วรัญญู

    ปังกริ๊ด

     "หนูเลือกได้รึหยังค่ะ"


     

    "หนูชอบ สองลายนี้ค่ะ พี่หมอช่วยหนูเลือกหน่อยลายไหนดี"

           ฉันชี้ไปที่กระเบื้องสีขาวลายหินแตกสีฟ้า กับกระเบื้องสีขาวลายหินแตกสีเขียวให้พี่หมอช่วยเลือก จากที่ดูกระเบื้องในร้านก็มีสองลายนี้แหละที่เข้าตามากที่สุด มองแล้วให้ความรู้สึกเย็นๆ อีกทั้งมองแล้วยังสบายตา ไม่ฉูดฉาดแสบตาเหมือนกระเบื้องอันอื่น


     

    "พี่ชอบสีฟ้าครับ ดูแล้วเย็นตาดี" 


     

    "งั้นเอากระเบื้องลายนี้ค่ะ "


     

    "ครับ"

       พี่หมอหันไปบอกช่างว่าเอาอันไหนสีไหนบ้างเพื่อให้ช่างจัดการคำนวนและจัดสั่งว่าจะเอาไปเท่าไหร่ ถึงจะพอกับบ้านยายศรี ส่วนฉันเมื่อหมดหน้าที่เลือกแล้วก็อุ้มลูกน้อยเดินออกมา และเดินตรงไปโซนของใช้ในห้องน้ำ  


     

    "สองอันนี้น้องวีนัสชอบอันไหนค่ะ"


     

    "นี่ๆๆ"

     นางชี้ไปอ่างล้างหน้าทรงสีเหลี่ยม ที่เรียบหรูคู่กับกระจกทรงลี ที่ดีไซน์ทันสมัย 


     

    "รสนิยมดีนะเนี้ยเราเลือกถูกใจแม่ที่สุด" 


     

    "แปะๆ" 


     

    "ตบมือดีใจอะไรครับลูกสาว หื้ม"


     

    "แม่ชม เลยตบมือดีใจใหญ่ พี่หมอค่ะ ของใช้ในห้องน้ำเลือกไปเลยเนาะจะได้ไม่ต้องมาเลือกอีก"


     

    "ครับ เลือกไปวันนี้เลย"


     

    "งั้นก็ เอาอันนี้ อันนี้ แล้วก็อันนี้ค่ะ" 

        ฉันชี้ไปที่อ่างล้างหน้า ฝักบัว และโถส้วมแบบกดชักโครก ทุกชิ้นที่บอกคือสิ่งที่ฉันชอบทั้งนั้น สามีดีเด่นแห่งปี อย่างพี่หมอก็จัดการซื้อให้โดยไม่บ่นสักคำ  นางขอแค่ฉันชี้นิ้วสั่งๆ ก็พร้อมจะตามใจและเปย์ให้  เพราะส่วนมากฉันจะไม่ค่อยซื้อค่อยเลือกนางชอบบ่นประจำ


     

    "ปะกลับกัน พี่สั่งช่างหมดแล้ว" 

      ฉันพยักน่าแล้วเดินตามที่หมอออกมาขึ้นรถพร้อมกับลูกน้อยในอ้อมแขน

    พอพี่หมอขับรถออกมาจากไทวัสดุสักพัก ลูกน้อยที่นั่งอยู่ในคาร์ซีทก็หลับไปพร้อมกับเสียงกรนอ่อนๆที่ดังขึ้นมา


     

    "หนูเหนื่อยมั้ยค่ะวันนี้"

      พี่หมอยื่นมือ มากุมมือฉันไว้แล้วดึงขึ้นไปจูบ อยากจะบอกจังว่าแค่พี่หมอทำแบบนี้ก็หายเหนื่อยเป็๞ปลิดทิ้งแล้วแต่ไม่พูดดีกว่าเดี๋ยวเหลิง


     

    "นิดหน่อยค่ะ  แต่ลูกสาวพี่หมอสิค่ะคงเหนื่อยมาก ขึ้นรถมาแปปเดียวไปเข้าเฝ้าพระอินทร์สะละ" 


     

    "คงจะเหนื่อยมากจริงๆ หลับไปไม่อ้อนเอาขวดนมเลย" 


     

    "พูดถึงนม พี่หมอแวะซื้อนมให้ลูกหน่อยนะค่ะ อยู่ห้องแหลือแค่แพกเดียว"


     

    "จัดไปครับ" 


     

    "เอิ้กๆ" ฉันกับพี่หมอมองน่ากันแล้วยิ้ม ขนาดหลับยังละเมอหัวเราะ วันนี้คงมีความสุขมากละสิ ที่ได้เจอยายๆ ไม่อยากจะคิดเลยเนาะถ้าน้องวีนัสไม่เจอฉันกับพี่หมอในวันนั้นชีวิตตอนนี้แกจะเป็๞ยังไง จะหายไข้มั้ย จะได้อ้วนตุ้ยเหมือนวันนี้รึป่าว 


     

    "ติ้งๆ" 

       เสียงข้อความไลน์ดังขึ้น ฉันรีบหยิบขึ้นมากดเบาเสียงและเปิดอ่านทันที เดี๋ยวลูกน้อยจะตื่น เลื่อนๆอ่านๆดูก็ไม่มีอะไรมาก ส่วนมากที่คุยกันก็จะเป็๲เ๱ื่๵๹รายงานที่จะส่งวันจันทร์นี้ แล้วก็คุยเ๱ื่๵๹น้องวีนัส เจนกับเก๋อยากเจอมากบ่นอยู่นั้นแหละว่าไม่ยอมเอาไปเล่นด้วย จะมาหาที่คอนโดก็เกรงใจพี่หมอ เฮ้ยสงสัยพรุ่งนี้ต้องนัดเจอกันสักหน่อยละ จะได้ไม่บ่นอีก 


     

    "หนูค่ะ ย้ายไปนั้งเบาะหลังกับลูกปะ เหมือนรถคันข้างหน้าจะหาเ๱ื่๵๹" 

       จากที่ก้มเล่นโทรศัพท์อยู่ก็เงยหน้าขึ้นมา มองออกไปนอกกระจกรถข้างหน้า เห็นรถเก๋งสีดำยี้ห้อซีวิคแต่งขับปาดไป ปาดมา พี่หมอจะแซงก็ไม่ให้แซง พี่หมอผ่อนก็ผ่อนตาม ขนาดตอนนี้ไม่ใช่ที่เปลี่ยวนะ ยังจะทำอุกอาจไม่สนใจรถใครต่อใครที่ขับผ่านและเห็นเหตุการณ์เลย 


     

    "พี่หมอได้ไปทำอะไรเค้ามั้ยค่ะ"


     

    "ไม่นะ พี่ก็ขับมาดีๆ หนูก็รู้ถ้าหนูกับลูกขึ้นรถมาด้วยพี่จะขับช้าๆ" 

        ก็จริงทุกครั้งที่มีฉันกับวีนัสอยู่บนรถพี่หมอจะขับช้าๆแต่ก็ไม่ช้ามากและขับรถระมัดระวังที่สุด แต่ทำไมรอบนี้ถึงมีเ๱ื่๵๹รึว่ารถคันนั้นเมา แล้วตั้งใจมาหาเ๱ื่๵๹


     

    "หนูจับรถดีๆนะ"

      พี่หมอเหยียบคันเร่งจะแซงอีกครั้ง แต่ก็ไม่สำเร็จ มันขับมาปาดหน้าไม่ให้แซงจนพี่หมอต้องเหยียบเบรกกระทันหัน ฉันหันไปมองลูกน้อยที่นอนหลับอยู่และมองผ่านกระจกหลังไป ดีนะที่วีนัสไม่ตื่นและรถข้างหลังขับอยู่ไกล 


     

    "ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหนูห้ามลงจากรถนะค่ะ" 


     

    "เอี๊ยด!!!!" 

       เสียงล้อรถที่พี่หมอเบรกกระทันหันดังขึ้นสนั่น! จนตัวฉันโยกไปข้างหน้า แต่ดีนะที่คาดเข็มขัดนิรภัยไว้ไม่งั้นนะ ได้กระแทกกับคอนโซนรถข้างหน้าแน่


     

    "พี่หมอ !! "

        ฉันเรียกพี่หมอด้วยความ๻๷ใ๯เพราะเห็นวัยรุ่นผู้ชายถือไม้เบสบอลลงมาจากรถซีวิค 2คน และเดินตรงมารถพวกฉันที่นั่งกันอยู่อย่างหาเ๹ื่๪๫ 


     

    "พี่หมออย่าลงไปค่ะ" 

        เอื้อมมือไปดึงแขนพี่หมอไว้  ก่อนที่พี่หมอจะเปิดประตูลงไปพร้อมกับปืนในมือที่เอามาจากเก๊ะหน้ารถ


     

    "ปึงๆ"      "กริ๊ดดด!!"

        มันทุบรถค่ะ แล้วไม่ได้ทุบทีเดียวด้วย ทั้งสองคนมันสลับกันทุบคนละทีสองที  จนพี่หมอต้องใส่เกียร์ถอยหลังออกมาจากจุดนั้นอย่างไว   ถอยออกมาขนาดนี้มันยังไม่พอใจ ยังวิ่งตามมา จะมาทุบต่ออีก 


     

    "หนูห้ามลงรถนะ"

    พี่หมอเปิดประตูรถออกไปพร้อมกับปืนในมือ ทำไมวันนี้มันถึงซวยขนาดนี้เนี้ยแล้วฉันจะทำยังไงดี 


     

    "ปัง" 

      เสียงพี่หมอปิดประตูรถดังขึ้น พร้อมกับใจฉันที่มันหวิวๆ ยังไงไม่รู้ ทำยังไงดี คิดๆเมคิด ตำรวจ! ใช่! ใช่แล้ว  ฉันต้องโทร 191  คิดได้ดังนั้นจึงหยิบโทรศัทพ์ขึ้นมา โอ้ย!! ดันหยิบผิดอีก  คนยิ่งรีบๆอยู่ ช่างมันเอาของพี่หมอโทรก็ได้  พอปลดล๊อคหน้าจอได้ฉันก็กดปุ่มโทรออก ปรากฏรายการโทรเข้าโทรออกบนหน้าจอ และกำลังจะกดหมายเลข 191   ก็มีคำว่า เฮียวิน! ขึ้นแสดงตัวใหญ่ๆอยู่หหน้าจอพร้อมกับเสียงที่ดังขึ้นพอดี