จังหวะในมือของเธอถี่ขึ้นแผ่นหลังเริ่มแอ่น เสียงครางเบา ๆ หลุดออกจากปาก
แม้กล้องไม่มีเสียงแต่เขารู้ว่าเธอกำลังสั่น เธอกำลังถึงจุดนั้น และเขาก็กำลังจะถึงจุดนั้นเช่นกัน ภาพในจอ...ภาพที่เขาไม่มีสิทธิ์เห็น แต่กลับกลายเป็เหมือนสมบัติล้ำค่าที่เขาขุดขึ้นมาจากความกล้าและความวิกลจริต
เธอขยับแรงขึ้นเร็วขึ้น ก่อนที่ร่างจะเกร็งแล้วทรุดลงแนบกับเตียง ขาทั้งสองข้างหุบเข้าหากัน มือปล่อยของเล่นตกไว้ข้างตัวเขาหยุด… หอบหายใจเหมือนเพิ่งวิ่งมาราธอน
มือของเขาชื้นเหงื่อ ใจเต้นจนแน่นหน้าอก
เธอนอนนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะลุกขึ้นคว้าผ้าขนหนู เดินออกจากเฟรมกล้อง ภาพค้างเพียงผ้าปูที่นอนยับยู่ยี่ และของเล่นที่วางเด่นอยู่กลางเตียง
เขากดปิดหน้าจอเอนตัวลงบนเตียง สายตาเหม่อมองเพดาน
“คืนนี้เธอ...อยู่กับฉันนะ”
เขาพูดคนเดียวเบาๆ ก่อนจะหยิบกางเกงในตัวโปรดขึ้นมาอีกครั้ง
คราวนี้... เขาดมมันแน่นกว่าเดิม
119
