อิงค์มองดูชายหนุ่มที่คุ้นเคย เธอไม่ได้เจอเขามาเกือบครึ่งปีแต่ดูเหมือนชายคนที่จะโตขึ้นมาก
"เพียว..ไม่ได้เจอกันนานเลยนายดูดีขึ้นนะ"อิงค์หันไปพูดด้วยรอยยิ้ม
ถ้าเพื่อนๆมาเห็นทุกคนต้องแปลกใจแน่นอนเพราะส่วนใหญ่อิงค์จะยิ้มหรือหัวเราะบ้างแค่กับเพื่อนผู้หญิงแต่นี่เธอถึงกับยิ้มให้ชายตรงหน้าก่อน
เนื่องจากป้ามินตรานั้นเป็นเพื่อนกับแม่ของอิงค์ทำให้ทั้งสองคนรู้จักกันตั้งแต่เกิดแถมยังเรียนโรงเรียนเดียวกัน อิงค์จึงคุ้นเคยกับชายตรงหน้าดี
ถ้าให้พูดตรงๆคืออิงค์เคยชอบชายคนนี้มาก่อนถึงแม้ว่าอิงค์จะค่อนข้างเกลียดผู้ชายแต่เธอก็ไม่ได้มีรสนิยมชอบผู้หญิงเพราะงั้นการที่เธอจะชอบผู้ชายบางคนจึงไม่ได้แปลกอะไร แต่ว่าเพียวกลับปฏิเสธเธออย่างไม่ใยดี
ถึงแม้ว่าอิงค์จะสวยแถมยังเป็นมิตรกับเพียว แต่ว่าหลังจากที่แม่อิงค์ตายพ่อของเขาก็เสี้ยมเพียวตลอดว่าอิงค์ทำให้ครอบครัวเขาเดือดร้อน ช่วงปิดเทอมที่ควรจะได้ไปเที่ยวกันก็ไม่ได้ไปเพราะแม่เอาเงินเก็บไปช่วยครอบครัวอิงค์หมด ทำให้เขาอคติกับเธอแต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังพยายามคุยกับอิงค์ดีๆจนกระทั่งรู้ว่าอิงค์ชอบเขาพอเป็นแบบนั้นเขาก็เริ่มรังเกียจเธอเพราะคิดว่าเป็นตัวภาระที่คิดจะเกาะกินครอบครัวเขา
"อ่าแน่สิตอนนี้ฉันหนะเป็นนักเรียนนายร้อยเชียวนะ"ชายหนุ่มพูดอย่างอวดดี
"ว้าวงั้นหรอ งั้นต่อไปถ้าต่อไปมีคนมาหาเรื่องฉันก็โทรหาได้สิเนี่ย"ถึงแม้ว่าอิงค์จะแค่พูดชมไปตามมารยาทแต่ก็ทำให้เพียวรู้สึกดีจนยืดตัวขึ่นเล็กน้อย
"เหอะ ถ้ามีคนทำผิดกฏหมายก็บอกแล้วกันแต่ถ้าเธอทำผิดเองก็อย่างหวังหละว่าฉันจะช่วย"เพียวพยามยามพูดให้เหมือนตัวเองนั้นดูดีเป็นตำรวจที่ไม่ช่วยเหลือคนของตัวเองถ้าทำผิด แต่จริงๆแล้วเขาก็แค่พูดกันเอาไว้ก่อนเพราะกลัวว่าอิงค์จะสร้างความเดือดร้อนให้
"แน่นอน"อิงค์ตอบโดยไม่คิดมากเพราะเธอก็พูดกับเพียวไปอย่างนั้นเอง ต่อให้มีเรื่องเธอก็คงไม่คิดจะขอให้เพียวช่วยหรอก
พอคิดถึงตรงนี้หน้าของชายคนหนึ่งก็ลอยขึ้นมา คนที่ช่วยเธอได้แน่ๆถ้าเธอมีปัญหาและเพราะแบบนี้ยิ่งทำให้เธอมั่นใจมากขึ้นว่าเธอไม่มีใจให้เพียวอีกแล้ว เพราะตอนนี้เธอรู้แล้วว่าเธอหันไปชอบคนอื่นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
อาการของอิงค์นั้นทำให้คนในบ้านของเพียวเข้าใจผิดอย่างแรงเนื่องจากอยู่ๆเธอก็หน้าแดงขึ้นมา เลยทำให้พวกเขาเข้าใจว่าอิงค์ยังมีใจให้เพียว
พอถึงตรงนี้เพียวก็แสดงสีหน้ารังเกียจออกมา ส่วนสุวัตรก็แสดงอาการฟึดฟัดให้เห็น แม้แต่มินตราเองก็มีท่าทางไม่ชอบใจเหมือนกัน
เดิมมินตรานั้นช่วยเหลืออิงค์ก็เพราะแม่ของอิงค์เคยช่วยเธอตอนลำบากมาก่อนเธอเลยไม่อยากเป็นหนี้บุญคุณ แต่มินตราเองก็ไม่อยากให้เพียวเกี่ยวข้องกับอิงค์เนื่องจากกลัวว่าอิงค์จะเป็นภาระให้เพียวลำบาก
ถึงอิงค์จะเรียนมหาวิทยาลัยทีมีชื่อเสียงแต่ก็ไม่ได้การันตีว่าจะได้งานที่ดีแน่ๆบ้านอิงค์เองก็ไม่่ได้มีเส้นสายอะไร ต่างจากเพียวที่จบมาจะได้เป็นตำรวจแน่นอน
"ไหนๆก็อยู่นี่แล้ว รอกินข้าวด้วยกันเป็นยังไง"เพียวออกปากชวน ทำให้พ่อกับแม่แปลกใจ แต่ไม่ทำให้สงสัยนานเขาก็เฉลยเห็นผลออกมา
"ที่เพื่อนผมจะมากินข้าวจริงๆแล้วมีคนหนึ่งเป็นแฟนผมด้วยหนะ คนคุ้นเคยกันทั้งนั้นจะได้ทักทายกันไง"
ใช่แล้วเขาไม่ได้อยากให้อิงค์กินข้าวที่บ้านด้วยอยู่แล้ว ก็แค่คิดว่าจะแนะนำแฟนให้อิงค์รู้จักไปเลยจะได้ตัดใจจากเขาเสียที แถมไหนๆก็ไหนๆแล้วจะได้แสดงให้รู้ด้วยว่าแฟนของเขาดีกว่าตัวอิงค์ขนาดไหน
"เพียวฉันมาแล้ว"ไม่นานหลังจากที่ป้ามินตราเตรียมอาหารเสร็จเสียงเรียกก็ดังมาจากหน้าบ้าน อิงค์หลี่ตาลงเล็กน้อยเพราะเสียงนั้นมันเป็นเสียงที่เธอรู้จักดี
"อ้าวอิงค์อยู่นี่ด้วยหรอ"พอเข้ามาเห็นอิงค์นั่งอยู่หญิงสาวก็ทักอย่างแปลกใจ หลังจากนั้นก็มีผู้หญิงอีก2คนเดินเข้ามา
"อือไงผึ้งไม่ได้เจอนานเลย หวัดดีแจม บัว"อิงค์กล่าวทักทาย ทั้ง3คนที่มาใหม่นั้นต่างก็เป็นเพื่อนร่วมห้องของอิงค์ทั้งนั้น ซึ่งแต่ละคนต่างก็เคยเป็นเพื่อนสนิทของเธอ
"อิงค์สบายดีนะ"เมื่อเพื่อนมาเจอกันก็ทักทายกันด้วยรอยยิ้ม
"ผึ้ง มานั่งข้างฉันนี่"เพียวแทรกขึ้นมาระหว่างที่สาวๆทักทายกันอยู่
"ฉันชนะแล้วย่ะ"เสียงกระซิบเบาๆดังที่ข้างหูอิงค์ ผึ้งแอบพูดให้อิงค์ได้ยินคนเดียวระหว่างที่เดินทาง ทำให้อิงค์ขมวดคิ้วเล็กน้อยอย่างหงุดหงิด
"หนูผึ้งเนี่ยน่ารักจริงๆเพียวนี่โชคดีจริงๆ"นายสุวัตรพูดและยิ้มไปด้วยอย่างอารมณ์ดี
"ไม่หรอค่ะคุณลุงเพียวทั้งหล่อทั้งเก่งหนูต่างหากที่โชคดี"พอโดนชมผึ้งก็ยิ้มอย่างอารมณ์ดีแล้วก็พยายามตอบกลับไปอย่างถ่อมตัว
"งั้นขอพูดให้ชัดเลยนะอิงค์ตอนนี้ฉันกับผึ้งเราคบกันอยู่"เพียวหันมาบอก ทำให้อิงค์นิ่งไป
'ไม่รู้สึกอะไรจริงๆแหละ'อิงค์คิด
แต่การที่อิงค์นิ่งไปกลับทำให้ทุกคนเข้าใจว่าเธอกำลังช็อคที่เพียวคบกับผึ้งแล้ว
ในหมู่เพื่อนเองก็รู้ดีว่าอิงค์กับผึ้งชอบเพียวแล้วก็แข่งกันมานานแล้ว จริงที่ก่อนหน้านี้เพียวอาจจะไม่ได้สนใจผึ้งเท่าไหร่แต่กับอิงค์เขาแสดงออกชัดเจนว่ารังเกียจที่จะคบหาด้วย ทำให้ผึ้งนั้นแสดงออกว่าตัวเองเหนือกว่าในเรื่องนี้มาตลอด พอมาตอนนี้ทั้งสองคนคบกันจริงๆแล้วก็ทำให้ผึ้งที่แข่งกับอิงค์มาตลอดอยากจะอวดเต็มที่
"จะว่าไปผึ้งเราทำอะไรอยู่หละตอนนี้"มินตราถาม
"อ๋อตอนนี้หนูสอบตัวแทนประกันผ่านแล้วกำลังพยายามเรียนรู้งานจากพ่อค่ะ เริ่มมีลูกค้าแล้วด้วย"ผึ้งตอบอย่างภาคภูมิใจ
เธอไม่ได้เรียนต่อมหาวิทยาลัยแต่ตัดสินใจทำงานเลย พ่อของผึ้งเป็นตัวแทนประกันที่มีความสามารถแล้วก้มีลูกค้าในเมืองนี้อยู่เยอะ หลังจากที่ผึ้งสอบผ่านได้เป็นตัวแทนก็สามารถสอนงานและช่วยหาลูกค้าได้เลยแถมวันนึงเมื่อพ่อเธอเกษียณก็ยังสามารถดูแลลูกค้าของพ่อต่อได้เลยอีก
"ก็ดีนะ ดีกว่าเด็กบางคนที่ไม่มีเงินแท้ๆแต่ดันอยากเรียนมหาวิทยาลัยปล่อยตาทำงานงกๆ คงคิดว่าพอเดือดร้อนก็ขอเงินคนอื่นได้หละมั้ง"ได้โอกาสสุวัตรก็แขวะอิงค์โดยไม่ลังเล
คำพูดของเขาทำเอาพวกผึ้งมีสีหน้าลำบากใจเพราะคนที่เรียนมหาวิทยาลัยมันมีแค่อิงค์คนเดียว
ต้องเข้าใจก่อนนะว่าผึ้งมองอิงค์เป็นคู่แข่งแค่ด้านความรักไม่ใช่ศัตรู
อิงค์ได้ยินก็รู้สึกไม่ดีขึ้นมาเธอนั้นตัดสินใจอย่างยากลำบากระหว่างการเรียนต่อกับการหาเงิน แต่สุดท้ายเธอก็ตัดสินใจที่จะเรียนหลังจากที่สามารถสอบได้ที่ครอส ถ้าหากเธอทำงานเลยถึงแม้จะลดภาระตาได้ แต่ระยะยาวเรียนต่อกลับดีกว่า ถ้าเธอเรียนจบอิงค์มั่นใจกว่าจะสามารถหางานที่มีรายได้มากกว่าทำงานเลยแน่นอน