หนึ่งพันปีต่อมา หลังจากาเทพเซียนต่อสู้กับมารจบลง ในาครั้งนั้นมนุษย์ต้องสูญเสียเทพเซียนผู้ที่คอยปกป้องดินแดนจากเผ่ามาร ดินแดนซวี่เหิงโจวในตอนนี้ ถูกเผ่ามารยึดครองไปกว่าครึ่งดินแดน ทำให้มนุษย์ถูกจับเป็ทาส บางกลุ่มก็ต้องอพยพไปอยู่บนเขา พื้นที่ทุรกันดานเขตชายแดน ผู้ฝึกตนเซียนในปัจจุบันนี้ไม่มีใครสามารถไปถึงระดับเทพเซียนในอดีต มนุษย์จึงไม่สามารถต่อกรกับเผ่ามารได้
ณ หมู่บ้านยากจนแห่งหนึ่งทางชายแดน มีตระกูลที่มีผู้บำเพ็ญอยู่หนึ่งตระกูล ตระกูลนั้นชื่อว่าตระกูลหยวน ในห้องโถงของตระกูลหยวน มีกลุ่มคนกำลังนั่งประชุม ตำแหน่งเก้าอี้ตรงกลางมีชายสูงอายุนั่งอยู่ ซึ่งเหมือนชายชราคนนี้ จะเป็ผู้นำของกลุ่มคนที่นั่งอยู่ในห้องโถง ซึ่งเขาก็คือผู้นำตระกูลหยวน นามว่า "หยวนิเซิง"
"เอาล่ะทุกคนอีกสิบวันหลังจากนี้...จะมีการคัดเลือกเด็กในตระกูลเพื่อไปแย่งชิงกับตระกูลอื่นในหมู่บ้านต่างๆ...เพื่อไปศึกษาในสำนักหลิงเซียวเทียนกง"
เมื่อผู้นำพูดจบชายชราที่นั่งอยู่ทางขวาของผู้นำตระกูล เหมือนจะเป็ผู้าุโ ลำดับที่หนึ่ง จึงพูดต่อ
"ในการคัดเลือกครั้งนี้...ตระกูลเราจะคัดผู้แข็งแกร่งที่สุดในเหล่าของลูกๆของพวกเ้า...เพราะเรา้าอันดับหนึ่งในการคัดเลือกครั้งนี้...พวกเ้าสามารถส่งลูกลูกมาประชันได้แต่ว่าเราจะไม่บังคับ"
เมื่อทุกคนในโถงฟังจบทุกคนต่างปรึกษากัน บางคนก้มหน้าครุ่นคิด หลังทุกคนคิดเสร็จต่างเงียบกันไปพักนึง มีชายวัยกลางคนเอ่ยขึ้นมา
"พวกเราไม่มีปัญหาครับท่านผู้นำ...แต่ข้าขอไม่ให้คนผู้นึงเข้าร่วม...ข้าว่าเขาไม่มีสิทธิ์"
ผู้นำตระกูลเมื่อได้ยินจึงถามกลับทันที
"ใครล่ะ?"
"เ้าขยะหยวนอวิ๋น...ลูกของน้องห้าครับท่านผู้นำ" ชายวัยกลางคนนั้นตอบทันที
ชายอายุน้อยที่สุดในกลุ่ม เมื่อได้ยินก็ตะคอกสวนทันที พร้อมกับกำหมัดทุบโต๊ะที่วางแก้วชาแหลกละเอียดไม่มีชิ้นดี
"ทำไมลูกข้าจะร่วมไม่ได้ล่ะ...พี่สองท่านมีสิทธิ์อะไรมาห้าม!"
ชายอายุน้อยคนนี้ก็คือน้องห้า เป็น้องเล็กสุดในกลุ่มลูกของผู้นำตระกูล ส่วนชายวัยกลางคนที่เสนอห้ามไม่ให้ลูกของน้องห้าเข้าร่วม เป็พี่สองของลูกผู้นำ
"ก็ลูกเ้ามันเป็เศษสวะไง เกิดมาก็ไร้พลังแถมติดเตียงเป็เ้าชายนิทรา...เ้าควรรู้ลำดับของตัวเองนะ "หยวนอิน" ฮ่าฮ่า!!"
ชายอายุน้อยคนนั้นชื่อก็คือ "หยวนอิน" ตอนนี้อารมณ์โกรธสุดๆ หลังจากที่หมดความอดทน เขาจึงลุกจากเก้าอี้แล้วเดินออกจากห้องโถงทันที จากการกระทำของเขา ผู้าุโที่อยู่ทางขวามือของผู้นำตระกูลจึงเอ่ยขึ้น
"หยวนอิน...การประชุมยังไม่จบเ้าจะเสียมารยาทแบบนี้ไม่ได้ กลับมานั่งที่เดี๋ยวนี้!"
หยวนอินเมื่อได้ยิน แทนที่เขาจะกลับมานั่งแต่เขาหันมาแค่หน้าแล้วพูดใส่ทุกคนในห้องโถงว่า
"หึ! ข้าจะอยู่ทำไมในเมื่อทุกคนไม่อยากให้ลูกข้าเข้าร่วม ดูิ่ลูกข้าว่าเป็เศษสวะ...คอยดูเถอะข้าจะหาทางรักษาลูกข้าให้ได้...แล้วพวกเ้าต้องเสียใจ"
หลังหยวนอินพูดจบเขาก็เดินออกจากประตูไปทันทีไม่หันกลับมาอีก ผู้นำตระกูลถอนหายใจ พร้อมกล่าวปิดการประชุมตระกูล สั่งให้ทุกคนแยกย้ายกลับที่พักของตน หยวนอินหลังจากเดินออกจากห้องโถงเขาเดินไปยังที่แห่งนึง ซึ่งที่แห่งนั้นมีกระท่อมเล็กๆ เมื่อเขาไปถึงเขาไม่รอช้ารีบเดินเข้าประตูไปทันที
เมื่อเปิดประตูไปเขาเดินไปมุมนึงของห้อง ที่มุมนั้นมีเตียงไม้เก่าๆ ตั้งอยู่บนเตียงมีร่างๆนึงนอนเป็ร่างนิทราอยู่ มีลักษณะเป็เด็กอายุราวๆ สิบห้าปี บนร่างของเด็กนั้นมีรอยปานสีม่วง ขึ้นตามตัวหยวนอินเมื่อเห็นร่างนี้ก็พูดขึ้น
"หยวนอวิ๋น...ลูกชายข้า พ่อสัญญาว่าจะหาทางรักษาลูกให้ได้ แล้วพ่อจะทำให้คนที่มันดูถูกลูกต้องเสียใจ"
หยวนอวิ๋นเหมือนจะเป็ชื่อของเด็กที่นอนอยู่บนเตียง หยวนอินพอพูดจบก็เดินออกจากบ้าน ไปยังอีกทีนึงซึ่งอยู่ใกล้ๆกันกับกระท่อม เป็บ้านหลังเล็กๆหลังเดินเข้าไปหยวนอินเดินไปที่ห้องครัวในห้องนั้นมีหญิงสาวคนนึงกำลังทำอาหารอยู่ หยวนอินเมื่อเห็นหญิงสาวก็พูดขึ้น
"หยุนเซียนเอ๋อร์...ข้ากลับมาแล้ว"
หญิงสาวเมื่อได้ยินเสียงพูด ก็หันหน้ามาตรงที่หยวนอินยืนอยู่แล้วพูดกับหยวนอินพร้อมกับรอยยิ้ม
"กลับมาแล้วหรอคะ...เป็ไงบ้างการประชุมตระกูล เหนื่อยไหม"
หยวนอินเมื่อได้ยินคำพูดของหยุนเซียนเอ๋อร์ ผู้เป็ภรรยาของเขานั้นก็ยิ้มตอบไป
"ไม่เหนื่อยเลย แค่ไปฟังเื่ไร้สาระน่ะ ใหนวันนี้ทำอะไรกินที่รัก"
หยุนเซียนเอ๋อร์ ก็ได้พูดถึงอาหารทั้งคู่ก็คุยกันอยู่ในห้องครัวอย่างสนุกสนาน กลับมาบริเวณเตียงที่เด็กชายนอนอยู่ รอบๆบริเวณ มีการเปลี่ยนแปลง รอยบนร่างเด็กชายค่อยๆสลายไป ท้องฟ้าเหนือกระท่อม ก้อนเมฆก่อตัว เสียงฟ้าร้องฟ้าผ่า ดังสนั่นไปทั่วดินแดน ที่มุมหนึ่งของดินแดนมีคนพูดพึมพำ
"ปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้น เหมือนจะมีคนที่แข็งแกร่งกำเนิดขึ้นบนดินแดนนี้แล้วล่ะ"
อีกมุมนึงของดินแดนเป็พื้นที่ของมาร บริเวณภายในปราสาท บนเก้าอี้ใหญ่ มีชายผิวคล้ำนั่งอยู่ ชายคนนั้นพูดขึ้น
"เหมือนจะมีผู้แข็งแกร่ง กำเนิดขึ้นบนดินแดนนี้แล้วล่ะ คนผู้นี้อาจจะเป็เทพเซียนคนที่สองก็ได้ พวกเ้าจงออกไปสืบหาคนผู้นี้ซะ"
"รับทราบ " เสียงที่มุมนึงของปราสาทขานรับทันที
"ข้าจะไม่ให้มีเทพเซียนคนที่สองเกิดขึ้นแน่หลังจากเ้า...ศิษย์น้อง" ชายบนเก้าอี้พูดพึมพำ
กลับมาที่กระท่อมของหยวนอิน หลังจากสิ้นสุดปรากฏการณ์ ร่างของเด็กค่อยๆลืมตาขึ้นพร้อมกับเอ่ยว่า
"ดินแดนซวี่เหิงโจว...ข้าหยวนอวิ๋นเทพเซียนกลับมาแล้ว"