การกลับมาเปิดตัวอีกครั้งของเกมในตำนานอย่างนิวเวิลด์เป็กระแสโด่งดังในชั่วข้ามคืน ภาพจำของเกมนี้ สามารถทำเงินเป็สถิติโลกมากกว่าสามพันล้านดอลลาร์ในหนึ่งปีแรกของการเปิดให้เล่น
ผู้เล่นที่น่าจดจำคงหนีไม่พ้นซีโร่ เพราะเขาโด่งดังขึ้นมาในฐานะโปรเพลเยอร์อันดับหนึ่งในปีนั้น ภพจดจำซีโร่ในฐานะผู้เป็ไอดอลของเขา เขามีอายุมากกว่าภพประมาณเจ็ดปี ปัจจุบันเขาเป็หนึ่งในทีมพัฒนาเกมนิวเวิลด์และเป็หนึ่งในจำนวนคนที่ผลักดันให้เกมกลับมาอีกครั้ง
ตัวเลขนาฬิกาบนจอคอมพิวเตอร์บอกว่าเวลานี้เป็เวลา หนึ่งทุ่มห้าสิบห้านาที! ภพดื่มน้ำชูกำลังดับความตื่นเต้น คืนนี้เขามีภารกิจที่ต้องทำและอาจจะต้องใช้เวลานานกว่าที่คิด
ตอนนี้เขาอยู่ที่หน้าล็อกอิน กรอกข้อมูลบัตรประจำตัวเสร็จใส่รหัสผ่านยี่สิบหกหลักเสร็จเรียบร้อยหมด ที่เหลือก็เพียงรอ รอเวลาสองทุ่ม
ที่นั่งของเขาอยู่มุมห้องไกลจากส่วนกลางพอตัว ที่นั่งแถวยาวมีสิบเครื่อง เขาอยู่เครื่องที่สิบตัดผนัง ในแถวของเขามีชายวัยสามสิบปีที่หงุดหงิดหลังจากที่เฮียหนวดตวาดที่เขาสูบบุหรี่ในร้าน เขานั่งอยู่เครื่องที่เจ็ด ผมหวังว่าเขาจะกลับบ้านไปนอนเร็ว ๆ เพราะผมไม่อยากให้บรรยากาศในการเล่นเกมของผมเสีย
ที่นั่งหมายเลขหกเป็นักศึกษาชายหญิงคู่หนึ่ง ผู้หญิงยกเก้าอี้มานั่งข้าง ๆ ไม่ได้เปิดเครื่องอื่น ดูเหมือนพวกเขาจะเป็แฟนกันไรอย่างงั้น
ที่เหลือก็เป็หมายเลขสามซึ่งไกลจนเกินกว่าที่ผมจะไปสนใจ และหมายเลขเก้า--สาวน้อยเซ็กซี่คนนี้ดูเหมือนพึ่งจะอกหักมา เธอไม่ได้เข้าเมนูเกมเพื่อรอเล่นเช่นคนอื่นเธอเอาแต่เปิดยูทูฟังเพลงหลบอยู่ใต้หมวกฮู้ด ผมเห็นดวงตาของเธอแดงหน่อย ๆ ถึงแม้ผมอยากจะทำตัวเป็คนดีด้วยการยื่นผ้าเช็ดหน้าให้ แต่เหมือนเธอจะไม่้ารับมัน
“ชั่ว...” เพราะจู่ ๆ เธอก็สบถคำหยาบ บางครั้งเอง “ฉันรักนาย” เธอก็ทำตัวเหมือนคนเสียสติ
มีเมลเด้งขึ้นมา เป็เฮียหนวดที่ผมพึ่งแบกลงดันมาหยก ๆ “น้องชายว่างไหม? ช่วยพี่หน่อย พี่รับมือพวกเขาไม่ไหว..พวกเขาจะให้เงินหนึ่งพันบาท ถ้าคืนนี้ร้านหาตี้แบกให้พวกเขาได้”
‘หนึ่งพันเลยเหรอ พวกเขาน่าจะเป็ผู้เล่น*P2W’ ภพไม่จำเป็ต้องคนให้มากเขาพิมพ์ตอบกลับเฮียหนวดทันที
ถึงแม้จำนวนเงินหนึ่งพันจะไม่น้อย แต่นั่นก็มากเกินไปสำหรับระยะเวลาที่ต้องเสียไป ห้าชั่วโมง แบ่งEXP70% ให้ผู้จ้าง ผู้เล่นจำนวนมากรู้ว่านั่นคือข้อเสนอที่เอาเปรียบแบบสุด ๆ แต่ก็จะมีคนบางกลุ่มที่ตอบรับข้อเสนอที่ไม่เป็ธรรมนี้ พวกเขาถูกเรียกว่า ‘ผู้รับแบก’
และสถานที่ที่หาผู้รับแบกได้รวดเร็วที่สุดก็คือร้านอินเตอร์เน็ตค่าเฟ่ทั้งหลาย เฮียหนวดน่าจะกินเบี้ยคนกลางได้ค่าอาหารพอสมควร ภพเริ่มคิดแผนที่ไม่มีใครกล้าคิด บางทีนี่อาจจะเป็ธุรกิจแรกของเขาในเกาะเริ่มต้นก็ได้
“เฮียก็คิดอยู่ว่ามันน้อยไป แต่พวกเขาเป็คนของกิลด์ดีเวิลด์ มันยากถ้าเราจะปฏิเสธพวกเขา” ที่แท้พวกเขาก็เป็คนของดีเวิลด์นี่เอง ใครจะไปคิดล่ะว่าจะมาเจอขุมทรัพย์เดินได้เร็วขนาดนี้...
“งั้นก็ฝากบอกพวกเขามีคนรับงานนี้แล้วครับ”
เฮียหนวดรู้สึกขอบคุณภพมาก เพราะเขาเชื่อว่าภพคือผู้เล่นชั้นเยี่ยม และถ้าหากงานนี้สำเร็จ ไม่เพียงชื่อเสียงของร้านอินเตอร์เน็ตของเขาจะเพิ่มขึ้น อย่างการได้ผูกสัมพันธ์กับผู้เล่นในกิลด์ใหญ่อย่างดีเวิลด์ก็เป็โอกาสที่ยาก
แน่นอนภพไม่รู้ว่าตอนนี้ตนเองได้กลายเป็เสาหลักแห่งความหวังของร้านอินเตอร์เน็ตเล็ก ๆ แห่งนี้แล้ว เขาจดจ่ออยู่บนตัวเลขนาฬิกา ที่ค่อย ๆ เพิ่มขึ้น ในที่สุดก็สองทุ่ม!
เสียงคลิ๊ก! ทำนองเดียวกัน ดังขึ้นพร้อมกัน พร้อมกับหน้าจอที่เปลี่ยนสี ภพยังคงไม่สนใจ ไม่ได้รีบเข้า เขายกมือถือขึ้นมา ไลน์ที่เขาพึ่งสร้างใหม่ในที่สุดก็มีข้อความ
“ภพ พวกเขาเป็ผู้เล่นใหม่ นายเจองานยากหน่อยนะ” เฮียหนวดส่งข้อความมาหาเขา พร้อมแนบด้วย [เฮียหนวด: ส่งคำเชิญเข้ากลุ่ม แบกs4]
ภพคลิ๊กเข้าไปตามลิ้งค์ที่ถูกส่งมา
[คุณเข้าสู่ แบกS4] เอ๋ เป็พวกเขา!
ภพจำได้ทันทีหลังจากที่เข้ามา เพราะบทสนทนาบนสายนั้นคือเสียงของพนักงานบริษัทดีเวิลด์ มิหนำซ้ำพวกเธอคือ แผนกเดียวกับเขา!
“เอ๊ะ! คุณใช่? แบล็กแคท โปรไฟล์คุณน่ารักมาก แมวที่คุณเลี้ยงเหรอคะ?” ผมแอบใเล็กน้อยกับเสียงสองของผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอแทบไม่เคยใช้มัน เวลาที่พูดกดดันใส่ผมตอนอยู่บริษัท ผมพูดตลกไปรึเปล่า? เธอจะใช้มันทำไมในเมื่อผมไม่ได้วิเศษวิโสอะไร
“คือผมเอง--นั่นแมวของเพื่อนผมครับ” ผมตอบเธอ เธอคงจำเสียงผมไม่ได้ ไม่ใช่เพราะเมื่อก่อนเราไม่ค่อยคุยกันแบบปกติ แต่เป็เพราะโปรแกรมเปลี่ยนเสียงที่ผมใช้อยู่ “ว่าแต่พวกคุณมีกันแค่สามคนเองเหรอครับ?”
“ค่ะ ฉันชื่อเจน ใช้ตัวละครชื่อควีนเจนนิเฟอร์ นี่คือเพื่อนฉัน สเตลล่า แองเจิล” ผมหลุดขำ กร๊าก พวกเธอใช้ชื่อปลอม ๆ ไม่เหมือนตัวจริงสักนิด บ้าจริงผมขำจนน้ำตาไหล “เอ๊ะ! ทำไมคุณถึงเงียบไปคะ”
“เขาหลุดหรือเปล่าเจน?” สเตล่าถามขึ้น
“เปล่านะ เขายังอยู่ในสาย” เจนนิเฟอร์ตอบ
ภพรีบเปิดไมค์ก่อนที่พวกเธอจะสงสัย เขาเช็ดขอบตาของเขายิ่งนึกยิ่งรู้สึกขำ แต่สาวน้อยเซ็กซี่ที่ซ่อนรูปร่างด้านข้างเหมือนจะยังเศร้าเหมือนเดิม ผมเห็นเธอ อารมณ์ผมก็กลับมาเหมือนเดิม
“ผมยังอยู่ครับ พวกคุณพร้อมหรือยังครับ?”
“ค่ะ” พวกเธอตอบพร้อมกัน
คลิ๊ก! เมื่อเมาส์ขยับอีกครั้ง รอบ ๆ เต็มไปด้วยร้านค้าแผงลอยของเหล่าNPC เสียงโหวกเหวกโวยวายคือความปกติของเกมแนวนี้ ผมรีบเบาเสียงลง และทำการตั้งค่าความไวของเมาส์และปุ่มต่าง ๆ เป็ลำดับแรก
“มีคนออนไลน์อยู่ที่หนึ่งล้านสามแสนคน การกลับมาครั้งนี้ยังไม่ดีเท่าไหร่” ภพจำได้ว่าวันแรกที่เกมเปิดตัว สมัยที่เขายังเป็เด็กเกาะเบาะคือสามล้านคน
เขาใช้เวลาที่มีจำกัดเพียงสองนาที การตั้งค่าชั่วคราวก็เสร็จเรียบร้อย เขากวาดสายตาไปรอบ ๆ ผู้คนมีมากจนแน่นขนัด พวกเขาวิ่งเข้าออกระหว่างเต็นท์ของเหล่าNPCเพื่อรับภารกิจเริ่มต้นอันทรหด
ผมมีเวลาอีกหนึ่งชั่วโมง ถ้าหากผม้าไปให้ถึงเลเวลสองก่อนที่จะไปพบพวกเธอ นั่นคงเป็ไปไม่ได้ถ้าผมเอาแต่รับภารกิจเริ่มต้น ถึงแม้ภารกิจเริ่มต้นจะมอบค่าการเจริญเติบโตหรือEXP มากกว่าการออกล่ามอนใน่แรก
ผมก้าวเท้าอีกครั้งแต่เหมือนตัวละครจะยังคงย้ำอยู่ ณ ที่เดิม คนแน่นจนเกินไป ผมยิ้มและหักข้อมือ เมาส์เริ่มสะบัดตามจังหวะข้อมือขวา มือซ้ายพลันกดปุ่มะโ
ตัวละครชายที่สวมชุดคลุมสีน้ำตาลชุดเริ่มต้น ะโเหนือศีรษะของผู้คน คนอื่น ๆ เพียงเห็นเงาที่้าขอบจอ แต่พวกเขาไม่ทันเห็นว่าตัวละครนั้นหน้าตาเป็อย่างไร ขณะนี้ไปถึงไหนแล้ว?
“คอหัก มีคนถูกทำร้ายในเขตเริ่มต้น!” มีคนคนหนึ่งะโขึ้น
ภพหันกลับมามองก็นึกขอโทษในใจว่า ‘ฉันขอโทษ’ ภพใช้เทคนิคตัวเบาที่เป็ท่าพื้นฐานของสายนักฆ่า แต่ถึงแม้เขาจะเชี่ยวชาญในเทคนิคการควบคุมตัวละครสักเท่าไหร่ เมื่อครู่ก็คือผลลัพธ์ความผิดพลาดที่เขาทำ
เพราะผู้ชายที่คอหักนั้นจงใจสร้างตัวละครให้ใหญ่ จนเขาเข้าใจผิดว่าเป็สองคน แทนที่ฝ่าเท้าข้างหนึ่งจะแยกลงที่ไหล่อีกคน มันกลับไปลงที่คนคนเดียว และถึงแม้ในเขตเริ่มต้นจะไม่มีดาเมจในการทำร้ายค่าHPของอีกฝ่าย แต่แรงเมื่อครู่ก็ทำให้รูปคอของชายร่างั์คนนั้นหักลงอย่างน่าสยดสยอง
เสียงกรีดร้องคำรามของชายร่างั์ ภพกลัวว่าอีกฝ่ายจะจับเข้าได้และส่งเขาเข้าคุกNPC จึงรีบลงไปทำเนียนเดินเช่นคนปกติ ถึงแม้จะมีเสียงสบถตามมาเขาก็ไม่สนใจ เพราะเขาถือว่าได้ขอโทษอีกฝ่ายไปแล้ว สำหรับกระดูกที่หักผิดรูปสามารถไปรักษาฟรีที่โรงพยาบาลได้
[เขตล่ามอน: สไลม์]
เขตล่าสไลม์แบ่งออกเป็สิบเขตของแต่ละอาณาจักร อย่างเช่นอาณาจักรเริ่มต้นที่ผมอยู่เรียกว่าSEA แปลตรงตัวเลยนี่คือเซิฟเริ่มต้นสำหรับผู้เล่นในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้หรืออาเซียน
เพื่อไม่ให้จำนวนผู้เล่นมากกว่าสิบล้านคนเข้าเซิฟพร้อมกันแล้วเกิดความวุ่นวาย พวกเขาเลยสร้างอาณาจักรเริ่มต้นออกเป็เก้าแห่งด้วยกัน โดยออสเตเรียและโอชีเนียรวมเข้ากับS4
S1ยุโรป S2เอเชียตะวันออก S3เอเชียตะวันตก S4เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ S5เอเชียใต้ S6แอฟริกาเหนือ S7แอฟริกาใต้ S8อเมริกาเหนือ S9อเมริกาใต้
*Sย่อมาจากคำว่าเซิฟเวอร์
ภพยื่นมือออกมา ทันใดนั้นดาบยาวเล่มหนึ่งก็ปรากฎขึ้น!
[ผู้เล่นจะได้รับ ดาบยาวธรรมดา1, มีดสั้น1, น้ำยาฟื้นฟูระดับสอง1, สมุดแนะนำ1]
เขตที่เขาอยู่เป็เขตที่ทุรกันดารตามที่หนังสือแนะนำบอก เนื่องจากต้องเดินทางออกมาไกลกว่าสามกิโลเมตร ทำให้ผู้คนส่วนมากไม่คิดจะมาเสียเวลาที่นี่ เพราะอย่างไรใกล้ ๆ เมือง ก็มีอีกตั้งเก้าเขตสำหรับการฟาร์ม และจำนวนมอนที่เกิดก็เท่ากัน
ภพใช้ดาบฟันลงไปบนสไลม์ตัวสีฟ้าที่กำลังนอนอาบแดดบนพื้นหญ้า
พั๊ว! [hp50/100]
การฟันครั้งเดียวทำให้เกิดดาเมจบนหัวของสไลม์ -50 เมื่อถูกทำร้าย สไลม์จะคลายพันธนาการ ดวงตาสีแดงเหี้ยมจ้องเขม็งชายหนุ่มที่มีท่าทางี้เี ภพแสยะยิ้มมุมปากและวิ่งหนี สไลม์ตัวนั้นะโตามเขามาอย่างรวดเร็ว
[มอนเตอร์จะเข้าสู่สภาวะเดือดดาลเมื่อHPลดลง80% ของทั้งหมด สไลม์เป็มอนเตอร์ที่หาง่ายที่สุดแต่ก็เดือดดาลง่ายเช่นกัน มันจะเข้าสู่สภาวะเดือดดาลทันทีเมื่อถูกโจมตี]
ภพวิ่งด้วยความเร็วสม่ำเสมอ เมื่อเห็นว่าทิ้งระยะพอที่จะทำการครั้งต่อไป เขาก็กวาดสายตาราวกับเหยี่ยวไปรอบ ๆ และเริ่มโจมตีตัวต่อไป
พั๊ว! [hp50/100]
สไลม์พวกนี้เหมือนกันหมด เมื่อถูกโจมตีมันก็เข้าสู่สภาวะเดือดดาล ภพสับเท้าอีกครั้งเขาวิ่งไปหาสไลม์ตัวแรกและล่อให้มันมากับเขา
จากสองตัวก็เพิ่มเป็สามตัว จากสามตัวก็เพิ่มเป็...
“พี่ใหญ่ คอพี่เป็ไงบ้าง”
“แกจะพูดถึงมันอีกทำไม! ชิ ฉันต้องขายหน้ากลางเมืองเพราะมีเ้าบ้าโรคจิตะโเหยียบหัว แกคิดว่าเื่นี้มันตลกหรือไง!” ชายร่างั์ตะคอกกลับ เขาเดือดดาลเพราะขายหน้าั้แ่เริ่มเกมหนำซ้ำยังต้องออกมาฟาร์มนอกเมืองอีก ถ้าหากเขาไม่ต้องเข้าโรงพยาบาล เขาก็คงสามารถฟาร์มเก้าเขตรอบเมืองได้อย่างสบาย แต่ใครจะไปคิดล่ะว่าจะมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้น
ทำให้เขากับสมาชิกกิลด์อีกหกคนมาที่เขตสิบ!
“ฮ่าฮ่า โทษที” ชายคนนั้นขำเศร้า
“แกเป็บ้าหรือไง?” ชายคนนั้นรีบเอามือปิดปากทันใด ก่อนที่จะถูกอีกฝ่ายอัด หมายถึงถูกอัดในชีวิตจริง
“คือว่านะพี่ใหญ่” ชายอ้วนคนหนึ่งในพวกเขาพูด แต่เมื่อเห็นอารมณ์อันเดือดดาลของชายร่างั์ เขาก็ตะกุกตะกัก
“แกจะพูดอะไร?” พี่ใหญ่ที่คอหักถาม
“คือ-ผมหมายถึ-ง-ง-ง พะ-พะ-พี่” เขาติดอ่าง พี่ใหญ่มองเขาเหมือนว่าเขาจะถูกอัดเป็คนต่อไปหากไม่พูดให้จบ เขาสูดลมหายใจแล้วพูดรวดเดียว “พี่ไม่ได้พาพวกเรามาผิดที่ใช่ไหม?”
“ห๊า! แกว่าฉันอ่านหนังสือไม่ออกเหรอ กิลด์พุดเดิ้ลฉันสร้างมากับมือ กะ-แก แกกล้าว่าฉันอ่านไม่ออก! เ้าบ้า วันนี้แกตายแน่” เขาคว้าคอเสื้อชายอ้วนขึ้นมาเตรียมที่จะอัด [หมายถึงชีวิตจริง!]
“เอ๊ะ พี่ใหญ่นั่นไง สไลม์ เราเจอมันแล้ว ไปกันเถอะ” หนึ่งในนั้นรีบเปลี่ยนเื่
“ก็ได้...เลเวลสองเมื่อไหร่ ฉันจะมาคิดบัญชีกับแกคนแรก” ชายอ้วนสะท้าน เขาจัดคอเสื้อให้เรียบร้อย แล้วรีบวิ่งตามคนอื่น ๆ ไป
พวกเขาดีใจที่เห็นสไลม์ตัวแรก! และเหมือนชายอ้วนจะประจบประแจงเป็พิเศษ เขาเสนอให้พี่ใหญ่ลงดาบเป็คนแรกเพื่อเอาฤกษ์ คนอื่น ๆ ไม่กล้าขัด ถึงแม้พวกเขาเองก็อยากฆ่า
มอนเตอร์แถวนี้น้อยกว่าที่อื่น ๆ ที่พวกเขาไปมา พวกเขาเลยไม่อยากให้โอกาสในกับใครง่าย ๆ แต่เพราะเ้าอ้วนชิงเอ่ยยกมันให้พี่ใหญ่เ้าอารมณ์ของพวกเขาแล้ว พวกเขาก็ต้องถอนตัว
เคล้ง! ดาบเงินตกกระทบพื้น คนทั้งหกหน้าชาไปตาม ๆ กันพวกเขาตั้งคำถาม มันเกิดอะไรขึ้น? พี่ใหญ่เดินไปฟันสไลม์ที่มีท่าทางหงุดหงิดตัวหนึ่ง จู่ ๆ พอง้างดาบ ดาบก็ร่วงหล่น
เอฟเฟคก้อนเืกระจายไปรอบ ๆ พร้อมร่างที่ค่อย ๆ สลายไปของเขา
[คุณได้รับเควสลับ: สังหารมอนเตอร์ที่เดือดดาล100ตัว]
[รางวัล: ฉายาผู้ล่ามอน]
[รางวัล: สิบเหรียญทอง]
2K
