ชาตินี้ข้าจะไม่ยอมรักท่านอีก

 ตอนที่ 43: ราชินีในเงา กับพระราชาไร้พระหทัย

ค่ำคืนในตำหนักเฉิงอวิ๋น

พระราชินีนั่งลูบถ้วยชาร้อนบนโต๊ะหินเงียบ ๆ โดยไม่หันไปมองผู้มาใหม่

แสงจันทร์สาดผ่านผ้าโปร่ง ทอดเงาทาบลงบนแผ่นหลังที่ยังตั้งตรง

เสียงฝีเท้าเบา ๆ เข้ามาอย่างเงียบงัน

เสวี่ยอิงคุกเข่าต่อพระพักตร์โดยไร้คำพูดใดนอกจากการยื่นกระดาษแผ่นหนึ่ง

ราชินีหยิบมาพลิกดู

เป็นรายชื่อขุนนาง 9 คนที่เคยภักดีต่อองค์ชายเฉิง

แต่เวลานี้…กลับถูกดึงเข้าสู่เครือข่ายใหม่ของเสวี่ยอิง

…

“พวกเขายอมแล้ว?”

พระสุรเสียงเย็นและราบเรียบ

เสวี่ยอิงตอบเบา ๆ

“เพียงเพราะองค์ชายเฉิงวางตำแหน่งลง”

“ผู้ที่ไม่มีผู้นำ…ย่อมเลือกผู้ที่เดินหน้าได้แม้ไม่ใช่กษัตริย์”

…

ราชินีวางจอกชา

มองออกไปยังสระบัวที่กำลังโรย

กล่าวกับตนเองราวกับไม่ได้พูดกับใคร

“ลูกของข้า…เลือกที่จะเงียบในวันที่ควรพูด”

“เขากลายเป็นคนอ่อนแอ เพราะฟังหัวใจของหญิงหนึ่งมากเกินไป”

…

เสวี่ยอิงเอ่ยต่อ

“ตอนนี้…คือจังหวะเหมาะที่สุดที่จะคืนอำนาจ”

“หากพระองค์แต่งตั้ง ‘สภาราชการใหม่’ และยุติศาลประชาชนถาวรที่ซือหรงกำลังวางรากฐานไว้—เราจะควบคุมแผ่นดินอีกครั้ง”

ราชินีหลับตาลง

ก่อนกล่าวเสียงหนัก

“งั้นก็เริ่มได้เลย”

“แต่จงจำไว้…เราจะไม่ฆ่าเหยียนซือหรง”

“เราจะทำให้เธอกลายเป็นแค่เงาที่ไม่มีใครมองอีกครั้ง”

…

วันถัดมา – วังหลวงเปิดประกาศใหม่

คำสั่งจากราชินีในฐานะผู้สำเร็จราชการชั่วคราว

แต่งตั้ง “สภาราชการเฉพาะกิจ” ขึ้น 5 ตำแหน่ง

เพื่อ “คืนเสถียรภาพในราชสำนักหลังการสละตำแหน่งขององค์ชายและผู้ตรวจราชการ”

…

แต่ในความเป็นจริง…ขุนนาง 3 ใน 5 คนที่ได้รับแต่งตั้ง

คือคนจากเครือข่ายเดิมของเสวี่ยอิง

และอีก 2 คน เป็นคนของตระกูลเก่าที่เคยภักดีต่อราชินี

…

ด้านซือหรง – ณ จวนเงียบในตรอกหลีชาง

นางได้รับสารข่าวจากหลี่อิ๋นหยางที่กลับมาหลังฟื้นตัว

เขานำแผนผังอำนาจใหม่มาให้ดู และพูดอย่างเคร่งขรึม

“พวกเขาไม่ต้องฆ่าเจ้าอีกแล้ว”

“เพราะตอนนี้…เขากำลังลบชื่อเจ้าจากกระดาน โดยไม่ต้องใช้เลือดแม้แต่หยดเดียว”

…

ซือหรงเงียบไปครู่ใหญ่

ก่อนจะกล่าวเบา ๆ

“ข้าลุกขึ้นต่อสู้ครั้งแรก เพราะไม่อยากให้ความจริงถูกฝัง”

“แต่วันนี้…พวกเขากำลังเผาความทรงจำของคนทั้งแผ่นดิน”

…

ฉากสุดท้ายของบท

ราชินีมองภาพวาดของตนเมื่อยังสาว

ในชุดจักรพรรดินีที่พระราชาทรงสั่งวาดให้เป็นของขวัญวันอภิเษก

นางกล่าวเบา ๆ โดยไม่รู้ว่ากำลังพูดกับรูป หรือกับตนเอง

“เจ้าวาดข้าไว้ในฐานะราชินี…”

“แต่เจ้าไม่เคยให้ข้าได้เป็น ผู้ปกครองที่แท้จริง”

…

ขณะเดียวกัน

เหยียนซือหรงถือดาบไม้ที่หลี่อิ๋นหยางเคยใช้ฝึกให้นางในวัยเด็ก

นางยืนนิ่งกลางลานบ้าน

และกล่าวเพียงสั้น ๆ

“ถ้าพวกเขาจะลบข้า…”

“…ข้าจะเขียนตนเองไว้บนกำแพงแผ่นดิน”

…

ตอนที่ 44:

องค์ชายเฉิงเขียนคำขอแต่งงานกับซือหรงอย่างเป็นทางการ

แต่เธอ…เลือกฉีกมันทิ้งต่อหน้าทุกคน พร้อมเหตุผลที่ไม่มีใครคาดคิด