เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

    ตอนที่เก้าสิบเก้า แต้มบุญ

    ตอนที่เก้าสิบเก้า แต้มบุญ

    จากประสบการณ์ทั้งตะวันตกและตะวันออก

    ทำให้ผมค่อยๆทดลองเรียนรู้เวทย์ไปที่ละอย่างสองอย่างว่าใช้ในโลกนี้ได้หรือไม่

    แต่สิ่งหนึ่งที่ผมรู้คือเรื่องตลกอย่างที่สุดว่าภูมิภาคของเราที่แท้จริงแล้วคือสายคราฟท์ของ

    เราเชื่อมั่นในพลังของไอเท็มและของวิเศษมากกว่าสิ่งที่มาจากตัวของเราเอง

    “ต้องการสิ่งใดเลือกหยิบไปพร้อมกับใส่เงินทำบุญจ้าแล้วแต่ศรัทธาอย่าต่ำกว่า 20 บาท”

    บรรดาลูกศิษย์ลูกหาก็เริ่มทำตามระบบของผมแยกสิ่งของเป็นหมวดหมู่และแนะนำประชาชนที่เข้ามาหาอาจารย์คงให้มาซื้อเครื่องรางวัตถุมงคลไปตามสภาพพวกเราพยายามทำครบวงจรและเอาระบบขายตรงมาใช้ด้วย

    “หากเป็นสมาชิกช่วยเผยแพร่ให้คนรู้จักอาจารย์คงมากขึ้นเรื่อยๆจะได้เป็นสมาชิกมงกุฎทองแดงที่จะสามารถบูชาสิ่งของได้ก่อนคนทั่วไป”

    เด็กที่ไร้เดียงสามักจะโดนตำหนิที่เรียกการซื้อขายพระว่าการซื้อขายพระ

    เพราะเราต้องใช้คำว่าบูชาไม่อย่างนั้นจะรู้สึกว่าผิดทางศีลธรรมหากมองสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่มีอำนาจสูงล้ำสามารถซื้อขายได้ด้วยเงินตรา

    เราจึงยกสิ่งศักดิสิทธิ์ไว้เหนือศีรษะเราเสมอว่าไม่ควรจะมาต่ำต้อยด้อยค่าด้วยการเกลือกกลั้วกับเรื่องทางโลก

    ที่เราเอาพระราคาห้าสิบล้านมานอนกอดได้น่ะเพราะเราเอามา“บูชา”นะ

    หาได้”ซื้อ-ขาย”กันตามความหมายของกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ไม่

    แม้หากเราขึ้นศาลมีคดีความเรื่องการซื้อขายกันก็จะมีผลตามนิตินัยว่าคือการซื้อขายกันนั่นล่ะ

    ดังนั้นผมเลยเอาระบบ “แต้มบุญ”มาใช้แทน

    มันมีสาเหตุอยู่ที่อิเซไคนั้นชอบระบบเกมส์

    เราต้องการรู้ว่าสิ่งที่เราทำลงไปนั้นมันมีผลอะไรชัดเจนมากแค่ไหน

    ว่าหากเราทำอย่างนี้ ช่วยคนแก่ข้ามถนนช่วยเด็กที่ถูกลักพาตัว กอบกู้อาณาจักรจากราชาปีศาจฯลฯ

    เราจะได้ค่าประสบการณ์และค่าความสามารถเพิ่มขึ้นมากเท่าไร?

    Achievement unlocked

    ปลดล็อกความสำเร็จถ้วยรางวัล

    คือสิ่งที่ส่งผลต่อจิตใจของมนุษย์มาอย่างยาวนาน

    ทำให้เรามีความสุขเมื่อการยิงลูกบอลกลมๆเข้าประตูนั้นทำให้มีแต้มเพิ่มมามากขึ้นหนึ่งแต้มบนกระดานคะแนนของการแข่งขัน

    “สามารถสะสมแต้มบุญเอามาแลกของรางวัลจากอาศรมอาจารย์คงได้จ๊ะ”

    โดยผมกำหนดว่าตุ๊กตาแต่ละอย่างก็ได้แต้มประมาณหนึ่ง

    “และสามารถลงบันทึกในสมุดความดีได้ด้วยนะว่าทำอะไรไปบ้างว่าวันนี้ปฏิบัติตนสมกับเป็นลูกศิษย์อาจารย์คงหรือไม่ต้องทำความดีให้ได้วันละหนึ่งอย่าง”

    พวกเราตอนนี้มีสมุดสะสมความดีเพื่อมาใช้แทนระบบเกมส์โลกอิเซไคที่แค่พูดว่า

    “เปิดค่าสถานะ”

    ก็จะมีค่าสถานะมาให้เราดู

    แต่ในโลกนี้ไม่มีของแบบนั้น

    ผมก็เลยต้องเอาของที่พอใกล้เคียงมาปรับใช้

    “ขอให้พวกน้าอาป้าอยู่ในศีลธรรมอันดีและแจกจ่ายหนังสือพวกนี้ให้คนอื่นเพื่อช่วยในการทำบุญด้วย”

    ระบบขายตรงที่ให้สมาชิกหาสมาชิกใหม่ไปเรื่อยๆยังได้ผลเสมอ

    “สาธุจ้า”

    พวกชาวบ้านต่างๆได้รับหนังสือแต้มบุญกลับไป

    “ขอให้พวกน้าไปเผยแพร่บอกบุญให้กับคนอื่นๆด้วยจ๊ะ”

    ชาวบ้านพยักหน้าไม่ได้คิดอะไรเพราะพวกเขาเชื่อว่าการทำบุญนั้นคือความดีเสมอและไม่ได้ขัดอะไรกับความเชื่อทางศาสนาที่มีแต่เดิมแม้จะอ้างว่าตนเองนับถือพุทธก็ตาม

    แต๊น แต๊น แต๊น

    แต๊นละแล๊น แล่นแล๊น

    ผมเอาเงินไปจ้างวงโยธวาธิตและวงดนตรีของโรงเรียนมาร้องเพลงประกอบเวลาหมดเวลาที่อาจารย์คงจะทำการช่วยชาวบ้านในทุกวัน

    “ให้เราไปป่าวประกาศ

    สรรเสริญพ่อปู่มคธ

    ให้พวกเรามีธรรม

    ให้เราไปป่าวประกาศ

    สรรเสริญพ่อปู่มคธ

    ที่ปกป้องคุ้มภัย

    พวกเราทั้งผอง

    ให้เราไปป่าวประกาศ

    กระทำดีงาม

    ให้สุขทุกชื่นยามใต้พ่อปู่มคธ”

    งานช่วยเหลือประชาชนในวันนี้ก็เสร็จไปอีกวันหนึ่ง

    คล้ายกับเรื่องเกิดใหม่เป็นไอ้เจิด ที่คุณอ่าน