ทะลุมิติมาเป็นสะใภ้ตัวแม่ในยุค 80

บทที่ 45 ไม่สามารถสมัครสอบได้

หลิวอิงมีประสบการณ์การสอนมากมาย มีความอดทน แถมโรงเรียนเดิมของเธอก็ดีมาก การที่เธอมาที่หมู่บ้านหย่งฮุยแบบนี้ ต้องเป็นคนเสียสละมากแน่ๆ

"ครูหลิว เย็นนี้นอนที่โรงเรียนเลยเหรอคะ?" หมู่บ้านอยู่ห่างจากอำเภอพอสมควร ถ้าต้องเดินทางไปกลับทุกวัน คงเหนื่อยน่าดู

หลิวอิงยิ้ม "ใช่ค่ะ ยังไงตอนกลางคืนก็ไม่มีคน เอาเตียงไปวางไว้ในห้องทำงานก็ได้"

สวี่หรานรู้สึกทึ่งในตัวหลิวอิงมาก "ถ้าขาดเหลืออะไร ครูหลิวไปหาฉันที่บ้านอิฐแดงได้เลยนะคะ ไม่ต้องเกรงใจ"

หลิวอิงยิ้ม "ขอบคุณ คุณครูสวี่มากนะคะ"

"ไม่เป็นไรค่ะ" 

หลังเลิกงาน สวี่หรานก็กลับบ้าน กินข้าว ทำงานบ้าน สักพักก็มีคนมาหา

จริงๆ แล้ว อู๋ซิ่วหรงไม่อยากมา หลังจากเกิดเรื่องแบบนั้น เธอก็อายเกินกว่าจะมาเจอหน้าสวี่หราน แต่สวี่หรานตั้งใจไปตามเธอ อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันสอบแล้ว เธอเองก็กลัวจะเรียนไม่ทัน สุดท้ายก็เลยยอมมา

ตอนเลิกเรียน ท้องฟ้าก็มืดแล้วอู๋ซิ่วหรงจึงพูดว่า "ผลการสมัครสอบจะออกพรุ่งนี้แล้ว อย่าลืมไปฟังข่าวที่หมู่บ้านแต่เช้านะ"

"เร็วขนาดนั้นเลยเหรอคะ?" พรุ่งนี้ต้องไปแต่เช้าแล้วล่ะ

เช้าวันรุ่งขึ้นสวี่หรานอาศัยช่วงที่ไม่มีสอนไปที่หมู่บ้าน ตอนกลางวันเหยียนฮ่าวต้องไปทำงาน เรื่องนี้เธอจึงต้องมาจัดการเอง

บนกำแพงมีรายชื่อแปะอยู่ สวี่หรานมองอยู่นานก็ไม่พบชื่อของเหยียนฮ่าว สีหน้าของเธอตึงเครียดขึ้นมาทันที จึงไปหาซุนจื้อเสวีย

ตอนนี้ซุนจื้อเสวียเห็นสวี่หรานก็เหมือนหนูเห็นแมว ใจคอไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว

"ทำไมไม่มีชื่อเหยียนฮ่าว? นี่แกแอบไปทำอะไรลับหลังหรือเปล่า?" สวี่หรานถามด้วยสีหน้าบึ้งตึง

ซุนจื้อเสวียโบกมือปฏิเสธทันที "ไม่ใช่ๆ ฉันเป็นแค่หัวหน้าทีมผลิตนะ เรื่องของปัญญาชน ฉันไม่มีสิทธิ์ไปยุ่งหรอก!"

สวี่หรานคิดดูแล้วก็จริง จึงถามว่า "แล้วทำไมไม่มีชื่อเหยียนฮ่าวล่ะ?"

"ฉันจะไปรู้ได้ยังไง เรื่องนี้เธอควรไปถามหัวหน้าหมู่บ้านเหลียงไม่ดีกว่าเหรอ?" ตอนนี้ซุนจื้อเสวียแค่อยากจะไล่สวี่หรานให้ไปพ้นๆ

สวี่หรานคิดๆ ดูแล้วก็จริง จึงไปหาหัวหน้าหมู่บ้านเหลียง

หัวหน้าหมู่บ้านเหลียงเห็นสวี่หราน ก็รู้ว่าเธอมาเรื่องที่เหยียนฮ่าวสมัครสอบ จึงพูดว่า "เชิญนั่งก่อน เดี๋ยวฉันอธิบายให้ฟัง"

สวี่หรานนั่งลง แล้วถามว่า "หัวหน้าหมู่บ้าน ทำไมเหยียนฮ่าวถึงสมัครไม่ได้คะ? เขาไม่ได้ทำอะไรผิด คุณสมบัติก็ครบถ้วน ถ้าจะให้พูด ต่อให้คนในหมู่บ้านนี้มีคนสอบติดได้สักคน ก็ต้องเป็นเขาแน่ๆ! ทำไมถึงสมัครไม่ได้ล่ะคะ?"

หัวหน้าหมู่บ้านเหลียงได้แต่ถอนหายใจ "ก็โควต้ามันมีจำกัดนี่นา"

"ไหนตอนแรกบอกว่า ถ้าคุณสมบัติครบก็ไม่จำกัดไม่ใช่เหรอคะ?" สวี่หรานเองก็งง ตกลงว่าจำกัดหรือไม่จำกัดกันแน่

หัวหน้าหมู่บ้านเหลียงอธิบายว่า "ที่หมู่บ้านไม่จำกัด แต่อำเภอจำกัด รายชื่อสุดท้ายต้องให้ทางอำเภอเป็นคนเลือก"

"แล้วมาตรฐานของทางอำเภอคืออะไรคะ? ฉันจะได้รู้ว่าเราขาดตกบกพร่องตรงไหน"

หัวหน้าหมู่บ้านเหลียงส่ายหน้า "อันนี้ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน..."

สวี่หรานเห็นท่าทางของหัวหน้าหมู่บ้านแล้ว คงจะถามอะไรต่อไม่ได้แล้ว ตอนที่เดินออกมาจากที่ทำการหมู่บ้าน ก็บังเอิญเจอกับอู๋ซิ่วหรง คราวนี้อู๋ซิ่วหรงติดโผรายชื่อผู้มีสิทธิ์สอบ

"น้องสาว เธอไปถามหัวหน้าหมู่บ้านมาแล้วเหรอ?" 

สวี่หรานพยักหน้าพร้อมกับทำหน้าเซ็งๆ "ทำไมถึงสมัครไม่ได้กันนะ?"

อู๋ซิ่วหรงมองซ้ายมองขวา เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่ใกล้ๆ จึงพูดเสียงเบาว่า "หรือว่ามีคนแอบอ้างชื่อเขาไปสมัคร..."

สวี่หรานตกใจ แล้วถามอย่างจริงจังว่า "พี่สาวอู่ พี่ไปรู้อะไรบางอย่างใช่ไหม?" เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่จะพูดกันเล่นๆ นะ!