ตอนที่ 54กระบวนท่าที่2
บนไหล่เขาของสำนักเอกะมรรคาเจ้าสำนักสกุลถังนั้นยิ้มชื่นชมหลานชายไม่เสียแรงที่มันทุ่มเทฝึกฝนหลานชายของมันกลับไม่สร้างความผิดหวังให้มันเสียดายที่มันยังเยาวน์ขอบเขตฝึกตนยังไม่สูงมาก ไม่งั้นการประลองหนนี้สกุลถังอาจได้สร้างชื่อกระฉ่อนไปทั่วแผ่นดินแล้ว
เหล่าเจ้าสำนักต่างๆนั้นก็กล่าวคำชื่นชมยินดีไปที่เจ้าสำนักสกุลถังมันก็หัวเราะเบาๆออกมา หันไปพูดกับซูเฉินที่ยืนอยู่ด้านหลัง
“ศิษย์หนุ่มคนนี้ของสำนักเจ้านับว่าไม่เลวเพียงแต่โชคร้ายที่ต้องมาเจอกับห่าวเอ๋อของข้า”
ซูเฉินไม่ได้ตอบคำเพียงมองไปที่สนามประลองที่7ด้วยสายตาเป็นห่วงถังฉินหยาแววตามีด้วยความพอใจนางไม่ชอบลูกศิษย์คนนี้ตั้งแต่แรกเพราะซูเทียนและซุเฉินชอบไปคอยสนใจมัน ละเลยซูเฟิงบุตรชายนางอีกทั้งเด็กหนุ่มนี่ชอบมาเกาะแกะกับบุตรีนาง นางย่อมอยากหาหนทางกรีดกันบัดนี้เห็นเด็กหนุ่มโดนเล่นงานทุลักทุเลย่อมสามารถคลายโทษะที่เก็บกดมาหลายปีได้ไม่น้อย
................
สนามประลองนั้นเต็มไปด้วยเสียงเฮ ถังห่าวนั้นได้แสดงความยอดเยี่ยมของเคล็ดมีดบินสกุลถังออกมานับว่าสร้างความน่าตื่นตาตื่นใจนักทั้งความสามารถในการควบคุมมีด หรือลมปราณ ความแม่นยำ กำลัง จังหว่ะที่ใช้ออกรวมทั้งความสามารถในการคาดเดาการเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายล่วงหน้าย่อมต้องใช้พรสวรรค์ที่สูงส่งเป็นอย่างมาก
ศิษย์หนุ่มหลายคนต่างโห่ร้องด้วยความส่ะใจพวกมันบางส่วนไม่ชอบเจียงหวู่เฉินเพราะระดับพลังของเด็กหนุ่มนั้นไม่ต่างจากพวกมันแต่อีกฝ่ายดันสามารถโลดแล่นเฉิดฉายไปบนเวที ส่วนพวกมันกลับได้แต่มองด้วยสายตาอิจฉาจากด้านข้าง
เหมือนดังถ้ายอดฝีมืออันดับหนึ่งของแผ่นดินคว้าสาวงามอันดับหนึ่งมาเป็นภรรยาพวกมันก็จะเลื่อมใสชื่นชมแต่ถ้ามีหนุ่มชาวบ้านธรรมดาสามัณอย่างพวกมันคว้าสาวงามไปเป็นภรรยพวกมันก็จะเกิดจิตริษยาขึ้นมา
“ฮ่าฮ่าฮ่าเจ้าคนไร้ค่าเห็นความแตกต่างของพวกเราหรือยัง?”
เจียงหวู่เฉินไม่ตอบคำครุ่นคิดหาวิธีเอาชนะอีกฝ่ายทั้งสองรอบที่มันบุกเข้าไปอีกฝ่ายนั้นใช้ออกด้วยมีดต่อเนื่องสี่สายหรือว่านี้เป็นขีดจำกัดของมันในแต่ละครั้ง?ถ้าเรารอดพ้นคมมีดทั้งสี่สายก็จะประชิดตัวมันได้ แต่จะทำเยี่ยงไร?
มันสามารถหลบคมมีดได้สองสายก็เต็มกลืนอีกสองสายต้องต้านรับ ด้วยความแข็งแกร่งของกายาปรานของมันตอนนี้ไม่สามารถใช้ต้านรับตรงๆได้แล้วจะทำอย่างไร? ทันใดนั้นมันคิดแผนการขึ้นได้ก็ยิ้มที่มุมปากเล็กน้อยเคลื่อนกายพุ่งเข้าหาถังห่าว
ถังห่าวเห็นดังนั้นก็หัวเราะ”จะมาอีกกี่ครั้งก็เหมือนเดิม เลิกดิ้นรนได้แล้วฮ่าฮ่าฮ่า”มันตวัดวาดปาคมมีดสีม่วงออกมาอย่างต่อเนื่องรวดเร็ว
เจียงหวู่เฉินเคลื่อนกายหลบได้สองมีดกลิ้งหมุนตัวไปตามพื้นก่อนที่คมมีดที่สามจะพุ่งเข้ามาเจียงหวู่เฉินก็คว้ามีดสองเล่มที่ปักอยู่บนพื้นพุ่งเข้าหาถังห่าว
“นี่เจ้าคิดใช้วิชามีดสู้กับข้า? ชั่งไม่เจียมตัว!”
แสงมีดเล่มที่สามพุ่งเข้ามาเจียงหวู่เฉินโคจรลมปรานเข้าไปที่มีดจนเรืองแสงสีเขียวฟาดมีดที่มือขวาต้านคมมีดสีม่วง
เปรี้ยงเสียงคมมีดปะทะกันดังสนั่นคมมีดที่มือขวาของมันแตกออกเจียงหวู่เฉินรู้สึกชาที่มือขวาเล็กน้อยแต่ก็สามารถปัดคมมีดดาวตกเล่มที่สามให้ไปพ้นทางมันพุ่งเข้าใกล้ถังห่าวขึ้นเรื่อยๆทันใดนั้นคมมีดดาวตกสายที่สี่ก็พุ่งเข้าใกล้ มันใช้มีดในมือซ้ายต้านรับจนมีดในมือซ้ายแตกสลายไป
ที่มีดในมือทั้งสองของมันแตกออกหลังจากปะทะเข้ากับคมมีดดาวตกของถังห่าวไม่ใช่เพราะลมปราณของเจียงหวู่เฉินอ่อนแอ แต่ลมปราณของถังห่าวแข็งแกร่งเกินคาดรวมเข้ากับเคล็ดวิชามีดบินของสกุลถังยิ่งทำให้คมมีดของมันเปลี่ยมไปด้วยพลานุภาพส่วนเด็กหนุ่มไม่รู้วิชาใช้มีดยามโคจรลมปรานของสำนักไผ่เขียวเข้าไปที่ตัวมีดกับไม่สามารถดึงพลังออกมาได้อย่างเต็มที่
แต่ถึงกระนั้นมันก็ทำให้เด็กหนุ่มเข้าประชิดตัวถังห่าวได้เป็นครั้งแรกในการประลองนี้เจียงหวู่เฉินเร่งเร้ากายาปรานฟาดเคล็ดฝ่ามือประทับไผ่เข้าสู้
“ฝ่ามือตอกไผ่”
ถังห่าวนั้นเร่งเร้ากายาปรานประสานฝ่ามือขึ้นต้านด้วยเคล็ดฝ่ามือสกุลถังฝ่ามือทั้งสองปะทะกันอย่างรุนแรงเกิดแสงคำรามดังก้องดุจฟ้าผ่า
เปรี้ยง เจียงหวู่เฉินถอยหลังไปสองก้าว ถังห่าวถอยหลังไปสามก้าวเจียงหวู่เฉินตะลึงงัน มันรู้สึกชาด้านไปทั่วฝ่ามืออีกฝ่ายกลับ...ต้านทานฝ่ามือมันไว้ได้ หลังจากปะทะกันหนึ่งฝ่ามือ เด็กหนุ่มเข้าใจทันทีว่าอีกฝ่ายเลื่อนขั้นเข้าสู่ขอบเขตบำเพ็ญกายขั้นกลางแต่แรกแล้ว
ถึงว่าความเร็วและความรุนแรงของเคล็ดวิชามีดบินสกุลถังกลับทำให้มันลำบากนักที่แท้อีกฝ่ายมีขอบเขตสูงกว่าตนเองเจียงหวู่เฉินยากนักที่จะเข้าประชิดตัวอีกฝ่ายได้คราวนี้จะไม่ยอมให้อีกฝ่ายชิงทิ้งระยะถอยห่าง
เด็กหนุ่มพุ่งกายพัวพันตบออกฝ่ามือแล้วฝ่ามือเล่าถังห่าวเมื่อโดนเจียงหวู่เฉินโจมตีรุกเร้าพัวพันไว้จึงไม่สามารถถอยทิ้งระยะห่างออกมาได้อีกทั้งยังไม่มีเวลาพอชักมีดขึ้นสู้ได้ ทำได้แค่ใช้ฝ่ามือต้านรับเคล็ดวิชาฝ่ามือประทับไผ่ของเจียงหวู่เฉิน
ทั้งสองต่อสู้กันหลายกระบวนท่าฝ่ามือทั้งสองฟาดชิงจังหว่ะกันเมื่อสองฝ่ามือปะทะกันเกิดเสียงระเบิดดังเปรี้ยงเปรี้ยงถ้าทั้งคู่อยู่ขอบเขตเดียวกันถังห่าวไม่มีทางต้านทานเจียงหวู่เฉินในระยะปะชิดได้เลย
แต่ต่อให้มันมีขอบเขตสูงกว่าเด็กหนุ่มมันกลับเป็นฝ่ายเสียเปรียบถูกเจียงหวู่เฉินรุกโจมตีจนมือไม้ปั่นป่วนไปหมดทันใดนั้นถังห่าวเปิดช่องว่าง เจียงหวู่เฉินซัดฝ่ามือเข้าหาทรวงอกของมัน
ทันใดนั้นถังห่าวก็โคจรกายาปรานต้านรับมือทั้งสองไขว้กันเป็นกากบาตต้านรับฝ่ามือของเจียงหวู่เฉิน
“ฝ่ามือตอกไผ่!”
เปรี้ยงเสียงปะทะกันดังสนั่นถังห่าวกลับป้องกันไว้ได้ร่างของมันปลิวลอยละล่องถอยหลังไปไกลเด็กหนุ่มร้องผิดท่าในใจ ที่แท้อีกฝ่ายตั้งใจเปิดช่องว่างให้มันโจมตีอีกฝ่ายเตรียมการป้องกันไว้แต่แรกแถมยังใช้แรงปะทะส่งตัวเองลอยถอยห่างจากหวู่เฉินกระบวนท่าเดียวกับสามารถถอยห่างมาจากระยะโจมตีของเด็กหนุ่ม มันสามารถใช้ออกด้วยการโจมระยะไกลอีกครั้ง
“ฮ่าฮ่าเจ้าเสร็จข้าแน่ เจียงหวู่เฉินข้าจะไม่เปิดโอกาสให้เจ้าอีกเป็นครั้งที่สอง ฝนมีดทะลวงฟ้า!”
ทันใดนั้นถังห่าวระดมคว้างปามีดบินดุจดังพายุลำแสงสีม่วงเรืองรองพุ่งเข้าหาเจียงหวู่เฉินด้วยความรวดเร็วเจียงหวู่เฉินหมุนตัวหลบหนีทิ้งระยะห่าออกไปสามารถใช้ท่วงท่าหลบเลี่ยงกระบวนท่าอีกฝ่ายได้สี่ครั้ง
ก่อนจะกลิ้งตัวไปคว้ามีดที่อยู่บนพื้นสองเล่มฟาดปัดคมมีดได้อีกสองคลาทุกครั้งที่ทิ้งระยะห่างจะสามารถลดทอนพลานุภาพของมีดบินได้ในระยะใกล้มันสามารถหาจังหว่ะตีโต้อีกฝ่ายแต่ก็จะเผชิญกับฝนมีดในระยะประชิดตัวไม่สามารถหลบเลี่ยงทุกครั้งแต่เมื่อยามทิ้งระยะห่างออกไกลทำให้มีเวลาเตรียมตัวสามารถหลบการโจมตีอีกฝ่ายได้ง่ายดายยิ่งขึ้นเล็กน้อยแต่กลับทำให้มันไม่สามารถโจมตีอีกฝ่ายได้เลย
ทันใดนั้นแสงคมมีดสีม่วงกว่าเจ็ดถึงแปดสายพุ่งเข้าหามันทุกทิศทางในช่วงวินาทีเป็นตายเหมือนกาลเวลาหยุดนิ่ง หัวสมองของมันกลับตื่นตัวถึงขีดสุดทันใดนั้นเหมือนมันมองเห็นวิถีมีดของอีกฝ่าย
มันเคลื่อนกายหลบไปด้วยทิศทางและสภาวะที่สั้นที่สุด มีประสิทธิภาพที่สุดไม่ยอมให้มีการเคลื่อนไหวสูญเปล่าเลยแม้แต่น้อยมันเคลื่อนเข้าใกล้ถังห่าวขึ้นเรื่อยๆ ฝนคมมีดกลับดูดุดันรุนแรงยิ่งขึ้นยากที่จะหลบได้ทุกสาย
ทันใดนั้นมันถึงกลับบรรลุเคล็ดวิชาใหม่ในเคล็ดวิชาประทับไผ่ขั้นหนึ่งเรียกฝ่ามือตอกไผ่ ขั้นสองเรียกฝ่ามือหักกิ่งไผ่มันย่อมสำเร็จขั้นที่สองแต่แรกแต่กระบวนท่าหักกิ่งไผ่เป็นวิชาเน้นความรวดเร็วในระยะประชิดไม่ได้มีพลังมากแต่...
ตอนนี้มันอ่านการเคลื่อนไหวของคมมีดได้มันใช้ออกด้วยฝ่ามือหักกิ่งไผ่อย่างต่อเนื่องรวดเร็วทุกการเคลื่อนไหวกับจี้ไปที่คมมีดที่บินมา จี้ไปที่จุดที่ไร้คมจุดที่พลังอ่อนที่สุดจุดที่ทำให้คมมีดเบี่ยงออกจากร่างด้วยการที่ใช้พลังน้อยที่สุด
‘ฝ่ามือหักกิ่งไผ่!’
เจียงหวู่เฉินพุ่งกายอย่างรวดเร็วเข้าหาถังห่าวเด็กหนุ่มใช้ฝ่ามือที่รวดเร็วดุจภาพติดตาสกัดเปลี่ยนทิศทางใบมีดรอบกายให้พ้นตัว พุ่งเข้าหาร่างของถังห่าวใกล้ขึ้นเรื่อยๆ