เทพยุทธ์มารสยบเทพ

    เล่มที่ ๒ บทที่ ๔ ช่างตีดาบ กลาง

            บทที่ ๑๙        ทุกสรรพเสียงหยุดนิ่งราวกับแดนวิสัญญีในยมโลก ครั้นว่าแม้นลมหายใจของผู้คนที่เบาบาง ยังได้ยินชัดเจนแจ่มแจ้งถึงจังหวะเข้าออก หวังจวินบัดนี้ยืนตระง่านเบื้องหน้า แววตาสีเหล็กของเขากระทบแสงโคมไฟ บังเกิดประกายที่ดึงดูดสตรีทุกผู้นาม...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ