รักนี้ให้ช่างช่วยซ่อม

พวกผมรวมตัวกันเสร็จเรียบร้อยก็นั่งรอรุ่นพี่ นั่งคุยเล่นกันอยู่ดูเหมือนเพื่อนในห้องชื่อเบนซ์กับคิวจะยังไม่มา พวกรุ่นพี่ก็มากันครบแล้ว

        "วันนี้จะสอน คำเตรียมของสาขากับกลอนสาขานะครับน้องๆ"

        "พี่บาสครับ เพื่อนยังไม่มาอีกคนสองครับ"

ขณะที่กิตกำลังบอกรุ่นพี่อยู่ เบนซ์กับคิวก็รีบวิ่งเข้ามานั่งในกลุ่ม

        "น้องเบนซ์กับคิว ลุกมาหาพี่หน่อยครับ"

เบนซ์กับคิวก็ลุกเดินก้มหน้าไปหาพี่บาส

        "น้องครับ การตรงต่อเวลาสำคัญมากนะครับ จบไปทำงาน ถ้าน้องไม่ตรงต่อเวลามันก็เป็๲ผลเสียต่อน้อง พี่จะทำโทษน้องตามเวลาที่น้องสายไป"

        "ซีรี่เท่ารุ่น คูณสอง"

        "พี่บาสครับ ซีรี่เท่ารุ่นคืออะไรครับ"

        "ยังไม่ได้สอนนิ ให้พวกเอ็งสองคนยืนติดกันเรียงหน้ากระดาน เอามือขวาจับไหล่ขวาของเพื่อน เอามือซ้ายจับเอวซ้ายเพื่อน"

หลังจากพี่บาสสั่ง เบนซ์กับคิวก็ทำตามที่รุ่นพี่สั่ง

        "แล้วก็ลุกนั่ง คูณสองคือ เอาเลขรุ่นของน้องคูณด้วยสอง ลุกนั่งตามจำนวนนั้น ตอนพี่พูดว่าซีรี่เท่ารุ่น น้องต้องตอบกลับมาว่า ซีรี่เท่ารุ่น เอ้าซีรี่เท่ารุ่น!!"

        "ซีรี่เท่ารุ่น"

        "คูณสอง ปฏิบัติ"

รุ่นของพวกผมคือ 38 คูณด้วยสองเบนซ์กับคิวต้องลุกนั่ง 76ครั้ง เบนซ์กับคิวลุกนั่งไปได้ห้าครั้ง

        "หยุดๆ นับเลขด้วย ให้ดังๆ เอาใหม่ ซีรี่เท่ารุ่น!!"

        "ซีรี่เท่ารุ่น"

        "คูณสอง ปฏิบัติ"

        "หนึ่ง สอง สาม ....."

พวกผมก็นั่งดู อยู่ๆพี่เต้ก็๻ะโ๷๞มาหาพวกเรา

        "พวกมึงไม่รักเพื่อนกันอีกแล้ว เพื่อนโดนยังนั่งดู เดี่ยวโดนคูณสิบ รีบลุกไวๆเลย"

พวกผมก็รีบลุกไปเข้าแถวหน้ากระดาน ทั้งหมดสามแถว แถวละสิบคน พี่บาสก็เริ่มสั่ง

        "ซีรี่เท่ารุ่น!!"

        "ซีรี่เท่ารุ่น"

        "ให้มันดังๆหน่อย"

        "ซีรี่เท่ารุ่น!!"

        "ซีรี่เท่ารุ่น"

        "คูณสอง ปฏิบัติ"

        "หนึ่ง สอง สาม ....."

        "ให้พร้อมๆกันด้วยครับน้องๆ เสียงดังๆ"

        "หยุดๆ เอาใหม่ มีคนอู้ เอาเปรียบเพื่อน ขึ้นไม่สุดลงไม่สุด"

พวกเราลุกนั่งทำใหม่ ลุกนั่งทำใหม่ จนรุ่นพี่สั่งให้พอ ราวๆ150ครั้งได้ลุกนั่ง พี่เต้๻ะโ๷๞บอก หลังจากพี่บาสสั่งให้พอ พวกเรากำลังจะนั่ง

        "ใครสั่งให้นั่งครับ ยืนไว้ ยังไม่สั่งห้ามนั่ง"

พวกเรายืนเรียงหน้ากระดานอยู่ บางคนขาสั่นเพราะปวดกล้ามเนื้อ ไม่ได้ออกกำลังกาย แต่ผมตอนอยู่บ้านออกกำลังกายบ่อยเลย ไม่ค่อยมีปัญหาเ๹ื่๪๫กล้ามเนื้อ รุ่นพี่ก็สั่งให้นั่งลง

        "ดูเหมือนเวลาจะเริ่มมืดแล้ววันนี้พอแค่นี้ก่อน จำไว้นะครับตรงต่อเวลาด้วย พรุ่งนี้เจอที่นี้เวลาเดิม แยกย้ายครับ"

พวกเราทุกคนก็กล่าวลารุ่นพี่ ผมเดินไปถามอัญ

        "วันนี้กลับเองได้นะอัญ ยังไม่ดึกมาก ถ้ามีอะไรโทรมาหาผมเลยนะ ถึงบ้านแล้วโทรมาบอกด้วย อันนี้เบอร์ผม"

        "โอเคกิต ไว้ถึงบ้านแล้วโทรหานะ เรากลับก่อนเจอกันพรุ่งนี้"