ่าย

             การประนีประนอมของเมิ่งไป๋ไป๋ทำให้ฉีลั่วอิ่งถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกโชคดีที่เมิ่งไป๋ไป๋ไม่ได้จี้ถามที่มาของรูป เพราะหลังจากครุ่นคิดอย่างรอบคอบแล้ว ไม่ว่าข้อแก้ตัวไหนก็ล้วนมีช่องโหว่ทั้งนั้น แล้วเขาก็ไม่สามารถยอมรับตรงๆ ได้ว่าตัวเองคือฉีลั่วอิ่งด้วย

             สุ่ยเก้ออี้ฟาง : “ถามอะไรอย่างหนึ่งได้ไหม?”

             เมิ่งไป๋ไป๋ : “ว่ามาสิ”

             สุ่ยเก้ออี้ฟาง : “ทักษะการแสดงของฉีลั่วอิ่งกับเมิ่งเชวี่ยไป๋ ของใครดีกว่ากัน?”

             เมิ่งไป๋ไป๋ : “ฉีลั่วอิ่งดีกว่าอย่างไม่ต้องสงสัยเลย”

             ดีมาก! แน่อยู่แล้วว่าเขาไม่ได้ด้อยกว่าเมิ่งเชวี่ยไป๋!

             ฉีลั่วอิ่งรู้ว่าการถามคำถามแบบนี้กับแฟนคลับนั้นไม่เป็๲กลางเท่าไร แต่คำตอบที่เขาอยากได้ในตอนนี้มีแค่คำตอบเดียว ดังนั้นเขาจึงไม่สนใจสักนิดว่าจะเป็๲กลางหรือเปล่า และเขาก็ไม่มีทางยอมรับว่าตัวเองรู้สึกตะขิดตะขวงใจกับคำวิจารณ์บนอินเทอร์เน็ตอย่างแน่นอน

             คืนนี้ฉีลั่วอิ่งได้รับความรักจากแฟนคลับอย่างเต็มเปี่ยมเขาวางโทรศัพท์อย่างพึงพอใจแล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำหลังจากอาบน้ำเสร็จก็สวมชุดคลุมอาบน้ำมานอนบนเตียงใหญ่ที่อ่อนนุ่ม ใบหน้ามีรอยยิ้มบางๆเตรียมจะเข้านอน

             ก่อนหลับตาลง ฉีลั่วอิ่งนึกถึงเหล่าแฟนคลับที่ให้กำลังใจเขาและคิดว่าควรตอบแทนอะไรบางอย่าง เขายกโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดหน้าเพจทางการของตัวเอง แล้วเขียนข้อความลงไป

             “ขอบคุณทุกคน”

             ขอบคุณแฟนคลับที่สนับสนุนเขามาโดยตลอด ขอบคุณที่เข้าใจเขาเหมือนกับเมิ่งไป๋ไป๋ขอบคุณผู้กำกับที่เห็นคุณค่าของเขา ขอบคุณนักแสดงที่แสดงด้วยกัน ขอบคุณทีมงานที่ร่วมฝ่าฟันกันมา ความรู้สึกขอบคุณที่อัดแน่นถูกย่อลงให้เหลือเพียงไม่กี่คำจนเหมือนกับคำขอบคุณตอนได้รับรางวัลของเมิ่งเชวี่ยไป๋อย่างน่าประหลาดใจ

             ฉีลั่วอิ่งจ้องไปที่คำสี่คำนี้ เขารู้สึกว่าการโพสต์โดยไม่มีรูปประกอบอาจดูไม่จริงใจไปหน่อย จึงเปิดกล้องแล้วถ่ายภาพใบหน้าด้านข้างที่กำลังพิงหมอนเป็๞ภาพถ่ายราตรีสวัสดิ์เพื่อเซอร์วิสแฟนๆ แล้วกดอัปโหลด

             กลางดึกคืนนั้น ในกลุ่มอู้รู่ฉีถูก็คึกคักขึ้นมาทุกคนต่างกำลังพูดถึงโพสต์ใหม่ล่าสุดของฉีลั่วอิ่ง

             เ๹ื่๪๫ที่หนึ่ง คือ ตลอดสองปีมานี้น้อยครั้งมากที่ฉีลั่วอิ่งจะโพสต์อะไรด้วยตัวเอง ส่วนเ๹ื่๪๫ที่สอง คือ ฉีลั่วอิ่งไม่เคยโพสต์รูปบนเตียงมาก่อนเลย──ในมุมมองของแฟนคลับ การถ่ายรูปอยู่บนเตียงก็คือรูปบนเตียง

             “ตำแหน่งทางซ้ายเป็๲ของฉัน!”

             “ด้านขวาฉันจองแล้ว!”

             “ตำแหน่งด้านข้างทั้งสองของฉีฉีมอบให้สองคนก่อนหน้าได้ไม่มีปัญหาฉันนอนอยู่บนตัวของฉีฉีก็พอ”

             “ชั่วร้ายเกินไปแล้ว! ถึงกับแย่งตำแหน่งที่ดีที่สุดไป!”

             “บ้าเอ๊ย! ฉันคิดไม่ถึงได้ยังไง?”

             แฟนคลับที่ยังตื่นอยู่ต่างก็บันทึกภาพของเขาและเปลี่ยนภาพหน้าจอในคืนนี้รวมถึงเมิ่งไป๋ไป๋ด้วย

    ----------

    ฉีฉี : “ทำไมคืนนี้ถึงนอนไม่ค่อยสบายเลยนะ? หนักตัวมากเลย...”

    นิยายแนะนำ

    ข้าคือบุตรชายคนเล็กของท่านดยุก (YAOI)

    ข้าคือบุตรชายคนเล็กของท่านดยุก (YAOI)

    นิยาย Y (Yaoi)
    541 1
    Last hope Return

    Last hope Return

    นิยาย ผจญภัย,แอคชั่น,ไซไฟ
    3K 6
    ดวงใจที่ถูกลืม

    ดวงใจที่ถูกลืม

    นิยาย รัก
    1K 19
    นี่น่ะเหรอชีวิตหลังแต่งงานของผมกับคุณสามี

    นี่น่ะเหรอชีวิตหลังแต่งงานของผมกับคุณสามี

    นิยาย Y (Yaoi)
    858 14
    ข้าน่ะหรือฮูหยินใหญ่แม่ทัพเตียงหัก E-BOOK พร้อมโหลด!!

    ข้าน่ะหรือฮูหยินใหญ่แม่ทัพเตียงหัก E-BOOK พร้อมโหลด!!

    นิยาย จีน,กำลังภายใน,เทพเซียน
    3K 6
    บุปผาเหนือกาลเวลา

    บุปผาเหนือกาลเวลา

    นิยาย ย้อนยุค,อนาคต
    1K 24
    จ้าวลี่เซียน (รุ่นลูกดวงใจประมุขมาร)

    จ้าวลี่เซียน (รุ่นลูกดวงใจประมุขมาร)

    นิยาย จีน,กำลังภายใน,เทพเซียน
    2K 9
    วิศวะรุ่นพี่..รักนี้เคะไม่เคะ (จบ)

    วิศวะรุ่นพี่..รักนี้เคะไม่เคะ (จบ)

    นิยาย Y (Yaoi)
    2K 33
    เกิดใหม่เป็นพี่ชาย (ที่ต้องตาย) ของตัวร้าย : ผมจะปั้นน้องชายคนนี้ให้เป็นพระเอกเอง! [จบ]

    เกิดใหม่เป็นพี่ชาย (ที่ต้องตาย) ของตัวร้าย : ผมจะปั้นน้องชายคนนี้ให้เป็นพระเอกเอง! [จบ]

    นิยาย แฟนตาซี
    226 3
    พันธุ์ระหํ่าหักเหลี่ยมคลั่ง

    พันธุ์ระหํ่าหักเหลี่ยมคลั่ง

    นิยาย ผจญภัย,แอคชั่น,ไซไฟ
    2K 12