เมืองสโนส์โบล์
ไม่เคยเงียบ
แม้ยามค่ำ
สายฟ้ายังฟาด
หิมะยังตก
ผู้คนยังเดิน
แต่คืนนั้น ทรัซรู้สึกว่า
ความเงียบกำลังจ้องมองเขา
---
เขานั่งอยู่มุมห้องพัก
แสงตะเกียงสั่นไหวตามลมหนาวที่ลอดช่องหน้าต่าง
ค้อนพาดผนัง มีดสั้นซ่อนใต้เตียง
ทุกอย่างอยู่ในตำแหน่งเดิม
> “มีคนเปลี่ยนยาม”
เรกัลป์กล่าว
“ไม่ใช่กลุ่มเดิมจากเมื่อคืน”
“ดีกว่าหรือแย่กว่า”
> “ฉลาดกว่า”
ชั้นล่างของโรงแรม
เสียงหัวเราะดัง
นักล่าดื่มเหล้า พูดคุยโอ้อวด
แต่มีโต๊ะหนึ่ง ไม่มีเสียง
ชายสามคน หญิงหนึ่ง
นั่งห่างกัน ไม่สบตากัน
ไม่มีสัญลักษณ์
ไม่มีอาวุธโชว์
ไม่มีท่าทีเป็กลุ่ม
แต่ทรัซรู้
ถ้าคนใดคนหนึ่งลุก
ที่เหลือจะขยับพร้อมกัน
> “นี่ไม่ใช่นักล่า”
เรกัลป์กล่าวช้า ๆ
“นี่คือคนของอำนาจ”
---
รุ่งเช้า ภารกิจใหม่ถูกติดเพิ่ม
ไม่ใช่ของทรัซ
แต่ถูกติด “ใกล้” ภารกิจของเขา
> คุ้มกันขบวนสินค้า — ระยะสั้น
ผู้ว่าจ้าง: ไม่ระบุ
ค่าจ้าง: สูงผิดปกติ
นักล่าหลายคนมอง แต่ไม่มีใครดึง
จนทรัซเดินผ่าน
เ้าหน้าที่รับภารกิจ
เงยหน้าขึ้น เหมือนรอ
“เ้ารับภารกิจนี้ได้” เขาพูด
ทั้งที่ไม่ได้ถูกถาม
ทรัซชะงัก
“ข้าไม่ได้เลือก”
“แต่ภารกิจเลือกเ้า”
ขบวนสินค้าออกจากเมืองตอนสาย
เกวียนสามคัน คนคุ้มกันสี่
ไม่มีตราพรรค
ไม่มีธง
ไม่มีชื่อผู้ว่าจ้าง
หญิงที่นั่งหน้าเกวียน
คลุมผ้าสีหม่น ไม่พูด ไม่มอง
ชายคุมท้าย เดินเงียบ
ฝีเท้าสม่ำเสมอ
> “ทุกคนในขบวนนี้”
เรกัลป์กระซิบ
“เคยรับคำสั่งจากคนละที่”
“แต่วันนี้มาด้วยกัน”
> “เพราะคำสั่งเดียว”
---
กลางทาง หิมะหยุดตก ลมเงียบ
ทรัซหยุดก้าว “หยุด” เขาพูดสั้น ๆ
คนอื่นหยุด โดยไม่ถาม
เงาใต้เกวียน ไม่ตรงกับแสง
ชั่วอึดใจถัดมา ลูกธนูพุ่งออกจากป่า
ไม่ใช่สิบ ไม่ใช่ยี่สิบ มากกว่านั้น
ทรัซก้าวออกหน้า ไม่ชักอาวุธ
ใช้เงาแยกห่อหุ้ม บิดทิศ
ลูกธนูพุ่งเฉียง ปักพื้น ไม่มีใครโดน
คนซุ่มโจมตีชะงัก เพียงครู่เดียว ก็เพียงพอแล้ว
หญิงหน้าเกวียนสะบัดมือ สายลมแหลมคมตัดผ่านป่า
ชายท้ายขบวนขยับ เงียบ เร็ว แม่น
ไม่ถึงหนึ่งนาที ทุกอย่างจบ
ไม่มีศพใกล้เกวียน ไม่มีเสียงร้อง
มีเพียงรอยลากเื หายไปในป่า
---
หลังเหตุการณ์ ไม่มีคำขอบคุณ ไม่มีคำอธิบาย
หญิงคนนั้นมองทรัซ ครั้งแรก
ดวงตานิ่ง เหมือนชั่งน้ำหนัก
“เ้าไม่ถาม” เธอพูด
“คำตอบไม่จำเป็” ทรัซตอบ
เธอพยักหน้า “ดี”
“เพราะคำตอบจะทำให้เ้าเลือกฝ่าย”
---
เมื่อขบวนถึงจุดหมาย ค่าจ้างถูกส่งให้
เป็เหรียญธรรมดาแต่หนัก
ไม่มีชื่อผู้จ่าย ไม่มีใบรับรอง
ก่อนแยก
ชายท้ายขบวนพูดเพียงประโยคเดียว
“ั้แ่วันนี้ ชื่อเ้าจะไม่อยู่ในบัญชีใด
แต่จะถูกพูดถึงในห้องที่ไม่มีบันทึก”
---
คืนนั้น ในเมืองสโนส์โบล์
ข่าวลือใหม่เกิดขึ้น
นักล่าหน้าใหม่ที่ไม่แย่งเครดิต
คนที่ทำงานเสร็จแล้วหาย
คนที่ไม่มีใครยืนยันว่าอยู่ฝ่ายไหน
และในที่ที่สูงกว่า ลึกกว่า เงียบกว่า
มีรายงานถูกส่ง
> สถานะ: เป็กลางอันตรายคำแนะนำ: อย่าดึง อย่าผลักปล่อยให้เดินเอง
> สถานะ: เป็กลางอันตราย
คำแนะนำ: อย่าดึง อย่าผลัก ปล่อยให้เดินเอง
ทรัซยืนมองสายฟ้าบนกำแพงเมือง
> “เ้ากำลังกลายเป็ ‘พื้นที่ว่าง’” เรกัลป์กล่าว
“พื้นที่ว่าง?”
> “ที่ใครก็อยากใช้
แต่ไม่มีใครกล้า”
ทรัซหลับตา ลมหายใจสงบ
“งั้นก็ปล่อยให้ว่างไปก่อน”
แต่ในความว่างนั้น เมล็ดของตำนาน
เริ่มหยั่งราก อย่างเงียบงัน
---
3K
