“ไม่หรอกถ้าไม่ใช่เพราะได้สหายหลี่ช่วยไว้พวกเราก็ลำบากเหมือนกัน”บรรพบุรุษคนหนึ่งของสำนักกล่าวขึ้นพลางมองไปที่หลี่หยู่อย่างมีความหมายเพราะถือได้ว่าเขาเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกแล้วหลังจากทะลวงไปหลอมรวมลมปรามขั้นกลางเพราะยอดฝีมือส่วนใหญ่ยังติดอยู่ขั้นต้น!
และก็เป็นฝีมือของเขาที่ช่วยหยุดระดับหลอมปราณนับสิบคนของสำนักเทียนซานไม่งั้นพวกเขาก็คงลำบากและสูญเสียไปไม่น้อยเลยหลังจากศึกครั้งนั้นเขาก็มีชื่อเสียงก้องโลกทันที!
ทั่วโลกตอนนี้อย่างมากก็มีขอบเขตหลอมรวมลมปราณหนึ่งร้อยคนและการที่ได้ยืนอยู่จุดสูงสุดนั้นสุดยอดแค่ไหน?แน่นนอว่ามันต้องยอดเยี่ยมมากแต่ตลอดหนึ่งปีมานี้พวกเขากลับไม่ชายผู้นี้ยิ้มเลยสักครั้ง!
เขาเอาแต่จ้องมองไปยังทิสทางของผู้เป็นนายอยู่เสมอ! และในใจของหลี่หยูก็เริ่มเป็นกังวลขึ้นเรื่อย ๆทุกวันแล้วเพราะตามคัมภีร์โบราณที่บันทึกไว้คนที่ปลุกสายเลือดราชวงศ์หลังจากพวกเขาปรับเข้ากับร่างกายได้แล้วควรฟื้นตื่นมาในหนึ่งอาทิตย์แต่นี้กับผ่านมาหนึ่งปีแล้ว!
แต่ในขณะที่ทุกคนกำลังรู้สึกกังวลอยู่ในใจนั้นถังหลินที่หลับใหลมานานับปีสุดท้ายแล้วก็มีการขยับเป็นครั้งแรกเปลือกตาของเขาที่ปิดสนิทนั้นค่อยลืมตาขึ้นและการถ่ายโอนจากพลังปราณจากพื้นดินนั้นก็สิ้นสุดลงทันทีและมันส่งแรงอัดกระแทกจนคนที่อยู่ต่ำกว่าขั้นหลอมรวมลมปราณนั้นถอยหลังไปสองถึงสามก้าวทันที
ก่อนที่ร่างของถังหลินจะค่อยร่อนลงบนพื้นอย่างนิ่มนวลพลางหันไปส่งยิ้มให้ทุกคนและป้องมือก่อนที่จะหันไปขอบคุณชายชราทั้งสิบ
“ขอบคุณบรรพบุรุษทุกท่านที่คอยปกป้องข้าจากการผลัดเปลี่ยน”ตอนแรกถังหลินต้องการที่จะป้องมือคาระวะแต่เลือดในกายของเขาร่วมถึงร่างกายกลับปฎิเสธความคิดนี้ไป!
ถังหลินซึ่งรู้ว่าตัวเองนั้นแบกรับโชคชะตาของประเทศมาแล้วครึ่งหนึ่งจึงได้แต่ยิ้มแห้งๆเท่านั้น
“โอ้วถังน้อยในที่สุดก็ฟื้นสักทีเอาละนี้คือค่าใช้จ่ายในครั้งนี้”ระบบกล่าวขึ้นพลางมีหน้าจอตัวโตๆปรากฏขึ้นข้างหน้าของเขาว่าเนื่องจากระบบยื่นมือช่วยเหลือเขาเพื่อช่วยปรับเปลี่ยนให้เข้ากับทั้งสายเลือดและร่างกายาใหม่นี้ระบบสูญสิ้นพลังไปไม่น้อยจึงต้องการแต้มสองล้านเพื่อชดใช้!!
ถังหลินพออ่านจบก็อดมุมปากกระตุกไม่ได้ซี๊ดดความดีใจจากการที่เขาแข็งแกร่งขึ้นหายวับไปทันทีสองล้านแต้มนี้แถบทำให้เขากระอีกเลือดตายได้เลยนะ!
“ลูกชายรู้สึกยังไงบ้างไม่มีอะไรผิดปกติใช่ไหม”ถังหมิงพูดออกมาอย่างเป็นห่วงพลางตรวจสอบร่างกายของถังหลินเพราะนี้ไม่ใช่เรื่องปกติเลยที่จะหลับลึกไปนานขนาดนี้จากการถ่ายโอนพลัดเปลี่ยนสายเลือด!
“นั่นสิลูกแม่รู้สึกผิดปกติอะไรไหม”เข๋อชิงพูดขึ้นมาอย่างเป็นห่วง
“ท่านพ่อ ท่านแม่ไม่ต้องห่วงข้าสบายดี? โดยเฉพาะตอนนี้ที่สามารถทะลวงไปสู่ขอบเขตธรรมชาติได้แล้ว”ถังหลินพูดออกมาเนื่องจากเขานั้นได้รับการถ่ายโอนพลังปราณมาตลอดหนึ่งปีจากพืนภิภพนั้นช่วยให้เขาทะลวงไปขอบเขตเหนือธรรมชาติทันทีและเขาสัมผัสได้ว่ามันเป็นการตอบแทนของโลกถึงเขาจะไม่รู้ก็เถอะว่าไปช่วยมันตอนไหน?
แต่นี้ก็เป็นเรื่องดีเพราะมันไม่กระทบต่อรากฐานของเขาแม้แต่น้อยโดยเฉพาะตอนนี้ในจุดตันเทียนของเขาเองกำลังมีดวงดาวโบราณสีม่วงส่องสว่างสุกสกาวเหนือทะเลลมปราณและเปลี่ยนลมปราณของเขาเป็นสีม่วงทันทีเขาได้รับมันมาจากความทรงจำผ่านสายเลือดว่านี้คือปราณของจักรรพิและมันแข็งแกร่งกว่าปกตินับสิบเท่า!
แต่ถังหลินที่กำลังเหม่อลอยก็เกือบล้มลงไปเพราะตอนนี้ฉินลี่หลินวิ่งมากอดเขา
“อะไรของเธอเนี่ย”ถังหลินถามออกไป
“หุปปากเถอะน่าฉันขออยู่แบบนี้สักพัก”ฉินลี่หลินพูดออกมาซึ่งถังหลินก็ไม่ได้ว่าอะไรถึงเขาจะหมดสติไปแต่จิตวิญญาณเขาไม่ได้ดับไปด้วยเขาสัมผัสได้ถึงความกังวลของทุกคนตลอดหนึ่งปีนี้มาดี! และอีกอย่างเธอยังเป็นคู่หมั้นของเขาด้วย
“ไม่รู้ว่านายตื่นมาตอนนี้เป็นสิ่งที่ดีหรือไม่ดีกันแน่”ฉินลี่หลินพูดขึ้น
“ทำไมงั้นเหรอ?"เขาแปลกใจตั้งแต่เขาบอกว่าทะลวงขอบเขตธรรมชาติแต่ก็ไม่มีคนตกใจแล้วหรือว่าขอบเขตธรรมชาติมันกลายเป็นขอบเขตธรรมดาไปแล้วหลังจากเขาหลับไปหนึ่งปี?
“จริงๆการประลองสามตระกูลใหญ่ถูกยกเลิกไปแล้วแต่มันเปลี่ยนเป็นทำเนียบมนุษย์แทนซึงทำเนียบนี้จะคัดเลือกขอบเขตธรรมชาติที่อายุต่ำกว่าร้อยปีผ่านจากการประลองและจะจัดขึ้นอีกหนึ่งอาทิตย์ต่อจากนี้และแน่นอนว่าหลังการฟื้นคืนพลังปราณทำให้คนส่วนใหญ่ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตธรรมชาติทั้งหมดถึงกลับมีอัฉริยะบางคนทะลวงไปสู่ขั้นดับทุกข์ด้วยซ้ำ”ฉินลี่หลินอธิบายออกมา
ถังหลินถึงกลับคิ้วกระตุกทันทีความหมายคือขอบเขตธรรมชาติกลายเป็นหัวผักกาดขาวที่กวาดตามองไปที่ไหนก็พบเห็นได้งั้นเหรอ? แล้วเขาจะนอนหลับไปนานทำไมถึงหนึ่งปีกัน?
“เอาละฟื้นมาก็ดีแล้วและการประลองครั้งนี้ลูกต้องลงเพราะหนึ่งในรางวัลคือสิทธิ์ในการครอบครองตระกูลถังไม่คิดเลยว่าตาแก่พวกนั้นหลังจากที่รู้ว่าลูกหลับลึกอยู่จะเอารางวัลแบบนี้ออกมา”ถังหมิงพูดขึ้นมาแต่ถังหลินกลับสายหน้าปฎิเสธพ่อของตนพลางหันไปมองตรา ราชลัญจกร กำลังลอยอยู่กลางอากาศพลางยืนมือไปตราราชลัญจกรก็ลอยมาที่มือของเขาทันทีก่อนที่มันจะค่อยๆสลายหายไปและเขาไปอยู่ในตันเทียนของเขาและลอยอยู่เหนือทะเลลมปราณ!!
“เนื่องจากมีตราราชลัญจกรที่ควบรวมโชคชะตาของครึ่งประเทศนี้ตระกูลถังก็ไม่จำเป็นอีกต่อไปแล้วเพราะข้าสามารถจัดตั้งอาณาจักรของตนขึ้นมาได้”ถังหลินพูดขึ้นมาหลายเรื่องๆเขาก็ได้รับรู้มันผ่านมาทางสายเลือดบ้างแล้ว
“ข้ายินดีติดตามฝ่าบาทไปทุกทีไม่ว่าจะบุกน้ำลุยไฟไปที่ใดก็ตาม”หลี่หยูคุกเขาลงและกล่าวออกมาอย่างยินดีทันทีเพราะในใจเขาต้องการให้ถังหลินทำอย่างนี้อย่างยิ่ง!!! เพราะตอนนี้โลกขยายไปมากกว่าพันเท่าและมีพื้นที่มากมายจริงๆและพวกเขาสามารถเลือกมาสักทีเพื่อจัดตั้งอาณาจักรได้!
“นี้…”ถังหมิงก็ลังเลออกมาเหมือนกันแต่เขาก็พอเดาได้ว่าถังหลินต้องการอาศัยโชคชะตาในการบ่มเพาะเพราะมันให้ผลดีเป็นอย่างยิ่งและมีประโยชน์มากมายแต่ว่าถ้าอณาจักรล่มสลายลงนั้นก็เท่ากลับว่าทุกสิ่งที่สร้างมานั้นจะสูญสลายไปแน่นอน!!
“ทำไมกันละ”แต่แน่นอนว่าไม่ใช่ทุกคนจะเข้าใจในสิ่งที่ถังหลินต้องการโดยเฉพาะเพื่อทั้งสองคนของเขาที่พูดได้ว่ายังขาดประสบการณ์อยู่มาก!
“เพราะโชคชะตาทำให้ฉันแข็งแกร่งขึ้นและสามารถช่วยการฝึกปราณเป็นอย่างมาก”ถังหลินพูดออกมายังไงเขาก็ไม่ปิดบังเพื่อนของตนอยู่แล้ว
“แต่การประลองนั้นก็น่าสนใจอยู่ดี”ถังหลินพูดขึ้นเพราะเขาไม่ปล่อยให้พี่ชายทั้งสามคนของเขาได้เสพสุขง่ายๆหรอก
“เอาละในเมื่อหนึ่งปีมานี้ลำบากทุกคนมามากงั้นข้าจะตอบแทนพวกนั้นหน่อยแล้วกัน”ถังหลินพูดออกมาก่อนที่กลิ่นอายรอบตัวเขาจะเปลี่ยนไปมันดูหนักแน่นลึกลับและน่าเกรงครามก่อนที่ตราราชลัญจกรจะปรากฎที่ฝ่ามือข้างขวาของเขาและควบแน่นกระดาษเปล่าขึ้นมากลางอากากาศโดยกระดาษนี้ควบแน่นมาจากโชคชะตา!
ก่อนที่เขาจะมองไปยังผู้อาวุโสทั้งสิบคน
“ข้าขอแต่งตั้งพวกท่านทั้งสิบคนเป็น เสี้ยนจื่อ สิบคนแรกของราชวงศ์ ” หลังจากถังหลินพูดจบเขาก็ประทับตราลองจากกระดาศที่กลั่นออกมาโชควาสหนานั้นทันทีนั้นทำให้บรรพบุรุษทั้งสิบคนนั้นรู้สึกว่าคอขวดของพวกเขานั้นจากตอนแรกที่ดูเหมือนว่าเป็นเรื่องยากถึงกลับคลายออกและพอมองเห็นหนทางในการก้าวหน้าไม่น้อยเลย!
“ขอบคุณฝ่าบาท”ทั้งสิบคนคุกเข่าลงและกล่าวออกมาอย่างตื่นเต้นทันทีดูเหมือนครั้งนี้พวกเขาจะเดิมพันถูก!!
ซี๊ดดด
ครังนี้ได้ผลกำไรเลือดสาดเลยละเดิมทีพวกเขาคิดว่าคงหมดหวังในการก้าวหน้าแล้วเพราะพวกเขานั้นชราแล้วเลือดลมกำลังเสื่อมถอยแต่ตอนนี้พวกเขามองเห็นความหวังแล้วขนาดต่ำแหน่ง จื่อยังขนาดนี้แล้ว ป๋อ โหว กงละ? จะเพลิดเพลินขนาดไหนแค่คิดก็น้ำลายไหล!
ถังหลินมองมายังแม่ของตัวเองก่อนที่จะกล่าวออกมาว่า
“ท่านแม่ข้าขอแต่งตั้งท่านเป็น หวงไท่โฮ่ว”หลังจากนั้นโชคชะตาก็สั่นกระเพื่อมอย่างรุนแรงทันทีเพราะต่ำแหน่งนี้นั้นสูงส่งเป็นอย่างมากและนั้นทำให้เข๋อชิงทะลวงจากขั้น หวนคืนเป็นหนึ่ง เข้าสู่ขอบเขตหลอมรวมลมปราณทันที!
“นี้”เข๋อชิงมองดูการทะลวงขั้นตัวเองอย่างเหลือเชื่อเพราะเรื่องนี้เหนือสามัญสำนักของตัวเธอมากเกินไปหลอมรวมลมปราณทะลวงได้ง่ายๆแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!
“ส่วนท่านเออนี้ยุงยากเล็กน้อยเลย”ถังหลินมุ้ยหน้าออกมาพอถึงคราวถังหมิงจนถังหมิงที่กำลังตื่นเต้นและเตรียมตัวทะลวงขั้นถึงเกือบทรุดลงไปกับพื้น!
“เพ่ย ฉันพ่อแกเลยนะเว้ยเออใช่ฉันพ่อแกนี้หว่างี้ฉันก็ไม่มีต่ำแหน่งอะดิ”ถังหมิงพูดออกมาด้วยใบหน้าที่หน้าเกลียดเดิมทีแล้วจักรพรรดิสืบทอดกันรุ่นต่อรุ่นและสืบทอดต่อเมื่อจักรพรรดิองค์ก่อนตายไปแล้วอย่างงี้? เขาควรจะนั่งต่ำแหน่งไหนดี
“งั้นท่านก็รับต่ำแหน่ง หวัง(อ๋องขั้นแรก) เถอะ เอาเป็นแซ่ถังอ๋องแล้วกัน”ถังหลินกล่าวออกมาก่อนที่เขาจระประทับตราลงไปก่อนที่โชคชะตาจะกระเพื่อมและจางลงเล็กน้อยเพราะต่ำแหน่งอ๋องนั้นไม่เล็กเลยถือว่ามีอำนาจในราชสำนักมาก!
“ฮ่าๆ มาแล้วๆ”ถังหมิงพูดออกมาอย่างตื่นเต้นเพราะตอนนี้กระแสพลังปราณในกายของเขากำลังเดือดพล่านขึ้นมาและกำลังจะทลวง!
“เฮ้ยทำไมไม่ทลวงละเนี่ย”ถังหมิงแทบจะร้องไห้ออกมาแล้วทำไมยังไม่ทะลวงอีกนี้อย่างกลับว่าเขากำลังเหาะไปถึงสวรรค์แล้วตกลงมานรกเลย!
“เออดูเหมือนรากฐานของท่านอ๋องจะไม่แน่นหนาเท่าหวงไทโฮ่วนะ”ตี๋จุนหนึ่งในตำแหน่งจื๋อกล่าวออกมา
“เฮ้อเอาเถอะถึงไม่ทลวงก็ได้ประโยชน์มาไม่น้อยเลย”ถังหมิงพูดขึ้นเพราะตอนนี้ขอแค่เขาปิดด่านสักพักรับรองว่ามีหลอมรวมลมปราณถือกำเนิดอีกคนบนโลกนี้แน่นอน
“ส่วนพวกนายสองคนข้าขอแต่งตั้งเป็น โหว ”ถังหลินหันมามองสหายของเขาทั้งสองคนก่อนที่จะติดสินใจให้ต่ำแหน่งโหวพวกเขาไป
“เออขอบคุณฝ่าบาท”ฉงติ่งและเมิ่งฮ่าวรู้สึกกระดากปากเล็กน้อยเพราะตอนนี้ถังหลินไม่เหมือนเดิมแล้วจะพูดเฮ้ยขอบใจเพื่อนก็ยังไงๆอยู่
“ส่วนเจ้า…”ถังหลินลังเลว่าจะตั้งเธอเป็นฮองเฮาหรือว่ากุ้ยเฟยก่อนที่เขาจะตัดสินใจว่าควรเว้นต่ำแหน่งฮองเฮาไว้ก่อนเพระไม่งั้นอนาคตคงวุ่นวายเกินไปแต่เขาจะมอบต่ำแหน่งกุ้ยเฟยให้เธอแทนอนาคตถือว่าเธอมีอำนาจสูงสุดและมีความเป็นไปได้มากที่สุดที่จะชิงต่ำแหน่งฮองเฮามา
“ข้าขอแต่งตั้งเจ้า เป็นกุ้ยเฟย พระชายาเอกแล้วกันส่วนต่ำแหน่งฮองเฮาเราค่อยหารือกันอีกที”ถังหลินพูดขึ้นก่อนที่เขาจะประทับตาลงไปและตอนนี้โชคชะตาในตรานี้ก็ลดลงหรือ2ใน3แล้ว
“ขอบพระคุณฝ่าบาท”ฉินลี่หลินไม่ได้คัดค้านอะไรออกมาเพราะเธอก็เข้าใจดีว่าต่ำแหน่งฮองเฮานั้นสำคัญแค่ไหนยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าตอนนี้พวกเขายังไม่ได้ตั้งพระราชวังด้วยซ้ำ!
“ส่วนเจ้าซุนหยางข้าขอแต่งตั้งเจ้าเป็น เสนาบดีสำนักตรวจราชการหรือซ่างซูเสิ่ง ”ถังหลินพูดออกมาก่อนที่ซุนหยางจะรู้สึกซาบซึ้งเป็นอย่างมากเพราะต่ำแหน่งนี้ถือว่าสูงสุดแล้วเมื่อเทียบกับต่ำแหน่งขุนนางในราชสำนักนอกจากเชื้อพระวงศ์
“หลี่หยูก้าวออกมา”ถังหลินกล่าวออกมาอย่างเคร่งขรึมนั้นทำให้ทุกคนนั้นจริงจังไปด้วย
หลี่หยูก้าวออกก่อนที่จะนั่งคุกเข่าลงเบื้องหน้าถังหลินก่อนที่ถังหลินจะใช้โชคชะตาอีกส่วนจากสองส่วนที่เหลืออยู่เพื่อควบรวมกระดาษวาสหนาแผ่นหนึ่งออกมา
“ข้าขอแต่งตั้งเจ้าเป็น จวิ้นหวัง(นับว่าเป็นอ๋องคนหนึ่งแต่ต่ำกว่าอ๋องขั้นหนึ่งเรียกว่าเป็นอ๋องขั้นรอง) อ๋องต่างแซ่คนแรกของราชวงศ์ แซ่หลี่จือจวิ้นหวัง พ่วงต่ำแหน่งต้าเจียงจวิน(ผู้บัญชาการทหารสูงสุด) ”ถังหลินกล่าวออกมาก่อนที่เขาจะค่อยประทับตราลงไปและนั้นทำให้โชคชะตาทั้งหมดนั้นสลายไปแต่พอเวลาผ่านไปมันก็จะค่อยๆฟื้นคินขึ้นมาเองโดยเฉพาะถ้าถังหลินจัดตั้งเมืองหลวงขึ้นมา!
หลี่หยูถังกับตกใจเขาไม่คิดเลยว่าตนจะได้นั่งต่ำแหน่งอ๋องไม่เพียงแค่หลี่หยูเท่านั้นที่ตกใจทุกคนที่อยู่ในนี้ก็ตกใจมากเหมือนกัน
ก่อนที่ด้านหน้าหลี่หยูจะควบแน่นเป็นตราพยัคฆ์ชิ้นหนึ่งออกมาดูหน้าเกรงขรามเป็นอย่างยิ่งเพราะมันแผ่กลิ่นอายสังหารออกมา!
“รับไว้เถอะ”ถังหลินพูดขึ้น
“ขอบพระทัยฝ่าบาท”หลี่หยูพูดออกมาอย่างซาบซึ้งก่อนที่เขาจะรับตราพยัคฆ์นี้มาก่อนที่มันจะลอยเข้าไปในตันเทียนของเขา
หลังจากนั้นเขาก็สัมผัสได้ว่าทะเลปราณในกายเขากลับเพิ่มขึ้นอย่างฉับพลันสองเท่าทันทีเขากลับรู้สึกแข็งแกร่งขึ้นมาถึงจะไม่ทะลวงขั้นแต่เขากล้าพูดเลยว่าถ้าชายชราสิบคนนั้นโผล่หน้ามาอีกเขาสามารถฆ่าหนึ่งคนในนั้นได้แน่นอนก่อนที่พวกเขาจะหลบหนีไป!
“เอาละพวกท่านแยกย้ายกันไปเถอะส่วนเจ้าหลี่จือกับซุนหยางตามข้ามาที่ศาลากลาง”ถังหลินกล่าวขึ้นมา
เพราะตอนนี้เขาต้องการสร้างพระราชวังโดยเร็วที่สุดเพื่อจะได้จัดารเรื่องต่อไปๆอย่าลืมว่าตอนนี้เขายังเป็นหนี้ระบบสองล้านแต้ม!!
ซี๊ดดด
แค่คิดถึงตัวเลขมหาศาลนี้เขาก็เจ็บกระดองหัวใจเหลือเกิน!!
“ว่าแต่พี่ระบบทำไมเงียบไปเลยละ”ถังหลินกล่าวถามขึ้นมาเพราะหลังจากแจ้งหนี้ไปแล้วระบบก็เงียบไปเลย!
“อ๋อข้ากำลังคิดอยู่ว่าจะเรียกเจ้าว่าถังน้อยหรือจักพรรดิน้อยดี”ระบบกล่าวขึ้นอย่างจริงจังจนถังหลินเข่าแทบทรุดลงกับพื้น
โหยพี่ชายจักรพรรดิน้อยนี้ล้อเล่นกันใช่ไหม!!